Δεκτή και τέταρτη αίτηση αναστολής για κατάσχεση λογαριασμών

• Δεν γί­νο­νται δεκτά τα επι­χει­ρή­μα­τα που επι­κα­λεί­ται ο Δήμος

Δεκτή έγινε χθες από το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου ακόμη μια αί­τη­ση ανα­στο­λής κατά ατο­μι­κής βε­βαί­ω­σης ει­δο­ποί­η­σης χρεών του Δήμου Ρόδου και κα­τά­σχε­σης εις χεί­ρας τρί­των και συ­γκε­κρι­μέ­να εις χεί­ρας τρα­πε­ζών λο­γα­ρια­σμών γνω­στού επι­χει­ρη­μα­τία του νη­σιού.

Πρό­κει­ται συ­γκε­κρι­μέ­να για την τέ­ταρ­τη κατά σει­ράν αί­τη­ση ανα­στο­λής που ευ­δο­κί­μη­σε ενώ­πιον του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου γε­γο­νός που θα πρέ­πει να αφυ­πνί­σει τη δη­μο­τι­κή αρχή αφού τα επι­χει­ρή­μα­τά της δεν έπει­σαν μέχρι σή­με­ρα τις δι­κα­στι­κές αρχές στο σύ­νο­λο των προ­σφυ­γών, που έχουν εξε­τα­στεί.

Ση­μειώ­νε­ται ότι με την προ­σω­ρι­νή δια­τα­γή που εκ­δό­θη­κε χθες δια­τάσ­σε­ται η ανα­στο­λή των κα­τα­σχέ­σε­ων σε λο­γα­ρια­σμούς του επι­χει­ρη­μα­τία στην Eurobank, που ήταν η μο­να­δι­κή από το σύ­νο­λο των τρα­πε­ζών, που προ­έ­βη σε θε­τι­κή δή­λω­ση ενώ­πιον του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου. Αυτό πρα­κτι­κά ση­μαί­νει ότι στις υπό­λοι­πες τρά­πε­ζες ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας δεν δια­τη­ρού­σε λο­γα­ρια­σμούς που μπο­ρού­σαν να κα­τα­σχε­θούν.

Κατά του Δήμου Ρόδου και κατά των ανα­φε­ρό­με­νων χρεών στην από 6-11-2014 ατο­μι­κή ει­δο­ποί­η­σή του ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας, άσκη­σε ενώ­πιον του ίδιου Δι­κα­στη­ρί­ου την από 28-11-2014 ανα­κο­πή του.

Όπως εξέ­θε­σε, όλες οι προ­σβαλ­λό­με­νες πρά­ξεις τα­μεια­κής βε­βαί­ω­σης σε βάρος του αφο­ρούν πα­ρα­βά­σεις του ΚΟΚ από στάθ­μευ­ση σε χώ­ρους της ελεγ­χό­με­νης στάθ­μευ­σης που δια­πι­στώ­θη­κε από τα όρ­γα­να τόσο του Γρα­φεί­ου Ελεγ­χό­με­νης Στάθ­μευ­σης (των οποί­ων οι πρά­ξεις βε­βαί­ω­σης προ­στί­μων έχει κρι­θεί νο­μο­λο­για­κά ότι δεν τε­λούν σε σχέση νο­μι­μό­τη­τας και συ­νέ­πειας, δεν έχουν εκτε­λε­στό χα­ρα­κτή­ρα), όσο και από τα αντί­στοι­χα της δη­μο­τι­κής αστυ­νο­μί­ας, που συ­ντε­λέ­σθη­καν από μι­σθω­τές οδη­γούς της επι­χεί­ρη­σης του (rent a car) και προ­κύ­πτει άμεσα ο ισχυ­ρι­σμός αυτός από τα αντί­στοι­χα μι­σθω­τή­ρια συμ­βό­λαια.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι οι πρά­ξεις τα­μεια­κής βε­βαί­ω­σης, που προ­σβάλ­λο­νται με την ανα­κο­πή του, στε­ρού­νται νό­μι­μου τί­τλου, και ως εκ τού­του τυγ­χά­νουν και είναι ακυ­ρω­τέ­ες.

