Ξενοδοχειακή εταιρεία εξασφάλισε προσωρινή προστασία από τους πιστωτές της

Με προ­σω­ρινή διαταγή, που εξέδωσε χθες το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δικαιο­δο­σίας, έγινε εν μέρει δεκτό το αίτημα γνωστής ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας της Ρόδου, για την έκδοση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής προ­στα­σίας της από πιστω­τές.

Πιο συγκε­κρι­μένα το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε το αίτημα για τους δύο εγγυ­η­τές της εται­ρείας και δια­τάσ­σει την προ­σω­ρινή ανα­στολή λήψης μέτρων, εκκρε­μών ή μη, ατο­μι­κής και συλ­λο­γι­κής ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης κατά της εται­ρείας για την ικα­νο­ποί­ηση των απαι­τή­σεων, των οποίων ζητεί­ται η ρύθμιση και της λήψης οποιοσ­δή­ποτε ασφα­λι­στι­κού μέτρου κατ’ αυτής, καθώς και κάθε διοι­κη­τι­κού μέτρου που επι­βάλ­λε­ται αυτο­δί­καια ή με πράξη της Διοί­κη­σης ως συνέ­πεια της μη εξό­φλη­σης των υπο­χρε­ώ­σεων των οποίων ζητεί­ται η ρύθμιση και το οποίο συνε­πά­γε­ται η ανα­στολή λει­τουρ­γίας της έως τη συζή­τηση της αίτησης και υπό τον όρο συζή­τη­σης της κατά τη δικά­σιμό της 10ης Οκτω­βρίου 2019.

Η εται­ρεία έχει προ­σφύ­γει ενώπιον του δικα­στη­ρίου με αίτηση για την λήψη προ­λη­πτι­κών μέτρων (κατ’ άρθρο 106α παρ. 6 Ν. 3588/2007, όπως αυτός τρο­πο­ποι­ή­θηκε και ισχύει σήμερα).

Βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με άμεσο ζήτημα ταμεια­κής ρευ­στό­τη­τας, εξαι­τίας του οποίου αδυ­να­τεί να αντα­πο­κρι­θεί έναντι των ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών προς τους πιστω­τές της, χωρίς, ωστόσο, να έχει περιέλ­θει σε στάδιο παύσης πλη­ρω­μών.

Η εται­ρεία βρί­σκε­ται ήδη σε δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τον βασικό πιστωτή της, την εται­ρεία «PQH Ενιαία Ειδική Εκκα­θά­ριση Α.Ε.» (εφεξής η «PQH»), η οποία έχει οριστεί ως ειδικός εκκα­θα­ρι­στής της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου με απώτερο στόχο την επί­τευξη συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης, στο πλαίσιο του άρθρου 106β του ΠτΚ.

Η ευδο­κί­μηση των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων αυτών πιθα­νο­λο­γεί­ται σφόδρα, ενώ έχει ήδη εξα­σφα­λι­στεί η απαι­τού­μενη έγγραφη συναί­νεση του ως άνω βασικού πιστωτή της, που εκπρο­σω­πεί ποσοστό άνω του 20% του συνόλου των ληξι­πρό­θε­σμων υπο­χρε­ώ­σεων της, και δη ποσοστό 78,4 %.

Αντι­με­τω­πί­ζει άμεσα πολ­λα­πλό κίνδυνο επί­σπευ­σης ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης σε βάρος της περιου­σίας της και των εγγυ­η­τών της, γεγονός που εάν επέλθει, αφενός θα ματαιώ­σει τις διε­ξα­γό­με­νες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για την επί­τευξη της συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης, αφα­νί­ζο­ντας το ενδια­φέ­ρον του βασικού πιστωτή της, PQH, αφε­τέ­ρου δε, θα προ­κα­λέ­σει με μαθη­μα­τική ακρί­βεια το κλεί­σιμο της εται­ρείας και του ξενο­δο­χείου της, με άμεση συνέ­πεια την απώλεια σημα­ντι­κού αριθμού θέσεων εργα­σίας, αλλά και την πρό­κληση σημα­ντι­κό­τα­της βλάβης στα συμ­φέ­ρο­ντα όλων ανε­ξαι­ρέ­τως των πιστω­τών της.

Ειδι­κό­τερα, σε βάρος της έχει εκδοθεί κατα­σχε­τή­ριο εις χείρας τρίτων, για τις οφειλές της προς το ΙΚΑ (νυν ΕφΚΑ) ενώ έχουν εκδοθεί για τις οφειλές της προς την Δ.Ο.Υ. Ρόδου 5 κατα­σχε­τή­ρια με απο­τέ­λε­σμα να δεσμευ­τούν λογα­ρια­σμοί της αλλά και λογα­ρια­σμοί των εγγυ­η­τών της.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική» η εται­ρεία ιδρύ­θηκε το 1986. Το μετο­χικό κεφά­λαιο της ανέρ­χε­ται σήμερα στο ποσό των 573.499 ευρώ.

Δια­θέ­τει μία ξενο­δο­χειακή μονάδα τριών αστέρων το οποίο μισθώ­νει ενώ απα­σχο­λεί σήμερα 25 άτομα ως εποχικό προ­σω­πικό.

