Θέσεις Τάσου Διάκου ενόψει των εκλογών στον ΔΣΡ

Συ­νά­δελ­φε και Συ­να­δέλ­φισ­σα!

Το επάγ­γελ­μα του δι­κη­γό­ρου είναι φο­βε­ρά απαι­τη­τι­κό, πο­λυ­διά­στα­το και αγ­χω­τι­κό. Απαι­τεί σί­γου­ρα πολύ όρεξη για δου­λειά, δη­μό­σιες σχέ­σεις αλλά και γερές ψυ­χι­κές αντο­χές και με λίγα λόγια αρ­κε­τά κο­φτε­ρό μυαλό. Όποιο και αν είναι το μέλ­λον μέρα με την ημέρα ορί­ζε­ται από την προ­σπά­θεια και το πεί­σμα του κα­θε­νός, από τη γνώση και την εμπει­ρία που κα­θη­με­ρι­νά απο­κτά­με εμείς οι ίδιοι. Κα­νέ­νας δε μας φταί­ει, σε κα­νέ­να δεν πρέ­πει να στη­ρι­ζό­μα­στε, παρά την αρ­κε­τή με­γά­λη εκ­με­τάλ­λευ­ση που συμ­βαί­νει.

Να γνω­ρί­ζε­τε ότι στις κρί­σι­μες αυτές εκλο­γές για όλους μας πρέ­πει να κά­νε­τε την υπέρ­βα­ση σας και επί­σης ότι όποιος ακο­λού­θη­σε στην πο­ρεία του, την πυγμή και την τι­μιό­τη­τα δεν έχασε.

Δεν μας ανά­γκα­σε κα­νείς να μά­θου­με τη νο­μι­κή, πολ­λοί από εμάς λα­τρέ­ψα­με τη σχολή και τα μα­θή­μα­τα. Αυτό που κα­νείς δεν μας έμαθε και κα­λού­μα­στε να κά­νου­με μόνοι μας είναι η σκλη­ρή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα της δι­κη­γο­ρί­ας. Και η δι­κη­γο­ρία δεν είναι επάγ­γελ­μα αλλά μας ανά­γκα­σε η ζωή να το ασκή­σου­με γιατί από κα­νέ­να δεν πε­ρι­μέ­νου­με κάτι. Η δι­κη­γο­ρία πάνω απ` όλα είναι λει­τούρ­γη­μα, όμως είναι έτσι δια­μορ­φω­μέ­νο που κα­νείς δεν το αντι­λαμ­βά­νε­ται ως τέ­τοιο. Στο χέρι μας είναι όμως να αλ­λά­ξου­με αυτή την οπτι­κή.

Γι` αυτό στις κρί­σι­μες αυτές εκλο­γές που έρ­χο­νται και επει­δή όλοι μας κρι­νό­μα­στε από τους συ­νά­δελ­φους που ξέ­ρουν και κρί­νουν, ΣΑΣ ΚΑΛΩ να κά­νε­τε την απο­γο­ή­τευ­ση και την οργή σας κρίση και την κρίση σας ψήφο λο­γι­κής. Να ανα­δει­χθούν υπο­ψή­φιοι που είναι δια­τε­θει­μέ­νοι να αφιε­ρώ­σουν χρόνο και ενέρ­γεια ώστε να αντα­πο­κρι­θούν στις αυ­ξη­μέ­νες απαι­τή­σεις μιας εκ­προ­σώ­πη­σης.

Να βγά­λου­με το Σύλ­λο­γο από την απρα­ξία, την ανυ­πο­λη­ψία και την εσω­στρέ­φεια, να τον ανα­διορ­γα­νώ­σου­με και να τον με­τα­τρέ­ψου­με σε ερ­γα­λείο στην υπη­ρε­σία του ενερ­γού Δι­κη­γό­ρου, ανα­βαθ­μί­ζο­ντας τις συν­θή­κες της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τάς του. Να τον επα­να­το­πο­θε­τή­σου­με στους ενερ­γούς και πα­ρό­ντες φο­ρείς της πόλης. Η ανά­κτη­ση του κύ­ρους του Δι­κη­γό­ρου και η προ­ά­σπι­ση της αξιο­πρέ­πειάς μας είναι προ­τε­ραιό­τη­τα αφού οι δι­κη­γό­ροι, με την ασφα­λι­στι­κή και φο­ρο­λο­γι­κή επι­δρο­μή, είναι υπό διωγ­μό. Εν­δει­κτι­κά σας ανα­φέ­ρω ορι­σμέ­νους στό­χους μου, που θα γί­νουν πραγ­μα­τι­κό­τη­τα γιατί έμαθα στη ζωή μου όπως έλεγε ο Από­στο­λος Παύ­λος ότι «να μην είμαι όχι μόνο λαλών αλλά  και πράτ­των». Η πο­ρεία μου σε όλο αυτό το διά­στη­μα το έχει απο­δεί­ξει.

