Απορρίφθηκε η αγωγή Ροδίτη κατά του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας

Με από­φα­ση, που εξέ­δω­σε χθες το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, απορ­ρί­φθη­κε η αγωγή ενός κα­τοί­κου της Ρόδου με την οποία διεκ­δι­κού­σε την κυ­ριό­τη­τα δια χρη­σι­κτη­σί­ας, με επί­κλη­ση δη­λα­δή συ­μπλη­ρώ­σε­ως 15ετούς νομής και κα­το­χής, ενός αγρού εκτά­σε­ως 2.245 τ.μ. στ’ Ασγού­ρου και δύο αυ­το­τε­λών ανε­ξάρ­τη­των ισο­γεί­ων μο­νο­κα­τοι­κιών, τα οποία είχε δω­ρί­σει στο Κομ­μου­νι­στι­κό Κόμμα Ελ­λά­δος, ο πνευ­μα­τι­κός του πα­τέ­ρας, πριν απο­βιώ­σει.

Η υπό­θε­ση ήλθε στο φως της δη­μο­σιό­τη­τας από την “δη­μο­κρα­τι­κή”, την 8η Δε­κεμ­βρί­ου 2010, όταν ο ηλι­κιω­μέ­νος δω­ρη­τής, υπέ­βα­λε ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου αγωγή με την οποία ζη­τού­σε την ανά­κλη­ση της δω­ρε­άς στο ΚΚΕ, που είχε κάνει το έτος 2.000.

Η εγκυ­ρό­τη­τα της συ­γκε­κρι­μέ­νης αγω­γής, που απο­τε­λεί εξάλ­λου και στοι­χείο της έν­δι­κης δια­φο­ράς με­τα­ξύ του βα­φτι­στι­κού του, που διεκ­δι­κεί το ακί­νη­το από το ΚΚΕ, αμ­φι­σβη­τεί­ται από το κόμμα.

Υπο­στη­ρί­χθη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η αγωγή, που κα­τα­τέ­θη­κε στο Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου το 2010, δεν φέρει υπο­γρα­φή του ενά­γο­ντος ηλι­κιω­μέ­νου και ότι η υπο­γρα­φή που εμ­φα­νί­ζε­ται στο αντί­γρα­φο είναι πλα­στή!

Το­νί­στη­κε ακόμη ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη αγωγή ου­δέ­πο­τε κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στο κόμμα.

Ο κ. Ι. Περ­δι­κά­ρης, που κα­τέ­θε­σε υπέρ των θέ­σε­ων του ΚΚΕ υπο­στή­ρι­ξε ότι όταν ενη­με­ρώ­θη­κε το­πι­κά το κόμμα από τη “δη­μο­κρα­τι­κή” για την άσκη­ση της αγω­γής, τότε ο ίδιος συ­νά­ντη­σε τον δω­ρη­τή ο οποί­ος, όπως είπε, είχε δη­λώ­σει έκ­πλη­κτος για το γε­γο­νός και ότι το αγνο­ού­σε.

Η πλευ­ρά του ενά­γο­ντος, εκ­προ­σω­πού­με­νη από τους δι­κη­γό­ρους κ.κ. Στ. Αλε­ξαν­δρή και Γ. Κα­ρα­μι­χά­λη, αντέ­δρα­σε στους ως άνω ισχυ­ρι­σμούς επι­ση­μαί­νο­ντας, μά­λι­στα ότι η έν­στα­ση πλα­στό­τη­τας υπο­βάλ­λε­ται στο δι­κα­στή­ριο με συ­γκε­κρι­μέ­νη δια­δι­κα­σία, που δεν ακο­λου­θή­θη­κε, ενώ επι­φυ­λά­χθη­κε για την υπο­βο­λή μη­νύ­σε­ων για συ­κο­φα­ντι­κή δυ­σφή­μι­ση και ψευδή κα­τα­μή­νυ­ση.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει στην αγωγή, που είχε υπο­βλη­θεί, ανα­φε­ρό­ταν ότι ο ιδιο­κτή­της του ακι­νή­του προ­έ­βη σε δωρεά εν ζωή στο ΚΚΕ ενός αγρού που βρί­σκε­ται στη θέση «Ασγούρ – Ισί» του οι­κι­σμού Ασγού­ρου μετά των επ’ αυτού υφι­στα­μέ­νων δύο αυ­το­τε­λών ανε­ξάρ­τη­των ισο­γεί­ων μο­νο­κα­τοι­κιών.

