Αίσθηση προκάλεσε η απόφαση παραπομπής του Αλβανού για ανθρωποκτονία- Διαβάστε το ιστορικό

Αίσθηση προ­κά­λεσε η εισαγ­γε­λική πρόταση για την παρα­πο­μπή σε δίκη ενώπιον Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, ενός 42χρονου υπηκόου Αλβα­νίας, με την κατη­γο­ρία της ανθρω­πο­κτο­νίας με πρόθεση, σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση, του 61χρονου Αρχαγ­γε­λίτη Κων­στα­ντί­νου Οίκουτα του Ευρι­πίδη, ψαρο­ντου­φεκά, την 28η Αυγού­στου 2012.

Οι οικείοι του 61χρονου, που έχουν ανα­θέ­σει την εκπρο­σώ­πησή τους στον δικη­γόρο κ. Στέλιο Αλε­ξαν­δρή, ανα­μέ­νουν την απόφαση του δικα­στι­κού συμ­βου­λίου, που θα ξεκα­θα­ρί­σει αν συντρέ­χουν λόγοι για την παρα­πο­μπή του κατη­γο­ρού­με­νου σε δίκη, ενώ ετοι­μά­ζουν  παρά­σταση πολι­τι­κής αγωγής.

Το ιστο­ρικό της πρω­το­φα­νούς αυτής υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Την 28η Αυγού­στου 2012, το μεση­μέρι, ο Κων­στα­ντί­νος Οίκου­τας και ο κατη­γο­ρού­με­νος, που είχαν φιλικές σχέσεις και συνή­θι­ζαν να πηγαί­νουν μαζί για υπο­βρύ­χιο ψάρεμα, μετέ­βη­σαν μαζί με ακόμη δύο υπη­κό­ους Αλβα­νίας, η ταυ­τό­τητα των οποίων δεν προ­έ­κυψε από την έρευνα, στο Πρα­σο­νήσι. Μαζί τους είχαν και τα ψαρο­ντού­φεκά τους.

Ο 61χρονος προη­γου­μέ­νως είχε φάει φακές και καρύδια στο σπίτι του και στη δια­δρομή σταφύλι, ενώ είχε δώσει στη σύζυγο του, φεύ­γο­ντας από το σπίτι μετρητά, που είχε μαζί του, λέγο­ντας της ότι δεν εμπι­στεύ­ε­ται τους δύο Αλβα­νούς που ήταν μαζί με τον «φίλο» του.

Ο Αλβανός φέρεται σε αρχική του κατά­θεση ως μάρ­τυ­ρας να αρνή­θηκε ότι τους είχαν συνο­δεύ­σει στο Πρα­σο­νήσι δύο ομο­ε­θνείς του, ενώ στην πορεία των ερευνών κατέ­θεσε ότι επρό­κειτο για δύο εξα­δέλ­φια του.

Οι εξη­γή­σεις που έδωσε επί του προ­κει­μέ­νου, δεν κρί­θη­καν πει­στι­κές.

Φτά­νο­ντας στο Πρα­σο­νήσι, άρχισαν να μαζεύ­ουν πατε­λί­δες από ώρα  14:00, και υπό αδιευ­κρί­νι­στες συν­θή­κες, ο 61χρονος εξα­φα­νί­στηκε και έκτοτε η τύχη του αγνο­εί­ται.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος κατέ­θεσε ότι ήταν ο τελευ­ταίος που τον είδε και ήταν εκείνος που ενη­μέ­ρωσε τηλε­φω­νικά το Λιμε­ναρ­χείο για την εξα­φά­νισή του.

Φέρεται ωστόσο να υπέπεσε σε αντι­φά­σεις για το πως χάθηκε ο κ. Οίκου­τας αλλά και στην περι­γραφή των πραγ­μα­τι­κών περι­στα­τι­κών, που έλαβαν χώρα.

Περι­γρά­φο­ντας την τελευ­ταία στιγμή, που είδε τον 61χρονο ζωντανό, φέρεται να κατέ­θεσε ότι ενώ επί 4 ώρες περίπου μάζευαν πατα­λί­δες και ενώ περ­πα­τού­σαν στη θάλασσα παράλ­ληλα προς την ακτή και σε βάθος όχι περισ­σό­τερο από ένα μέτρο,  με ένταση ανέμων περί τα 4 με 5 BF, περί ώρα 19:00, ξαφνικά ένα κύμα σκέπασε τον ίδιο και τον παρέ­συρε μέσα στη θάλασσα περίπου πενήντα μέτρα.

Στις εκκλή­σεις του για βοήθεια αντα­πο­κρί­θηκε ένας Πολωνός, ο οποίος και τον ανέσυρε κατα­πο­νη­μένο στην ακτή. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι φώναζε «βοήθεια» και ότι είπε στον Πολωνό και για τον 61χρονο.

Ο Πολωνός, ωστόσο, κατέ­θεσε ότι ο ίδιος περί ώραν 17:00  με 17:45 της επί­μα­χης ημέρας και ενώ έπνεαν στην περιοχή άνεμοι έντασης περίπου 9 BF με φου­σκωτή λέμβο έσπευσε να βοη­θή­σει μία οικο­γέ­νεια Ρώσων κολυμ­βη­τών. Αφού τους επι­βί­βασε στη λέμβο του, περί τα εκατό μέτρα πιο μακριά είδε και τον κατη­γο­ρού­μενο, ο οποίος φορούσε κατα­δυ­τική στολή με μάσκα χωρίς βατρα­χο­πέ­διλα να κολυμπά, τον πλη­σί­ασε και τον ανέβασε κι εκείνον στη λέμβο.

