Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού Ρόδου DLR#12

Ολοκληρώθηκε  με μεγάλη επιτυχία το φετινό Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού Ρόδου DLR#12 στο νησί μας, υπό την Αιγίδα και την οικονομική υποστήριξη του ΥΠ.ΠΟ.Α  και πάντα σε συνδιοργάνωση και στήριξη του Δήμου Ρόδου, με γενικότερο τίτλο «Frequencies from with in» (μτφρ. «Συχνότητες από μέσα»), προσθέτοντας  στο «βιογραφικό του» μία ακόμα επιτυχημένη διεξαγωγή αλλά και μία αλυσίδα δυνατών συγκινήσεων υψηλού καλλιτεχνικού θεάματος.

Με εμπνεύστρια και Υπεύθυνη Σχεδιασμού και Διεξαγωγής του Καλλιτεχνικού Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού DLR την Ροδίτισσα ταλαντούχα και έμπειρη χορεύτρια και χορογράφο Μαρία Μανουκιάν,  με συμμετοχές από την Ελλάδα, την Κύπρο, την Αμερική, το Βέλγιο και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μέσα από  ένα πλούσιο πρόγραμμα παραστάσεων, δράσεων, ντοκιμαντέρ και masterclasses και φυσικά  με την θερμή υποδοχή και το «ζωντανό αγκάλιασμα» από το κοινό της Ρόδου, το Διεθνές Καλλιτεχνικό Φεστιβάλ DLR #12 απέδειξε περίτρανα και φέτος ότι ως ένα ζωντανό κύτταρο πολιτισμού μπορεί να εξελίσσεται, να εμπλουτίζεται  αλλά και να εμπλουτίζει σε ποιότητα και αισθητική την τοπική μας κοινωνία, και όχι μόνο.

Θεματικά το DLR#12 κινήθηκε με μαεστρία στο μεσοδιάστημα μιας «αναπνοής» και μιας «κίνησης αιωρούμενης».  Μας προσκάλεσε να γευτούμε με το σώμα και τον νου τον «ενδιάμεσο χρόνο», τον χρόνο σε αναστολή, υλοποιώντας έτσι τον φιλόδοξο αρχικό του στόχο για μία ενεργειακή εν χορώ χρονική διεύρυνση.  Είδαμε τον χρόνο στη μαγική στιγμή της ονειροπόλησης, της θήρευσης της τελειότητας, της κινησιολογικής αρτιότητας αλλά και της «εξωσωματικής εμπειρίας» ως ένα ισχυρό θεματικό μοτίβο, που εκφράστηκε σε όλα τα επίπεδα (Τέχνη, Τεχνική, χορογραφίες,  χορευτές, σκηνικά, γραφιστικό σχεδιασμό, μουσική επιμέλεια) με απόλυτη συνέπεια και με όρους τέχνης υψηλής.

Παράλληλα, εκφράστηκαν τόσο η «αυτοκρατορία της μηχανικής κίνησης» στην καθημερινότητα, όσο και η αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου να εμπεδώσει εντός του  την «ολότητα», ενώνοντας το 1 με το 2, για να παραχθεί τελικά το 12, που είναι ο αριθμός της ολοκλήρωσης του γραμμικού χρόνου (12μήνες) και της μυστικιστικής ιερής ένωσης.   Τέλος, δεν έλειψαν και φέτος από την  θεματική ατζέντα του Διεθνούς Καλλιτεχνικού Φεστιβάλ χορού DLR#12 θέματα  πυρηνικά και διαχρονικά, θέματα που διακρίνουν αυθεντικά πια -ύστερα από 12 χρόνια διεξαγωγής του- το Φεστιβάλ DLR, όπως η προσωπική σχέση με τον εαυτό- ως εσωτερική ενέργεια- η αμηχανία της εσωτερικής αναζήτησης, τα υπαρξιακά διλήμματα και η εσωτερική εγκράτεια, η πειθαρχία ως εργαλείο προς την υλοποίηση και την αρμονία, η νοηματοδότηση της Τέχνης ως οδού προς την αυτογνωσία αλλά και ως αντίσωμα ευεξίας στον καθημερινό αγώνα επιβίωσης του σύγχρονου ανθρώπου.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, πραγματοποιήθηκαν τα πολύ ενδιαφέροντα και διαδραστικά σε βίωμα MASTERCLASSES   DLR12 στις 2 και 3 Σεπτέμβρη

Ειδικότερα :

INNER GLOBE – movement practice,  μια κινητική πρακτική ενεργοποίησης.