Γιατί δυ­στυ­χώς στο Σύλ­λο­γο βρι­σκό­μα­στε πιο κοντά στο εγώ και όχι στο εμείς που ήθελε ο Μα­κρυ­γιάν­νης. Δυ­στυ­χώς, ο κα­θέ­νας από εμάς έχει κλει­στεί στο κα­βού­κι του και δεν σκέ­φτε­ται τον άλλο. Το πρό­βλη­μα του Κτη­μα­το­λο­γί­ου που έχει ένα συ­νά­δελ­φος πρέ­πει να είναι πρό­βλη­μα όλων που θα επι­ζη­τη­θεί η λύση του, γιατί αύριο ο κα­θέ­νας από εμάς θα αντι­με­τω­πί­σει το ίδιο πρό­βλη­μα. Γι` αυτό ο Πρό­ε­δρος του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου πρέ­πει να είναι πρω­τά­ρης και εκ­φρα­στής της ανη­συ­χί­ας, της αγω­νί­ας και της θέ­λη­σης των Συ­να­δέλ­φων. Να είναι επι­βε­βλη­μέ­νος στη συ­νεί­δη­ση του κό­σμου. Να έχει δια­κρι­θεί στο επάγ­γελ­μα του και όχι άτομο που επι­ζη­τεί τον θώκο για να λύσει τα προ­βλή­μα­τα του.

Μόνο χωρίς εξαρ­τή­σεις μπο­ρείς να υπε­ρα­σπι­στείς τα συμ­φέ­ρο­ντα της δι­κη­γο­ρί­ας, της Δι­καιο­σύ­νης και των δι­κη­γό­ρων, όλων των δι­κη­γό­ρων, γιατί είναι συσ­σω­ρευ­μέ­να πολλά και με­γά­λα προ­βλή­μα­τα και η ανά­γκη για απο­λύ­τως άμεση επέμ­βα­ση είναι τε­ρά­στια, αλλά και γιατί το σύ­στη­μα διοί­κη­σης του ΔΣΡ είναι προ­ε­δρο­κε­ντρι­κό, ο πρό­ε­δρος δίνει τον τόνο, τα πε­ρι­θώ­ρια πρω­το­βου­λιών και δρά­σε­ων. Στο επί­πε­δο του Συλ­λό­γου θα ασκή­σω από την πρώτη μέρα χρη­στή διοί­κη­ση με δια­φά­νεια στη λει­τουρ­γία. Πρέ­πει επει­γό­ντως να προ­βού­με όχι μόνον σε απλές αλ­λα­γές, αλλά σε ολική με­τα­μόρ­φω­ση του Συλ­λό­γου. Οι συ­νά­δελ­φοι κου­ρά­στη­καν και απο­γοη­τεύ­τη­καν.

Η δια­νο­μή ετη­σί­ως του ισο­λο­γι­σμού, απο­λο­γι­σμού και απο­τε­λε­σμά­των χρή­σης του ΔΣΡ σε όλα τα μέλη, ώστε να γνω­ρί­ζουν τα πάντα για τη δια­χεί­ρι­ση και πού πάει και το τε­λευ­ταίο ευρώ θα είναι σε πρώτη προ­τε­ραιό­τη­τα. Πέραν της οι­κο­νο­μι­κής δια­φά­νειας, προ­τε­ραιό­τη­τές μου είναι, από την πρώτη κιό­λας ημέρα, η κα­θιέ­ρω­ση του ΔΣΡ ως θε­σμι­κού συ­νο­μι­λη­τή κύ­ρους για τα θέ­μα­τα Δι­καιο­σύ­νης και της δι­κη­γο­ρί­ας, η επί­τευ­ξη της εξω­στρέ­φειας του Συλ­λό­γου μας με την ανά­λη­ψη καί­ριου και λει­τουρ­γι­κού ρόλου στην κοι­νω­νία, την οι­κο­νο­μία, την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα. Η διεύ­ρυν­ση της δι­κη­γο­ρι­κής ύλης με πα­ρεμ­βά­σεις που εξυ­πη­ρε­τούν το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον, επι­τυγ­χά­νο­ντας μεί­ω­ση του κό­στους και της γρα­φειο­κρα­τί­ας, όπως για πα­ρά­δειγ­μα η επέ­κτα­ση της νο­μι­κής βο­ή­θειας και σε φο­ρο­λο­γι­κές και εν γένει διοι­κη­τι­κές υπο­θέ­σεις, η ανά­θε­ση σε δι­κη­γό­ρους εί­σπρα­ξης απαι­τή­σε­ων του Δη­μο­σί­ου, η ενί­σχυ­ση θε­σμών εναλ­λα­κτι­κής επί­λυ­σης δια­φο­ρών, το πι­στο­ποι­η­τι­κό δι­κη­γό­ρου σε εμπράγ­μα­τες δι­καιο­πρα­ξί­ες για την ασφά­λεια των συ­ναλ­λα­γών, η με­τα­φο­ρά μέ­ρους της εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας στου δι­κη­γό­ρους κά.

