Καραμανλής: Δεν με ενδιαφέρει η Προεδρία της Δημοκρατίας – Η άλλη γνώμη δεν αντιμετωπίζεται με πειθαρχικά μέτρα

Θέση εμμέσως πλην σαφέ­στατα ενα­ντίον της δια­γρα­φής του Αντώνη Σαμαρά από την Κ.Ο. της ΝΔ  πήρε από την Πάτρα ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός Κώστας Καρα­μαν­λής μιλώ­ντας στην παρου­σί­αση του βιβλίου «Γιαβόλ» του δημο­σιο­γρά­φου Γιώργου Χαρ­βα­λιά, καθώς και προ καιρού είχε υπο­γραμ­μί­σει ότι δεν πρέπει να ποι­νι­κο­ποιού­νται οι δια­φο­ρε­τι­κές απόψεις. Παράλ­ληλα, ο κ. Καρα­μαν­λής πήρε θέση και ως προς την ουσία της πρό­τα­σης του κ. Σαμαρά για την Προ­ε­δρία της Δημο­κρα­τίας, λέγο­ντας ότι τον τιμά η σκέψη, ιδίως όταν προ­έρ­χε­ται από έναν πρώην πρω­θυ­πουργό, αλλά «το θέμα ούτε με αφορά ούτε με ενδια­φέ­ρει».

Ο κ. Καρα­μαν­λής υπο­γράμ­μισε στην εφ’ όλης της ύλης παρέμ­βασή ότι σε αυτόν τον δύσκολο και απρό­βλε­πτο κόμβο, η Ελλάδα πρέπει να δώσει τις μάχες της και να δικειδ­κή­σει τα δίκαια της, συμ­βάλ­λο­ντας στην αφύ­πνιση της Ευρώπης. «Θέλω να επα­να­λάβω ότι η άλλη γνώμη, η δια­φο­ρε­τική ανά­γνωση ακόμα και η έντονη κριτική δεν πρέπει να δαι­μο­νο­ποιού­νται. Και πάντως δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται με πει­θαρ­χικά μέτρα, καθι­στώ­ντας μάλιστα δυσχε­ρέ­στερη την απα­ραί­τητη εθνική ομο­ψυ­χία για την στήριξη της εθνικής γραμμής», τόνισε ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός.

Ανα­φε­ρό­με­νος στα της Τουρ­κίας, ο κ. Καρα­μαν­λής υπο­γράμ­μισε ότι η Ελλάδα πρέπει να αντι­με­τω­πί­σει απο­τε­λε­σμα­τικά την επι­θε­τι­κό­τητα και τον ανα­θε­ω­ρη­τι­σμό της Τουρ­κίας. «Με ξεκά­θα­ρες θέσεις για την μία και μόνη διαφορά που έχουμε με την Τουρκία, την οριο­θέ­τηση δηλαδή της ΑΟΖ και της υφα­λο­κρη­πί­δας. Τα θέματα που εκ του πονηρού και αυθαί­ρετα επι­χει­ρεί η Τουρκία να βάλει στην ημε­ρη­σία διάταξη είναι ανυ­πό­στατα. Είτε πρό­κει­ται για εθνική κυριαρ­χία είτε για κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα στερεά θεμε­λιω­μένα στο Διεθνές Δίκαιο είτε για την απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­ηση των νήσων. Αυτά ας τα ξεχά­σουν και η Τουρκία αλλά και όσοι διε­θνείς παρά­γο­ντες τα ενθαρ­ρύ­νουν ή τα ανέ­χο­νται. Να συνε­χί­σει η Ελλάδα να στη­ρί­ζει την πολύ­παθη Κύπρο, επί μισό αιώνα θύμα παρά­νο­μης εισβο­λής και κατοχής, στον αγώνα για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση, στον αγώνα για την επι­βί­ωση του Κυπρια­κού ελλη­νι­σμού», υπο­γράμ­μισε ο κ. Καρα­μαν­λής.

