Κλιματική κρίση: Τι δείχνει ο “Κοπέρνικος” για το φετινό καλοκαίρι στην Ελλάδα – Πού θα κυμανθούν οι θερμοκρασίες

Περισ­σό­τερα ακραία καιρικά φαι­νό­μενα λόγω της παγκό­σμιας υπερ­θέρ­μαν­σης.

Ολοένα και περισ­σό­τερα ρεκόρ θα καταρ­ρί­πτο­νται λόγω της παγκό­σμιας υπερ­θέρ­μαν­σης, η οποία οδηγεί διαρκώς σε υψη­λό­τε­ρες θερ­μο­κρα­σίες και σε περισ­σό­τερα ακραία καιρικά φαι­νό­μενα στον πλανήτη.

Σύμφωνα με την έκθεση της ευρω­παϊ­κής υπη­ρε­σίας Κοπέρ­νι­κος για την Κλι­μα­τική Αλλαγή (C3S), σε παγκό­σμιο επίπεδο τα τελευ­ταία οκτώ χρόνια ήταν τα θερ­μό­τερα που έχουν κατα­γρα­φεί και το 2022 ήταν το πέμπτο θερ­μό­τερο έτος. Τα ευρή­ματα της έκθεσης για την γηραιά ήπειρο, κατα­δει­κνύ­ουν την σημα­ντική απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση του κλί­μα­τος στην Ευρώπη, καθώς το καλο­καίρι του 2022 ήταν το πιο ζεστό καλο­καίρι που έχει κατα­γρα­φεί ποτέ. Αυτό μάλιστα που έχει προ­κα­λέ­σει εντύ­πωση είναι το γεγονός ότι η Δυτική Ευρώπη είναι αυτή που επλήγη περισ­σό­τερο από συν­θή­κες παρα­τε­τα­μέ­νου καύσωνα, όπως για παρά­δειγμα στο Ηνωμένο Βασί­λειο όπου η θερ­μο­κρα­σία έφτασε για πρώτη φορά πάνω από 40°C.

Την εκτί­μηση ότι δεν θα μειωθεί η τάση της υπερ­θέρ­μαν­σης του πλανήτη στο εγγύς μέλλον εκφρά­ζει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων, ο φυσικός- μετε­ω­ρο­λό­γος και επι­στη­μο­νι­κός συνερ­γά­της του meteo.gr και του climatebook, Σταύρος Ντάφης, καθώς όπως επι­ση­μαί­νει μέχρι στιγμής όλα τα κλι­μα­τικά μοντέλα έχουν πέσει μέσα ως προς τις προ­βλέ­ψεις τους.

Παρόλα αυτά, η Ελλάδα το 2022 στάθηκε “τυχερή” ως προς τις θερ­μο­κρα­σίες και το ύψος βροχής αλλά και ως προς τις πυρ­κα­γιές, καθώς, όπως εξηγεί, ο κ. Ντάφης, οι καμένες εκτά­σεις ήταν λιγό­τε­ρες σε σχέση με την υπό­λοιπη Ευρώπη. ” Μετά τον Φεβρουά­ριο φέτος περά­σαμε σε φάση Ελ Νίνιο, κάτι που ανα­μέ­νε­ται να επη­ρε­ά­σει την παγκό­σμια ατμο­σφαι­ρική κυκλο­φο­ρία. Για την Ευρώπη έχει απο­δει­χθεί από το παρελ­θόν ότι σε περιό­δους Ελ Νίνιο, έχουμε μια τάση αύξησης των βρο­χο­πτώ­σεων στη Μεσό­γειο, και μάλιστα με ισχυρό Eλ Νίνιο το οποίο προ­βλέ­πουν τα αριθ­μη­τικά μοντέλα ότι θα έχουμε το ερχό­μενο φθι­νό­πωρο. Για την ώρα, συνε­χί­ζε­ται το ίδιο καιρικό μοτίβο. Τα Βαλ­κά­νια φαί­νε­ται να επη­ρε­ά­ζο­νται από ψυχρό­τε­ρες από το κανο­νικό αέριες μάζες και αρκετές βρο­χο­πτώ­σεις, συνε­χί­ζουν επο­μέ­νως, τα χαμηλά βαρο­με­τρικά συστή­ματα να επη­ρε­ά­ζουν την περιοχή μας”, επι­ση­μαί­νει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ντάφης.