Μέσα από αυτοσχεδιασμό, ασκήσεις και κινητικά μοτίβα, εξερευνήσαμε νέες κατευθύνσεις, ποιότητες και δυναμικές.

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ : ΜΑΡΙΑ ΜΑΝΟΥΚΙΑΝ

στην Δημοτική Σχολή Χορού Έλλη Παρασκευά

2 & 3 Σεπτεμβρίου

10:00–12:00

HYBRID BODY – Αλήθεια & Μυθοπλασία μέσα από τον Αυτοσχεδιασμό

Δημοτική Σχολή Χορού Έλλη Παρασκευά

3 & 4 Σεπτεμβρίου

12:30–14:30

ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ BEN GREEN

Στο εργαστήριο HYBRID BODY χρησιμοποιήσαμε τον αυτοσχεδιασμό για να εξερευνήσουμε τα όρια ανάμεσα στην αλήθεια και τη φαντασία.

Σε ό,τι αφορά στο αναλυτικό πρόγραμμα των παραστάσεων και δράσεων του DLR#12, έτσι όπως παρουσιάστηκαν εν χώρω και χρόνω στο νησί της Ρόδου και σε συνάρτηση πάντα με τις θεματικές του Φεστιβάλ, η αυλαία άνοιξε  στις 31 Αυγούστου, στις 21:30  στο Κινηματοθέατρο Ρόδον με το εξαιρετικής σπουδαιότητας ντοκιμαντέρ της σκηνοθέτριας Εύας Στεφανή,  Η καρδιά του Ταύρου, παρουσιάζοντας  «Το πολυδιάστατο πορτρέτο του κορυφαίου Έλληνα δημιουργού, Δημήτρη Παπαϊωάννου, μέσα από την προετοιμασία του έργου του την περίοδο της πανδημίας».

Την 1η  Σεπτεμβρίου και ώρα 21:00, στον φιλόξενο χώρο του Κινηματοθεάτρου Ρόδον,  πραγματοποιήθηκε η  πολύ ενδιαφέρουσα σε σύλληψη και εκτέλεση παράσταση χορού Mirrořing σε Σύλληψη- χορογραφία: Ηρώ Κόντη. Βοηθός χορογράφου: Νατάσα Παντερμαλή Ερμηνεία : Μάριος Κρητικόπουλος, Ηρώ Κόντη. Μετά το σόλο της Modulus of Resilience η χορογράφος Ηρώ Κόντη μας προσκάλεσε να οραματιστούμε τη ζωή έξω από τη δίνη του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Ακολούθησε στις 2 Σεπτεμβρίου, στον ίδιο χώρο και ώρα,  το εξαιρετικό 4 + ΕΝΑ, μια παράσταση – σπουδή στα στοιχεία της φύσης (μας.) Την καλλιτεχνική διεύθυνση του έργου υπογράφει η Κυριακή Νασιούλα (Δημιουργία, Χορογραφία, Καλλιτεχνική Διεύθυνση, Ανάπτυξη έργου, Δραματουργία, Ενδυματολογία, Διεύθυνση Περιοδείας & Παραγωγής: Κυριακή Νασιούλα), ενώ το έργο ερμήνευσαν οι: Χάρης Δήμος, Εβίνη Παντελάκη, Μαίρη Γιαννούλα.

Η 3η Σεπτεμβρίου μας βρίσκει καλλιτεχνικά στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου – Αίθριο θεατράκι /  21:30,  όπου βιώσαμε μια εκρηκτική μουσικοχορευτική performance για τον χρόνο, την αλλαγή και τη μνήμη εμπνευσμένη απο την φετινή θεματική του φεστιβάλ.   Μια δυνατή παράσταση με τίτλο M eta topisis με συντελεστές  την Μαρία Μανουκιάν στην Κίνηση,  Μουσική & φωνή: Νίκη Ξυλούρη

Και Μουσική & ηχοτοπία: Ζαφείρης Δ. Σκανδαλιάρης.

