Κολοκυθιά

Δια­βε­βαιώ­σεις ότι εξε­τά­ζο­νται όλα τα μέτρα εκτός από το λοκντά­ουν φαντά­ζουν σήμερα, αν μη τι άλλο, κενές επι­στη­μο­νι­κού περιε­χο­μέ­νου. Όταν ο ΠΟΥ προει­δο­ποιεί «Βλέ­πουμε άλλη μια θύελλα να έρχεται, ωθώντας τα ήδη πιε­σμένα συστή­ματα υγείας στο χείλος του γκρεμού» οι βεβαιό­τη­τες «καί­γο­νται». Την ώρα που η διεθνής επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα χτυπάει «καμπα­νάκι» κιν­δύ­νου για την εξά­πλωση της παραλ­λα­γής Όμικρον και πολλές χώρες στην Ευρώπη έχουν ήδη λάβει πολύ πιο αυστηρά μέτρα για να προ­λά­βουν τα χει­ρό­τερα κυβερ­νη­τι­κοί αξιω­μα­τού­χοι παίζουν την κολο­κυ­θιά: «Να πάρουμε μέτρα;», «Να τα πάρουμε τώρα;», «Και αν τα πάρουμε τώρα, πώς δεν θα περιο­ρί­σουμε τους εμβο­λια­σμέ­νους;», «Αν δεν τα πάρουμε, τι θα γίνει αν χρεια­στεί να κάνουμε κάτι αργό­τερα;» Τη μια να εκφρά­ζουν σκέψεις όπως η επιβολή rapid τεστ που θα πλη­ρώ­νουν οι ίδιοι οι πολίτες (!) και την επομένη να αλλά­ζουν πολι­τική και να ανα­κοι­νώ­νουν δωρεάν σελφ τεστ (τα οποία, για να είμαστε πραγ­μα­τι­στές, δεν θα κάνει σχεδόν κανείς),  κι αφή­νουμε ακόμη και τα πλέον ανώδυνα για τις πρώτες εβδο­μά­δες του 2022. Όπως επιβολή της μάσκας παντού ή την επα­να­φορά της τηλερ­γα­σίας.  Από τη διστα­κτι­κό­τητα της κυβέρ­νη­σης και το κλω­θο­γύ­ρι­σμα της όποιας από­φα­σης για τη δια­χεί­ριση της παν­δη­μίας στο αμέσως προ­σε­χές διά­στημα, κατα­λα­βαί­νει κανείς ότι η κατά­σταση περι­πλέ­κε­ται και ότι πιθανώς θα περι­πλα­κεί κι άλλο. Δεν αρκούν ούτε τα «ηρωικά» , ούτε επι­χει­ρή­ματα που είναι βέβαιο ότι θα ανα­τρα­πούν πολύ σύντομα. Όπως συνέβη πλει­στά­κις μέχρι σήμερα.