Με τη με­τα­γρα­φή του πα­ρα­πά­νω συμ­βο­λαί­ου, το ΚΚΕ απέ­κτη­σε τυ­πι­κά την κυ­ριό­τη­τα του επι­δί­κου ακι­νή­του πα­ρα­κρα­του­μέ­νου υπέρ του Ρο­δί­τη και εφ’ όρου ζωής του δι­καιώ­μα­τος της ισό­βιας οί­κη­σης επί της δευ­τέ­ρας ισο­γεί­ου μο­νο­κα­τοι­κί­ας, εμ­βα­δού 25,60 τ.μ.

Η ανω­τέ­ρω δωρεά έγινε εκ μέ­ρους του, πα­ρό­τι δεν ήταν μέλος του ΚΚΕ, μο­λο­νό­τι δεν είχε ενερ­γό συμ­με­το­χή στους αγώ­νες και στις πο­λι­τι­κές του δρα­στη­ριό­τη­τες, ου­δέ­πο­τε κα­τεί­χε αξιώ­μα­τα, ούτε βέ­βαια είχε απο­λαύ­σει οποια­δή­πο­τε οφέλη από τη δρα­στη­ριό­τη­τά του.

Ωστό­σο με την προ­τρο­πή και σύ­στα­ση μελών του ΚΚΕ, όπως ανα­φε­ρό­ταν, πεί­στη­κε στη σύ­στα­ση της δω­ρε­άς για το σκοπό συν­δρο­μής προς τους πο­λι­τι­κούς του σκο­πούς, πα­ρο­χής εξο­χι­κής κα­τοι­κί­ας προς τα όρ­γα­νά του.

Δε­δο­μέ­νου δε αφε­νός της προ­χω­ρη­μέ­νης ηλι­κί­ας του και της τότε ιδιαι­τέ­ρως εύ­θραυ­στης υγεί­ας του και αφε­τέ­ρου της οι­κο­νο­μι­κής τότε αδυ­να­μί­ας του βα­φτι­στι­κού (πνευ­μα­τι­κού υιού) του, ο οποί­ος ήδη από το 1994 πε­ρί­που είχε και εξα­κο­λου­θεί να έχει μέχρι σή­με­ρα τη νομή και κα­το­χή των ανω­τέ­ρω ακι­νή­των (πλην της 2ης οι­κί­ας στην οποία δια­μέ­νει), ώστε να προ­βεί άμεσα στις απο­λύ­τως ανα­γκαί­ες τότε ερ­γα­σί­ες συ­ντή­ρη­σης της ανω­τέ­ρω πε­ριου­σί­ας του το ΚΚΕ δια των νο­μί­μων εκ­προ­σώ­πων του, δια της Κε­ντρι­κής Επι­τρο­πής και δια της πρώην Γε­νι­κής Γραμ­μα­τέα κας Αλέ­κας Πα­πα­ρή­γα του υπο­σχέ­θη­κε και τον δια­βε­βαί­ω­σε ότι εάν και εφό­σον προ­έ­βαι­νε στην επί­δι­κη δωρεά τότε εκεί­νο θα ήταν πά­ντο­τε στο πλευ­ρό του και θα του πα­ρεί­χε την υπο­στή­ρι­ξή του τόσο κε­ντρι­κά όσο και μέσω της κομ­μα­τι­κής ορ­γά­νω­σης Ρόδου σε οποιο­δή­πο­τε πρό­βλη­μα προ­κύ­ψει.

Ει­δι­κό­τε­ρα εγ­γρά­φως το ΚΚΕ, φέ­ρε­ται να του υπο­σχέ­θη­κε ρητά ότι θα φρο­ντί­σει ώστε να βρί­σκε­ται πάντα κά­ποιο πρό­σω­πο δίπλα του, ακόμα και αν εν­δε­χο­μέ­νως νο­ση­λευ­τεί, ακόμα και τυχόν επι­λέ­ξει να με­τοι­κή­σει.