Οι εκτι­μή­σεις για το φετινό καλο­καίρι στην Ελλάδα

Για τη φετινή χρονιά ωστόσο είναι πολύ νωρίς να γίνουν ακρι­βείς εκτι­μή­σεις, παρόλα αυτά, όπως ανα­φέ­ρει ο κ. Ντάφης, υπάρχει αισιο­δο­ξία ότι το καλο­καίρι με βάση τις πιθα­νό­τη­τες θα είναι σχετικά δροσερό.

“Αν θα συνε­χι­στεί ή όχι αυτό το φετινό καλο­καίρι δεν μπο­ρούμε να το ξέρουμε, υπάρ­χουν πολλά σενάρια. Με βάση τα δια­θέ­σιμα προ­γνω­στικά σενάρια βλέ­πουμε ότι και φέτος ενδε­χο­μέ­νως οι θερ­μο­κρα­σίες το φετινό καλο­καίρι θα κυμαν­θούν κοντά στο μέσο όρο των τελευ­ταίων 30 ετών”, σημειώ­νει ο κ. Ντάφης.

Σύμφωνα με την έκθεση της ευρω­παϊ­κής υπη­ρε­σίας Κοπέρ­νι­κος για την Κλι­μα­τική Αλλαγή (C3S) και όπως ανα­φέ­ρει η επι­στη­μο­νική ομάδα του climatebook, οι υψηλές θερ­μο­κρα­σίες και η επίμονη έλλειψη βρο­χο­πτώ­σεων προ­κά­λε­σαν σημα­ντική ξηρασία, η οποία στο απόγειό της επη­ρέ­ασε το μεγα­λύ­τερο μέρος της Ευρώπης, δεδο­μένα που διευ­κό­λυ­ναν επίσης την εξά­πλωση μεγάλων δασικών πυρ­κα­γιών, με απο­τέ­λε­σμα το σύνολο του έτους να έχει τη δεύτερη υψη­λό­τερη καμένη έκταση που έχει κατα­γρα­φεί σε όλες τις χώρες της ΕΕ.

Οι επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής κρίσης συνε­χί­ζουν πάντως να πλήτ­τουν και τη Μεσό­γειο, παρά το γεγονός ότι η Δυτική Ευρώπη επλήγη περισ­σό­τερο κατά το 2022. “Η Γαλλία και η Ιταλία βίωσαν πολύ σοβαρή ξηρασία μέχρι τον Φλεβάρη και πολύ υψηλές θερ­μο­κρα­σίες, με ελά­χι­στες χιο­νο­πτώ­σεις στην καρδιά του χειμώνα. Η Μεσό­γειος συνε­χί­ζει να θερ­μαί­νε­ται, απλώς η περιοχή μας, τα νότια Βαλ­κά­νια, δεν επη­ρε­ά­στη­καν από ακραία υψηλές θερ­μο­κρα­σίες. Η Τουρκία για παρά­δειγμα, είχε πολύ σοβαρό πρό­βλημα ξηρα­σίας μέχρι τον Μάρτιο όπου υπήρχαν περιο­χές που δεν είχε σημειω­θεί βρο­χό­πτωση ή χιο­νό­πτωση επί 3 συνε­χό­με­νους μήνες. Η ξηρασία που προη­γή­θηκε είχε επί­πτωση και στις πλημ­μύ­ρες που ακο­λού­θη­σαν”, υπο­γραμ­μί­ζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ντάφης.

