Δικαστική διένεξη μεταξύ γραφείων τελετών

• Απερ­ρί­φθη η αγωγή για αθέ­μι­το αντα­γω­νι­σμό

Μια μα­κά­βρια δι­κα­στι­κή διέ­νε­ξη με­τα­ξύ δύο γρα­φεί­ων τε­λε­τών, που λει­τουρ­γούν στο νησί της Ρόδου, απα­σχό­λη­σε το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, που με από­φα­ση του, απέρ­ρι­ψε αγωγή που ασκή­θη­κε για αθέ­μι­το αντα­γω­νι­σμό.

Ενα γρα­φείο τε­λε­τών άσκη­σε συ­γκε­κρι­μέ­να αγωγή με τις δια­τά­ξεις περί αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού κατά της αντα­γω­νι­στι­κής επι­χεί­ρη­σης με τον ισχυ­ρι­σμό ότι εξα­σφα­λί­ζει με­γα­λύ­τε­ρη πε­λα­τεία από τον επα­να­πα­τρι­σμό αλ­λο­δα­πών νε­κρών γιατί έχει… «πλά­τες» σε δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες.

Ισχυ­ρί­στη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ο αντα­γω­νι­στής του επί σει­ράν ετών δη­λώ­νει ψευ­δώς σε κα­τοί­κους του νη­σιού, στις το­πι­κές αρχές και σε ιδιω­τι­κούς φο­ρείς που εμπλέ­κο­νται στη δια­δι­κα­σία της απο­στο­λής σορών στην αλ­λο­δα­πή, ότι είναι το μόνο στο νησί της Ρόδου, που δύ­να­ται και δι­καιού­ται να διεκ­πε­ραιώ­νει επα­να­πα­τρι­σμούς σορών.

Ισχυ­ρί­στη­κε ακόμη ότι η ενα­γό­με­νη επί μα­κρόν χρο­νι­κό διά­στη­μα δια­βε­βαί­ω­νε την αστυ­νο­μία ότι δήθεν μόνο το δικό της γρα­φείο έχει την υπο­δο­μή αλλά και το νό­μι­μο δι­καί­ω­μα να πα­ρα­λαμ­βά­νει σο­ρούς αλ­λο­δα­πών, χωρίς να ανα­φέ­ρει συ­γκε­κρι­μέ­να πε­ρι­στα­τι­κά και πρό­σω­πα.

Δια­τεί­νε­ται εξάλ­λου ότι την ίδια τα­κτι­κή ακο­λου­θούν οι υπάλ­λη­λοι της ενα­γο­μέ­νης και απέ­να­ντι στα τα­ξι­διω­τι­κά πρα­κτο­ρεία και στα ξε­νο­δο­χεία, τα οποία πα­ρα­πλη­ρο­φο­ρούν.

Στην αγωγή ισχυ­ρί­στη­κε η ενά­γου­σα ότι το κα­λο­καί­ρι του 2007 μετά από ενη­μέ­ρω­ση από φι­λι­κό πρό­σω­πο  ότι στις ανα­το­λι­κές ακτές  της Ρόδου πνί­γη­κε ένας αλ­λο­δα­πός του­ρί­στας, ο οποί­ος με­τα­φέρ­θη­κε στο Κέ­ντρο Υγεί­ας Αρ­χαγ­γέ­λου, επι­κοι­νώ­νη­σε με τον υπεύ­θυ­νο ιατρό για να λάβει τις ανα­γκαί­ες πλη­ρο­φο­ρί­ες προς επα­να­πα­τρι­σμό της σορού. Όπως ισχυ­ρί­στη­κε, ο ια­τρός απά­ντη­σε ότι ναι μεν ο ίδιος ευ­χα­ρί­στως θα πα­ρεί­χε τις πλη­ρο­φο­ρί­ες που ζη­τού­σαν, πλην όμως είχε την «ενη­μέ­ρω­ση» ότι το γρα­φείο της δεν δι­καιού­ται να ανα­λαμ­βά­νει την απο­στο­λή σορών στην αλ­λο­δα­πή, αφού στο ως άνω Κέ­ντρο Υγεί­ας υπάλ­λη­λοι της ενα­γο­μέ­νης είχαν αναρ­τή­σει πι­να­κί­δα, σύμ­φω­να με την οποία «μόνο το γρα­φείο της ενα­γο­μέ­νης θα ενη­με­ρώ­νε­ται και θα ανα­λαμ­βά­νει τον επα­να­πα­τρι­σμό σορών Άγ­γλων υπη­κό­ων». Υπο­στή­ρι­ξε ακόμη ότι η Πρό­ξε­νος έδωσε εντο­λή για άμεση απο­μά­κρυν­ση και από­συρ­ση της πι­να­κί­δας αυτής.