Εξέ­θε­σε πα­ρα­πέ­ρα ότι ο Κώ­δι­κας Οδι­κής Κυ­κλο­φο­ρί­ας προ­βλέ­πει ότι σε πε­ρί­πτω­ση πα­ρά­βα­σης και πριν από την βε­βαί­ω­ση του προ­στί­μου οφεί­λει η αρχή που επέ­βα­λε το πρό­στι­μο να κα­λέ­σει τον πα­ρα­βά­τη, όπου εντός τριών ημε­ρών προ­βάλ­λει τις αντιρ­ρή­σεις του.

Η μη εμ­φά­νι­ση ή η απόρ­ρι­ψη των αντιρ­ρή­σε­ων, συ­νε­πά­γε­ται την επι­κύ­ρω­ση του προ­στί­μου.

Τό­νι­σε ακόμη ότι η εκ­δο­θεί­σα από την Τα­μεια­κή Υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου πράξη της ατο­μι­κής ει­δο­ποί­η­σης χρεών στην οποία σω­ρεύ­ο­νται αθροι­στι­κά οι εγ­γρα­φές στους χρη­μα­τι­κούς κα­τα­λό­γους πρό­στι­μα και πα­ρα­βά­σεις, που στη­ρί­ζο­νται σε δια­φο­ρε­τι­κή αιτία (π.χ πα­ρα­βά­σεις ΚΟΚ, ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ, τέλος πα­ρε­πι­δη­μού­ντων κλπ) είναι νο­μι­κά πλημ­με­λής και ακυ­ρω­τέ­ες, όπως ακυ­ρω­τέ­ες είναι και οι εγ­γρα­φές στο σχε­τι­κό χρη­μα­τι­κό κα­τά­λο­γο των βε­βαιού­με­νων πα­ρα­βά­σε­ων για μη κα­τα­βο­λή τελών επί των ακα­θα­ρί­στων εσό­δων (2% τέλος πα­ρε­πι­δη­μού­ντων) πρό­στι­μα και προ­σαυ­ξή­σεις αυτών, τη μη κα­τα­βο­λή του φόρου του ΔΗ.ΦΟ.ΔΟ., αφού δεν έχουν εκ­δο­θεί πρά­ξεις κα­τα­λο­γι­σμού και συ­νε­πώς δεν υφί­στα­ται έγκυ­ρος νό­μι­μος τί­τλος βε­βαί­ω­σης.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι παρά την από μέ­ρους του Δήμου Ρόδου ανα­γνώ­ρι­ση της μη νό­μι­μα επι­βλη­θεί­σας επι­βά­ρυν­σης κα­τα­βο­λής των προ­στί­μων του ΚΟΚ σε βάρος των επι­χει­ρη­μα­τιών των rent a car μετά την επι­δο­θεί­σα στην επι­χεί­ρη­σή του έγ­γρα­φη πρό­σκλη­ση προ­σκό­μι­σης των μι­σθω­τη­ρί­ων συμ­βο­λαί­ων προ­κει­μέ­νου να προ­βεί στη δια­γρα­φή τους, ως αχρε­ω­στή­τως επι­βλη­θέ­ντων και στην οποία πρό­σκλη­ση έχει αντα­πο­κρι­θεί με επί­δο­ση εξώ­δι­κης δή­λω­σης, εντού­τοις προ­έ­βη σε τα­μεια­κή βε­βαί­ω­ση.

Εξέ­θε­σε μά­λι­στα ότι η πράξη αυτή σε συν­δυα­σμό με την επι­διω­κό­με­νη εί­σπρα­ξη ποσών η νο­μι­μό­τη­τα των οποί­ων, όσον αφορά τον κα­τα­λο­γι­σμό τους, έχει αμ­φι­σβη­τη­θεί δι­κα­στι­κά με άσκη­ση αντί­στοι­χων προ­σφυ­γών, ενό­ψει και της δια­μορ­φω­θεί­σας πλέον νο­μο­λο­γί­ας των διοι­κη­τι­κών δι­κα­στη­ρί­ων για την ακυ­ρό­τη­τα της επι­βο­λής του τέ­λους 2%, συ­νι­στά πα­ρά­βα­ση των κα­νό­νων της χρη­στής διοί­κη­σης και της προ­στα­τευό­με­νης καλής πί­στης του διοι­κού­με­νου, που απο­τε­λεί κα­τ΄ου­σία πα­ρά­βα­ση νόμου και επι­φέ­ρει την ακυ­ρό­τη­τα των προ­σβαλ­λό­με­νων πρά­ξε­ων.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Σάβ­βας Χα­ρα­λά­μπους.