«Προ­σπά­θεια κατά­παυ­σης του πυρός στην Ουκρα­νία»

Ο κ. Καρα­μαν­λής παίρνει επίσης θέση για τον εν εξε­λί­ξει πόλεμο στην Ουκρα­νία. Χωρίς να παρα­γνω­ρί­ζει την ευθύνη της Ρωσίας, ο κ. Καρα­μαν­λής επι­ση­μαί­νει ότι «η παρά­ταση της σύγκρου­σης μόνο κιν­δύ­νους ενέχει». «Η πιθα­νό­τητα διά­χυ­σής της σε γει­το­νι­κές περιο­χές, κυρίως μάλιστα της κλι­μά­κω­σής της σε όλο και πιο απει­λη­τικά επίπεδα είναι ορατή. Οι απώ­λειες σε ανθρώ­πι­νες ζωές και οι υλικές κατα­στρο­φές ανυ­πο­λό­γι­στες. Η εικόνα επί του πεδίου δυσμε­νής με την προ­ο­πτική περαι­τέρω επι­δεί­νω­σής της εμφανή. Είναι επι­βε­βλη­μένη μια σοβαρή προ­σπά­θεια κατά­παυ­σης του πυρός. Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για την ορι­στική διευ­θέ­τηση του ζητή­μα­τος προ­φα­νώς θα είναι δύσκο­λες, περί­πλο­κες και χρο­νο­βό­ρες. Ασφα­λέ­στερη βάση εκκί­νη­σής τους είναι οι συμ­φω­νίες του Μινσκ, για το ναυάγιο των οποίων οι υπεύ­θυ­νοι είναι περισ­σό­τε­ροι του ενός», τονίζει ο κ. Καρα­μαν­λής. Μάλιστα, επι­τί­θε­ται ενα­ντίον όσων και εντός Ελλάδος τάσ­σο­νται υπέρ της «κλι­μά­κω­σης της σύγκρου­σης, χωρίς να συνει­δη­το­ποιούν ότι τα πράγ­ματα αργό­τερα πιθα­νό­τατα να είναι πολύ χει­ρό­τερα και για την Ουκρα­νία, και για την ειρήνη αλλά και για την Δύση που κιν­δυ­νεύει πλέον να χρεωθεί μια πολι­τική ήττα μεγάλων δια­στά­σεων».

«Οι όποιες επι­φυ­λά­ξεις, η άλλη άποψη για τους χει­ρι­σμούς της Δύσης, αντι­με­τω­πί­στη­καν από διά­φο­ρες δυτικές ελίτ με μια ενορ­χη­στρω­μένη επίθεση ισο­πε­δω­τι­κής απα­ξί­ω­σης και συκο­φά­ντη­σης, στα όρια της νοση­ρό­τη­τας. Για όσους επί δεκα­ε­τίες αγω­νι­στή­καμε για την πολι­τική, ποιο­τική και ηθική υπεροχή των ιδεών της Δύσης, το φαι­νό­μενο αυτό μόνο οδύνη και απαι­σιο­δο­ξία για το μέλλον γεννά», τονίζει ο κ. Καρα­μαν­λής.

Βολές στη Γερ­μα­νία

Παράλ­ληλα, ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός στρέφει τα βέλη του εφ’ όλης της ύλης ενα­ντίον των πολι­τι­κών της Γερ­μα­νίας, τόσο στο οικο­νο­μικό πεδίο όσο και για το μετα­να­στευ­τικό. «Η πολι­τική των Μνη­μο­νίων ήταν εξόχως απο­κα­λυ­πτική. Αφού και σε επίπεδο απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας απέτυχε, ενώ και στην σύλληψή της είχε κατά βάση την έννοια της τιμω­ρίας και του παρα­δειγ­μα­τι­σμού. Κυρίως όμως διότι έδειξε ότι, αντι­μέ­τωπη με μια μεγάλη πρό­κληση, η ηγεσία της Ευρώπης διάλεξε την κοντό­φθαλμη και μίζερη προ­σέγ­γιση. Αντί μετα­φο­ράς πόρων από τον πλου­σιό­τερο Βορρά στον φτω­χό­τερο Νότο, αντί αμοι­βαιο­ποί­η­σης του χρέους με την έκδοση Ευρω­ο­μο­λό­γου, επι­στρα­τεύ­τη­καν ιδε­ο­λο­γή­ματα και συμπε­ρι­φο­ρές υπο­τί­μη­σης, κατα­συ­κο­φά­ντη­σης και δια­στρέ­βλω­σης της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας έναντι ολό­κλη­ρων λαών. Οι Έλληνες χάσαμε το 30% του εθνικού μας εισο­δή­μα­τος και σχεδόν το 50% του βιο­τι­κού μας επι­πέ­δου, η Ευρώπη όμως ολό­κληρη απε­κα­λύ­φθη ρηχή, άτολμη και παρηκ­μα­σμένη. Οι οικο­νο­μι­κές ανι­σό­τη­τες διευ­ρύν­θη­καν, μεγάλα τμήματα των λαών περι­θω­ριο­ποι­ή­θη­καν», υπο­γραμ­μί­ζει ο κ. Καρα­μαν­λής.

