The Telegraph: Πρόταση προς Βρετανούς για διακοπές σε μικρά ελληνικά νησιά

Ενα δια­φο­ρε­τικό ταξι­διω­τικό αφιέ­ρωμα παρα­θέ­τει στην ηλε­κτρο­νική της έκδοση η βρε­τα­νική εφη­με­ρίδα Telegraph. Δεν περι­λαμ­βά­νει, όπως θα περί­μενε κανείς, διά­ση­μους ταξι­διω­τι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, αλλά μικρά νησάκια στο Αιγαίο με λιγο­στούς κατοί­κους.

Οπως ανα­φέ­ρει η εφη­με­ρίδα, είναι κατα­νοητό που οι περισ­σό­τε­ροι Βρε­τα­νοί επι­λέ­γουν τη Σαντο­ρίνη, τη Μύκονο ή την Κρήτη, καθώς από το Λονδίνο τα νησιά αυτά συν­δέ­ο­νται με απευ­θείας πτήσεις, αλλά επίσης δια­θέ­τουν αμέ­τρη­τες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες με μεγάλη ποι­κι­λία επι­λο­γών και, φυσικά, πλούσια και θορυ­βώδη νυχτε­ρινή ζωή.

«Ομως, για εκεί­νους επι­θυ­μούν να κάνουν την προ­σπά­θεια, υπάρ­χουν δεκάδες νησάκια ξεχα­σμένα από τον χρόνο, που προ­σφέ­ρουν την απόλυτη ηρεμία και την ευκαι­ρία της από­δρα­σης από την πολυ­κο­σμία», επι­ση­μαί­νει η Telegraph και προ­σθέ­τει ότι ακο­λου­θεί ο οδηγός της για τα νησιά με τους λιγό­τε­ρους κατοί­κους, «όπου το μέσο μετα­φο­ράς μπορεί να είναι μόνο ένας γάι­δα­ρος και όχι ένα ταξί ή ένα λεω­φο­ρείο».

1. Καστε­λό­ριζο

Το Καστε­λό­ριζο με τους 492 μόνι­μους κατοί­κους «αν και είναι πολύ κοντά στα τουρ­κικά παράλια, είναι αδιαμ­φι­σβή­τητα ελλη­νικό» τονίζει ο Βρε­τα­νός αρθρο­γρά­φος και επι­ση­μαί­νει ότι το όνομά του νησιού έχει τις ρίζες του στο κοκ­κι­νωπό οχυρό του 14ου αιώνα. Μάλιστα, γίνεται και ιδιαί­τερη αναφορά στη Γαλάζια Σπηλιά, που βρί­σκε­ται στη νοτιο­α­να­το­λική πλευρά του νησιού. Ο συντά­κτης του αφιε­ρώ­μα­τος κάνει λόγο για ένα «θεα­μα­τικό φυσικό φαι­νό­μενο».

2. Χάλκη

Η Χάλκη με τους 478 μόνι­μους κατοί­κους, χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από τη βρε­τα­νική εφη­με­ρίδα ως ένα «πετρώ­δες νησί» με σπίτια χτι­σμένα σε ιταλικό στιλ, ενώ ειδική μνεία γίνεται στον Πύργο του Ρολο­γιού. Επίσης, ανα­φέ­ρο­νται και τα πανη­γύ­ρια κατά τη διάρ­κεια του Αυγού­στου και του Σεπτεμ­βρίου.

3. Ψαρά

Μπορεί τώρα πια το μικρό αυτό νησί να αριθμεί μόλις 458 μόνι­μους κατοί­κους, αλλά μέχρι και το 1824 οπότε και οι Τούρκοι κατα­κτη­τές πολιόρ­κη­σαν τα Ψαρρά, έμεναν πάνω από 30.000 Έλληνες. Ο αριθμός δεν ανα­φέ­ρε­ται τυχαία από την Telegraph, καθώς τόσοι ήταν αυτοί που εγκα­τέ­λει­ψαν το νησί για να μην υπο­στούν τον τουρ­κικό ζυγό, «οι υπό­λοι­ποι προ­τί­μη­σαν να πεθά­νουν, παρά να παρα­δο­θούν». Με αυτό τον τρόπο γίνεται η αναφορά στο ολο­καύ­τωμα των Ψαρρών, όταν ο Αντώ­νιος Βρα­τσά­νος έβαλε φωτιά στην πυρι­τα­δο­πο­θήκη, για να μην πέσουν στα χέρια των εισβο­λέων.

