Νησιωτική Ανατροπή: SOS για την αλιεία

Στην σημε­ρινή σύσκεψη που οργά­νωσε η Περι­φέ­ρεια Ν. Αιγαίου και πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην αίθουσα του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου με την παρου­σία ψαράδων από όλα τα Δωδε­κά­νησα συμ­με­τείχε ο εκπρό­σω­πος της Νησιω­τι­κής Ανα­τρο­πής Δημή­τρης Γρη­γο­ριά­δης.

Στη συνά­ντηση ανα­δεί­χτη­καν τα προ­βλή­ματα που απα­σχο­λούν τον κλάδο της αλιείας στα νησιά μας με κυρί­αρχο αυτό της υπε­ρα­λί­ευ­σης αλλά και άλλα θέματα όπως η παρά­νομη αλιεία και η διάθεση παρά­νομα αλιευ­μέ­νων ειδών, η θαλάσ­σια ρύπανση και η εισβολή Λεσ­σε­ψια­νών μετα­να­στευ­τι­κών ειδών όπως ο Λαγο­κέ­φα­λος (Lagocephalus sceleratus).

Παγκο­σμίως, η αλιεία απο­τε­λεί το πιο σημα­ντικό εμπο­ρεύ­σιμο προϊόν και 3 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πων στον κόσμο, βασί­ζο­νται στα αλιεύ­ματα ως πηγή πρω­τε­ΐ­νης. Στην Ελλάδα η αλιεία είναι μία από τις σημα­ντι­κό­τε­ρες ανθρώ­πι­νες δρα­στη­ριό­τη­τες ενώ είναι και απόλυτα συνυ­φα­σμένη με την ελλη­νική κοι­νω­νία. Στη χώρα μας δρα­στη­ριο­ποιού­νται περίπου 24.000 ψαράδες. Το 96,4% είναι παρά­κτιοι αλιείς, και τα σκάφη τους δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην παρά­κτια ακτο­γραμμή και στη νησιω­τική ζώνη. Όσον αφορά τη μέση αλιεία, οι δύο τύποι αλιείας είναι η αλιεία με γρι γρι και η μηχα­νό­τρατα με αριθμό σκαφών περίπου 600 επί του συνόλου των περίπου 16.000 πανελ­λα­δικά

Όμως τα αλιευ­τικά απο­θέ­ματα μειώ­νο­νται δρα­μα­τικά σε πολλές περιο­χές του κόσμου λόγω παρα­γό­ντων όπως η Κλι­μα­τική Αλλαγή, η υπε­ρα­λί­ευση, η μόλυνση των υδάτων και η παρά­νομη αλιεία. Ειδικά στη Μεσό­γειο οι πλη­θυ­σμοί των ψαριών εμφα­νί­ζουν συνεχή και ανη­συ­χη­τική μείωση κατά τα τελευ­ταία 20 χρόνια.

Η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή επι­βε­βαιώ­νει την κατά­σταση αυτή τονί­ζο­ντας ότι ενώ τα ιχθυο­α­πο­θέ­ματα της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης απο­κα­θί­στα­νται, εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν σοβαρά προ­βλή­ματα υπε­ρα­λί­ευ­σης στη Μεσό­γειο Θάλασσα. Συγκε­κρι­μένα το 96% ή παρα­πάνω των βυθό­βιων ψαριών της Μεσο­γείου υπε­ρα­λιεύ­ε­ται, ενώ για τα πελα­γικά απο­θέ­ματα, όπως τα απο­θέ­ματα της σαρ­δέ­λας και του γαύρου, το ποσοστό αυτό είναι 71% ή περισ­σό­τερο.

Στην περιοχή της Ρόδου, όπως άλλωστε και σε άλλες περιο­χές της Ελλάδας, οι παρά­κτιοι αλιείς έχουν επα­νει­λημ­μένα εκφρά­σει τις ανη­συ­χίες τους τόσο για την κατά­σταση των ιχθυο­α­πο­θε­μά­των όσο και για το επαγ­γελ­μα­τικό τους μέλλον καθώς είναι πλέον κοινή δια­πί­στωση ότι η παρά­κτια αλιεία δεν είναι βιώσιμη στην περιοχή μας και οι παρά­κτιοι αλιείς θα εξα­φα­νι­σθούν παντε­λώς αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα.

