Καραμανλής: Δεν με ενδιαφέρει η Προεδρία της Δημοκρατίας – Η άλλη γνώμη δεν αντιμετωπίζεται με πειθαρχικά μέτρα

Θέση εμ­μέ­σως πλην σα­φέ­στα­τα ενα­ντί­ον της δια­γρα­φής του Αντώ­νη Σα­μα­ρά από την Κ.Ο. της ΝΔ  πήρε από την Πάτρα ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός Κώ­στας Κα­ρα­μαν­λής μι­λώ­ντας στην πα­ρου­σί­α­ση του βι­βλί­ου «Για­βόλ» του δη­μο­σιο­γρά­φου Γιώρ­γου Χαρ­βα­λιά, καθώς και προ και­ρού είχε υπο­γραμ­μί­σει ότι δεν πρέ­πει να ποι­νι­κο­ποιού­νται οι δια­φο­ρε­τι­κές από­ψεις. Πα­ράλ­λη­λα, ο κ. Κα­ρα­μαν­λής πήρε θέση και ως προς την ουσία της πρό­τα­σης του κ. Σα­μα­ρά για την Προ­ε­δρία της Δη­μο­κρα­τί­ας, λέ­γο­ντας ότι τον τιμά η σκέψη, ιδίως όταν προ­έρ­χε­ται από έναν πρώην πρω­θυ­πουρ­γό, αλλά «το θέμα ούτε με αφορά ούτε με εν­δια­φέ­ρει».

Ο κ. Κα­ρα­μαν­λής υπο­γράμ­μι­σε στην εφ’ όλης της ύλης πα­ρέμ­βα­σή ότι σε αυτόν τον δύ­σκο­λο και απρό­βλε­πτο κόμβο, η Ελ­λά­δα πρέ­πει να δώσει τις μάχες της και να δι­κειδ­κή­σει τα δί­καια της, συμ­βάλ­λο­ντας στην αφύ­πνι­ση της Ευ­ρώ­πης. «Θέλω να επα­να­λά­βω ότι η άλλη γνώμη, η δια­φο­ρε­τι­κή ανά­γνω­ση ακόμα και η έντο­νη κρι­τι­κή δεν πρέ­πει να δαι­μο­νο­ποιού­νται. Και πά­ντως δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται με πει­θαρ­χι­κά μέτρα, κα­θι­στώ­ντας μά­λι­στα δυ­σχε­ρέ­στε­ρη την απα­ραί­τη­τη εθνι­κή ομο­ψυ­χία για την στή­ρι­ξη της εθνι­κής γραμ­μής», τό­νι­σε ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός.

Ανα­φε­ρό­με­νος στα της Τουρ­κί­ας, ο κ. Κα­ρα­μαν­λής υπο­γράμ­μι­σε ότι η Ελ­λά­δα πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­σει απο­τε­λε­σμα­τι­κά την επι­θε­τι­κό­τη­τα και τον ανα­θε­ω­ρη­τι­σμό της Τουρ­κί­ας. «Με ξε­κά­θα­ρες θέ­σεις για την μία και μόνη δια­φο­ρά που έχου­με με την Τουρ­κία, την οριο­θέ­τη­ση δη­λα­δή της ΑΟΖ και της υφα­λο­κρη­πί­δας. Τα θέ­μα­τα που εκ του πο­νη­ρού και αυ­θαί­ρε­τα επι­χει­ρεί η Τουρ­κία να βάλει στην ημε­ρη­σία διά­τα­ξη είναι ανυ­πό­στα­τα. Είτε πρό­κει­ται για εθνι­κή κυ­ριαρ­χία είτε για κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τα στε­ρεά θε­με­λιω­μέ­να στο Διε­θνές Δί­καιο είτε για την απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­ση των νήσων. Αυτά ας τα ξε­χά­σουν και η Τουρ­κία αλλά και όσοι διε­θνείς πα­ρά­γο­ντες τα εν­θαρ­ρύ­νουν ή τα ανέ­χο­νται. Να συ­νε­χί­σει η Ελ­λά­δα να στη­ρί­ζει την πο­λύ­πα­θη Κύπρο, επί μισό αιώνα θύμα πα­ρά­νο­μης ει­σβο­λής και κα­το­χής, στον αγώνα για μια δί­καιη και βιώ­σι­μη λύση, στον αγώνα για την επι­βί­ω­ση του Κυ­πρια­κού ελ­λη­νι­σμού», υπο­γράμ­μι­σε ο κ. Κα­ρα­μαν­λής.

