ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Προσφυγικό : Στο μικροσκόπιο του ΕΔΑΔ οι συνθήκες διαμονής σε Μόρια, ΒΙΑΛ και Κω

news room 1 λεπτό ανάγνωση
μετανάστες
Moria refugee camp on the island of Lesbos on February 6, 2020. / Μόρια, Λέσβος, 6 Φεβρουαρίου 2020.
Μέγεθος γραμμάτων

Το Ευ­ρω­παϊ­κό Δι­κα­στή­ριο Αν­θρω­πί­νων Δι­καιω­μά­των εξε­τά­ζει τις συν­θή­κες δια­μο­νής στα hot spot στην Μόρια, στη Κω και στη ΒΙΑΛ. Για συ­γκε­κρι­μέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις 8 αι­τού­ντων άσυλο, το Ευ­ρω­παϊ­κό Δι­κα­στή­ριο έχει ζη­τή­σει από την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση να απα­ντή­σει σε ερω­τή­μα­τα σχε­τι­κά με την με­τα­χεί­ρι­σή τους στα κέ­ντρα υπο­δο­χής.

Οι νο­μι­κές ομά­δες HIAS και Equal Rights Beyond Borders έχουν ανα­λά­βει την εκ­προ­σώ­πη­ση τεσ­σά­ρων εξ αυτών.

Σε σχε­τι­κή ανα­κοί­νω­ση ανα­φέ­ρε­ται:

«Η με­γά­λη προ­σο­χή και δη­μο­σιό­τη­τα που έλαβε η κα­τά­στα­ση στα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου μετά το ξέ­σπα­σμα της πυρ­κα­γιάς στην Μόρια, έχει πλέον εξα­σθε­νί­σει. Την ίδια στιγ­μή, οι συν­θή­κες δια­βί­ω­σης στα νησιά συ­νε­χί­ζουν να είναι κα­τα­στρο­φι­κές. Οι δια­μέ­νο­ντες έχουν ελά­χι­στη πρό­σβα­ση σε ια­τρι­κή πε­ρί­θαλ­ψη, υπο­δο­μές υγιει­νής και κα­τάλ­λη­λη στέγη και συχνά ανα­γκά­ζο­νται να κοι­μού­νται σε αντί­σκη­να που πλημ­μυ­ρί­ζουν από τα νερά της χει­με­ρι­νής βρο­χής. Ούτε οι ιδιαί­τε­ρα ευά­λω­τοι άν­θρω­ποι εξαι­ρού­νται από αυτές τις συν­θή­κες. Ακόμα και σε μια τέ­τοια πε­ρί­ο­δο που ο κίν­δυ­νος έξαρ­σης της παν­δη­μί­ας του Covid-19 στα καμπ ήταν και πα­ρα­μέ­νει άμε­σος, μέλη ομά­δων υψη­λού κιν­δύ­νου, συ­νε­χί­ζουν να είναι εκτε­θει­μέ­να σε αυτές τις συν­θή­κες χωρίς καμία προ­στα­σία.

Το Ευ­ρω­παϊ­κό Δι­κα­στή­ριο Αν­θρω­πί­νων Δι­καιω­μά­των έχει τώρα ζη­τή­σει από την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση να απα­ντή­σει σε ερω­τή­μα­τα σχε­τι­κά με την με­τα­χεί­ρι­ση συ­νο­λι­κά 8 ατό­μων. Και οι 8 διέ­με­ναν σε ένα από τα λε­γό­με­να Hotspots της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης και έπα­σχαν από υπο­κεί­με­να νο­σή­μα­τα ή ήταν ιδιαί­τε­ρα ευά­λω­τοι για άλ­λους λό­γους.