Το ξέσπα­σμα της χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής κρίσης και η παρα­τε­τα­μένη ύφεση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, ανέ­τρε­φαν πλήρως το σκηνικό στην αγορά εν γένει δίχως να αφήσει ανε­πη­ρέ­α­στο τον κλάδο των ξενο­δο­χεια­κών εκμε­ταλ­λεύ­σεων ειδικά κατά τα έτη 2011 -2012 όταν και διάφορα του­ρι­στικά πρα­κτο­ρεία κηρυ­χθή­καν σε πτώ­χευση, με απο­τέ­λε­σμα η οικο­νο­μική ζημιά που δημιουρ­γή­θηκε τα έτη αυτά να μην δύναται να απο­σβε­στεί ή να επα­νορ­θω­θεί ομαλά μέχρι και σήμερα.

Η αρνη­τική αυτή κατά­σταση επι­τά­θηκε κατά τα επόμενη έτη από τα γενι­κό­τερα μέτρα που ελή­φθη­σαν στο πλαίσιο των προ­γραμ­μά­των διά­σω­σης της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας για τη δια­χεί­ριση και ελά­φρυνση του χρέους, ιδίως την περι­κοπή εισο­δη­μά­των, την υπέρ­με­τρη φορο­λό­γηση, την επιβολή ΦΠΑ σε νησιά (την επιβολή τέλους δια­νυ­κτέ­ρευ­σης σε συν­δυα­σμό με την επιβολή ελέγχων στην κίνηση των κεφα­λαίων (capital controls) και τέλος την αύξηση των μετα­να­στευ­τι­κών ροών που οδή­γη­σαν ραγδαία τόσο στη συρ­ρί­κνωση της οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας όσο και στη μείωση εισροών κεφα­λαίου.

Η κερ­δο­φόρα οικο­νο­μική πορεία της εται­ρείας της επέ­τρεπε να λει­τουρ­γεί επι­κερ­δώς επί σειράν ετών μέχρι και το 2012, καλύ­πτο­ντας πλήρως τόσο τις λει­τουρ­γι­κές της ανάγκες όσο και τις εν γένει οικο­νο­μι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του ανα­πό­φευ­κτου τρα­πε­ζι­κού δανει­σμού άρρηκτα συνυ­φα­σμέ­νου με την εκμε­τάλ­λευση υψηλής ποιό­τη­τας ξενο­δο­χεια­κών μονάδων.

Παράλ­ληλα δε, η ανά­κληση της άδειας λει­τουρ­γίας της βασικής πιστώ­τριας της, προ­κά­λεσε σημα­ντική ανα­τα­ραχή στις πιστο­λή­πτριες εται­ρείες και φυσικά πρόσωπα, μεταξύ αυτών και στην εται­ρεία, καθότι για ιδιαί­τερα μεγάλο διά­στημα, το τοπίο ήταν θολό και οι αντι­συμ­βαλ­λό­με­νοι του υπό εκκα­θά­ριση πιστω­τι­κού ιδρύ­μα­τος αγνο­ού­σαν τι μέλλει γενέ­σθαι για την ίδια την τράπεζα αλλά και τα δάνεια και τις κατα­θέ­σεις τους.

Συνε­πεία, όμως, της σοβού­σας οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης που δια­τρέ­χει τη χώρα και του αντι­κτύ­που της ανά­κλη­σης της άδειας της «τοπικής» τρά­πε­ζας, η εται­ρεία παρου­σί­ασε στα­διακά μερική αδυ­να­μία να αντα­πο­κρι­θεί στις υπο­χρε­ώ­σεις της.

Χαρα­κτη­ρι­στικά, το έτος 2015, η εται­ρεία, λόγω των οικο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των της, δεν ήταν σε θέση να αντα­πε­ξέλ­θει στα έξοδα λει­τουρ­γίας και συντή­ρη­σης της ξενο­δο­χεια­κής μονάδας της και ανα­γκά­στηκε, κατά συνέ­πεια, υπό τα τότε οικο­νο­μικά της δεδο­μένα, να εκμι­σθώ­σει τη ξενο­δο­χειακή μονάδα, ώστε να μην μείνει «κλειστό» το ξενο­δο­χείο της κατά την του­ρι­στική σεζόν 2016, γεγονός που θα οδη­γούσε στην απώλεια θέσεων εργα­σίας εργα­ζο­μέ­νων που εργά­ζο­νταν στο ξενο­δο­χείου, θα επέφερε πλήγμα στην φήμη του, στη διαρκή του συνερ­γα­σία (επί τρεις δεκα­ε­τίες) με του­ρι­στικά πρα­κτο­ρεία της Ελλάδος και του εξω­τε­ρι­κού, αλλά και στην ίδια την μονάδα καθώς κάθε έτος χρήζει ανα­καί­νι­σης και συντή­ρη­σης, η δε μη λει­τουρ­γία της θα καθι­στούσε την μετέ­πειτα επα­να­λει­τουρ­γία ιδιαι­τέ­ρως δύσκολη και δαπα­νηρή, καθώς οι εγκα­τα­στά­σεις θα παρήκ­μα­ζαν.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Αλέ­ξαν­δρος Κοντο­γε­ωρ­γίου.