4. Κου­φο­νή­σια

Οι μόνιμοι κάτοι­κοι δεν ξεπερ­νούν τους 400 και «τεχνικά μιλώ­ντας, τα Κου­φο­νή­σια είναι δύο νησιά, το Άνω Κου­φο­νήσι και το Κάτω Κου­φο­νήσι». Βέβαια, η εφη­με­ρίδα σπεύδει να σχο­λιά­σει πως το Ανω Κου­φο­νήσι, το μονα­δικό από τα δύο που κατοι­κεί­ται, αν και μέχρι το 1980 δεν είχε ούτε ηλε­κτρικό ρεύμα, ωστόσο τα τελευ­ταία χρόνια σφύζει από ζωή και «βουιτό», κατα­δει­κνύ­ο­ντας με αυτόν τον τρόπο πόσο δια­φέ­ρει από τα υπό­λοιπα νησια που παρου­σιά­ζει.

5. Σίκινος

«Αυτό το νησί» με τους 273 κατοί­κους, «μεταξύ της Ίου και της Φολε­γάν­δρου δια­θέ­τει μερικά από τα πιο ελκυ­στικά τοπία στις Κυκλά­δες και οι επι­σκέ­πτες μπορούν να περι­μέ­νουν να βρουν οικο­γε­νεια­κές ταβέρ­νες όπου κάνουν κου­μά­ντο οι οικο­δέ­σποι­νες μαμάδες και καΐκια που φεύγουν κάθε μέρα από το λιμάνι προς απο­μο­νω­μέ­νες παρα­λίες». Ο αρθρο­γρά­φος της Telegraph κάνει ειδική μνεία στο Κάστρο του 15ου αιώνα, αλλά και το μονα­στήρι της Ζωο­δό­χου Πηγής και φυσικά, την Παναγιά την Παντά­νασσα με τον μπλε τρούλο.

6. Ανάφη

Η εφη­με­ρίδα αφού πρώτα παρα­θέ­τει τον μικρό αριθμό κατοί­κων που αντι­στοι­χεί σε 271, ανα­φέ­ρει ότι «το μονα­δικό σημείο που κατοι­κεί­ται είναι η Χώρα» ενώ το νησί προ­σφέ­ρει απί­στευτη θέα στο Κρητικό Πέλαγος κι απο­τε­λεί­ται από ηφαι­στειο­γενή πετρώ­ματα, απο­τέ­λε­σμα της έκρηξης του ηφαι­στείου της Σαντο­ρί­νης. Τέλος, γίνεται ειδική αναφορά στο μονα­στήρι της Πανα­γιάς της Καλα­μιώ­τισ­σας στο νοτιο­α­να­το­λικό σημείο του νησιού.

7. Σχοι­νούσα

Ο λιγο­στός της πλη­θυ­σμός είναι από τα πρώτα πράγ­ματα που ακούει κανείς για το νησί. Αριθμεί μόλις 225 κατοί­κους, ενώ όπως ανα­φέ­ρε­ται στην Telegraph, «προ­σφέ­ρει τον τυπικό ελλη­νικό συν­δυα­σμό των ανε­μό­μυ­λων, εκκλη­σιών και παρα­λιών». Και παρόλο το μικρό της μέγεθος, η Σχοι­νούσα έχει τη δική της μονα­δική κουζίνα. Μέσα στις «γαστρο­νο­μι­κές της σπε­σια­λιτέ περι­λαμ­βά­νο­νται γίδα με φάβα και μοσχάρι με μπι­ζέ­λια και τα λεγό­μενα πιτα­ρί­δια που δεν είναι παρά σπιτικά ζυμα­ρικά βρα­σμένα σε κατσι­κί­σιο γάλα». Ο Βρε­τα­νός αρθρο­γρά­φος σπεύδει να συμ­βου­λεύ­σει τους ανα­γνώ­στες του να φρο­ντί­σουν να νοι­κιά­σουν ποδή­λατο για τις μετα­κι­νή­σεις τους, αφού στο νησί δεν υπάρχει δημόσια συγκοι­νω­νία.