Η κλι­μα­τική κρίση ενι­σχύει όλο και περισ­σό­τερο τα ακραία καιρικά φαι­νό­μενα κάτι που κατα­δεί­χθηκε την περα­σμένη χρονιά και επι­βε­βαιώ­θηκε επίσης από τα μεγάλα δια­στή­ματα ξηρα­σίας που έπληξαν περιο­χές της Ευρώπης αλλά και από το ιστο­ρικό κύμα καύσωνα που κατα­γρά­φε­ται στην Ανα­το­λική Ασία αυτό το διά­στημα. Σύμφωνα με τον κ. Ντάφη, τις επό­με­νες μέρες ανα­μέ­νε­ται κύμα καύσωνα και στην Ιβηρική Χερ­σό­νησο, καθώς σύμφωνα με τα προ­γνω­στικά μοντέλα η θερ­μο­κρα­σία σε κάποιες πόλεις, όπως η Σεβίλλη, προ­βλέ­πε­ται να φτάσει τους 39 βαθμούς Κελσίου στο τέλος Απρι­λίου.

“Είμαστε σε μία επι­τα­χυ­νό­μενη κατά­σταση που ίσως την έχουμε υπο­ε­κτι­μή­σει. Τα ακραία καιρικά φαι­νό­μενα πάντα υπήρχαν απλώς τα ενι­σχύει περαι­τέρω η κλι­μα­τική αλλαγή. Τα κλι­μα­τικά μοντέλα έχουν πέσει πολύ μέσα μέχρι τώρα στην άνοδο της θερ­μο­κρα­σίας, επο­μέ­νως και για τα επόμενα χρόνια η τάση που υπάρχει για την αύξηση της παγκό­σμιας θερ­μο­κρα­σίας κατά 1,5 βαθμό Κελσίου μέχρι το 2030 είναι ένα σημα­ντικό στοι­χείο που δεν πρέπει να αγνο­ή­σουμε”, τονίζει ο κ. Ντάφης.

Πιο έντονες οι ξηρα­σίες και τα υδρο­λο­γικά φαι­νό­μενα λόγω της παγκό­σμιας υπερ­θέρ­μαν­σης, σύμφωνα με μελέτη της NASA

Μεγάλες ξηρα­σίες αλλά και πιο συχνές και σοβαρές πλημ­μύ­ρες δια­πι­στώ­νει μια νέα μελέτη από τη NASA. Η μελέτη επι­βε­βαιώ­νει ότι οι μεγάλες ξηρα­σίες και οι περί­ο­δοι ισχυρών βρο­χο­πτώ­σεων έχουν όντως συμβεί πιο συχνά. Μάλιστα χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ειδικές μεθό­δους μέτρη­σης και εξε­τά­ζο­ντας δεδο­μένα 20 χρόνων κατέ­λη­ξαν στο συμπέ­ρα­σμα ότι τα ακραία γεγο­νότα του κύκλου του νερού γίνο­νται όλο και πιο συχνά καθώς επίσης ότι η παγκό­σμια συνο­λική ένταση των ακραίων αυτών γεγο­νό­των αυξή­θηκε από το 2002 έως το 2021.

Σύμφωνα με την μελέτη και όπως ανα­φέ­ρει η επι­στη­μο­νική ομάδα του climatebook, “η παγκό­σμια ένταση αυτών των ακραίων υγρών και ξηρών φαι­νο­μέ­νων συν­δέ­ε­ται στενά με την υπερ­θέρ­μανση του πλανήτη: από το 2015 έως το 2021 – επτά από τα εννέα θερ­μό­τερα χρόνια στα σύγ­χρονα κλι­μα­τικά αρχεία – η συχνό­τητα των ακραίων υγρών και ξηρών γεγο­νό­των ήταν τέσσερα ετησίως, σε σύγκριση με τρία ετησίως τα προη­γού­μενα 13 χρόνια”.

Πηγή thetoc.gr