«Ανάγκη»

«Ανάγκη» είναι η ελλη­νική λέξη που ο Ουγκώ περι­γρά­φει στον πρόλογο του βιβλίου του «Η Παναγία των Παρι­σίων». Την είδε σκα­λι­σμένη πάνω σε μια πέτρα, σε έναν απ’ τους πύργους του μνη­μείου. Και γίνεται επί­καιρη, για την ανάγκη, να αφυ­πνι­στούν τα κράτη, ώστε να συν­δρά­μουν απο­φα­σι­στικά για την προ­στα­σία του πολι­τι­στι­κού απο­θέ­μα­τος. Το παγκό­σμιο σοκ, η λύπη όλων μας, έδειξε την ανάγκη που έχουν οι άνθρω­ποι από μνημεία-σύμβολα καθώς μέσα από αυτά, ορί­ζουμε τον εαυτό μας, την ταυ­τό­τητα μας, όχι μόνο από τις ατο­μι­κές μας ιδιό­τη­τες αλλά και από τα σύμβολα της κοι­νό­τη­τας στην οποία πιστεύ­ουμε ότι ανή­κουμε. Έτσι βλέ­πουμε ότι μέσα σε μια μέρα από την κατα­στροφή μαζεύ­τη­καν για την απο­κα­τά­σταση της Νότρ Ντάμ 750 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ από προ­σφο­ρές πλου­σίων. Έτσι βλέ­πουμε ότι μία κατα­στροφή, σαν αυτή στο Παρίσι, μπορεί να κινη­το­ποι­ή­σει τους ανθρώ­πους, τις πόλεις, τα έθνη, να κάνουν ότι συνήθως δεν κάνουν. Την ανάγκη, να σκε­φθούν και να φρο­ντί­σουν την κοι­νό­τητα και τα σύμβολα της. Θέλει σκέψη αυτό. Είναι ανάγκη να περι­μέ­νουμε μια κατα­στροφή για να δεί­ξουμε τον καλύ­τερο εαυτό μας; Και γιατί δεν συμ­βαί­νει αυτό σε όλες τις κατα­στρο­φές; Ή ότι έχει σχέση με τον δημόσιο χώρο, με τα σύμβολα, είναι πολύ πιο ισχυρό από τα τετριμ­μένα της ατο­μι­κής ζωής όλων μας; Ας βάλουμε στη θέση της Πανα­γίας των Παρι­σίων δικά μας εμβλη­μα­τικά μνημεία, που δίνουν ταυ­τό­τητα στην πόλη αλλά και σε μας. Θέλετε το Castello, θέλετε την Μεσαιω­νική Πόλη; Ας προ­βλη­μα­τι­στούμε για τα μνημεία της πόλης, της χώρας μας  που μένουν έκθετα. Οσο τα µέτρα ασφα­λείας, συντή­ρη­σης, προ­στα­σίας, θεω­ρού­νται υπο­χρε­ω­τική δαπάνη και υλο­ποιού­νται άκεφα (και αν…) η έλλειψη συνε­χούς εγρή­γορ­σης είναι µόνιµη απειλή γι’ αυτά. Οσο αποδίδουµε τα πάντα στην ώρα την κακιά, τόσο θα υπάρ­χουν τέτοια γεγο­νότα.