Τε­λι­κά, το Δι­κα­στή­ριο συ­νέ­δε­σε 8 υπο­θέ­σεις από την Χίο, την Κω, τη Λέσβο και τη Σάμο, δη­λα­δή από 4 από τα 5 Hotspots της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Συ­νε­πώς, αυτές οι υπο­θέ­σεις κα­τα­δει­κνύ­ουν τη δο­μι­κή πα­ρα­νο­μία της πο­λι­τι­κής των Hotspots, καθώς και την αδυ­να­μία εφαρ­μο­γής της πο­λι­τι­κής των hotspots και της δια­δι­κα­σί­ας συ­νό­ρων κατά τρόπο που να μην πα­ρα­βιά­ζει τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα. Αυτό το ση­μείο πρέ­πει να λη­φθεί υπόψη και από τους υπευ­θύ­νους λήψης απο­φά­σε­ων στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, καθώς η πρό­τα­ση για το ‘Νέο Σύμ­φω­νο για την Με­τα­νά­στευ­ση και το Άσυ­λο΄ δίνει έμ­φα­ση στη δια­δι­κα­σία συ­νό­ρων και στην εξω­τε­ρί­κευ­ση της ευ­θύ­νης προ­στα­σί­ας των προ­σφύ­γων, δη­λα­δή σε αυτές ακρι­βώς τις πο­λι­τι­κές που οδή­γη­σαν στην πα­ρού­σα κα­τά­στα­ση.

‘Πλέον ενα­πό­κει­ται στο Δι­κα­στή­ριο να δη­λώ­σει απε­ρί­φρα­στα ότι οι συν­θή­κες δια­μο­νής στα hotspots δεν ικα­νο­ποιούν τις στοι­χειώ­δεις αν­θρώ­πι­νες ανά­γκες και ότι το μέτρο του γε­ω­γρα­φι­κού πε­ριο­ρι­σμού θέτει τις ζωές των ευά­λω­των αν­θρώ­πων σε σο­βα­ρό κίν­δυ­νο’ – δη­λώ­νει η Έλλη Κριω­νά-Σα­ρά­ντη, από τη HIAS Ελ­λά­δος.

Ιδιαί­τε­ρα ευά­λω­τοι αι­τού­ντες

Το Δι­κα­στή­ριο θα έχει τώρα την ευ­και­ρία να απο­φα­σί­σει αν οι συ­γκε­κρι­μέ­νες συν­θή­κες πα­ρα­βί­α­σαν τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα των αι­τού­ντων. Η Ευ­ρω­παϊ­κή Σύμ­βα­ση για τα Δι­καιώ­μα­τα του Αν­θρώ­που απα­γο­ρεύ­ει την εξευ­τε­λι­στι­κή και απάν­θρω­πη με­τα­χεί­ρι­ση και υπο­χρε­ώ­νει τα κράτη να προ­στα­τεύ­ουν το δι­καί­ω­μα στη ζωή. Ωστό­σο, στις συ­γκε­κρι­μέ­νες υπο­θέ­σεις, το Ελ­λη­νι­κό Κρά­τος όχι μόνο δεν κα­τά­φε­ρε να προ­στα­τεύ­σει τους αι­τού­ντες από απάν­θρω­πη και εξευ­τε­λι­στι­κή με­τα­χεί­ρι­ση αλλά επι­πλέ­ον, τη διευ­κό­λυ­νε ενερ­γά.

