Αιχμηρή απάντηση του ΔΣΑ για την αποφυλάκιση του Ρουπακιά

«Όσοι ανα­ζη­τούν άλλοθι στην αποχή των δικη­γό­ρων για την επι­κεί­μενη απο­φυ­λά­κιση, δεν εξυ­πη­ρε­τούν την αλήθεια, αλλά επι­κοι­νω­νια­κές σκο­πι­μό­τη­τες» είναι η αιχμηρή απά­ντηση του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Αθήνας στην πρόεδρο του Αρείου Πάγου Βασι­λική Θάνου η οποία με δημόσια παρέμ­βαση της επέρ­ριψε ευθύνες στους δικη­γό­ρους που συνε­χί­ζουν την αποχή τους για την απο­φυ­λά­κιση του Γ. Ρου­πα­κιά.

Μάλιστα, όπως ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά ο ΔΣΑ η απο­φυ­λά­κιση του κατη­γο­ρού­με­νου για τη δολο­φο­νία του Παύλου Φύσσα «ήταν έτσι κι αλλιώς ανα­πό­φευ­κτη και χωρίς την μεσο­λά­βηση της αποχής των δικη­γό­ρων» λόγω του όγκου της δικο­γρα­φίας, της πλη­θώ­ρας των μαρ­τύ­ρων και της έλλει­ψης δικα­στι­κών αιθου­σών.

«Όσοι τα αντί­θετα ισχυ­ρί­ζο­νται ή υπο­στη­ρί­ζουν προ­σποιού­νται ότι αγνοούν την πραγ­μα­τι­κό­τητα» ανα­φέ­ρουν χαρα­κτη­ρι­στικά.

Ολό­κληρη η ανα­κοί­νωση του ΔΣΑ έχει ως εξής:

«Για την επι­κεί­μενη απο­φυ­λά­κιση κατη­γο­ρου­μέ­νου για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση στη δίκη της Χρυσής Αυγής δεν πρέπει και δεν μπορεί να κατα­λο­γι­στεί ούτε η ελά­χι­στη μομφή κατά του δικη­γο­ρι­κού σώματος, με αφορμή την απο­λύ­τως δικαιο­λο­γη­μένη αποχή των μελών του από την εκπλή­ρωση των καθη­κό­ντων τους.

Όσοι τα αντί­θετα ισχυ­ρί­ζο­νται ή υπο­στη­ρί­ζουν προ­σποιού­νται ότι αγνοούν την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Και η πραγ­μα­τι­κό­τητα βεβαιώ­νει ανε­πι­φύ­λα­κτα ότι η απο­φυ­λά­κιση ήταν έτσι κι αλλιώς ανα­πό­φευ­κτη και χωρίς την μεσο­λά­βηση της αποχής των δικη­γό­ρων.

Την αναμ­φι­σβή­τητη αυτή αλήθεια πιστο­ποιούν οι αριθμοί που δεν αφήνουν περι­θώ­ριο αντίρ­ρη­σης. Στη συγκε­κρι­μένη δίκη παρί­στα­νται περί τους 100 συνη­γό­ρους υπε­ρά­σπι­σης και πολι­τι­κής αγωγής. Οι κατη­γο­ρού­με­νοι είναι 37 και οι μάρ­τυ­ρες κατη­γο­ρη­τη­ρίου 130, από τους οποίους μέχρι την έναρξη της αποχής είχαν εξε­τα­στεί μόλις 21, χωρίς να υπο­λο­γί­ζο­νται οι προ­τα­θέ­ντες μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σης, που είναι περίπου 150, η ανά­γνωση τερά­στιου αριθμού εγγρά­φων, στα οποία περι­λαμ­βά­νε­ται η προβολή υλικών φορέων ήχου και εικόνας (cd), οι απο­λο­γίες των κατη­γο­ρου­μέ­νων και οι αγο­ρεύ­σεις εισαγ­γε­λέων και συνη­γό­ρων. Η συν­δρομή των αντι­κει­με­νι­κών αυτών λόγων σε συν­δυα­σμό με την έλλειψη αιθου­σών και την ταυ­τό­χρονη διε­ξα­γωγή πολλών, πολυ­πρό­σω­πων και πολύ­πλο­κων απο­δει­κτι­κώς δικών έχει αντι­κει­με­νι­κώς ανα­γνω­ρι­στεί από όλους, ως λόγος επι­βρά­δυν­σης της διε­ξα­γω­γής τους. Τούτο έχει συνο­μο­λο­γη­θεί, με δημόσια δήλωση, από τον αρμόδιο Υπουργό Δικαιο­σύ­νης.

Οι δικη­γο­ρι­κοί σύλ­λο­γοι, απο­λύ­τως συνε­πείς στην αντί­ληψη ότι ο δικη­γό­ρος είναι συλ­λει­τουρ­γός στην απονομή της Δικαιο­σύ­νης, ακόμη και όταν τα μέλη τους πλήτ­το­νται ανε­λέ­ητα, δεν επι­τρέ­πουν την υπο­νό­μευσή τους. Εν προ­κει­μένω, χορη­γούν άδειες για τη διε­ξα­γωγή δικών, στις οποίες συντρέ­χει κίν­δυ­νος παρα­γρα­φής ή συμπλή­ρω­σης του ανώ­τα­του ορίου προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, υπό την αυτο­νό­ητη προ­ϋ­πό­θεση ότι είναι εφικτή η περά­τωση της δίκης εντός των εν λόγω χρο­νι­κών ορίων.

Όσοι λοιπόν ανα­ζη­τούν άλλοθι στην αποχή των δικη­γό­ρων για την επι­κεί­μενη απο­φυ­λά­κιση, δεν εξυ­πη­ρε­τούν την αλήθεια, αλλά επι­κοι­νω­νια­κές σκο­πι­μό­τη­τες».

ΑΠΕ-ΜΠΕ