Κοντά στον γκρεμό οδηγούνται μέρα με τη μέρα ολόκληρο το τοπικό εμπόριο και η παραγωγή

• Οι ντόπιοι έμποροι αντι­μέ­τω­ποι με την «πλάτη» των κατα­να­λω­τών
•  Οι τρα­πε­ζί­τες ανή­μπο­ροι να δώσουν ουσια­στι­κές απα­ντή­σεις
•  Πλού­σιος μπο­να­μάς στους Τούρ­κους προ­μη­θευ­τές

Μπορεί το «ευρώ» να εξα­κο­λου­θεί να είναι το νόμισμα και της Ελλάδας, όμως επί της ουσίας ολό­κληρη η χώρα βρί­σκε­ται εκτός ευρω­ζώ­νης, μιας και καμία αγορά δεν μπορεί να γίνει από το εξω­τε­ρικό, ούτε και να γίνει εύκολα εισα­γωγή εμπο­ρευ­μά­των (πλην εξαι­ρέ­σεων). Συνεπώς, η Ελλάδα είναι σήμερα επι­φορ­τι­σμένη με όλα τα μειο­νε­κτή­ματα που έχει η χρήση ενός τόσο σκληρού νομί­σμα­τος και ταυ­τό­χρονα στε­ρεί­ται όλων των πλε­ο­νε­κτη­μά­των που το συνο­δεύ­ουν. Εφόσον αυτού του είδους ο έλεγχος κεφα­λαίων (capitals control) συνε­χι­στεί για μεγάλο χρονικό διά­στημα, τότε είναι σίγουρο ότι όλες οι μικρές επι­χει­ρή­σεις θα καταρ­ρεύ­σουν υπό το βάρος της ανα­δου­λειάς.

Αρκεί μία και μόνη βόλτα στο εμπο­ρικό κέντρο της Ρόδου για να φανεί το μέγεθος της ζημίας που έχει υποστεί η αγορά. Χωρίς ρευστό χρήμα οι Ελληνες, όχι μόνο έχουν πλήρως απα­ξιω­θεί ως πελάτες, αλλά και ως έμποροι έχουν αρχίσει να γονα­τί­ζουν. Οι πλη­ρω­μές μόνο με κάρτα ανέ­δει­ξαν ένα μεγάλο, κρυμ­μένο πρό­βλημα, που δεν είναι άλλο από τους μπλο­κα­ρι­σμέ­νους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς και τα δια­μαρ­τυ­ρη­μένα επι­χει­ρη­μα­τικά δάνεια. Η επί­πλα­στη ρευ­στό­τητα του πλα­στι­κού χρή­μα­τος, κατα­λύ­θηκε σχεδόν αμέσως, όταν τα χρήματα των πελατών οδη­γή­θη­καν στους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς των εμπόρων και αμέσως δεσμεύ­τη­καν για απλή­ρω­τες δόσεις δανείων και άλλων υπο­χρε­ώ­σεων.

Με τον τρόπο αυτό οι μικροί έμποροι, οι μικροί επι­χει­ρη­μα­τίες του νησιού, νιώθουν τα πόδια τους να βυθί­ζο­νται σε έδαφος κινου­μέ­νης άμμου η οποία μάλιστα δεν θα στα­μα­τή­σει να χάνεται κάτω από τα πόδια τους μέχρις ότου οι ίδιοι βυθι­στούν πλήρως μέσα της.

Ταυ­τό­χρονα, οι μεγάλες αλυ­σί­δες γίνο­νται ακόμα πιο ισχυρές. Είναι χαρα­κτη­ρι­στική η εικόνα των άδειων ραφιών στα μεγάλα κατα­στή­ματα, που ξεπού­λη­σαν στις ημέρες των εκπτώ­σεων, την ίδια στιγμή που τα γει­το­νικά μικρά κατα­στή­ματα δεν μπο­ρού­σαν να κάνουν ούτε σεφτέ. Οι μεγάλοι ξεπού­λη­σαν γιατί έχουν κερ­δί­σει τόσο τους του­ρί­στες, όσο και τους  ίδιους τους ροδίτες κατα­να­λω­τές. Οι τελευ­ταίοι, έχοντας εντελώς απο­λέ­σει την κατα­να­λω­τική τους συνεί­δηση, δεν διστά­ζουν να αφήνουν τα χρήματά τους (όσα έχουν) στους ξένους και να γυρνάνε επι­δει­κτικά την πλάτη στους ντό­πιους.

Οι τρα­πε­ζί­τες σηκώ­νουν

τα χέρια ψηλά

Από την πρώτη μέρα, που άνοιξαν οι πόρτες των τρα­πε­ζών (πριν από τρεις ημέρες), δεκάδες ήταν οι έμποροι της Ρόδου, που επε­δί­ω­ξαν να πλη­ρώ­σουν τους προ­μη­θευ­τές τους στο εξω­τε­ρικό, προ­κει­μέ­νου να παρα­λά­βουν εμπο­ρεύ­ματα. Οι τρα­πε­ζι­κοί υπάλ­λη­λοι, που βρέ­θη­καν ενώπιόν τους, δήλωσαν ανή­μπο­ροι να τους βοη­θή­σουν. «Εάν θέλετε να πλη­ρώ­σετε στο εξω­τε­ρικό, θα πρέπει να υπο­βά­λετε ειδική αίτηση που θα εξε­τα­στεί από την επι­τροπή που συγκρο­τή­θηκε στην Αθήνα και θα περι­μέ­νετε απά­ντηση».  Βέβαια ουδείς τρα­πε­ζι­κός υπάλ­λη­λος είναι σε θέση να απα­ντή­σει στο ερώτημα του χρόνου που απαι­τεί­ται για να δοθεί η απά­ντηση από την επι­τροπή.