«Προ­σπά­θεια κα­τά­παυ­σης του πυρός στην Ου­κρα­νία»

Ο κ. Κα­ρα­μαν­λής παίρ­νει επί­σης θέση για τον εν εξε­λί­ξει πό­λε­μο στην Ου­κρα­νία. Χωρίς να πα­ρα­γνω­ρί­ζει την ευ­θύ­νη της Ρω­σί­ας, ο κ. Κα­ρα­μαν­λής επι­ση­μαί­νει ότι «η πα­ρά­τα­ση της σύ­γκρου­σης μόνο κιν­δύ­νους ενέ­χει». «Η πι­θα­νό­τη­τα διά­χυ­σής της σε γει­το­νι­κές πε­ριο­χές, κυ­ρί­ως μά­λι­στα της κλι­μά­κω­σής της σε όλο και πιο απει­λη­τι­κά επί­πε­δα είναι ορατή. Οι απώ­λειες σε αν­θρώ­πι­νες ζωές και οι υλι­κές κα­τα­στρο­φές ανυ­πο­λό­γι­στες. Η ει­κό­να επί του πε­δί­ου δυ­σμε­νής με την προ­ο­πτι­κή πε­ραι­τέ­ρω επι­δεί­νω­σής της εμ­φα­νή. Είναι επι­βε­βλη­μέ­νη μια σο­βα­ρή προ­σπά­θεια κα­τά­παυ­σης του πυρός. Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για την ορι­στι­κή διευ­θέ­τη­ση του ζη­τή­μα­τος προ­φα­νώς θα είναι δύ­σκο­λες, πε­ρί­πλο­κες και χρο­νο­βό­ρες. Ασφα­λέ­στε­ρη βάση εκ­κί­νη­σής τους είναι οι συμ­φω­νί­ες του Μινσκ, για το ναυά­γιο των οποί­ων οι υπεύ­θυ­νοι είναι πε­ρισ­σό­τε­ροι του ενός», το­νί­ζει ο κ. Κα­ρα­μαν­λής. Μά­λι­στα, επι­τί­θε­ται ενα­ντί­ον όσων και εντός Ελ­λά­δος τάσ­σο­νται υπέρ της «κλι­μά­κω­σης της σύ­γκρου­σης, χωρίς να συ­νει­δη­το­ποιούν ότι τα πράγ­μα­τα αρ­γό­τε­ρα πι­θα­νό­τα­τα να είναι πολύ χει­ρό­τε­ρα και για την Ου­κρα­νία, και για την ει­ρή­νη αλλά και για την Δύση που κιν­δυ­νεύ­ει πλέον να χρε­ω­θεί μια πο­λι­τι­κή ήττα με­γά­λων δια­στά­σε­ων».

«Οι όποιες επι­φυ­λά­ξεις, η άλλη άποψη για τους χει­ρι­σμούς της Δύσης, αντι­με­τω­πί­στη­καν από διά­φο­ρες δυ­τι­κές ελίτ με μια ενορ­χη­στρω­μέ­νη επί­θε­ση ισο­πε­δω­τι­κής απα­ξί­ω­σης και συ­κο­φά­ντη­σης, στα όρια της νο­ση­ρό­τη­τας. Για όσους επί δε­κα­ε­τί­ες αγω­νι­στή­κα­με για την πο­λι­τι­κή, ποιο­τι­κή και ηθική υπε­ρο­χή των ιδεών της Δύσης, το φαι­νό­με­νο αυτό μόνο οδύνη και απαι­σιο­δο­ξία για το μέλ­λον γεννά», το­νί­ζει ο κ. Κα­ρα­μαν­λής.

