«Η υπερφορολόγηση έφτασε στα όρια της δήμευσης των εισοδημάτων»

Ως «κα­τα­στρο­φι­κή» για την Ρόδο και την Κάρ­πα­θο, χα­ρα­κτή­ρι­σε την από­φα­ση της κυ­βέρ­νη­σης να εξαι­ρε­θούν από την επί­μα­χη τρο­πο­λο­γία, ο πρώην πρό­ε­δρος του ΟΕΕ Τμήμα Δω­δε­κα­νή­σου κ. Μι­χά­λης Μι­χα­ήλ.

Επι­κα­λού­με­νος τόσο την συ­νε­χι­ζό­με­νη κα­τά­στα­ση στην οι­κο­νο­μία της Ρόδου αλλά και την πρό­σφα­τη με­λέ­τη την οποία εκ­πό­νη­σε το ΟΕΕ για λο­γα­ρια­σμό της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου με βάση τα οι­κο­νο­μι­κά δε­δο­μέ­να της πε­ριο­χής, ο κ. Μι­χα­ήλ τό­νι­σε: «Όλες οι προ­σφυ­γι­κές ροές επι­βα­ρύ­νουν τα νησιά, ενώ η Ρόδος δέ­χτη­κε επί­σης έναν με­γά­λο όγκο προ­σφύ­γων και με­τα­να­στών όλο αυτό το διά­στη­μα που ξέ­σπα­σε το ζή­τη­μα. Αυτό που δεν κα­τα­λα­βαί­νουν όλον αυτό τον καιρό οι ιθύ­νο­ντες του υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών και της κυ­βέρ­νη­σης, είναι οι συ­νέ­πειες και τα προ­βλή­μα­τα που υπάρ­χουν από τη νη­σιω­τι­κό­τη­τα. Και όλα αυτά τα μέτρα, δυ­σχε­ραί­νουν την δια­βί­ω­ση των νη­σιω­τών στις πα­ρα­με­θό­ριες πε­ριο­χές. Εμείς ει­σπράτ­του­με αυτά τα προ­βλή­μα­τα όλα αυτά τα χρό­νια που ζούμε εδώ και το κα­τα­λα­βαί­νου­με ως κά­τοι­κοι των νη­σιών, διότι το να ζεις, να δη­μιουρ­γείς και να πα­ρά­γεις στην πα­ρα­με­θό­ριο είναι πολύ δύ­σκο­λο».

Απα­ντώ­ντας σε ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με την με­λέ­τη που συ­ντά­χθη­κε και πα­ρα­δό­θη­κε στον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ. Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο, ο κ. Μι­χα­ήλ είπε: «Αυτή η με­λέ­τη μπο­ρεί να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί σαν ερ­γα­λείο αλλά και σαν επι­χεί­ρη­μα στο αί­τη­μά μας απέ­να­ντι στο φο­ρο­λο­γι­κό κα­θε­στώς των νη­σιών. Απο­τυ­πώ­νει όλες τις συ­νέ­πειες που επι­φέ­ρει η κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ στην Ρόδο και στα άλλα νησιά. Ούτως ή άλλως, απο­δεί­χθη­κε πλέον εμπρά­κτως ότι η κα­τάρ­γη­ση του ει­δι­κού φο­ρο­λο­γι­κού κα­θε­στώ­τος δεν απέ­φε­ρε τα ανα­με­νό­με­να έσοδα στον κρα­τι­κό κορ­βα­νά. Βλέ­που­με ότι η προσ­δο­κία του υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών για έσοδα 480 εκ. ευρώ από την κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ, κα­ταρ­ρί­φθη­κε καθώς τα έσοδα ήταν πε­νι­χρά. Στην πράξη εί­δα­με, ότι ενέ­τει­νε την κρίση και δη­μιούρ­γη­σε πε­ρισ­σό­τε­ρη ανα­στά­τω­ση στην το­πι­κή κοι­νω­νία και αγορά, αν και προ­σπα­θού­σαν να μας πεί­σουν ότι ήταν πηγή εσό­δων».