Ορι­σμέ­νες από τις τρά­πε­ζες, έχουν ήδη εγκα­τα­στή­σει ειδικό λογι­σμικό στις σελίδες που δια­τη­ρούν στο ίντερ­νετ, προ­κει­μέ­νου η αίτηση, αν είναι δυνατόν, να υπο­βάλ­λε­ται και δια­δι­κτυακά. Όμως το απο­τέ­λε­σμα είναι το ίδιο. Μεγάλες καθυ­στε­ρή­σεις και προ­βλή­ματα στην καρδιά της του­ρι­στι­κής περιό­δου. Τα προ­βλή­ματα αυτά θα μετα­φερ­θούν εις το πολ­λα­πλά­σιο στη διάρ­κεια του χειμώνα, εξαι­τίας της ιδιαι­τε­ρό­τη­τας που έχει η τοπική οικο­νο­μία της επο­χι­κής απα­σχό­λη­σης.

Μέχρι χθες το μεση­μέρι, ουδείς εισα­γω­γέας έμπορος από τη Ρόδο είχε κατα­φέ­ρει να πάρει έγκριση από την τράπεζά του προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σει να πλη­ρώ­σει προ­μη­θευ­τές στο εξω­τε­ρικό. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι ντόπιος τυπο­γρά­φος, ενώ είχε κατα­φέ­ρει να προ­μη­θευ­τεί χαρτί για την επι­χεί­ρησή του, δεν μπόρεσε να βρει στην αγορά της Ελλάδας όλα τα χρώματα που ήθελε για την κάλυψη των παραγ­γε­λιών του. Προ­κει­μέ­νου να καλύψει τις ανάγκες των πελατών του ανα­γκά­στηκε να ταξι­δέ­ψει στην Τουρκία και να αγο­ρά­σει από εκεί όσα χρεια­ζό­ταν και να επι­στρέ­ψει στη Ρόδο, διότι σε αντί­θετη περί­πτωση τα έντυπά του θα στε­ρού­ντο του σωστού χρώ­μα­τος.

Ισως η κρίση να εμπνέει σκη­νο­θε­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις μιας καθη­με­ρι­νό­τη­τας που χάνει σιγά – σιγά τα χρώματά της, όμως η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι σκληρή και τα όσα θα υποστεί η ελλη­νική οικο­γέ­νεια από τις επι­πτώ­σεις των κεφα­λαια­κών ελέγχων είναι ανυ­πο­λό­γι­στου μεγέ­θους.

Πλού­σιος μπο­να­μάς

για την αγορά της Τουρ­κίας

Η του­ρι­στική σεζόν απαιτεί για όλα τα κατα­στή­ματα εμπο­ρεύ­ματα. Εμπο­ρεύ­ματα για τους του­ρί­στες, εμπο­ρεύ­ματα για τους εμπό­ρους που εξυ­πη­ρε­τούν του­ρί­στες, τρόφιμα για τους εστιά­το­ρες, πρώτες ύλες για τους χει­ρο­τέ­χνες και η αλυσίδα μακραί­νει συνεχώς. Εξαι­τίας της αδυ­να­μίας να πλη­ρω­θούν οι προ­μη­θευ­τές του εξω­τε­ρι­κού, δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν ήδη αρχίσει να οδη­γού­νται προς την Τουρκία για να αγο­ρά­σουν τα χρεια­ζού­μενα για τις επι­χει­ρή­σεις τους.

Λόγω του του­ρι­σμού, υπάρχει ρευστό χρήμα στην αγορά, όμως με τις ανάγκες να αυξά­νουν διαρκώς, αυξά­νε­ται αντι­στοί­χως και ο αριθμός εκείνων που επι­λέ­γουν ένα γρήγορο ταξίδι στην Τουρκία για να αγο­ρά­σουν πρώτες ύλες και εμπο­ρεύ­ματα. Η αγορά γίνεται από το Μαρ­μα­ρίς, εκτός εάν πρό­κει­ται για εμπο­ρεύ­ματα που παρά­γο­νται σε άλλες περιο­χές της Τουρ­κίας, οπότε και προη­γού­νται τηλε­φω­νι­κές συνεν­νο­ή­σεις. Το σίγουρο είναι ότι με τον τρόπο αυτό χάνο­νται τερά­στια κεφά­λαια ρευστού χρή­μα­τος και η απώλεια αυτή είναι απο­κλει­στικά από την τοπική αγορά.

Μόνη εξαί­ρεση απο­τε­λούν εκείνοι που έχουν επι­λέ­ξει να έχουν ως προ­μη­θευ­τές, τους χον­δρε­μπό­ρους εισα­γω­γείς που προ­νό­η­σαν και μπό­ρε­σαν να απο­θη­κεύ­σουν μεγάλες ποσό­τη­τες εμπο­ρευ­μά­των. Ωστόσο, και αυτή η κατη­γο­ρία των εμπόρων, των νοι­κο­κυ­ραίων και των προ­σώ­πων, που προ­νο­ούν να δράσουν προτού εμφα­νι­στεί το πρό­βλημα, θα βρεθούν ενώπιον σοβαρών δυσκο­λιών, μιας και η αύξηση των συντε­λε­στών του ΦΠΑ, θα τους κατα­στή­σει μη αντα­γω­νι­στι­κούς με ό,τι αυτό μπορεί να συνε­πά­γε­ται για το μέλλον τους.