Πλαίσιο 4 κανόνων για την ανάπτυξη των λιμανιών παρουσίασε ο Δρίτσας

Ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Ναυ­τι­λίας Θ. Δρίτσας στην ομιλία του στη διάρ­κεια του 12ου Συνε­δρίου των Ευρω­παϊ­κών Λιμα­νιών (ESPO), παρου­σί­ασε ένα πλαίσιο τεσ­σά­ρων κανόνων ανα­φε­ρό­με­νος στο θέμα των λιμα­νιών.

Α. Οι εργα­ζό­με­νοι στα λιμάνια και η εργασία τους είναι βασικοί παρά­γο­ντες για την ανά­πτυξη των λιμα­νιών και έχουν υπο­τι­μη­θεί πολύ. Στην Ευρώπη, το ευρω­παϊκό κεκτη­μένο εξα­κο­λου­θεί να κυριαρ­χεί – πρέπει να προ­στα­τευ­θεί. Είναι μία ανα­πτυ­ξιακή παρά­με­τρος και έτσι πρέπει να τη δούμε.

Β. Η κατο­χύ­ρωση ενός ρυθ­μι­στι­κού πλαι­σίου για το περι­βάλ­λον. Η ΕΕ σ΄ αυτό το θέμα είναι λίγο πιο μπροστά, από ό,τι άλλες περιο­χές του πλανήτη – δεν συμ­βαί­νει παντού το ίδιο. Να το πάρουμε υπόψη μας και να ανα­πτύ­ξουμε πρω­το­βου­λίες

Γ. Σχέση λιμα­νιού πόλης. Στην Ελλάδα αλλά και σε αρκετές άλλες ευρω­παϊ­κές πόλεις είναι σχετικά από­λυ­τος κανόνας.

Το λιμάνι ιδρύ­θηκε ως δημο­τικό λιμάνι και στη συνέ­χεια οδη­γή­θηκε σε νέες συγκρο­τή­σεις. Είναι απο­λύ­τως συν­δε­μένο με τις πόλεις. Αυτό δεν είναι μόνο ελλη­νική εξαί­ρεση, αλλά και ευρω­παϊκή πρα­κτική. Οφεί­λουμε να δούμε την αρμονία ανάμεσα στην ανά­πτυξη του λιμα­νιού και της πόλης.

Δ. Λει­τουρ­γία του λιμένα με τέτοιο τρόπο που η ανα­πτυ­ξιακή του πορεία να απο­δί­δει κοι­νω­νικό μέρισμα. Να μην έχει μόνο αυτο­τελή λει­τουρ­γία. Αυτά σήμερα συνι­στούν ένα γρίφο. Το ερώτημα είναι αν πρέπει ν΄ ανα­ζη­τή­σουμε τις βέλ­τι­στες ισορ­ρο­πίες, ώστε να απο­τε­λέ­σουν μοντέλο υπο­δειγ­μα­τικό ανα­πτυ­ξια­κής πορείας. Το κάθε λιμάνι μόνο του δεν μπορεί να το κάνει.