Η εκ­κα­θά­ρι­ση της αμοι­βής στο πλαί­σιο της νο­μι­κής βο­ή­θειας να γί­νε­ται σε 3-5 μήνες αντί σε ενά­μι­ση χρόνο, η αύ­ξη­ση του ορίου απαλ­λα­γής ΦΠΑ από τις 10.000€ στις 25.000€, η ενί­σχυ­ση της θε­σμι­κής πα­ρου­σί­ας και γνώ­μης της Ένω­σης Ασκου­μέ­νων και Νέων Δι­κη­γό­ρων του ΔΣΡ στο ΔΣ, απαλ­λα­γή από την υπο­χρέ­ω­ση ει­σφο­ράς στο ΔΣΡ τα τρία πρώτα χρό­νια, συλ­λο­γι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με­τα­ξύ Συλ­λό­γου και εντο­λέ­ων που απα­σχο­λούν μα­ζι­κά δι­κη­γό­ρους (τρά­πε­ζες, ασφα­λι­στι­κές), και άσκη­ση δι­κα­στι­κών προ­σφυ­γών ενα­ντί­ον όσων από αυ­τούς επι­βά­λουν αυ­θαί­ρε­τα επα­χθείς όρους συ­νερ­γα­σί­ας.

Οι δι­κη­γό­ροι κα­λού­μα­στε μετά από από­φα­ση που έχει λάβει η γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση να κα­τα­βά­λου­με συ­γκε­κρι­μέ­να μέσω των γραμ­μα­τί­ων προ­κα­τα­βο­λής ει­σφο­ρών και εν­σή­μων (πα­ρά­βο­λα) ει­σφο­ρά υπέρ του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου και υπέρ του τα­μεί­ου συ­νερ­γα­σί­ας, για την κά­λυ­ψη των συ­γκε­κρι­μέ­νων δα­πα­νών.

Μετά την αύ­ξη­ση κατά 20% των ει­σφο­ρών στον ασφα­λι­στι­κό μας φορέα τα χρή­μα­τα που μας απο­μέ­νουν ως αμοι­βή από τα πα­ρά­βο­λα είναι απει­ρο­ε­λά­χι­στα. Εν­δει­κτι­κό είναι ότι σε δίκη ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων το ποσό που απο­μέ­νει ως ει­σό­δη­μα στους δι­κη­γό­ρους δεν ξε­περ­νά τα 50 ευρώ! Με δε­δο­μέ­νο ότι το τα­μείο συ­νερ­γα­σί­ας έχει παύ­σει προ πολ­λού να μας  απο­φέ­ρει έσοδα από τον δια­νε­μη­τι­κό λο­γα­ρια­σμό θεωρώ ότι δεν υπάρ­χει πλέον λόγος για την λει­τουρ­γία του.

Τα έσοδα που εξα­σφα­λί­ζο­νται από την εφά­παξ κα­τα­βο­λή συν­δρο­μής στον Σύλ­λο­γο, σύμ­φω­να με πρό­χει­ρους υπο­λο­γι­σμούς που έγι­ναν, επαρ­κούν για την κά­λυ­ψη των δα­πα­νών λει­τουρ­γί­ας του Συλ­λό­γου, ενώ θα δοθεί τέλος και στο φαι­νό­με­νο μόνο λίγοι δι­κη­γό­ροι, που ασκούν ανελ­λι­πώς το επάγ­γελ­μα, να συ­νει­σφέ­ρουν στον Σύλ­λο­γο συμ­με­τέ­χο­ντας σε δίκες και εκ­δί­δο­ντας πα­ρά­βο­λα. Εκτι­μώ πως μέ­ρι­μνα οφεί­λει να λη­φθεί προ­κει­μέ­νου η εφά­παξ συν­δρο­μή να γίνει κλι­μα­κω­τά ώστε να μην επι­βα­ρύ­νο­νται οι νέοι δι­κη­γό­ροι και επι­πλέ­ον να μην στα­μα­τή­σει η κα­τα­βο­λή του νε­ό­ση­μου σε όσους δι­κη­γό­ρους ξε­κι­νούν την δι­κη­γο­ρία.

