Ευαγγελία Συριοπούλου: Η Αντζελίνα Τζολί από τα Δωδεκάνησα γίνεται Ουκρανή στο «Σπίτι της Εμμας»

Νηπια­γω­γός, εστεμ­μένη καλ­λι­στείων, από­φοιτη του Εθνικού, μια νέα ηθο­ποιός που δεν δίνει εύκολα συνε­ντεύ­ξεις: η Ευαγ­γε­λία Συριο­πού­λου είναι όλα τα παρα­πάνω και -μάλλον- πολύ περισ­σό­τερα

Στο πρό­γραμμα της παρά­στα­σης «Καλώς ήρθατε ντε­τέ­κτιβ Πουαρό» ανάμεσα στα βιο­γρα­φικά σημειώ­ματα της Λήδας Ματσάγ­γου, της Εβε­λί­νας Παπού­λια και του Σωκράτη Αλα­φού­ζου μπορείς να δια­βά­σεις τα λόγια που γράφει η Ευαγ­γε­λία Συριο­πού­λου για την ίδια: «Νιώθω άβολα να μιλάω για τον εαυτό μου». Το επι­βε­βαί­ω­σαν οι ευγε­νέ­στα­τες κυρίες στο γραφείο Τύπου του MEGA. Και ο υπεύ­θυ­νος προ­ώ­θη­σης της παρά­στα­σης. Η Ευαγ­γε­λία Συριο­πού­λου απο­φεύ­γει την αλό­γι­στη προβολή. Είναι μια νεαρή κοπέλα που απο­φοί­τησε το 2011 από το Εθνικό Θέατρο και έκτοτε συνερ­γά­ζε­ται κυρίως με τη Φρόσω Λύτρα και τη θεα­τρική ομάδα της naan. Σύμφωνα με την ταλα­ντούχο σκη­νο­θέ­τιδα και σύζυγο του Γιάννη Κακλέα, η ομάδα αυτή ιδρύ­θηκε το καλο­καίρι του 2011 με αφορμή την παρά­σταση «Αυτό το παιδί» του Ζοέλ Πομερά και τη σεζόν 2012-2013 πραγ­μα­το­ποί­ησε τη δεύτερη παρα­γωγή της «Η άλλη αίσθηση». Η Φρόσω Λύτρα δημιούρ­γησε μια μεγάλη καλ­λι­τε­χνική οικο­γέ­νεια που απο­τε­λεί­ται από εικα­στι­κούς και παρα­στα­τι­κούς καλ­λι­τέ­χνες και performers που υπη­ρε­τούν δια­φο­ρε­τικά είδη τέχνης.

Με τον τίτλο της Σταρ Δωδε­κά­νησα

Η ομάδα πει­ρα­μα­τί­ζε­ται τόσο με τον τρόπο που παρου­σιά­ζε­ται ένα έργο/δρώμενο όσο και με τον τρόπο θέασής του. Διε­ρευνά τη συνεύ­ρεση όλων των τεχνών μέσα σε μια θεα­τρική πραγ­μα­τι­κό­τητα, που δημιουρ­γεί­ται κάθε φορά σε δια­φο­ρε­τικό χώρο, κυρίως πέρα από τις συμ­βα­τι­κές θεα­τρι­κές αίθου­σες και σκηνές. Ετσι, λόγου χάριν, φέτος η ομάδα διάλεξε τον απροσ­δό­κητο χώρο του Ελλη­νι­κού Μου­σείου Αυτο­κι­νή­του για το ανέ­βα­σμα ενός θεα­τρι­κού μυστη­ρίου, μιας δολο­φο­νίας που καλεί­ται να εξι­χνιά­σει ο Πουαρό. Εκεί η Ευαγ­γε­λία υπο­δύ­ε­ται τη Νερίτα Κάρτερ.

