Μηταράκης: «Δεν θέλουμε και δεν θα γίνουμε πύλη εισόδου παράτυπων μεταναστευτικών ροών στην Ευρώπη»

Στη μέγιστη ετοι­μό­τητα στα θαλάσ­σια και χερσαία σύνορα, βρί­σκε­ται η χώρα, όπως ανα­φέ­ρει ο υπουρ­γός Μετα­νά­στευ­σης και Ασύλου Νότης Μητα­ρά­κης, σε συνέ­ντευξη που παρα­χώ­ρησε στην εφη­με­ρίδα «Real News».

Ο κ. Μητα­ρά­κης τονίζει μεταξύ άλλων πως «δεν θέλουμε και δεν θα γίνουμε πύλη εισόδου παρά­τυ­πων μετα­να­στευ­τι­κών ροών στην Ευρώπη».

Στα κυριό­τερα σημεία της συνέ­ντευ­ξής του, ο υπουρ­γός ανα­φέ­ρει:

– Η μείωση των μετα­να­στευ­τι­κών ροών και ο περιο­ρι­σμός των επι­πτώ­σεων της κρίσης απο­τε­λούν, από την πρώτη στιγμή, την προ­με­τω­πίδα της εθνικής στρα­τη­γι­κής. Στο μετα­να­στευ­τικό, η μόνη γλώσσα που είναι απόλυτα αληθής και απο­δε­κτή, είναι αυτή των αριθμών και των στοι­χείων.

– Σήμερα, τα μετρή­σιμα απο­τε­λέ­σματα της πολι­τι­κής μας αντι­κα­το­πτρί­ζουν μια εμφανώς βελ­τιω­μένη εικόνα, με τις αφίξεις το πρώτο επτά­μηνο του 2021 σε σχέση με το αντί­στοιχο διά­στημα του 2020, να παρου­σιά­ζο­νται μειω­μέ­νες κατά 60% και ειδι­κό­τερα κατά 84% στα νησιά. Κατά την ίδια περίοδο, ο αριθμός των δια­με­νό­ντων συνο­λικά στη χώρα παρου­σιά­ζει μείωση κατά 46% και στα νησιά κατά 79%.

– Η ανά­κτηση του ελέγχου μάς επέ­τρεψε να εξα­λεί­ψουμε τον αντί­κτυπο του ζητή­μα­τος στα πολύ­παθα νησιά μας και τις τοπικές κοι­νω­νίες. Ωστόσο, οι προ­κλή­σεις στο μετα­να­στευ­τικό είναι συνε­χείς και απαι­τούν οξυμένα αντα­να­κλα­στικά από όλους.

– Οι εξε­λί­ξεις στο Αφγα­νι­στάν εγεί­ρουν ανη­συ­χία. Ωστόσο, δεν θέλουμε και δεν θα γίνουμε ξανά πύλη εισόδου παρά­τυ­πων μετα­να­στευ­τι­κών ροών στην ήπειρο. Παρα­μέ­νουμε σε μέγιστη ετοι­μό­τητα στα θαλάσ­σια και χερσαία σύνορά μας.

– Το μόνο σίγουρο είναι ότι απέ­να­ντι σ’ ένα πιθανό μετα­να­στευ­τικό κύμα, η χώρα μας δεν θα περιο­ρι­στεί σε ρόλο παρα­τη­ρητή, αλλά ενεργού δρώντος μέσα στα ευρω­παϊκά fora για την απο­τε­λε­σμα­τική αντι­με­τώ­πισή του.

– Αυτο­νό­ητα η Τουρκία θα αντι­με­τω­πί­σει αυξη­μένη πίεση και πρέπει να λει­τουρ­γή­σει ως ανάχωμα για μετα­να­στευ­τι­κές ροές προς την Ευρώπη. Βέβαια, σε μια τέτοια περί­πτωση, αυτο­νό­ητη πρέπει να είναι και η στήριξη της Ευρώπης, εφόσον εκπλη­ρώ­νει επαρκώς τις υπο­χρε­ώ­σεις της.