Από την 1 Ια­νουα­ρί­ου 2017 οι δι­κη­γό­ροι, κα­τα­βάλ­λου­με για την κά­λυ­ψη των ασφα­λι­στι­κών μας ει­σφο­ρών, σύμ­φω­να με τον ισχύ­ο­ντα νόμο 4387/2016, το 34 % του ει­σο­δή­μα­τός μας, δη­λα­δή 20 % για συ­ντα­ξιο­δο­τι­κή ασφά­λι­ση, 6,95 % για υγειο­νο­μι­κή πε­ρί­θαλ­ψη και 7% για επι­κού­ρη­ση.Κά­ποιες μειώ­σεις του πο­σο­στού αυτού, οι οποί­ες ση­μειω­τέ­ον, θα πρέ­πει να ανα­πλη­ρω­θούν και να κα­τα­βλη­θούν εντός δε­κα­πε­ντα­ε­τί­ας από την εφαρ­μο­γή του νόμου, μόνο ως ασπι­ρί­νη θα μπο­ρού­σαν να νοη­θούν.

Εάν σε αυτό το εξω­πραγ­μα­τι­κό πο­σο­στό, μο­να­δι­κό σε όλη την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, προ­σθέ­σου­με και τις φο­ρο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις, που κάθε δι­κη­γό­ρος πλέον έχει, δη­λα­δή φο­ρο­λό­γη­ση 22% από το πρώτο ευρώ, που φτά­νει έως το 40 %, ΦΠΑ 24 %, προ­κα­τα­βο­λή φόρου, τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος, τότε φτά­νου­με στο πο­σο­στό του 65 με 70 % του ει­σο­δή­μα­τος για την κά­λυ­ψη φο­ρο­λο­γι­κών και ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών. Με ό, τι απο­μέ­νει, ο δι­κη­γό­ρος θα πρέ­πει να κα­λύ­ψει έξοδα γρα­φεί­ου, ενη­μέ­ρω­ση βι­βλιο­θή­κης, συν­δρο­μές σε έντυ­πα και ηλε­κτρο­νι­κά μέσα, απα­ραί­τη­τα για την ερ­γα­σία του και βέ­βαια ατο­μι­κές και οι­κο­γε­νεια­κές δα­πά­νες. Το πρό­τυ­πο του ελεύ­θε­ρου επαγ­γελ­μα­τία, του μα­χό­με­νου δι­κη­γό­ρου, στις με­γά­λες πό­λεις έχει ήδη αρ­χί­σει να εξα­φα­νί­ζε­ται.

Η με­γά­λη και αθε­ρά­πευ­τη πληγή του Κτη­μα­το­λο­γί­ου θα επι­λυ­θεί με το­πο­θέ­τη­ση με σύμ­βα­ση έργου ασκου­μέ­νων δι­κη­γό­ρων και νέων συ­να­δέλ­φων ώστε να εγ­γρα­φούν οι χι­λιά­δες πρά­ξεις που εκ­κρε­μούν και άποψη μου είναι η άμεση έντα­ξη του στο Εθνι­κό Κτη­μα­το­λό­γιο ώστε να εξα­σφα­λι­στεί χρήμα για την άμεση μη­χα­νο­γρά­φη­ση όλων των τόμων.

Για το Δι­κα­στι­κό Μέ­γα­ρο το οποίο απο­τε­λεί ντρο­πή για το νησί της Ρόδου, αφού η κα­τά­στα­ση όλων των χώρων είναι απελ­πι­στι­κή, πρέ­πει να δοθεί άμεση πρω­το­βου­λία για την πλήρη ανα­καί­νι­ση του, άσχε­τα αν είναι έργο της πο­λι­τεί­ας εμείς πρέ­πει να βοη­θή­σου­με τα μέ­γι­στα και να το εντά­ξου­με σε πρό­γραμ­μα ΕΣΠΑ, αφού πλη­ροί τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την έντα­ξη του.

Συ­να­δέλ­φισ­σα και συ­νά­δελ­φε είναι η δέ­ου­σα στιγ­μή να δώ­σε­τε την ευ­και­ρία σε συ­να­δέλ­φους δο­κι­μα­σμέ­νους και στην κοι­νω­νία και στο επάγ­γελ­μα αν­θρώ­πους που το πρό­βλη­μα σας θα είναι και δικό τους. Πρό­ε­δρος Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου, ση­μαί­νει να ασχο­λεί­σαι με τους άλ­λους και τα προ­βλή­μα­τα τους και να είσαι κοντά σε κάθε συ­νά­δελ­φο και να ξέ­ρε­τε ότι Η ΨΗΦΟΣ, Η ΣΦΑΙ­ΡΑ ΚΑΙ Ο ΧΡΟ­ΝΟΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΓΥ­ΡΙ­ΖΟΥΝ ΠΙΣΩ.

Γι` αυτό ΣΑΣ ΚΑΛΩ να κά­νε­τε την υπέρ­βα­ση σας και την απο­γο­ή­τευ­ση και την οργή σας κρίση και την κρίση σας ψήφο λο­γι­κής.

Με εκτί­μη­ση προς όλους σας,

Τάσος Διά­κος