ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Πρεμιέρα στα εργασιακά και βόμβες από το ΔΝΤ για ομαδικές απολύσεις θεσμοθέτηση λοκ άουτ…

news room 3 λεπτά ανάγνωση
εργαζόμενοι

Απε­λευ­θέ­ρωση ομα­δι­κών απο­λύ­σεων, θεσμο­θέ­τηση της αντα­περ­γίας (λοκ άουτ), περαι­τέρω ελα­στι­κο­ποί­ηση εργα­σια­κών σχέσεων, πιο δύσκο­λες απερ­γίες και άλλα μέτρα που επι­τεί­νουν την απορ­ρύθ­μιση της ελλη­νι­κής αγοράς εργα­σίας ρίχνει στο τραπέζι του δια­λό­γου το ΔΝΤ.

Η μάχη του φθι­νο­πώ­ρου για τη μεταρ­ρύθ­μιση των εργα­σια­κών προ­βλέ­πε­ται σκληρή, καθώς ελλη­νική κυβέρ­νηση και δανει­στές τραβούν τις «κόκ­κι­νες γραμμές» τους.

Ελληνες αξιω­μα­τού­χοι κάνουν λόγο για θέσεις που οδηγούν σε «υπερ­βο­λική απορ­ρύθ­μιση» και εκπο­ρεύ­ο­νται από το ΔΝΤ, δίνο­ντας τον τόνο του σκληρού μπρα ντε φερ που εξε­λίσ­σε­ται στις κουί­ντες της επί­ση­μης δια­βού­λευ­σης. Στον αντί­ποδα, η ελλη­νική πλευρά χαράσ­σει την άμυνά της στην από­κρουση οποιασ­δή­ποτε ρύθ­μι­σης θα επι­δεί­νωνε το σημε­ρινό καθε­στώς, ενώ στο­χεύει στην επα­να­φορά των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων και της επε­κτα­σι­μό­τη­τας των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων εργα­σίας, ιδίως των κλα­δι­κών.

Εν όψει της κρί­σι­μης μεταρ­ρύθ­μι­σης του Σεπτεμ­βρίου, το Ταμείο θέτει τη δική του ατζέντα, που δίνει συνέ­χεια στο νήμα της απορ­ρύθ­μι­σης της ελλη­νι­κής αγοράς εργα­σίας. Στο επί­κε­ντρο βρί­σκε­ται το ισχύον καθε­στώς για τις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις. Η ελλη­νική πλευρά είναι έτοιμη να δώσει μάχη για να μην αλλά­ξουν επί τα χείρω τα σημε­ρινά όρια (τον μήνα επι­τρέ­πο­νται έως 6 απο­λύ­σεις για επι­χει­ρή­σεις με 20 – 150 εργα­ζό­με­νους και 5% ή έως 30 εργα­ζό­με­νους για επι­χει­ρή­σεις με περισ­σό­τε­ρους από 150), αν και η σχετική κοι­νο­τική οδηγία δίνει μεγα­λύ­τερη ευε­λι­ξία στον εργο­δότη.

Απο­λύ­σεις που ξεπερ­νούν τα όρια θεω­ρού­νται ομα­δι­κές και απαι­τούν διοι­κη­τική έγκριση από το υπουρ­γείο Εργα­σίας. Μετά τη δυσμενή γνω­μο­δό­τηση του γενικού Εισαγ­γε­λέα του Ευρω­παϊ­κού Δικα­στη­ρίου, στην ελλη­νική πλευρά επι­κρα­τεί η άποψη ότι η ευθύνη για την έγκριση ή μη ομα­δι­κών απο­λύ­σεων θα μπο­ρούσε να περάσει σε μια δημόσια αρχή όπως ο ΟΜΕΔ (Οργα­νι­σμός Μεσο­λά­βη­σης και Διαι­τη­σίας) ή ακόμη και ο ΟΑΕΔ. Το κεφά­λαιο που «καίει» την ελλη­νική πλευρά είναι η επα­να­φορά των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, ως μηχα­νι­σμού δια­μόρ­φω­σης του κατώ­τα­του μισθού.

