Αυστηρό μήνυμα Παυλόπουλου: Η Συνθήκη της Λωζάννης ούτε αναθεωρείται, ούτε επικαιροποιείται

Η Συν­θή­κη της Λω­ζάν­νης ούτε ανα­θε­ω­ρεί­ται  ούτε  επι­και­ρο­ποιεί­ται, επα­να­λαμ­βά­νει στο μή­νυ­μά του προς τον από­δη­μο ελ­λη­νι­σμό ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας Προ­κό­πης Παυ­λό­που­λος με αφορ­μή την εθνι­κή επέ­τειο.

Ση­μειώ­νει στο μή­νυ­μά του, ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας:

«Στην ση­με­ρι­νή εποχή η Ελ­λά­δα απο­τε­λεί δύ­να­μη Ει­ρή­νης και Ασφά­λειας στα Βαλ­κά­νια και στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή της Νο­τιο­α­να­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου, που σέ­βε­ται εμπρά­κτως και απο­λύ­τως το Ευ­ρω­παϊ­κό και το Διε­θνές Δί­καιο στο σύ­νο­λό του. Έτσι, επι­διώ­κει την φιλία και την συ­νερ­γα­σία με όλους της τους γεί­το­νες, ενώ πα­ράλ­λη­λα φι­λο­δο­ξεί, ως ανα­πό­σπα­στο μέλος της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης και του σκλη­ρού πυ­ρή­να της, της Ευ­ρω­ζώ­νης, να συμ­με­τά­σχει ενερ­γά στην οι­κο­δό­μη­ση μιας ομο­σπον­δια­κού τύπου Ευ­ρώ­πης, υπό όρους Αντι­προ­σω­πευ­τι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας και σε­βα­σμού του Κρά­τους Δι­καί­ου, και κατ’ εξο­χήν, του Κοι­νω­νι­κού Κρά­τους Δι­καί­ου.

Οι βα­σι­κές αυτές αρχές, που διέ­πουν με στα­θε­ρό­τη­τα και συ­νέ­πεια την διε­θνή συ­μπε­ρι­φο­ρά της Χώρας μας ένα­ντι πά­ντων, εξει­δι­κεύ­ο­νται ως εξής στις επι­μέ­ρους σχέ­σεις μας με τις γει­το­νι­κές μας χώρες»

Ως προς την Τουρ­κία, ο κ. Παυ­λό­που­λος ανα­φέ­ρει: «Επι­διώ­κου­με σχέ­σεις φι­λί­ας και καλής γει­το­νί­ας. Όμως, οι σχέ­σεις φι­λί­ας και καλής γει­το­νί­ας με την Τουρ­κία, όπως επί­σης και η ευ­ρω­παϊ­κή της προ­ο­πτι­κή -την οποία εμείς, οι Έλ­λη­νες, ευ­νο­ού­με- εξαρ­τά­ται από τον πλήρη σε­βα­σμό του συ­νό­λου του Διε­θνούς και του Ευ­ρω­παϊ­κού Δι­καί­ου.

Ιδιαι­τέ­ρως δε από τον πλήρη σε­βα­σμό της Συν­θή­κης της Λω­ζάν­νης, της Συν­θή­κης των Πα­ρι­σί­ων του 1947 και του Δι­καί­ου της Θά­λασ­σας, το οποίο δε­σμεύ­ει την Τουρ­κία με την μορφή γε­νι­κώς πα­ρα­δε­δεγ­μέ­νων κα­νό­νων του Διε­θνούς Δι­καί­ου, εφαρ­μο­ζό­με­νων εν συ­νό­λω και όχι επι­λε­κτι­κώς. Επι­πλέ­ον, η Συν­θή­κη της Λω­ζάν­νης, η οποία κα­το­χυ­ρώ­νει τα σύ­νο­ρα, το έδα­φος και την κυ­ριαρ­χία τόσο της Ελ­λά­δας όσο και της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, δεν ανα­θε­ω­ρεί­ται ούτε επι­και­ρο­ποιεί­ται και είναι απο­λύ­τως σαφής, δίχως ν’ αφή­νει ίχνος «γκρί­ζων ζωνών». Υπό τα δε­δο­μέ­να αυτά η Τουρ­κία πρέ­πει να κα­τα­νο­ή­σει και να σε­βα­σθεί ότι η Ελ­λά­δα και η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση ευ­νο­ούν την ευ­ρω­παϊ­κή της προ­ο­πτι­κή, πλην όμως έχουν και την θέ­λη­ση αλλά και την δύ­να­μη να υπε­ρα­σπι­σθούν, αμέ­σως και απο­τε­λε­σμα­τι­κώς, τα σύ­νο­ρα, το έδα­φος και την κυ­ριαρ­χία τους.

Ει­δι­κή ανα­φο­ρά κάνει και στο Σκο­πια­νό:

Στη­ρί­ζου­με την πο­ρεία έντα­ξης της φίλης ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Τούτο όμως, για λό­γους σε­βα­σμού της Ιστο­ρί­ας, του Διε­θνούς Δι­καί­ου και του Ευ­ρω­παϊ­κού Κε­κτη­μέ­νου, προ­ϋ­πο­θέ­τει προη­γού­με­νη λύση ως προς το όνομά της, η οποία θα εμπε­ριέ­χει τις απα­ραί­τη­τες εγ­γυ­ή­σεις εξά­λει­ψης του αλυ­τρω­τι­σμού. Κα­τό­πιν τού­του ένας τρό­πος υπάρ­χει για να προ­χω­ρή­σει η έντα­ξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ: Πρώ­τον, προη­γού­με­νη ανα­θε­ώ­ρη­ση, προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση, του Συ­ντάγ­μα­τός της, κάτι το οποίο ση­μα­το­δο­τεί και τον σε­βα­σμό που η Ελ­λά­δα, η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση και το ΝΑΤΟ επι­δει­κνύ­ουν απέ­να­ντι στην έν­νο­μη τάξη της και στο κρά­τος δι­καί­ου εν γένει. Και, δεύ­τε­ρον, συμ­φω­νία που θα εμπε­ριέ­χει όλες τις εγ­γυ­ή­σεις εξά­λει­ψης του αλυ­τρω­τι­σμού που προ­α­νέ­φε­ρα.

Κα­θη­με­ρι­νή