Στις 4 Σεπτεμβρίου, 21:30, στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου – Αίθριο θεατράκι, το DLR 12 συναντά τον  Ben Green | HIND LEGS στην παράσταση HAMMER, ένα σόλο έργο που διερεύνησε  τη σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και το μέταλλο, τη σάρκα και τη μηχανή, την επιφάνεια και την αλήθεια.Choreography & dancer: Ben Green Ben Green | HIND LEGS.

Στο ερώτημα  Πώς μπορεί να υπάρξει ένας κοινός κόσμος χωρίς να χάνονται οι διαφορές που τον συγκροτούν απάντησε η παράσταση Cubix στις 5 Σεπτεμβρίου στις 21:00, στην Πλατεία Γαβριήλ Χαρίτου, σε  Ιδέα – Σύλληψη: Σοφία Μαρτίου, Δεσποινα Στασινού και Μαρίσσα Μπίλη και Χορογραφία: Σοφία Μαρτίου, Δέσποινα Στασινού, . Να αναφερθεί ότι στις 6 Σεπτεμβρίου το κοινό της Ρόδου είχε την δυνατότητα να παρακολουθήσει ταυτόχρονα σε πολλαπλά επίπεδα πολλές παραστάσεις χορού, γεγονός που χάρισε μια αίσθηση πρωτόγνωρη και άκρως πολυδιάστατη στην πολιτιστική κινηση του νησιού μας αλλά και του ίδιου του Φεστιβάλ.  Έτσι, με την σειρά που παραστάθηκαν, καταγράφονται οι ακόλουθες παραστάσεις :

·       HUNTING GUN Μία εσωτερική πάλη ανάμεσα στα όρια εννοιών όπως η Αλήθεια και το Ψέμα, η Εντιμότητα και η Ατιμία. Το σόλο εξιστορησε, σουρεαλιστικά, την ιδέα της εγκατάλειψης του εαυτού.  Χορογράφος/ χορευτής: Κώστας Χαραλάμπους

Μουσική: Κώστας Χαραλάμπους

·       NOI Πώς μπορούμε να επικοινωνούμε χωρίς λέξεις ( ο αυτισμός ως επικοινωνία δίχως λέξεις) Χορογράφοι & Χορευτές : Κάλια Μαυροφτή & Παναγιώτης Τασούλης /Μουσική παραγωγή/Σύνθεση : Περικλής Σιούντας

·       UME Χορογραφία: Αργυρένια Ρούσσου, Μύριαμ Πεκμεστζή

Χορεύτρια: Αργυρένια Ρούσσου

6 Σεπτεμβρίου

·       Θα πεθάνω μέσα στο ντουζ! Μία παράσταση που μας χάρισε στιγμές υπαρξιακής φιλοσοφίας, ψυχολογικής άπνοιας και τελικά φώτισε δρόμους εαυτού μέσα από την οδό του νερού στο ντουζ.  Σύλληψη ιδέας, Χορογραφία, Performance: Μαρίλια Γράντζα, Θάνος Στασινός

·       Ξεκινάω ανάποδα: Από το «πώς κινούμαι» στο «τι είναι αυτό που με κινεί τώρα». Χορογραφία/ Ερμηνεία: Πιτουλίδου Αντωνία

·       Μείνε λίγο ακόμα σε Χορογραφία-ερμηνεία:  Bente Bulens

·       Guest Musicians: Myrrha Band Μία μουσική παράσταση οδοιπορικό με την ονομασία Μύρρα η Σμύρνα.

Φωνή, Ηλεκτρική κιθάρα: Σάββας Αθανασιάδης

Λύρα: Γκάιντα Γιάννης Καρανικόλας

Drums: Χάρης Παστρικός

Στις 6 Σεπτεμβρίου στις  12:30 το μεσημεράκι η δράση του DLR12 μεταφέρεται στο φιλόξενο και γραφικό χωριό της Ρόδου, το Βάτι,  στο προαύλιο της εκκλησίας Αγίου Ιωάννη Θεολόγου-  στην Νότια Ρόδο με την ιδιαίτερη παράσταση  “Don’t bury me yet”  σε Χορογραφία/ Ερμηνεία : Μαίρη Χανδρινού, Θάνος Στασινός.