8. Αγα­θο­νήσι

Το βορειό­τερο νησί των Δωδε­κα­νή­σων αριθμεί μόλις 185 μόνι­μους κατοί­κους και χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από τη βρε­τα­νική εφη­με­ρίδα ως ιδανικό για τους «ιστιο­πλό­ους», εκεί­νους που «ανα­ζη­τούν μοναξιά και απο­μό­νωση», αλλά και τους «λάτρεις της Ιστο­ρίας». Ο λόγος είναι πως πολλές παρα­λίες δεν έχουν πρό­σβαση από τη στεριά, παρά μόνο διά θαλάσ­σης, αλλά και πως στο νησί υπάρχει το μονα­δικό στο Αιγαίο προ­βυ­ζα­ντινό μνημείο, Οι Θόλοι, που απο­τε­λούν κτί­σματα του 11ου αιώνα και πιστεύ­ε­ται ότι ήταν απο­θή­κες τρο­φί­μων.

9. Δονούσα

Μετά τον μικρό αριθμό μόνιμων κατοί­κων (183) ο Βρε­τα­νός δημο­σιο­γρά­φος ανα­φέ­ρε­ται στον αρχαίο θεό Διόνυσο ο οποίος σύμφωνα με τον μύθο είχε επι­λέ­ξει αυτό το μικρο­σκο­πικό νησί για να κρύψει την Αριάδνη. «Πίσω» όμως στη σημε­ρινή και πεζή πραγ­μα­τι­κό­τητα, το συγκε­κρι­μένο νησί απο­τε­λεί ιδανικό προ­ο­ρι­σμό για «όποιον ψάχνει ηρεμία και απο­μό­νωση». Επίσης, η Δονούσα προ­σελ­κύει «φυσιο­λά­τρες» που κατα­σκη­νώ­νουν στις παρα­λίες. Τέλος, γίνεται αναφορά και στο ναυάγιο ενός γερ­μα­νι­κού πλοίου του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου στην παραλία του Κέδρου, αλλά και στο Λιβάδι με τη λευκή άμμο.

10. Ηρα­κλειά

Μάλλον, είναι το αγα­πη­μένο από τα αραιο­κα­τοι­κη­μένα νησιά για τον δημο­σιο­γράφο της Telegraph η Ηρα­κλειά με τους 150 μόνι­μους κατοί­κους, την οποία χαρα­κτη­ρί­ζει ως το νησί «με το αναμ­φι­σβή­τητα καλύ­τερο τοπίο στις Μικρέςς Κυκλά­δες» με τις «λιγο­στές μονάδες, αλλά με πολύ φυσικό τοπίο και μερικές πανέ­μορ­φες παρα­λίες». Παράλ­ληλα, η συμ­βουλή του Βρε­τα­νού για όσους θέλουν να κάψουν τις θερ­μί­δες «από τη φέτα, τις ελιές και τις νοστι­μό­τατο θυμα­ρί­σιο μέλι» να κάνουν «πεζο­πο­ρία στα επτά μονο­πά­τια που δια­σχί­ζουν το νησί». Σε ένα από αυτά, ο επι­σκέ­πτης θα θαυ­μά­σει την αρχι­τε­κτο­νική στο εκκλη­σάκι του Αγίου Αθα­να­σίου και το τοπίο των ελαιώ­νων.

11. Μαράθι

Είναι το πιο αραιο­κα­τη­κοι­μένο νησί με μόλις 12 κατοί­κους το καλο­καίρι και μόλις τρεις τον χειμώνα. Σε αυτό το νησί των Δωδε­κα­νή­σων, η βρε­τα­νική εφη­με­ρίδα διευ­κρι­νί­ζει πως δεν υπάρ­χουν ούτε δρόμοι, ούτε αυτο­κί­νητα, ούτε κατα­στή­ματα, παρά μόνο μια παραλία. «Ο μονα­δι­κός θόρυβος είναι από το κελά­η­δι­σμα των πουλιών και ο ήχος από τα κου­δου­νά­κια στα κατσί­κια».

πηγή iefimerida.gr