Το δεύ­τε­ρο πε­ρι­στα­τι­κό που επι­κα­λέ­στη­κε αφορά στον επα­να­πα­τρι­σμό της σορού ενός Γερ­μα­νού του­ρί­στα.

Η ενά­γου­σα ζή­τη­σε για κάθε από τα δύο επι­κα­λού­με­να από αυτήν πε­ρι­στα­τι­κά, το ποσό των 10.000 € ως απο­θε­τι­κή ζημία.

Η ενα­γό­με­νη εται­ρεία από την άλλη εξέ­θε­σε ότι δια­τη­ρεί το με­γα­λύ­τε­ρο και πλέον αξιό­πι­στο γρα­φείο τε­λε­τών. Εχει συ­νά­ψει, όπως το­νί­ζει, συ­νερ­γα­σία με ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία για την ανά­λη­ψη εκ μέ­ρους της του επα­να­πα­τρι­σμού αλ­λο­δα­πών που θα απε­βί­ω­ναν στην ημε­δα­πή κατά τη ρητή εξου­σιο­δό­τη­ση των συγ­γε­νών τους.

Ανα­φέρ­θη­κε εξάλ­λου διε­ξο­δι­κώς σε πε­ρι­πτώ­σεις επα­να­πα­τρι­σμού των σορών αλ­λο­δα­πών και στις δια­δι­κα­σί­ες που ακο­λου­θή­θη­καν το­νί­ζο­ντας ότι όλες οι ενέρ­γειες έγι­ναν εντός των νο­μί­μων πλαι­σί­ων, με απο­τέ­λε­σμα ου­δέ­πο­τε να δω­ρο­δο­κού­σαν ή να χρειά­στη­κε να δω­ρο­δο­κή­σουν οποιον­δή­πο­τε Ιατρό του νο­σο­κο­μεί­ου για να εκτε­λέ­σει το νό­μι­μο κα­θή­κον του.

Υπο­στή­ρι­ξε επι­πλέ­ον ότι οι ενά­γο­ντες έχουν προ­σπα­θή­σει επα­νει­λημ­μέ­νως κατά το πα­ρελ­θόν, με μη­νύ­σεις, ανα­φο­ρές, κα­ταγ­γε­λί­ες, να εξα­σφα­λί­σουν πε­λα­τεία με αθέ­μι­τα μέσα.

Προ­σκό­μι­σαν εξάλ­λου και μια επι­στο­λή του υπο­πρό­ξε­νου της Με­γά­λης Βρε­τα­νί­ας στη Ρόδο, που δια­μαρ­τύ­ρε­ται για τις δια­δι­κα­σί­ες που ακο­λου­θή­θη­καν σε πε­ρι­πτώ­σεις επα­να­πα­τρι­σμού σορών από την ενά­γου­σα εται­ρεία.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­καν για λο­γα­ρια­σμό της ενά­γου­σας εται­ρεί­ας η δι­κη­γό­ρος κ. Ευαγ­γε­λία Τα­ρα­σλιά και της ενα­γό­με­νης οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Γρ. Μο­ρά­ρης και Σ. Λυ­ρι­στής.