Δια­βε­βαιώ­νει δε ότι ο Αλβανός δεν τον κάλεσε σε βοήθεια, ότι δεν χρεια­ζό­ταν βοήθεια αφού κολυ­μπούσε μόνος του και ότι  δεν του ανέφερε ότι υπήρχε στο σημείο και ο 61χρονος.

Όταν κλήθηκε σε συμπλη­ρω­μα­τική κατά­θεση για να δικαιο­λο­γή­σει το γεγονός, αν και αρχικά είχε κατα­θέ­σει ότι είχε ενη­με­ρώ­σει τον Πολωνό,  ισχυ­ρί­στηκε στην πορεία ότι νόμιζε πως ο Οίκου­τας είχε ήδη βγει στην ακτή και είχε κατευ­θυν­θεί προς το αυτο­κί­νητο.

Προ­έ­κυψε, επίσης, ότι όταν βγήκε στη στεριά δεν έσπευσε να ενη­με­ρώ­σει αμέσως τις αρχές, αντι­θέ­τως προ­σποιού­με­νος ότι τον έχασε και δεν τον έβρισκε μετέβη σε παρα­κεί­μενο εστια­τό­ριο απ’  όπου και ενη­μέ­ρω­σαν τις αρχές και το γιο του.

Την επόμενη ημέρα ο Βασί­λειος Μαντι­κός, εντό­πισε ένα ψαρο­ντού­φεκο στη θάλασσα σε βάθος 4 μέτρων, το οποίο ήταν οπλι­σμένο και είχε τον «κλέφτη» σπα­σμένο.

Ο  «κλέφτης» του ψαρο­ντού­φε­κου βρέθηκε στην τσάντα του Αλβανού. Ο τελευ­ταίος δια­τεί­νε­ται ότι ανήκε στο δικό του ψαρο­ντού­φεκο και ενώ στην αρχή κατέ­θεσε ότι το ψαρο­ντού­φεκο που βρέθηκε στη θάλασσα ήταν του κ. Οίκουτα σε δεύτερη κατά­θεση ισχυ­ρί­στηκε ότι ήταν δικό του και εκείνη την ημέρα του το είχε δανεί­σει γιατί δεν είχε πάρει μαζί του το δικό του ψαρο­ντού­φεκο.

Η σύζυγος, ωστόσο, του κ. Οίκουτα έχει ξεκα­θα­ρί­σει ότι είχε μαζί  του τον εξο­πλι­σμό για την κατά­δυση. Σε άλλη του κατά­θεση ο ίδιος ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε πεί ότι είχε ο καθένας το δικό του ψαρο­ντού­φεκο.

Δύο ημέρες μετά την εξα­φά­νιση του 61χρονου, εξά­δελ­φος υιού του αγνο­ου­μέ­νου ενη­μέ­ρωσε ότι στο  Πρα­σο­νήσι είχε βρει κάποια υπο­λείμ­ματα εμετού.

Επρό­κειτο, όπως δια­πί­στω­σαν για φακές, καρύδια και σταφύλι και αμέσως θεώ­ρη­σαν ότι επρό­κειτο για εμετό που έκανε ο αγνο­ού­με­νος.

Συνέ­λε­ξαν δείγμα, τρά­βη­ξαν φωτο­γρα­φίες και ενη­μέ­ρω­σαν τη λιμε­νική αρχή. Από την εργα­στη­ριακή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη επί του δείγ­μα­τος αυτού δια­πι­στώ­θηκε ότι πράγ­ματι πρό­κει­ται για γενε­τικό υλικό DNA του κ. Οίκουτα.

Όταν ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε ερω­τη­θεί αν ο κ. Οίκου­τας ήταν υγιής είχε πεί ότι ήταν απο­λύ­τως καλά στην υγεία του.

Το σημείο που βρέ­θη­καν τα υπο­λείμ­ματα του εμετού δύσκολα κάποιος γίνεται αντι­λη­πτός λόγω των υψηλών θάμνων.   Ο Αλβανός γενικώς, όπως κρίθηκε από την Εισαγ­γε­λέα, που μελέ­τησε την υπόθεση,  έπεφτε συνεχώς σε αντι­φά­σεις και ως εκ τούτου προ­κύ­πτουν ενδεί­ξεις ότι τον σκότωσε με τη χρήση ψαρο­ντού­φε­κου κατα­φέ­ρο­ντάς του θανα­τη­φόρο πλήγμα από το οποίο έσπασε ο «κλέφτης».

Ο ίδιος ο 42χρονος εξε­τα­ζό­με­νος αρνή­θηκε με αγα­νά­κτηση την κατη­γο­ρία.

Ως προς τα κίνητρα, αυτά δεν έχουν ξεκα­θα­ρί­σει, ούτε και πιθα­νο­λο­γού­νται.

Φημο­λο­γή­θηκε ότι ο 61χρονος είχε συνάψει σχέση με οικείο πρόσωπο του 42χρονου, πράγμα όμως που δεν επι­βε­βαιώ­θηκε στην πορεία.

Υπήρξε κι άλλη εκδοχή που ήθελε τον 61χρονο να έμαθε για μια υπόθεση που αφο­ρούσε δια­κί­νηση ναρ­κω­τι­κών στους Πεύκους. Και η εκδοχή αυτή δεν είχε ωστόσο επι­βε­βαιω­θεί.