ΔΝΤ: Κίνδυνος για νέα μέτρα 2,3 δισ. το 2018!

Μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του έναν χρόνο νωρί­τερα, από το 2019 και αντί­με­τρα από το 2023 «βλέπει» το Ταμείο. Η υστέ­ρηση φόρων και η «δρα­μα­τική αύξηση» στις προ­σλή­ψεις συμ­βα­σιού­χων. Τα πολι­τικά και νομικά ρίσκα του προ­γράμ­μα­τος.

Μάχη σε έξι «μέτωπα» προ­ε­τοι­μά­ζε­ται να δώσει η κυβέρ­νηση με τους δανει­στές το φθι­νό­πωρο όταν οι επι­κε­φα­λής θα επι­στρέ­ψουν στην Αθήνα για να ξεκι­νή­σει η τρίτη αξιο­λό­γηση του προ­γράμ­μα­τος.

Τα μέτωπα αυτά, σκια­γρα­φού­νται στην έκθεση του Ταμείου ενώ σε επι­τε­λική σύσκεψη που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε χθες στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών εξε­τά­σθη­καν τα μηνύ­ματα που έστειλε στην κυβέρ­νηση το ΔΝΤ με την έκθεσή του ενόψει και της προ­σπά­θειας για δοκι­μα­στική έξοδο της χώρας στις αγορές.

Σύμφωνα με την έκθεση του ΔΝΤ, τα αγκάθια που θα βρεθούν στο τραπέζι των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων κυβέρ­νη­σης – δανει­στών στο πλαίσιο της τρίτης αξιο­λό­γη­σης αφορούν:

1. Μέτρα 2018. Το ΔΝΤ επι­μέ­νει ότι δεν θα επι­τευ­χθεί ο στόχος για πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018 και ότι θα υπάρξει υστέ­ρηση 1,3% του ΑΕΠ (ή 2,34 δισ. ευρώ). Ανα­φέ­ρει μάλιστα ότι θα υπάρξει μεγάλη υστέ­ρηση εισπρά­ξεων φόρων 0,6% του ΑΕΠ ή 1,1 δισ. ευρώ.

2. Συμ­βα­σιού­χοι: Η κυβέρ­νηση προωθεί δια­τά­ξεις για τους συμ­βα­σιού­χους. Όμως το Ταμείο δια­πι­στώ­νει (σελίδα 26 της έκθεσης) «δρα­μα­τική αύξηση» στις προ­σλή­ψεις συμ­βα­σιού­χων η οποία αντι­στρέ­φει την μείωση που συντε­λέ­στηκε από το 2010.

3. Συντα­ξιο­δο­τική δαπάνη: Για τις συντά­ξεις το ΔΝΤ κάνει λόγο για περι­στολή της συντα­ξιο­δο­τι­κής δαπάνης κατά 12% (όταν η κυβέρ­νηση μιλά για 9%) την τριετία 2019-2021, γεγονός που θα φέρει, σύμφωνα πάντα με τους συντά­κτες της έκθεσης, εξοι­κο­νό­μηση ίση με το 1% του ΑΕΠ.

4. Εργα­σιακά: Το ΔΝΤ καλεί την κυβέρ­νηση να επα­νε­ξε­τά­σει την απόφασή της που προ­βλέ­πει επα­να­φορά των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων μετά το τέλος του προ­γράμ­μα­τος. Παρότι εκφρά­ζει την άποψη ότι το τρίτο μνη­μό­νιο υπο­στη­ρί­ζει τη μεταρ­ρύθ­μιση στο καθε­στώς των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων (πλέον όλα έχουν ενα­πο­τε­θεί στη δια­κρι­τική ευχέ­ρεια του εργο­δότη), εντού­τοις δια­πι­στώ­νει ότι δεν υφί­στα­ται ευρεία πολι­τική βούληση.

5. Αφο­ρο­λό­γητο – αντί­με­τρα: Το Ταμείο αφήνει ανοιχτό το ενδε­χό­μενο η μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του ορίου να ισχύσει ένα χρόνο νωρί­τερα, δηλαδή το 2019 καθώς εκτιμά ότι ο στόχος για το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα δεν θα επι­τευ­χθεί το 2018. Όσον αφορά στα αντί­με­τρα που ψήφισε η κυβέρ­νηση, το ΔΝΤ θεωρεί αδύ­να­τον να ισχύ­σουν πριν το 2023.

6. Επε­κτα­σι­μό­τητα. Το Ταμείο εκφρά­ζει την ανη­συ­χία του για τον θεσμό της επε­κτα­σι­μό­τη­τας, αφού θεωρεί ότι θα οδη­γή­σει σε αυξή­σεις μισθών μέσω των κλα­δι­κών συμ­βά­σεων εργα­σίας, κάτι που κατά την άποψη των συντα­κτών της έκθεσης θα οδη­γή­σει σε νέα μείωση θέσεων εργα­σίας.

Πολι­τι­κοί και νομικοί κίν­δυ­νοι

Στην έκθεσή του το ΔΝΤ «βλέπει» πολι­τι­κούς και νομι­κούς κιν­δύ­νους στην εκτέ­λεση του ελλη­νι­κού προ­γράμ­μα­τος στο οποίο απο­φά­σισε να μετά­σχει ενερ­γό­τερα έως το ως το 2018 με δάνειο 1,6 δισ. ευρώ. Κάνει λόγο για πολι­τική αστά­θεια αλλά και για τις δικα­στι­κές απο­φά­σεις που απει­λούν να ανα­τρέ­ψουν ψηφι­σμένα μέτρα, όπως πχ για τις περι­κο­πές συντά­ξεων, το άνοιγμα κατα­στη­μά­των τις Κυρια­κές.

Δεδο­μέ­νου μάλιστα, ότι οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις του συντα­ξιο­δο­τι­κού συστή­μα­τος και της φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος αρχί­ζουν να ισχύουν μόνο μετά το τέλος του προ­γράμ­μα­τος και κατά τη διάρ­κεια του έτους κατά το οποίο ανα­μέ­νε­ται να διε­ξα­χθούν οι εκλογές, η εφαρ­μογή υπό­κει­νται σε υψηλό κίνδυνο, επι­ση­μαί­νει το Ταμείο.

euro2day.gr