Το δεύτερο Μνη­μό­νιο όριζε πως εντός του 2016 πρέπει να καθο­ρι­στεί από την κυβέρ­νηση ο νέος μηχα­νι­σμός υπο­λο­γι­σμού του κατώ­τα­του μισθού, προ­κει­μέ­νου να ισχύσει μετά τα προ­γράμ­ματα δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής (όχι πριν το 2017). Το τρίτο Μνη­μό­νιο «πάγωσε» τη δια­δι­κα­σία, μέχρι να ολο­κλη­ρω­θεί η δεύτερη αξιο­λό­γηση.

Τώρα η κυβέρ­νηση θέλει να επα­να­φέ­ρει το προ μνη­μο­νίων καθε­στώς, όταν τον κατώ­τατο μισθό όριζαν οι κοι­νω­νι­κοί εταίροι. «Το θέμα του προσ­διο­ρι­σμού του κατώ­τα­του μισθού απο­τε­λεί αντι­κεί­μενο της δια­πραγ­μά­τευ­σης που έχει σκοπό την πλήρη επα­να­φορά των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων», ανα­φέ­ρει το υπουρ­γείο Εργα­σίας. Στο κεφά­λαιο του κατώ­τα­του μισθού «κου­μπώ­νει» και η τύχη των παγω­μέ­νων σήμερα τριε­τιών όπως και των επι­δο­μά­των που έχουν απο­μεί­νει. Οι δανει­στές έχουν ζητήσει επα­νει­λημ­μένα την κατάρ­γησή τους. Η «κόκκινη γραμμή» άμυνας σε κατώ­τατο μισθό-τριετίες-επιδόματα τίθεται από την ελλη­νική πλευρά κατ’ ελά­χι­στον στη μη οπι­σθο­χώ­ρηση από το σημε­ρινό καθε­στώς.

Πρω­ταρ­χική επι­δί­ωξη του υπουρ­γείου Εργα­σίας είναι η απο­κα­τά­σταση των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων εργα­σίας, με έμφαση στις κλα­δι­κές. Από τις περίπου 200 κλα­δι­κές συμ­βά­σεις που υπήρχαν πριν την κρίση, σήμερα απο­μέ­νουν λιγό­τε­ρες από 10. Η ελλη­νική πλευρά δίνει επίσης μεγάλη σημασία στην επα­να­φορά της «επε­κτα­σι­μό­τη­τας» των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων, ώστε να καλύ­πτουν το σύνολο των εργα­ζο­μέ­νων του κλάδου.

Στον αντί­ποδα, υπάρ­χουν οι θέσεις του ΔΝΤ που «δείχνει» προς τον δρόμο της περαι­τέρω ελα­στι­κο­ποί­η­σης, μέσω συμ­βά­σεων νέου… τύπου. Το Ταμείο επι­θυ­μεί να μπουν στο μικρο­σκό­πιο των εμπει­ρο­γνω­μό­νων, στο πλαίσιο των «βέλ­τι­στων πρα­κτι­κών» που εφαρ­μό­ζο­νται στην Ευρώπη, μορφές εργα­σίας όπως η «μικρο­ερ­γα­σία», στην οποία προ­βλέ­πο­νται πολύ χαμηλές αμοιβές χωρίς ασφα­λι­στική κάλυψη, τα «συμ­βό­λαια μηδε­νι­κών ωρών» που αντι­στοι­χούν σε απα­σχό­ληση όποτε επι­θυ­μεί ο εργο­δό­της, καθώς και διά­φο­ρες παραλ­λα­γές αυτών, όπως «συμ­βό­λαια λίγων ωρών ή «συμ­βό­λαια με το τηλέ­φωνο» κ.ά.

ΕΘΝΟΣ

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.