Η Νησιω­τική Ανα­τροπή με παρέμ­βαση του Δημ. Γρη­γο­ριάδη τόνισε τα παρα­πάνω και ζήτησε να οργα­νω­θεί η προ­σπά­θεια ώστε να υπάρξει κοινή φωνή των ψαράδων της Δωδε­κα­νή­σου, να εφαρ­μο­στεί η νομο­θε­σία και να ληφθούν μέτρα ώστε να υπάρξει ανά­καμψη των ιχθυο­α­πο­θε­μά­των όπως έγινε σε άλλες περιο­χές της Ευρώπης ώστε να μην κατα­ντή­σουμε σε λίγα χρόνια να τρώμε μόνο ψάρια από ιχθυο­καλ­λιέρ­γειες. Επίσης τόνισε τη σημασία της προ­στα­σίας των βιο­λο­γι­κών πόρων της θάλασ­σας και των θαλασ­σιών ενδιαι­τη­μά­των με τη δημιουρ­γία Θαλάσ­σιων Προ­στα­τευό­με­νων περιο­χών (Θ.Π.Π) που μπορούν να αυξή­σουν την αφθονία, το μέγεθος και την ποι­κι­λό­τητα των θαλασ­σίων οργα­νι­σμών μέσα αλλά και έξω από τα όριά τους.

Η κατά­σταση αυτή πρέπει να απα­σχο­λή­σει το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο με τη δέουσα σοβα­ρό­τητα. Θα πρέπει μέσα από μια δημιουρ­γική δια­βού­λευση και συγκε­κρι­μέ­νες στο­χευ­μέ­νες ενέρ­γειες να οδη­γη­θούμε σε ένα Περι­φε­ρειακό Αλιευ­τικό Σχε­δια­σμό που στόχο θα έχει την αει­φο­ρική δια­χεί­ριση των ιχθυο­α­πο­θε­μά­των και την ενδυ­νά­μωση της παρά­κτιας αλιείας με πρό­σβαση σε αλιευ­τι­κές ευκαι­ρίες και την αγορά και τελικά σε μια περι­βαλ­λο­ντικά υπεύ­θυνη και οικο­νο­μικά βιώσιμη αλιεία στο Ν. Αιγαίο. Σημα­ντικό μέρος αυτής της προ­σπά­θειας θα πρέπει να είναι η προ­σέγ­γιση του θέματος με βάση επι­στη­μο­νικά δεδο­μένα και προ­τά­σεις, η απαί­τησή μας για έλεγχο και συμ­μόρ­φωση των επαγ­γελ­μα­τιών αλιέων στην εθνική και κοι­νο­τική νομο­θε­σία καθώς και ο σοβαρός και μεθο­δι­κός έλεγχος της αγοράς και των κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος που προ­μη­θεύ­ουν ψάρι στους πελάτες τους. Η ύπαρξη ψαρα­γο­ρών τέλος θεω­ρεί­ται επι­βε­βλη­μένη.

Στο διάλογο αυτό που πρέπει να ξεκι­νή­σει στα νησιά μας θα πρέπει να συμ­με­τέ­χουν οι επαγ­γελ­μα­τι­κές και περι­βαλ­λο­ντι­κές οργα­νώ­σεις, οι επι­στη­μο­νι­κοί φορείς, όπως το Ινστι­τούτο Θαλασ­σίων Βιο­λο­γι­κών Πόρων και Εσω­τε­ρι­κών Υδάτων (ΙΘΑΒΙΠΕΥ) του ΕΛΚΕΘΕ, οι φορείς ελέγχου των αλιέων και οι κρα­τι­κοί φορείς. Η Περι­φέ­ρεια Ν. Αιγαίου μπορεί και πρέπει να τεθεί επι­κε­φα­λής μια τέτοιας προ­σπά­θειας.