– Δυστυ­χώς, η αμφί­θυμη συμπε­ρι­φορά της Τουρ­κίας και η μη ορθή εφαρ­μογή της Κοινής Δήλωσης με την ΕΕ, δεν δημιουρ­γούν το πλε­ό­να­σμα εμπι­στο­σύ­νης που θα θέλαμε.

– Η Ευρώπη οφείλει να θεσμο­θε­τή­σει ισχυρές δικλεί­δες ασφα­λείας σε αυτή τη νέα σχέση. Δικλεί­δες που, πρω­τί­στως, θα απο­τρέ­ψουν μια εκ νέου εργα­λειο­ποί­ηση της ανθρώ­πι­νης δυστυ­χίας για γεω­πο­λι­τι­κούς σκοπούς.

– Από την πλευρά μας, προ­χω­ρή­σαμε έγκαιρα σε μια μεγάλη νομο­θε­τική αλλαγή, ορί­ζο­ντας πλέον την Τουρκία ως ασφαλή τρίτη χώρα. Αυτό δεν αλλάζει. Δεν θα επι­τρέ­ψουμε το μετα­να­στευ­τικό να απο­τε­λέ­σει ξανά μοχλό πίεσης στα εξω­τε­ρικά σύνορα της Ευρώπης.

– Η Ελλάδα έχει σηκώσει τα τελευ­ταία χρόνια, δυσα­νά­λογο βάρος στο μετα­να­στευ­τικό και τα νησιά μας έχουν πλη­ρώ­σει το αντί­τιμο της κρίσης. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι η πολι­τική αυτής της κυβέρ­νη­σης που «έφραξε» τη δια­δρομή της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου και απο­διάρ­θρωσε τα δίκτυα λαθρο­δια­κί­νη­σης.

– Όπως επίσης και ότι στην Ελλάδα βρί­σκο­νται περίπου 40.000 υπήκοοι Αφγα­νι­στάν, εκ των οποίων 20.000 είναι αιτού­ντες άσυλο και 20.000 είναι ανα­γνω­ρι­σμέ­νοι πρό­σφυ­γες. Συνεπώς, η χώρα μας ήδη έχει συμ­βά­λει ουσια­στικά στην αντι­με­τώ­πιση της κρίσης που υπήρχε στην περιοχή.

– Ένα πρό­γραμμα μετε­γκα­τα­στά­σεων Αφγανών προ­σφύ­γων σε ευρω­παϊ­κές χώρες, θα απο­τε­λούσε ίσως και την πρώτη δοκι­μα­σία, γι’ αυτό που συζη­τάμε εδώ και καιρό σε πανευ­ρω­παϊκό επίπεδο. Για το Σύμφωνο Μετα­νά­στευ­σης και Ασύλου, το οποίο οι πέντε χώρες της Μεσο­γείου έχουμε τονίσει με κάθε τρόπο ότι πρέπει να εξα­σφα­λί­ζει την ισο­κα­τα­νομή των βαρών και ένα δίκαιο μηχα­νι­σμό αλλη­λεγ­γύης.

– Ο ΣΥΡΙΖΑ, αντί να συμ­βάλ­λει στη λύση, επι­χει­ρεί να σπε­κου­λά­ρει στην κρίση. Είναι σαφές πως ανα­πο­λεί την πολι­τική των «ανοι­χτών συνόρων», που μετέ­τρεψε τα νησιά μας σε απο­θή­κες ψυχών.

– Για ακόμη μια φορά, δείχνει να ξεχνά πως τα «απο­θέ­ματα ανθρω­πι­σμού» και οι ιδε­ο­λη­ψίες του προ­σκρού­ουν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα που μας κλη­ρο­δό­τησε: Άθλιες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης, ΚΥΤ υπερ­χει­λι­σμένα και μια χαοτική κατά­σταση στη διοί­κηση των δομών.

– Ήρθε η ώρα να αντι­λη­φθεί ότι η Ελλάδα έχει σύνορα, είναι χώρα και όχι χώρος διέ­λευ­σης. Ν’ αφήσει τα ιδε­ο­λο­γή­ματα και να έρθει στο τραπέζι του δια­λό­γου με ρεα­λι­στι­κές προ­τά­σεις. Δεν πρέπει και δεν θα βιώ­σουμε ξανά τις εικόνες του 2015.