Βολές στη Γερ­μα­νία

Πα­ράλ­λη­λα, ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός στρέ­φει τα βέλη του εφ’ όλης της ύλης ενα­ντί­ον των πο­λι­τι­κών της Γερ­μα­νί­ας, τόσο στο οι­κο­νο­μι­κό πεδίο όσο και για το με­τα­να­στευ­τι­κό. «Η πο­λι­τι­κή των Μνη­μο­νί­ων ήταν εξό­χως απο­κα­λυ­πτι­κή. Αφού και σε επί­πε­δο απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας απέ­τυ­χε, ενώ και στην σύλ­λη­ψή της είχε κατά βάση την έν­νοια της τι­μω­ρί­ας και του πα­ρα­δειγ­μα­τι­σμού. Κυ­ρί­ως όμως διότι έδει­ξε ότι, αντι­μέ­τω­πη με μια με­γά­λη πρό­κλη­ση, η ηγε­σία της Ευ­ρώ­πης διά­λε­ξε την κο­ντό­φθαλ­μη και μί­ζε­ρη προ­σέγ­γι­ση. Αντί με­τα­φο­ράς πόρων από τον πλου­σιό­τε­ρο Βορρά στον φτω­χό­τε­ρο Νότο, αντί αμοι­βαιο­ποί­η­σης του χρέ­ους με την έκ­δο­ση Ευ­ρω­ο­μο­λό­γου, επι­στρα­τεύ­τη­καν ιδε­ο­λο­γή­μα­τα και συ­μπε­ρι­φο­ρές υπο­τί­μη­σης, κα­τα­συ­κο­φά­ντη­σης και δια­στρέ­βλω­σης της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας ένα­ντι ολό­κλη­ρων λαών. Οι Έλ­λη­νες χά­σα­με το 30% του εθνι­κού μας ει­σο­δή­μα­τος και σχε­δόν το 50% του βιο­τι­κού μας επι­πέ­δου, η Ευ­ρώ­πη όμως ολό­κλη­ρη απε­κα­λύ­φθη ρηχή, άτολ­μη και πα­ρηκ­μα­σμέ­νη. Οι οι­κο­νο­μι­κές ανι­σό­τη­τες διευ­ρύν­θη­καν, με­γά­λα τμή­μα­τα των λαών πε­ρι­θω­ριο­ποι­ή­θη­καν», υπο­γραμ­μί­ζει ο κ. Κα­ρα­μαν­λής.