Ως προς το μετα­να­στευ­τικό και εκεί στη­λι­τεύει τους ευρω­παϊ­κούς χει­ρι­σμούς. «Η Ευρω­παϊκή Ένωση άργησε πολύ να δώσει την απαι­τού­μενη έμφαση στην προ­στα­σία των κοινών Ευρω­παϊ­κών συνόρων που ακόμα και σήμερα παρα­μέ­νει σε μεγάλο βαθμό προ­σχη­μα­τική. Δεν δόθηκαν τα σωστά μηνύ­ματα ως προς την αυστη­ρό­τητα των κανόνων εισόδου σε Ευρω­παϊκό έδαφος. Χώρες, όπως η Γερ­μα­νία, αρχικά σχεδόν απηύ­θυ­ναν προ­σκλη­τή­ριο. Δεν οριο­θε­τή­θη­καν αυστηρά οι νόμιμες οδοί οικο­νο­μι­κής μετα­νά­στευ­σης ως οι μόνες για την κάλυψη των αναγκών των Ευρω­παϊ­κών κρατών. Αφέθηκε έτσι στην ευχέ­ρεια των δια­κι­νη­τών να απο­φα­σί­ζουν για το ποιος θα εισέλ­θει στην Ευρώπη. Ενώ, ως προς την απόδοση ασύλου, τα κράτη μέλη έχουν δια­φο­ρε­τι­κούς κανόνες που, σε πολλές περι­πτώ­σεις, είναι πολύ ελα­στι­κοί. Και το μεγάλο αγκάθι παρα­μέ­νει η πολι­τική επι­στρο­φών, η οποία είναι το λιγό­τερο ανα­πο­τε­λε­σμα­τική. Δυστυ­χώς, και στο μείζον αυτό πρό­βλημα, τα κράτη μέλη λει­τουρ­γούν μονο­με­ρώς και αδυ­να­τούν να δουν τη συνο­λική εικόνα στο Ευρω­παϊκό επίπεδο. Πρό­σφατο παρά­δειγμα οι ενέρ­γειες της Γερ­μα­νίας, με γνώμονα απο­κλει­στικά τη δια­χεί­ριση του προ­βλή­μα­τος εντός των συνόρων της», υπο­γραμ­μί­ζει.

«Απο­στροφή στις αλα­ζο­νι­κές ελίτ»

Τοπο­θε­τού­με­νος, επίσης, στη συζή­τηση για την περί­φημη woke agenda και τον υπέρ­με­τρο δικαιω­μα­τι­σμό, ο κ. Καρα­μαν­λής μιλά για τον ρόλο των ελίτ. «Όλο και περισ­σό­τε­ροι Ευρω­παίοι πολίτες αμφι­σβη­τούν το ισχύον οικο­νο­μικό και πολι­τικό σύστημα. Αν σε αυτά προ­στε­θεί και ο άκρατος δικαιω­μα­τι­σμός που θίγει πατρο­πα­ρά­δο­τες αξίες, τις ίδιες τις ρίζες της Ευρω­παϊ­κής ταυ­τό­τη­τας, το μείγμα τείνει να κατα­στεί εκρη­κτικό. Η ενό­χληση, η δυσα­ρέ­σκεια γίνο­νται αγα­νά­κτηση και θυμός. Και ρίχνουν λάδι στη φωτιά όσοι από καθ΄ έδρας κουνούν περι­φρο­νη­τικά το δάχτυλο στους πολίτες. Η απο­στροφή προς τις αλα­ζο­νι­κές ελίτ κιν­δυ­νεύει να μετα­σχη­μα­τι­στεί σε απο­νο­μι­μο­ποί­ηση του δημο­κρα­τι­κού πολι­τεύ­μα­τος στα μάτια των πολιτών, με τους μεγά­λους κιν­δύ­νους που αυτό συνε­πά­γε­ται. Δεν πρό­κει­ται για σενάρια του απώ­τε­ρου μέλ­λο­ντος. Η κρίση είναι ήδη εδώ. Το πιστο­ποιούν τα εκλο­γικά απο­τε­λέ­σματα στις περισ­σό­τε­ρες Ευρω­παϊ­κές χώρες, το επι­βε­βαί­ωσε με τρόπο εκκω­φα­ντικό η πρό­σφατη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση στις ΗΠΑ», ανα­φέ­ρει ο κ. Καρα­μαν­λής, με φόντο και την εκλογή Τραμπ στην άλλη πλευρά του Ατλα­ντι­κού.

Πηγή: protothema.gr