Προσφυγές φορέων στο ΣτΕ κατά του Χωροταξικού

Αυτό που φέρνει κάθε χρόνο εκα­τομ­μύ­ρια του­ρί­στες στην Ελλάδα είναι τα μονα­δικά τοπία, η παρθένα φύση, η δαντε­λωτή ακτο­γραμμή. Αυτό το ελλη­νικό ατού ενδέ­χε­ται να αλλοιώ­σει το Ειδικό Χωρο­τα­ξικό για τον Του­ρι­σμό, εκτι­μούν εκπρό­σω­ποι φορέων, δήμων και περι­βαλ­λο­ντι­κών οργα­νώ­σεων, που προ­σέ­βα­λαν το εν λόγω νομο­θέ­τημα στο ανώτατο ακυ­ρω­τικό δικα­στή­ριο. Ο φόβος τους, ότι το πλαίσιο υπο­θη­κεύει τη δυνα­τό­τητα των μελ­λο­ντι­κών γενεών να γνω­ρί­σουν τη χώρα όπως τη γνω­ρί­ζουμε σήμερα.

Οι προ­σφυ­γές κατα­τέ­θη­καν στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας προ δεκαη­μέ­ρου. Προ­σφεύ­γο­ντες είναι δύο νησιω­τι­κοί δήμοι (Κιμώλου, Λειψών), δύο φορείς (Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Αθηνών, Σύλ­λο­γος Πολε­ο­δό­μων και Χωρο­τα­κτών) και εννέα περι­βαλ­λο­ντι­κές οργα­νώ­σεις (Ελλη­νική Εται­ρεία Περι­βάλ­λο­ντος και Πολι­τι­σμού, WWF, Ελλη­νική Ορνι­θο­λο­γική Εται­ρεία, Ελλη­νική Εται­ρεία Προ­στα­σίας της Φύσης, Αρκτού­ρος, Αρχέλων, Μεσό­γειος SOS, MOm, Καλ­λι­στώ).

Πού έχουν αντιρ­ρή­σεις

«Το Ειδικό Χωρο­τα­ξικό του Του­ρι­σμού είναι ιδιαί­τερα προ­βλη­μα­τικό, για πολλούς λόγους», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Κώστας Καρράς, από την Ελλη­νική Εται­ρεία Περι­βάλ­λο­ντος και Πολι­τι­σμού. «Κατ’ αρχάς, αγνοεί την έννοια της φέρου­σας ικα­νό­τη­τας. Τα πάντα μπορούν να γίνουν σχεδόν παντού, ακόμα κι αν πρό­κει­ται για πολύ μεγάλες του­ρι­στι­κές ανα­πτύ­ξεις. Δεν είμαστε συλ­λή­βδην κατά των του­ρι­στι­κών χωριών: όμως είναι δια­φο­ρε­τικό να κατα­σκευα­στούν του­ρι­στι­κές κατοι­κίες μέσα λ.χ. στο “Costa Navarino” και σε ένα μικρό αιγαιο­πε­λα­γί­τικο νησί. Το χωρο­τα­ξικό είναι ισο­πε­δω­τικό».

Επι­πλέον, ένα δεύτερο σημείο που εκτι­μά­ται ότι είναι ιδιαί­τερα προ­βλη­μα­τικό αφορά την προ­στα­σία των περιο­χών Natura. «Οι περιο­χές αυτές είναι το εθνικό μας κεφά­λαιο. Οι ανα­πτύ­ξεις τις οποίες επι­τρέ­πει το πλαίσιο μέσα σε Natura είναι κάθε άλλο παρά ήπιες. Εκτιμώ ότι δεν είναι φρόνιμο να επι­τρέ­πουμε τέτοιες παρεμ­βά­σεις μέσα σε προ­στα­τευό­με­νες περιο­χές».

Στα νησιά, όσοι έχουν πλη­ρο­φο­ρη­θεί το περιε­χό­μενο του πλαι­σίου, ανη­συ­χούν για τις επι­πτώ­σεις που θα έχει στη φυσιο­γνω­μία των περιο­χών τους. «Το προη­γού­μενο χωρο­τα­ξικό του 2009 απα­γό­ρευσε τη δημιουρ­γία κάθε νέας του­ρι­στι­κής μονάδας στην εκτός σχεδίου περιοχή. Τώρα έρχεται το νέο πλαίσιο και επι­τρέ­πει του­ρι­στικά μεγα­θή­ρια, ολό­κληρα χωριά. Σε όλα αυτά, εμείς είμαστε θεατές», λέει ο δήμαρ­χος Κιμώλου, Κώστας Βεντού­ρης. «Για τα μικρά νησιά, το πλαίσιο αυτό είναι κατα­στροφή. Οι τοπικές κοι­νω­νίες δεν έχουν κανένα λόγο: αν βρεθεί κάποιος να αγο­ρά­σει πάνω από 15 στρέμ­ματα, μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Ομως η Κίμωλος είναι ένα μικρό νησί, που χρειά­ζε­ται ήπια ανά­πτυξη».

Αξίζει να σημειω­θεί ότι επτά από τους φορείς που προ­σέ­φυ­γαν πρό­σφατα στο ΣτΕ είχαν προ­σβά­λει το 2009 τη συνταγ­μα­τι­κό­τητα και του προη­γού­με­νου χωρο­τα­ξι­κού του του­ρι­σμού· η υπόθεση δικά­στηκε στις 6 Ιουνίου 2012 από το Ε΄ τμήμα, ωστόσο η απόφαση δεν έχει ακόμα εκδοθεί.