Η υπό­θε­ση της E.F. αφορά σε μια γυ­ναί­κα, χήρα, η οποία το 2016 δια­γνώ­στη­κε με HIV, συ­νε­πεία βια­σμού. Λάμ­βα­νε αδιά­λει­πτη αντι­ρε­τροϊ­κή θε­ρα­πεία μέχρι τον Οκτώ­βριο του 2019 που κρα­τή­θη­κε αυ­θαί­ρε­τα και βα­σα­νί­στη­κε από τις αρχές της χώρας της. Όταν ει­σήλ­θε στην Ελ­λά­δα το Δε­κέμ­βριο του 2019, ήταν ασυμ­πτω­μα­τι­κή. Στην Μόρια, δεν υπε­βλή­θη σε ια­τρι­κό έλεγ­χο και εκτί­μη­ση ευα­λω­τό­τη­τας, πα­ρό­λο που είχε ενη­με­ρώ­σει τις αρχές ότι χρεια­ζό­ταν εξέ­τα­ση αλλά και θε­ρα­πεία κατά του HIV. Αντ ‘αυτού, το­πο­θε­τή­θη­κε σε μια σκηνή με ανοι­χτή πόρτα. Τέσ­σε­ρις μήνες μετά την άφιξή της, μια εξέ­τα­ση αί­μα­τος επι­βε­βαί­ω­σε ότι ήταν όντως ορο­θε­τι­κή και οι ια­τροί ζή­τη­σαν να με­τα­φερ­θεί σε εξει­δι­κευ­μέ­νο νο­σο­κο­μείο στην Αθήνα, καθώς δεν υπήρ­χε κα­τάλ­λη­λη θε­ρα­πεία στη Λέσβο. Οι αρχές δεν με­τέ­φε­ραν την E.F. και στο με­σο­διά­στη­μα, λόγω της δια­κο­πής της αντι­ρε­τροϊ­κής θε­ρα­πεί­ας, η E.F. άρ­χι­σε να υπο­φέ­ρει από χρό­νιο βήχα, που την έκανε να βήχει αίμα, σο­βα­ρά δερ­μα­τι­κά εξαν­θή­μα­τα, πυ­ρε­τό, διάρ­ροια και απώ­λεια όρε­ξης. Η E.F. έχασε πε­ρί­που 20 κιλά από την άφιξή της στην Ελ­λά­δα και, στα τέλη Μαΐου του 2020, πε­ρισ­σό­τε­ρο από 6 μήνες μετά την άφιξή της στην Ελ­λά­δα, δια­γνώ­στη­κε με καρ­κί­νο του αί­μα­τος σχε­τι­ζό­με­νο με HIV, συ­νε­πεία της συ­νε­χι­ζό­με­νης έλ­λει­ψης πρό­σβα­σης σε κα­τάλ­λη­λη υγειο­νο­μι­κή πε­ρί­θαλ­ψη. Η E.F. ήταν σε ιδιαί­τε­ρα ευά­λω­τη κα­τά­στα­ση όταν έφτα­σε στην Ελ­λά­δα. Η πα­ρα­μο­νή της στην Ελ­λά­δα χει­ρο­τέ­ρευ­σε κατά πολύ την κα­τά­στα­σή της, πα­ρα­βί­α­σε την αξιο­πρέ­πειά της και έθεσε τη ζωή της σε σο­βα­ρό κίν­δυ­νο.

Η υπό­θε­ση του M.A. αφορά έναν ηλι­κιω­μέ­νο άντρα, ο οποί­ος είχε ήδη πε­ρά­σει 7 μήνες στο Hotspot της ΒΙΑΛ, όταν τον Απρί­λιο του 2020 κα­τα­τέ­θη­κε εκ μέ­ρους του, αί­τη­ση ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων στο Ευ­ρω­παϊ­κό Δι­κα­στή­ριο Αν­θρω­πί­νων Δι­καιω­μά­των. o M.A. ζούσε σε ένα μικρό, ασφυ­κτι­κά γε­μά­το αντί­σκη­νο το οποίο μοι­ρα­ζό­ταν με με­ρι­κά μέλη της οι­κο­γέ­νειάς του. Κοι­μό­ταν στο κρύο έδα­φος ελ­λεί­ψει κρε­βα­τιού. Ως ηλι­κιω­μέ­νος με υπο­κεί­με­να νο­σή­μα­τα, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του δια­βή­τη και των καρ­δια­κών πα­θή­σε­ων, ο M.A. ήταν ιδιαί­τε­ρα ευά­λω­τος σε επι­πλο­κές από τον Covid-19. Δεν μπο­ρού­σε να φρο­ντί­σει τον εαυτό του και ήταν ιδιαί­τε­ρα εξαρ­τη­μέ­νος από τα μέλη της οι­κο­γέ­νειάς του. Είχε πε­ριο­ρι­σμέ­νη πρό­σβα­ση σε υπο­δο­μές υγιει­νής αλλά και σε τρε­χού­με­νο νερό και σα­πού­νι, με απο­τέ­λε­σμα να μπο­ρεί σπά­νια να πλέ­νε­ται και μετά δυ­σκο­λί­ας να βγαί­νει από το αντί­σκη­νό του.

