Αθώος κρίθηκε ο 55χρονος που κατηγορήθηκε για ρίψη βεγγαλικών κοντά σε δάσος στα Κοσκινού

Αθώος βγήκε από το δικα­στή­ριο ο 55χρονος ημε­δα­πός, κάτοι­κος Κοσκι­νού, που είχε παρα­πεμ­φθεί σε δίκη για περι­στα­τικό ρίψης βεγ­γα­λι­κών σε περιοχή πλησίον δασικής έκτασης στον ομώνυμο οικισμό της Ρόδου. Το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των εξέδωσε αθω­ω­τική απόφαση χθες δίνο­ντας τέλος σε μια δικο­γρα­φία που είχε ξεκι­νή­σει από το περι­στα­τικό της 23ης Αυγού­στου 2024.

Όλα είχαν ξεκι­νή­σει από μια καταγ­γε­λία στην Πυρο­σβε­στική Υπη­ρε­σία Ρόδου. Κάτοι­κος της περιο­χής, αντι­λαμ­βα­νό­με­νος τη ρίψη βεγ­γα­λι­κών από γει­το­νική κατοι­κία, έκρινε πως η δρα­στη­ριό­τητα απο­τε­λούσε σοβαρό κίνδυνο για εκδή­λωση πυρ­κα­γιάς και ειδο­ποί­ησε τις αρχές. Ήταν 23 Αυγού­στου 2024, περί ώρα 20:15, και η Ρόδος βρι­σκό­ταν εκείνη την ημέρα σε κατη­γο­ρία κιν­δύ­νου 3 στον χάρτη πρό­βλε­ψης κιν­δύ­νου πυρ­κα­γιάς.

Ανα­κρι­τι­κοί υπάλ­λη­λοι της Πυρο­σβε­στι­κής Υπη­ρε­σίας Ρόδου σχη­μά­τι­σαν δικο­γρα­φία σε βάρος του 55χρονου, η οποία περιε­λάμ­βανε 2 κατη­γο­ρίες. Το πρώτο σκέλος αφο­ρούσε από­πειρα πρό­κλη­σης πυρ­κα­γιάς σε δασική έκταση, με το κατη­γο­ρη­τή­ριο να υπο­γραμ­μί­ζει ότι η πράξη δεν ολο­κλη­ρώ­θηκε λόγω εξω­τε­ρι­κών εμπο­δίων και όχι από βούληση του κατη­γο­ρου­μέ­νου. Το δεύτερο αφο­ρούσε παρά­νομη κατοχή και χρήση τυπο­ποι­η­μέ­νων κρο­τί­δων. Ως επι­βα­ρυ­ντικό στοι­χείο και στα 2 σκέλη επι­ση­μαι­νό­ταν η εγγύ­τητα στη δασική έκταση και η υψηλή κατη­γο­ρία πυρ­κα­γιάς για εκείνη την ημέρα. Στο κατη­γο­ρη­τή­ριο γινόταν επίσης αναφορά σε 2 συσκευα­σίες βεγ­γα­λι­κών των 10 βολίδων η καθεμία, με σπίθες που κατά τις αρχές έπεφταν στο έδαφος σε κοντινή από­σταση από το δάσος.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, ο οποίος μετά την απο­λο­γία του είχε αφεθεί ελεύ­θε­ρος με μονα­δικό περιο­ρι­στικό όρο την απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα, αρνή­θηκε εξαρχής τις κατη­γο­ρίες. Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, η συγκέ­ντρωση στην οικία του είχε τον χαρα­κτήρα οικο­γε­νεια­κής εορτής, η χρήση πυρο­τε­χνη­μά­των ήταν εξαι­ρε­τικά περιο­ρι­σμένη και επρό­κειτο για παιδικά πυρο­τε­χνή­ματα και καπνο­γόνα τα οποία είχε προ­μη­θευ­τεί από κατά­στημα που, κατά τον ισχυ­ρι­σμό του, λει­τουρ­γούσε νόμιμα. Δια­τεί­νε­ται ότι αγνο­ούσε την απα­γο­ρευ­μένη φύση των ειδών αυτών.

Ως προς τις συν­θή­κες χρήσης, υπο­στή­ριξε πως η ρίψη έγινε εντός του αύλειου χώρου της κατοι­κίας του, με πλήρη άπνοια εκείνη τη στιγμή και υπό συνεχή επο­πτεία, παρου­σία μελών της οικο­γέ­νειάς του και προ­σκε­κλη­μέ­νων. Επέ­μεινε στην έλλειψη οποιασ­δή­ποτε πρό­θε­σης πρό­κλη­σης πυρ­κα­γιάς, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η ίδια η έκθεση αυτο­ψίας της Πυρο­σβε­στι­κής Υπη­ρε­σίας Ρόδου επι­βε­βαιώ­νει πως πυρ­κα­γιά δεν εκδη­λώ­θηκε.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής του παρέ­στη­σαν οι κκ. Στέλιος Κιουρ­τζής και Μαρία Μητσού