Είναι εξαι­ρε­τικά φέρελ­πις ηθο­ποιός. Ταλα­ντούχα. Αλλά οι θεατές μιας τυχαίας βρα­δι­νής παρά­στα­σης σχο­λί­α­ζαν την εξό­φθαλμη ομοιό­τητά της με την Αντζε­λίνα Τζολί – σχεδόν σε όλη τη διάρ­κεια της παρά­στα­σης. Ως πρω­το­ε­τής φοι­τή­τρια του Εθνικού έπαιξε στην παρά­σταση που σκη­νο­θέ­τησε ο Γιάννης Κακλέας «Το ημε­ρο­λό­γιο ενός απα­τε­ώνα» και στους «Κρήτες» του Γιώργου Ζαμπου­λάκη. Το 2011 συνερ­γά­στηκε με τη θεα­τρική ομάδα Blitz στο ανέ­βα­σμα του «Δον Κιχώτη», αλλά απο­κα­λεί «θεα­τρική μαμά» τη Φρόσω Λύτρα, αφού έκανε το επαγ­γελ­μα­τικό της ντε­μπούτο στη δική της παρά­σταση «Η άλλη αίσθηση». Το σίριαλ του MEGA «Το σπίτι της Εμμας» είναι η πρώτη της τηλε­ο­πτική δουλειά. Σε αυτό υπο­δύ­ε­ται την Ουκρανή νεότερη σύντροφο του Γιάννη Μπέζου και όσοι άνδρες φίλοι μου το πέτυχαν σε ζάπινγκ καθη­λώ­θη­καν μέχρι τέλους στη μικρή οθόνη. Η ίδια δηλώνει τυχερή που συνυ­πάρ­χει σε μια δουλειά με τον Γιάννη Μπέζο και την Κάτια Δαν­δου­λάκη, γιατί την κάνουν να νιώθει ασφαλής στα πρώτα της επαγ­γελ­μα­τικά βήματα.

Στις «Βάκχες» (αρι­στερά) του Δημήτρη Λιγνάδη με τον Σάκη Ρουβά

Οσο για τις ερω­τή­σεις σχετικά με τον «ελέ­φα­ντα στο δωμάτιο», δηλαδή την εντυ­πω­σιακή ομορφιά μιας δίμε­τρης νεαρής μελα­χρι­νής γυναί­κας με σαρκώδη χείλη και γκρι­ζο­πρά­σινα μάτια, απαντά σχεδόν εμμο­νικά σε συνε­ντεύ­ξεις της: «Νιώθω ένα πολύ κανο­νικό κορίτσι, όπως εκείνα της ηλικίας μου. Θα ήταν λίγο υπερ­βο­λικό να πιστέψω πως είμαι τόσο σημα­ντική για να πέσουν όλοι πάνω μου». Προ­σγειω­μένη; Φοβι­σμένη; Σεμνή; Οποια κι αν είναι η απά­ντηση, το κορίτσι που σπού­δασε νηπια­γω­γός και στέ­φθηκε Σταρ Δωδε­κά­νησα δεν ρίχνει τη ζαριά της ωραίας στον τζόγο της δημο­σιό­τη­τας. Εχει δου­λέ­ψει σε σχολείο ως νηπια­γω­γός, παρα­κο­λού­θησε σεμι­νά­ρια στο Θέατρο των Αλλαγών και μέσα σε ένα καλο­καίρι πήρε την απόφαση να αλλάξει ζωή δίνο­ντας εξε­τά­σεις στο Εθνικό. «Χωρίς την ηθο­ποιία θα είμαι δυστυ­χι­σμένη», δηλώνει.

Με τον Γιάννη Μπέζο στο «Σπίτι της Εμμας»

Και φαί­νε­ται να το εννοεί, αφού επί τρία χρόνια έκανε θητεία στο Εθνικό. Πήγαινε πρώτη κάθε πρωί στο μάθημα και έφευγε τελευ­ταία, ίδρωνε τη φανέλα στις πρόβες χορού, έκανε πέντε ώρες σερί ασκή­σεις υπο­κρι­τι­κής. Δεν πήγαινε σπίτι παρά μονάχα για να κοι­μη­θεί και ούτε λόγος για προ­σω­πική ζωή. Το περα­σμένο καλο­καίρι εκτός από οργι­σμένη Μαινάδα μετα­μορ­φώ­θηκε και σε Ρου­βί­τσα: έπαιζε στις «Βάκχες» του Δημήτρη Λιγνάδη και δήλωνε εντυ­πω­σια­σμένη με τον άψογο επαγ­γελ­μα­τι­σμό του Σάκη Ρουβά. «Μας έκανε να αισθαν­θούμε ομάδα, έτρωγε και δια­σκέ­δαζε μαζί μας», υπο­στη­ρί­ζει. Το πιο αστείο; Ο θεα­τρι­κός της συμπρω­τα­γω­νι­στής Χρήστος Φερε­ντί­νος κάποιο βράδυ δεν δίστασε να ξεφύγει από το σενάριο και να την κομπλι­με­ντά­ρει λέγο­ντάς της: «Είστε πολύ όμορφη». Δεν νομίζω ότι δια­φω­νεί κανείς μαζί του…