Άλλη μια μέρα

21 Σεπτεμ­βρίου 2016: Ευρω­παϊκή Ημέρα χωρίς ΕΝΑΝ θάνατο στο δρόμο , το σύνθημα της καμπά­νιας. Άλλη μια μέρα υπεν­θύ­μι­σης της μάστι­γας που λέγεται «τροχαία δυστυ­χή­ματα». Δεν  ξέρω εάν υπήρξε κάποιος θάνατος, αλλά  κάθε φορά που κυκλο­φορώ με το αυτο­κί­νητο απελ­πί­ζο­μαι. Όσο περνάνε τα χρόνια γινό­μα­στε χει­ρό­τε­ροι. Ένας λαός που δεν μπορεί να κινηθεί σωστά στον δρόμο, που δεν είναι σε θέση να τηρήσει τις απλές και τελείως ορθο­λο­γι­κές εντολές του Κώδικα Οδικής Κυκλο­φο­ρίας, πώς θα μπο­ρέ­σει να επι­βιώ­σει σαν κοι­νω­νία; Τι λέει ο ΚΟΚ; Περνάει όποιος έχει πρω­το­πο­ρία. Ο άλλος, που έχει STOP ή κόκκινο, περι­μέ­νει. Τι λέει ο Ελλη­νά­ρας οδηγός; Περνάει όποιος είναι πιο μάγκας. Όπως κι εσείς, κάθε μέρα ζω αθρόες παρα­βιά­σεις. Ούτε τον ΚΟΚ σεβό­μα­στε ούτε τον άλλο οδηγό. Μπορεί να φαί­νε­ται υπερ­βο­λικό αλλά θεωρώ ότι η ελλη­νική ασθέ­νεια ξεκι­νάει από εκεί, από τα στοι­χειώδη. Ας κατα­κτή­σουμε αυτό το επίπεδο και τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους.