Γ. Παρασκευάς : “Ανδρέας Παπανδρέου – Ημέρα Μνήμης”

Πέρασαν είκοσι χρόνια από τότε, το κενό της απου­σίας του όχι μόνο δεν καλύ­φθηκε αλλά φαντά­ζει σήμερα τερά­στιο και δυσα­να­πλή­ρωτο.

Πολλοί οι κλητοί και αυτό­κλη­τοι κατά περιό­δους, λίγοι όμως οι εκλε­κτοί, λίγοι αυτοί που αφήνουν ανε­ξί­τηλα τα απο­τυ­πώ­ματα τους στο πέρασμα του χρόνου.

Το πέρασμα του ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ από την πολι­τική σκηνή της χώρας άλλαξε την μοίρα των κατοί­κων της και μια χώρα που μέχρι τότε έπαιζε το ρόλο μιας μικρής Βαλ­κα­νι­κής επαρ­χίας την έφερε στο κέντρο της Παγκό­σμιας πολι­τι­κής σκηνής.

Οι κινή­σεις και οι επι­λο­γές του έκαναν τον ίδιο και τη χώρα συντε­λε­στή παγί­ω­σης της ειρήνης και έγκυρο δια­πραγ­μα­τευτή για την εξο­μά­λυνση των αντι­θέ­σεων.

Η δεκα­ε­τία του ‘80 είναι η περί­ο­δος της μετάλ­λα­ξης του Κράτους και της Κοι­νω­νίας.

Η μεγάλη πλειο­ψη­φία του Ελλη­νι­κού Λαού που μετά τα χρόνια του εμφυ­λίου ένοιωθε υπο­τε­λής και κάτοι­κοι εχθρι­κής χώρας από­κτη­σαν τα δικαιώ­ματα του ελεύ­θε­ρου πολίτη και την δυνα­τό­τητα συμ­με­το­χής στην λήψη των απο­φά­σεων που τους αφο­ρού­σαν.

Η κατά­κτηση των πολι­τι­κών και συν­δι­κα­λι­στι­κών ελευ­θε­ριών πόθος και όραμα χρόνων γίνο­νται πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Οι νέοι θεσμοί στην Υγεία, στην Παιδεία, στην Αυτο­διοί­κηση, στο δίκαιο και στο Κοι­νω­νικό Κράτος έφεραν τον πολίτη στο επί­κε­ντρο του Κρα­τι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος.

Η παρου­σία του στα όργανα λήψης από­φα­σης της Ε.Ε. μαζί με άλλους Ευρω­παί­ους ηγέτες μεγάλου βελη­νε­κούς συνέ­βαλε καθο­ρι­στικά στην αλλαγή πλεύσης της πολι­τι­κής της Ένωσης με την υιο­θέ­τηση των πολι­τι­κών και προ­γραμ­μά­των οικο­νο­μι­κής σύγκλι­σης των χωρών μελών.

Ο σεβα­σμός και η εκτί­μηση που απο­λάμ­βανε από όλους τους άλλους ηγέτες για την οξύνοια του, τις γνώσεις του, την καθα­ρό­τητα των πολι­τι­κών του ανα­λύ­σεων, την κατάρ­τιση του και τις γνώσεις για το Παγκό­σμιο γίγνε­σθαι καθι­στού­σαν και την χώρα μας διεθνή παίκτη με ειδικό βάρος.

Βέβαιος για τον εαυτό του και τις δυνα­τό­τη­τες του, βέβαιος για την ορθό­τητα των επι­λο­γών του δεν τον απα­σχό­λησε ποτέ η υστε­ρο­φη­μία του.

Ξεπέ­ρασε την αγωνία και την μικρό­τητα των σύγ­χρο­νων του πολι­τι­κών και άφησε τον εαυτό του και το έργο του στην αδέ­κα­στη κρίση της ιστο­ρίας.

Δεν προ­σέ­λαβε αγιο­γρά­φους για την μεγι­στο­ποί­ηση και ωραιο­ποί­ηση της παρου­σίας και του έργου του, αυτά είναι έργα των μικρών και των γεμάτων ανα­σφα­λειών.

Αγάπησε τη ζωή, της έδωσε την αξία και το νόημα που έχει, ερω­τεύ­τηκε, αγάπησε και αγα­πή­θηκε με ευαι­σθη­σίες που ξεπερ­νού­σαν τις μίζερες κοι­νω­νι­κές συμ­βα­τι­κό­τη­τες.

Πολλοί είναι αυτοί που τον μίσησαν, πολλοί είναι αυτοί που προ­σπα­θούν και προ­σπά­θη­σαν να ανα­με­τρη­θούν μαζί του και όσο δια­πί­στω­ναν ότι το μπόι τους είναι τόσο μικρό τόσο μεγά­λωνε το μίσος και η εμπά­θεια τους.

Πλη­ρω­μέ­νοι κον­δυ­λο­φό­ροι, διο­ρι­σμέ­νοι πολι­τι­κοί και διά­φο­ροι εμπα­θείς καθη­γη­τά­δες και ιστο­ρι­κοί προ­σπα­θούν απελ­πι­σμένα να απα­ξιώ­σουν το έργο του, την πολι­τική του παρου­σία και τις πολι­τι­κές του παρα­κα­τα­θή­κες.

Δεν έχουν κατα­λά­βει ότι οι ιδέες και οι πολι­τι­κές αξίες που έσπειρε παρα­μέ­νουν, δια­πι­στώ­νουν ότι η μνήμη του είναι ζωντανή, οι πολι­τι­κές του παρα­κα­τα­θή­κες επί­και­ρες όσο ποτέ και βαθειά ριζω­μένα στην συνεί­δηση των πολιτών.

Τρέμουν και φοβού­νται τη στιγμή που η μνήμη και οι ιδέες του θα γίνουν η σπίθα για τη μεγάλη την και­νούρ­για ΑΛΛΑΓΗ.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

23/6/2016