Την ίδια μέρα, μισή ώρα αργότερα στον ίδιο χώρο, την ροή του φεστιβάλ συμπλήρωσε η παράσταση «Εδώ με λένε Γυναίκα», μια ποιητική dance theater performance που συνδύασε χορό, πρωτότυπο κείμενο και ζωντανή μουσική. Σε Χορογραφία & Ερμηνεία: Ηλίας Μπαγεώργος Ερμηνεία: Εβελίνα Αραπίδη.

Η παράσταση Don’t Bury me Yet παρουσιάστηκε  στις 7 Σεπτεμβρίου  και ώρα 19:30 στον υπέροχο χώρο του Sheraton Rhodes Resort – 6ος όροφος, σε Χορογραφία/ Ερμηνεία: Μαίρη Χανδρινού, Θάνος Στασινός.

Το Φεστιβάλ ολοκλήρωσε τις δράσεις του και τις παραστάσεις του την 8η Σεπτεμβρίου, στον μοναδικό χώρο της Μεσαιωνικής Τάφρου ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ, σε ένα κλίμα απόλυτης συμμετοχής από το κοινό της Ρόδου και μυσταγωγίας, με δυο καταληκτικές παραστάσεις  :

·       Don’t Bury me Yet στις 21:30. Χορογραφία/ Ερμηνεία: Μαίρη Χανδρινού, Θάνος Στασινός.

·       young choreographers της ΚΣΟΤ /Αντί- Εγώ στις 21:30.  Χορογράφος: Γιάννης Βολονάκης, Ερμηνευτές: Βολονάκης Γιάννης, Γκόνου Βίκυ, Δαγδελένη Ίριδα, Κοζωνάκη Μαρία, Καρακώστας Λάμπρος, Μυριτζή Δέσποινα, Παπαδοπούλου Αθηνά, Μπρόφα Μαριαλένα, Ρούσσου Αργυρένια, Χαραλάμπους Μαρία.

·       young choreographers της ΚΣΟΤ / Το αίμα που κυλάει στις φλέβες μου είναι το πιο αστείο ρόζ. Χορογράφοι-Ερμηνευτές:  Κοζωνάκη Μαρία, Καρακώστας Λάμπρος.

·       young choreographers της ΚΣΟΤ / The Fragile Hole.  Χορογραφία:  Δαγδελένη Ίριδα, Ερμηνευτές: Βολονάκης Γιάννης, Ερατώ Καλογρανίτη,  Καρακώστας Λάμπρος, Νάντια Κόντου,  Παπαδοπούλου Αθηνά,  Χαραλάμπους Μαρία.

Συνεπές, λοιπόν,  στους στόχους του και  στο πλαίσιο της εξωστρέφειας του Σύγχρονου Πολιτισμού, και ειδικότερα του Σύγχρονου Χορού,  ως ένα ζωτικής σημασίας αυθεντικό πολιτιστικό γεγονός, το DLR#12 μας προσέφερε στιγμές ιδιαίτερης, αισθαντικής καλλιτεχνικής κίνησης και μέσα από το βίωμα του «συνανήκειν» μας έδειξε δρόμους φωτεινούς σε έναν πολύπλοκο κόσμο, σε ένα άπειρο σύμπαν.

Θερμότατες ευχαριστίες οφείλουμε : Στην Δήμο Ρόδου και στο ΥΠ.Π.Ο.Α.  / Υπουργείο Πολιτισμού, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, το Sheraton Rhodes Resort για την φιλοξενία των καλλεσμένων μας και  όλους τους χορηγούς που μας εμπιστεύτηκαν και  μας στήριξαν  σε όλα τα επίπεδα, γιατί  χωρίς την δική τους «ώθηση» το Φεστιβάλ δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί και να εκφραστεί.

Ευχαριστούμε και προσβλέπουμε για νέες συνεργασίες.

Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού Ρόδου – DLR

Μαρία Μανουκιάν – Υπεύθυνη Σχεδιασμού και Διεξαγωγής