Ως προς το με­τα­να­στευ­τι­κό και εκεί στη­λι­τεύ­ει τους ευ­ρω­παϊ­κούς χει­ρι­σμούς. «Η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση άρ­γη­σε πολύ να δώσει την απαι­τού­με­νη έμ­φα­ση στην προ­στα­σία των κοι­νών Ευ­ρω­παϊ­κών συ­νό­ρων που ακόμα και σή­με­ρα πα­ρα­μέ­νει σε με­γά­λο βαθμό προ­σχη­μα­τι­κή. Δεν δό­θη­καν τα σωστά μη­νύ­μα­τα ως προς την αυ­στη­ρό­τη­τα των κα­νό­νων ει­σό­δου σε Ευ­ρω­παϊ­κό έδα­φος. Χώρες, όπως η Γερ­μα­νία, αρ­χι­κά σχε­δόν απηύ­θυ­ναν προ­σκλη­τή­ριο. Δεν οριο­θε­τή­θη­καν αυ­στη­ρά οι νό­μι­μες οδοί οι­κο­νο­μι­κής με­τα­νά­στευ­σης ως οι μόνες για την κά­λυ­ψη των ανα­γκών των Ευ­ρω­παϊ­κών κρα­τών. Αφέ­θη­κε έτσι στην ευ­χέ­ρεια των δια­κι­νη­τών να απο­φα­σί­ζουν για το ποιος θα ει­σέλ­θει στην Ευ­ρώ­πη. Ενώ, ως προς την από­δο­ση ασύ­λου, τα κράτη μέλη έχουν δια­φο­ρε­τι­κούς κα­νό­νες που, σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις, είναι πολύ ελα­στι­κοί. Και το με­γά­λο αγκά­θι πα­ρα­μέ­νει η πο­λι­τι­κή επι­στρο­φών, η οποία είναι το λι­γό­τε­ρο ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κή. Δυ­στυ­χώς, και στο μεί­ζον αυτό πρό­βλη­μα, τα κράτη μέλη λει­τουρ­γούν μο­νο­με­ρώς και αδυ­να­τούν να δουν τη συ­νο­λι­κή ει­κό­να στο Ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο. Πρό­σφα­το πα­ρά­δειγ­μα οι ενέρ­γειες της Γερ­μα­νί­ας, με γνώ­μο­να απο­κλει­στι­κά τη δια­χεί­ρι­ση του προ­βλή­μα­τος εντός των συ­νό­ρων της», υπο­γραμ­μί­ζει.

«Απο­στρο­φή στις αλα­ζο­νι­κές ελίτ»

Το­πο­θε­τού­με­νος, επί­σης, στη συ­ζή­τη­ση για την πε­ρί­φη­μη woke agenda και τον υπέρ­με­τρο δι­καιω­μα­τι­σμό, ο κ. Κα­ρα­μαν­λής μιλά για τον ρόλο των ελίτ. «Όλο και πε­ρισ­σό­τε­ροι Ευ­ρω­παί­οι πο­λί­τες αμ­φι­σβη­τούν το ισχύ­ον οι­κο­νο­μι­κό και πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα. Αν σε αυτά προ­στε­θεί και ο άκρα­τος δι­καιω­μα­τι­σμός που θίγει πα­τρο­πα­ρά­δο­τες αξίες, τις ίδιες τις ρίζες της Ευ­ρω­παϊ­κής ταυ­τό­τη­τας, το μείγ­μα τεί­νει να κα­τα­στεί εκρη­κτι­κό. Η ενό­χλη­ση, η δυ­σα­ρέ­σκεια γί­νο­νται αγα­νά­κτη­ση και θυμός. Και ρί­χνουν λάδι στη φωτιά όσοι από καθ΄ έδρας κου­νούν πε­ρι­φρο­νη­τι­κά το δά­χτυ­λο στους πο­λί­τες. Η απο­στρο­φή προς τις αλα­ζο­νι­κές ελίτ κιν­δυ­νεύ­ει να με­τα­σχη­μα­τι­στεί σε απο­νο­μι­μο­ποί­η­ση του δη­μο­κρα­τι­κού πο­λι­τεύ­μα­τος στα μάτια των πο­λι­τών, με τους με­γά­λους κιν­δύ­νους που αυτό συ­νε­πά­γε­ται. Δεν πρό­κει­ται για σε­νά­ρια του απώ­τε­ρου μέλ­λο­ντος. Η κρίση είναι ήδη εδώ. Το πι­στο­ποιούν τα εκλο­γι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα στις πε­ρισ­σό­τε­ρες Ευ­ρω­παϊ­κές χώρες, το επι­βε­βαί­ω­σε με τρόπο εκ­κω­φα­ντι­κό η πρό­σφα­τη εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση στις ΗΠΑ», ανα­φέ­ρει ο κ. Κα­ρα­μαν­λής, με φόντο και την εκλο­γή Τραμπ στην άλλη πλευ­ρά του Ατλα­ντι­κού.

Πηγή: protothema.gr