Η υπό­θε­ση της A.R. αφορά σε μια αι­τού­σα η οποία κρα­τή­θη­κε πα­ρά­νο­μα για πε­ρισ­σό­τε­ρους από 4 μήνες στο ΠΡΟ­ΚΕ­ΚΑ της Κω: Μετά την εί­σο­δό της στην Ελ­λά­δα, η A.R. με­τα­φέρ­θη­κε με χει­ρο­πέ­δες στη φυ­λα­κή και δεν ενη­με­ρώ­θη­κε ποτέ για το λόγο κρά­τη­σής της. Συ­νε­πεία της έμ­φυ­λης βίας που βίωσε στη χώρα κα­τα­γω­γής της, η A.R. έπα­σχε από σο­βα­ρά γυ­ναι­κο­λο­γι­κά προ­βλή­μα­τα. Στην Κω, ζή­τη­σε πολ­λές φορές να δει ιατρό, ψυ­χο­λό­γο και δι­κη­γό­ρο, αλλά οι αρχές απέρ­ρι­ψαν τα αι­τή­μα­τά της. Το μόνο που έλαβε ως βο­ή­θεια για τις ια­τρι­κές της πα­θή­σεις ήταν με­ρι­κά παυ­σί­πο­να για να τη βοη­θή­σουν να κοι­μά­ται τη νύχτα. Η κα­τά­στα­σή της ήταν τόσο τρα­γι­κή και έφτα­σε σε τέ­τοιο ση­μείο απελ­πι­σί­ας που τε­λι­κά απο­πει­ρά­θη­κε να αυ­το­κτο­νή­σει. Στο κέ­ντρο κρά­τη­σης η πόρτα που δια­χώ­ρι­ζε το δω­μά­τιο στο οποίο έμενε από τους άντρες είχε σπά­σει, ενώ σπα­σμέ­νη ήταν και η πόρτα του ντους, γε­γο­νός που της προ­κα­λού­σε έντο­νο άγχος.

Η υπό­θε­ση του M.A. αφορά σε έναν αι­τού­ντα με υπο­κεί­με­νο νό­ση­μα, ιδιαί­τε­ρα ευά­λω­το σε επι­πλο­κές από Covid-19, ο οποί­ος ζούσε στο ευ­ρω­παϊ­κό Hotspot στη ΒΙΑΛ της Χίου. Ο M.A. προ­σπα­θού­σε να δει ιατρό για μήνες αλλά δεν τα κα­τά­φε­ρε. Όσο πε­ρί­με­νε να δει ιατρό, η κα­τά­στα­σή του χει­ρο­τέ­ρευ­σε και ανέ­πτυ­ξε σο­βα­ρό βήχα που συχνά συ­νο­δευό­ταν με απο­βο­λή αί­μα­τος, καθώς και εμε­τούς που δεν του επέ­τρε­παν να κρα­τή­σει το φα­γη­τό που λάμ­βα­νε στον ορ­γα­νι­σμό του.

Αυτές οι τύχες αντι­κα­το­πτρί­ζουν τα δεινά χι­λιά­δων αν­θρώ­πων.

Τα πα­ρα­πά­νω δεί­χνουν ότι οι απάν­θρω­πες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης στα ευ­ρω­παϊ­κά Hotspots της Ελ­λά­δας έχουν αντί­κτυ­πο σε όλους – στους ηλι­κιω­μέ­νους, τους αρ­ρώ­στους, τις γυ­ναί­κες, τα παι­διά: στους αν­θρώ­πους.

«Κάθε μέρα γι­νό­μα­στε μάρ­τυ­ρες πα­ρα­βιά­σε­ων αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των. Κάθε μέρα ολο­έ­να και κα­ταρ­ρέ­ουν τα θε­μέ­λια των ευ­ρω­παϊ­κών αξιών στα ελ­λη­νι­κά νησιά. Στο ευ­ρω­παϊ­κό προ­σφυ­γι­κό δί­καιο υπάρ­χουν κα­νό­νες που απα­γο­ρεύ­ουν τα όσα συμ­βαί­νουν στην Ευ­ρώ­πη. Αυτό όμως δεν νοιά­ζει κα­νέ­ναν. Κάθε μέρα προ­σπα­θού­με να δια­σφα­λί­σου­με με τα νο­μι­κά ερ­γα­λεία που έχου­με στη διά­θε­σή μας ότι οι άν­θρω­ποι πρέ­πει να με­τα­χει­ρί­ζο­νται ως άν­θρω­ποι, τί­πο­τα πα­ρα­πά­νω. Ήρθε η ώρα το Ευ­ρω­παϊ­κό Δι­κα­στή­ριο Αν­θρω­πί­νων Δι­καιω­μά­των να το­πο­θε­τη­θεί ανά­λο­γα» – δή­λω­σε η Νίκη Γε­ωρ­γί­ου από τους Equal Rights Beyond Borders.

Πηγή: in.gr

Σχολιασμός Άρθρου

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

Προσθέστε ένα σχόλιο

Το E-mail δεν θα δημοσιευτεί.
Πρέπει να συμπληρωθούν όλα τα πεδία για την υποβολή του σχολίου.