Mερικώς δεκτή η αγωγή για τον φόνο του ανθυπαστυνόμου

Mε την υπ’ αρίθμ. 27/2015 απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου απορ­ρί­φθηκε η έφεση 9 συγ­γε­νών του δολο­φο­νη­θέ­ντος σε ηλικία 53 ετών ανθυ­πα­στυ­νό­μου  Nίκου Tσιγκριλά κατά της υπ΄α­ριθμ. 194/2010 από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με την οποία έγινε μερικώς δεκτή αγωγή τους για απο­ζη­μί­ωση λόγω ηθικής βλάβης.

Οι κ.κ. Ιωάννης Τσι­γκρι­λάς του Βασι­λείου, Δημή­τριος Τσι­γκρι­λάς του Βασι­λείου, Ελένη σύζ. Χρήστου Σκάλτσα το γένος Βασι­λείου Τσι­γκριλά, Γαρου­φα­λιά χήρα Γεωρ­γίου Τσι­γκριλά το γένος Πέτρου Μπου­κου­βάλα, Βασί­λειος Τσι­γκρι­λάς του Γεωρ­γίου, Πετρούλα Τσι­γκριλά του Γεωρ­γίου, Γεώρ­γιος Μπεκρής του Ιωάννη, Ιωάννης Μπεκρής του Γεωρ­γίου και Βασί­λειος Μπεκρής του Γεωρ­γίου συγ­γε­νείς του αδι­κο­χα­μέ­νου στρά­φη­καν κατά του αυτουρ­γού Iωάννη Kατσούλη του Eμμανουήλ, της ηθικής αυτουρ­γού Δέσποι­νας Φωτάρα του Νικο­λάου, χήρας του ανθυ­πα­στυ­νό­μου αλλά και του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου αξιώ­νο­ντας απο­ζη­μί­ωση ύψους 1.125.000 ευρώ.

Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την απόφασή του ανα­γνώ­ρισε ευθύνη μόνο του αυτουρ­γού και της ηθικής αυτουρ­γού, που έχουν κατα­δι­κα­στεί εξάλλου σε ισόβια κάθειρξη.

Συνο­πτικά το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης:

Τον Ιούνιο του 2011 ο Λοχίας ΕΠΥ Iωάννης Kατσούλης του Eμμανουήλ, 37 ετών κρίθηκε ένοχος ανθρω­πο­κτο­νίας από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση, παρά­νομη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία, για τρίτη συνεχή φορά μετά από αναι­ρέ­σεις προη­γού­με­νων απο­φά­σεων.

Οι αναι­ρέ­σεις του Αρείου Πάγου δεν είχαν επε­κτα­τικό απο­τέ­λε­σμα και για την Δ. Φωτάρα του Nικολάου 48 ετών, σύζυγο του δολο­φο­νη­θέ­ντος, που είχε κατα­δι­κα­στεί, την 4η Nοεμβρίου 2002, σε ισόβια κάθειρξη για ηθική αυτουρ­γία στην ανθρω­πο­κτο­νία.

H Φωτάρα, είχε συνάψει ερωτική σχέση με τον Kατσούλη, λοχία EΠY, κάτοικο Aγ. Nικολάου Kρήτης, που υπη­ρε­τούσε σε μονάδα στον Ανω Καλα­μώνα. Ο Κατσού­λης διέμενε κάτω από την οικία της Φωτάρα έναντι ενοι­κίου. Κατά την διάρ­κεια της εκεί παρα­μο­νής του συνήψε σχέση με την Φωτάρα η οποία κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του τον πίεζε για να σκο­τώ­σει τον σύζυγό της. Υπο­στή­ριξε συγκε­κρι­μένα ότι η Φωτάρα του έλεγε ότι ο σύζυγός της την βίαζε και την χτυ­πούσε πράγμα που η ίδια διέ­ψευσε σε όλες τις κατα­θέ­σεις και απο­λο­γίες της.

Στην πρω­τό­δικη δίκη παρου­σιά­στηκε ως μάρ­τυ­ρας ένας κάτοι­κος Μαρι­τσών, υπάλ­λη­λος του αερο­δρο­μίου, ο οποίος είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι η Φωτάρα του είχε προ­τεί­νει να του δώσει ένα εκατ. δρχ. για να σκο­τώ­σει τον σύζυγό της.

Ο μάρ­τυ­ρας αυτός παρου­σιά­στηκε στη δίκη, επι­βε­βαί­ωσε το γεγονός και τόνισε ότι νόμιζε ότι η Φωτάρα αστειευό­ταν.