Η Ρόδος ωστό­σο, πλη­ρώ­νει πιο βαρύ τί­μη­μα. Επι­βα­ρύ­νε­ται ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο καθώς απο­τε­λεί το ση­μείο ανα­φο­ράς της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας και με τον με­γά­λο αντα­γω­νι­σμό που υπάρ­χει, δεν αφή­νει πε­ρι­θώ­ριο στην το­πι­κή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα να ‘ανα­σά­νει’:

«Τόσο οι επι­χει­ρή­σεις (συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νο­μέ­νων και των του­ρι­στι­κών) όσο και οι πο­λί­τες, ασφυ­κτιούν οι­κο­νο­μι­κά, αφού χρόνο με τον χρόνο, οι φο­ρο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις αυ­ξά­νο­νται οπότε είναι πάρα πολύ δύ­σκο­λο να αντε­πε­ξέλ­θουν στις οι­κο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις τους σε όλα τα επί­πε­δα. Με το κλεί­σι­μο και αυτής της χρο­νιάς και την πε­ρί­ο­δο του χει­μώ­να, βλέ­που­με πλέον ξε­κά­θα­ρα τα προ­βλή­μα­τα στην επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα τα οποία είναι συσ­σω­ρευ­μέ­να. Αυτό που δεν μπο­ρού­με να κα­τα­λά­βου­με ως χώρα μετά από εφτά ολό­κλη­ρα χρό­νια κρί­σης, είναι ότι η ελ­πί­δα ανά­τα­ξης της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας, είναι μόνον η επι­χει­ρη­μα­τι­κή κοι­νό­τη­τα. Εάν δεν βοη­θη­θεί η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα για να βρει νέο προ­σα­να­το­λι­σμό, θα είναι πολύ δύ­σκο­λο να βρε­θεί διέ­ξο­δος. Και μην ξε­χνά­τε ότι η όποια βελ­τί­ω­ση στην οι­κο­νο­μία ή στα έσοδα, δεν απο­τυ­πώ­νε­ται στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα. Οι τρά­πε­ζες δεν είναι σε κα­λύ­τε­ρη κα­τά­στα­ση. Η πο­λι­τι­κή τους απέ­να­ντι στις επι­χει­ρή­σεις και στους κα­τα­να­λω­τές είναι πάρα πολύ ‘σφι­χτή’. Δεν υπάρ­χουν πολλά πε­ρι­θώ­ρια ρευ­στό­τη­τας, επι­κρα­τεί πρω­το­φα­νής ‘ασφυ­ξία’ και ακόμη και επι­χει­ρή­σεις που εμ­φα­νί­ζουν κά­ποια θε­τι­κά οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία δεν διευ­κο­λύ­νο­νται –το ίδιο και πε­ρισ­σό­τε­ρο οι κα­τα­να­λω­τές. Οι τρά­πε­ζες ακόμη αδυ­να­τούν να διο­χε­τεύ­σουν ρευ­στό­τη­τα στην αγορά. Προ­σω­πι­κά, πι­στεύω ότι ο φε­τι­νός χει­μώ­νας θα είναι ο δυ­σκο­λό­τε­ρος των τε­λευ­ταί­ων εφτά ετών της κρί­σης που δια­νύ­ου­με. Κι αυτό γιατί τόσο οι επι­χει­ρή­σεις όσο και οι πο­λί­τες, έχουν ξε­πε­ρά­σει κατά πολύ τα όρια της φο­ρο­λο­γι­κής τους ικα­νό­τη­τας. Μάλ­λον, έχουν εξα­ντλη­θεί, θα έλεγα. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι πλέον, κά­νουν ιε­ράρ­χη­ση στις πλη­ρω­μές, θέ­τουν προ­τε­ραιό­τη­τες για ποιες υπο­χρε­ώ­σεις θα πλη­ρώ­σουν και ποιες θα αφή­σουν απλή­ρω­τες διότι δεν μπο­ρούν να λει­τουρ­γή­σουν σε τέ­τοιες συν­θή­κες ασφυ­ξί­ας και δεν μπο­ρούν να αντε­πε­ξέλ­θουν. Γι αυτό οι υπο­χρε­ώ­σεις δεν εξο­φλού­νται πια στο ‘ακέ­ραιο’. Πρέ­πει να κα­τα­λά­βουν οι κυ­βερ­νώ­ντες ότι η υπερ-φο­ρο­λό­γη­ση των τε­λευ­ταί­ων ετών, λει­τούρ­γη­σε σωρ­ρευ­τι­κά με απο­τέ­λε­σμα να έχει φτά­σει στα όρια της δή­μευ­σης των ει­σο­δη­μά­των. Και αυτή η ‘δη­μευ­τι­κή’ φο­ρο­λό­γη­ση που ακο­λου­θεί­ται, είναι άκρως απο­τρε­πτι­κή ως προς την ανά­πτυ­ξη, τις επεν­δύ­σεις και την δη­λω­μέ­νη αξιο­πρε­πή ερ­γα­σία», τό­νι­σε ο κ. Μι­χα­ήλ.