Σύρος κατηγορείται για απόπειρα εκβίασης Παλαιστίνιου στον καταυλισμό των Σφαγείων!

Στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου θα καθίσει την 7η Δεκεμ­βρίου 2023, για να δικα­στεί για το αδίκημα της από­πει­ρας εκβί­α­σης με απειλή ενωμένη με επι­κεί­μενο κίνδυνο σώματος και ζωής και της παρά­νο­μης οπλο­φο­ρίας μαχαι­ριού ένας 34χρονος Σύρος, που διέμενε στον άτυπο καταυ­λι­σμό των Σφα­γείων.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης έχει ως εξής:

Μετά από κλήση στο Κέντρο Αμεσης Δράσης για περι­στα­τικό επει­σο­δίου μεταξύ μετα­να­στών, αστυ­νο­μι­κοί της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. μετέ­βη­σαν στο άτυπο κέντρο φιλο­ξε­νίας μετα­να­στών στην οδό Αυστρα­λίας, όπου τους ανέμενε ο εγκαλών 27χρονος υπήκοος Παλαι­στί­νης.

Ο ανωτέρω τους κατήγ­γειλε ότι ο εξά­δελ­φός του, ήταν συγκά­τοι­κος στο ίδιο δωμάτιο με τον κατη­γο­ρού­μενο στον άτυπο χώρο φιλο­ξε­νίας της Ρόδου, ότι ο ίδιος επι­σκέ­φθηκε τον εξά­δελφό του και θέλησε να παρα­μεί­νει για λίγες ημέρες στο ίδιο δωμάτιο, πλην όμως ο κατη­γο­ρού­με­νος του ζήτησε επι­τα­κτικά το ποσό των 300 ευρώ προ­κει­μέ­νου να του το επι­τρέ­ψει.

Επειδή εκείνη την ώρα έλειπε από το δωμάτιο ο εξά­δελ­φός του, ο εγκαλών έφυγε και επέ­στρεψε περί ώρα 20:00 όταν πλέον είχε επι­στρέ­ψει και ο εξά­δελ­φός του.

Όταν ο εγκαλών και ο εξά­δελ­φός του προ­σπά­θη­σαν να εξη­γή­σουν στον κατη­γο­ρού­μενο ότι δεν μπο­ρούσε να απαιτεί χρήματα για την παρα­μονή τους, καθώς η διαμονή ήταν δωρεάν, ο κατη­γο­ρού­με­νος άρχισε να κυνηγά τον εγκα­λού­ντα απει­λώ­ντας ότι θα τον σκο­τώ­σει αν δεν του έδινε άμεσα το ποσό των 300 ευρώ, κρα­δαί­νο­ντας ένα αιχμηρό μεταλ­λικό εργα­λείο που χρη­σι­μο­ποιεί­ται για το ακό­νι­σμα μαχαι­ριών, πλην όμως μπορεί να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί και ως μαχαίρι και να επι­φέ­ρει θλα­στικά τραύ­ματα ή και τρώση ζωτικών οργάνων.

Τελικά ο κατη­γο­ρού­με­νος αδρα­νο­ποι­ή­θηκε με την παρέμ­βαση άλλων φιλο­ξε­νού­με­νων στην άτυπη δομή φιλο­ξε­νίας.

Το μέσο με το οποίο απεί­λησε τον εγκα­λού­ντα, βρέθηκε πεσμένο στον χώρο φιλο­ξε­νίας και κατα­σχέ­θηκε.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος στην προ­α­να­κρι­τική απο­λο­γία του παρα­δέ­χθηκε ότι απεί­λησε με το αντι­κεί­μενο αυτό τον εγκα­λού­ντα, απλώς ισχυ­ρί­σθηκε ότι το έκανε για να προ­στα­τευ­θεί και να αμυνθεί έναντί του και χωρίς την πρόθεση να τον χτυ­πή­σει.

Πλην όμως στο σημείο αυτό δεν περι­γρά­φει εναργώς κάποια επίθεση του εγκα­λού­ντος και άρα ο ισχυ­ρι­σμός περί άμυνας είναι ουσια­στικά αβά­σι­μος.

Αρνή­θηκε ότι ζήτησε χρήματα από τον εγκα­λού­ντα για να του επι­τρέ­ψει να παρα­μεί­νει στο ίδιο δωμάτιο, αλλά παρα­δέ­χε­ται ότι άλλοι μετα­νά­στες προ­σήλ­θαν στο σημείο και άρχισαν να τον βρίζουν και να του πετούν αντι­κεί­μενα, χωρίς όμως να δικαιο­λο­γεί τον λόγο της αντί­δρα­σής τους αυτής.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δέχθηκε πιέσεις από τον εγκα­λού­ντα και τους άλλους δύο συγκα­τοί­κους του να εγκα­τα­λεί­ψει το δωμάτιο και ότι χρη­σι­μο­ποί­ησε το ακο­νι­στήρι για να «αμυνθεί» έναντι του εγκα­λού­ντος, γεγονός που έρχεται σε αντί­φαση με τον ισχυ­ρι­σμό ότι δέχθηκε επίθεση από περισ­σό­τερα άτομα.

Άλλωστε και η επέμ­βαση των λοιπών φιλο­ξε­νού­με­νων της δομής για να τον αδρα­νο­ποι­ή­σουν, οδηγεί αβίαστα στο συμπέ­ρα­σμα ότι αυτός ήταν ο επι­τι­θέ­με­νος και όχι ο αμυ­νό­με­νος.

Εξάλλου, ενώ ο κατη­γο­ρού­με­νος ισχυ­ρί­ζε­ται ότι συνερ­γά­ζε­ται με τις Αστυ­νο­μι­κές Αρχές της Ρόδου για την προ­στα­σία της δημό­σιας ασφά­λειας, δεν ζήτησε ο ίδιος άμεσα την συν­δρομή και προ­στα­σία της Αστυ­νο­μι­κής Αρχής για το επει­σό­διο και την επίθεση που ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δέχθηκε, αλλά ο εγκαλών που μάλιστα ανέμενε τους αστυ­νο­μι­κούς στο σημείο του επει­σο­δίου και τους υπέ­δειξε το όπλο που χρη­σι­μο­ποί­ησε ο κατη­γο­ρού­με­νος για την απειλή του.