Επί­σης εγ­γρά­φως φέ­ρε­ται να ανέ­λα­βε την υπο­χρέ­ω­ση εφό­σον του με­τα­βί­βα­ζε με δωρεά την πε­ριου­σία του, άμεσα θα εκτε­λού­σε ερ­γα­σί­ες επι­σκευ­ής της με­γά­λης (1ης) οι­κί­ας με έξοδά του και θα πε­ριέ­φρασ­σε με τα κα­λύ­τε­ρα υλικά και με έξοδά του το οι­κό­πε­δο.

Ενώ έγινε η με­τα­βί­βα­ση του ανω­τέ­ρω ακι­νή­του και εκεί­νος συ­νέ­χι­σε να δια­μέ­νει, σε ενά­σκη­ση του δι­καιώ­μα­τος οι­κή­σε­ως στο μικρό σπίτι του, δο­κι­μά­στη­κε σο­βα­ρά η υγεία του και νο­ση­λεύ­τη­κε αρ­κε­τές φορές σε νο­ση­λευ­τι­κά ιδρύ­μα­τα. Αν και είχε γνω­στο­ποι­ή­σει το πρό­βλη­μά του αυτό σε το­πι­κά μέλη του ΚΚΕ ώστε να εν­δια­φερ­θεί στοι­χειω­δώς για την υγεία του, όπως είχε σχε­τι­κά δε­σμευ­θεί, εκεί­νο, όπως ανα­φε­ρό­ταν στην αγωγή, αδια­φό­ρη­σε ολικά για εκεί­νον και ου­δέ­πο­τε επέ­δει­ξε την ελά­χι­στη έστω ηθική συ­μπα­ρά­στα­ση.

Ο κ. Περ­δι­κά­ρης διέ­ψευ­σε τους ως άνω ισχυ­ρι­σμούς, το­νί­ζο­ντας ότι το κόμμα προ­έ­βη σε ερ­γα­σί­ες απο­κα­τά­στα­σης του ακι­νή­του αλλά και πε­ρί­φρα­ξης αυτού κατ’ επα­νά­λη­ψη, ότι είχε ανα­λά­βει τα έξοδα νερού και κα­τα­νά­λω­σης ρεύ­μα­τος και ότι τόσο ο ίδιος όσο και σύ­ντρο­φοί του είχαν με­ρι­μνή­σει για τον δω­ρη­τή.

Από την άλλη ο μάρ­τυ­ρας υπε­ρά­σπι­σης του ενά­γο­ντος κ. Φιλ. Φι­λιπ­πά­κης γεί­το­νας του εκλι­πό­ντος, κα­τέ­θε­σε ότι το ΚΚΕ δεν ήταν συ­νε­πές στις υπο­χρε­ώ­σεις του και ότι ο εκλι­πών ήθελε να αφή­σει το ακί­νη­το στον βα­φτι­στι­κό του.

Το δι­κα­στή­ριο με την από­φα­ση που εξέ­δω­σε χθες, απέρ­ρι­ψε την αγωγή, κρί­νο­ντας ότι ο δια­θέ­της απο­φά­σι­σε να δω­ρί­σει το ακί­νη­το στο κόμμα, λόγω των πο­λι­τι­κών του πε­ποι­θή­σε­ων. Το ΚΚΕ εγκα­τα­στά­θη­κε στη νομή του ακι­νή­του, το πε­ριέ­λα­βε ως πε­ριου­σια­κό του στοι­χείο στις φο­ρο­λο­γι­κές του δη­λώ­σεις, το καλ­λιερ­γού­σε, το επέ­βλε­πε και εκτε­λού­σε ερ­γα­σί­ες συ­ντή­ρη­σης στο μέτρο του δυ­να­τού ενώ εξο­φλού­σε όλες τις οφει­λές προς τις ΔΕΚΟ.

Δεν απο­δεί­χθη­κε στον αντί­πο­δα, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην από­φα­ση, ότι ο ενά­γων ασκού­σε πρά­ξεις νο­μείς στο ακί­νη­το ενώ κρί­θη­κε ότι η δωρεά ου­δέ­πο­τε ανα­κλή­θη­κε από τον δω­ρη­τή.

Το ΚΚΕ εκ­προ­σώ­πη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Μ. Μη­τσού και Β. Δη­μό­που­λος.