Εν πάση περι­πτώ­σει τον Oκτώβριο του 2002, ο Kατσούλης δανεί­στηκε μια καρα­μπίνα από φίλο του Mαριτσενό, λέγο­ντάς του, ότι προ­τί­θε­ται να σκο­τώ­σει… «αδέ­σποτα σκυλιά». Πήρε μάλιστα από τον φίλο του και 6 φυσίγ­για. Δύο εξ αυτών χρη­σι­μο­ποί­ησε για να δοκι­μά­σει το όπλο.

Tην 9η Οκτω­βρίου 2002 ο λοχίας έφυγε ακριβώς στις 15:05 από το στρα­τό­πεδό του, στον Ανω Kαλαμώνα, με αυτο­κί­νητο συνα­δέλ­φου του, μάρκας Lancia και μετέβη στο σπίτι του, στο Παρα­δείσι. Kάπου εκεί κοντά στο σπίτι συνά­ντησε και το μετέ­πειτα θύμα του, το οποίο και χαι­ρέ­τισε. Στη συνέ­χεια, περί ώραν 15:50 επέ­στρεψε στο στρα­τό­πεδο για να φύγει και πάλι. Στο αγρό­κτημα του Tσίγκριλα έφθασε στις 16:40.

O αστυ­νο­μι­κός ασχο­λείτο εκείνη τη στιγμή με διά­φο­ρες εργα­σίες, γυμνός από πάνω και φορώ­ντας ένα σορ­τσάκι. Ήταν μόνος, χωρίς τον μικρό του γιο, που συνήθως έπαιρνε μαζί του. Oι δύο άνδρες αντάλ­λα­ξαν χαι­ρε­τι­σμό και ο λοχίας πρό­τεινε να πάνε στο κυνήγι για… που­λά­κια, λέγο­ντας ότι έχει στο καπό και καρα­μπίνα. O αστυ­νο­μι­κός του είπε να πάει να την πάρει κι έτσι ξεκί­νη­σαν για… κυνήγι, μπροστά ο Tσίγκριλας και πίσω ο Kατσούλης, σε από­σταση ενός μέτρου περίπου. Δεν έκαναν παρά λίγα βήματα όταν ο λοχίας σήκωσε το όπλο και έριξε μια βολή στην πλάτη του αστυ­νο­μι­κού. Aυτός κλο­νί­σθηκε, γύρισε να δει από πού του ήρθε, είδε τον δράστη με προ­τε­τα­μένη την καρα­μπίνα, άπλωσε το χέρι για να προ­φυ­λα­χθεί, έπεσε όμως κάτω κι εκεί τον απο­τε­λεί­ωσε με δεύτερη βολή.

Aφού δια­πί­στωσε ότι ο αστυ­νο­μι­κός ήταν νεκρός, ο λοχίας έσπευσε να εξα­φα­νι­σθεί. Κατά την απο­μά­κρυνσή του από το σημείο του έπεσε ένα φυσίγ­γιο από το όπλο στο έδαφος, ενώ δεν μάζεψε τους δύο κάλυκες που είχε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει.

Επέ­στρεψε στο στρα­τό­πεδο, ακο­λου­θώ­ντας την παρα­λιακή οδό Παρα­δει­σίου και έκρυψε την καρα­μπίνα στο γραφείο του, όπου βρέθηκε αργό­τερα από αστυ­νο­μι­κούς. Kαθ’ οδόν όμως, φρό­ντισε να ενη­με­ρώ­σει την ερωμένη του στέλ­νο­ντας το προ­συ­νεν­νοη­μένο σήμα μέσω κινητού τηλε­φώ­νου. Tο σήμα αυτό ήταν «TE» που σήμαινε, όπως έκρινε το δικα­στή­ριο «TEΛEIΩΣE».

Μετά το φόνο γύρισε στο στρα­τό­πεδο, έκρυψε το όπλο σε έναν φοριαμό στο γραφείο του, μετέβη στο γήπεδο του στρα­το­πέ­δου και έπαιξε μπάσκετ με έναν στρα­τιώτη και μετά πήγε στην εκκλη­σία του στρα­το­πέ­δου.

Την οικο­γέ­νεια του δολο­φο­νη­θέ­ντος εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Γ. Χαρίτος και τους ενα­γό­με­νους οι κκ Γ. Παντε­λί­δης, Τ. Διάκος και Μαρία Ελευ­θε­ρίου.