Θα τα μαζέψετε μετά;

Ψά­χνο­ντας για φαρ­μα­κείο προ­χθές, έφτα­σα μέχρι την Λίνδο για να βρω ότι δεν είχε στα δύο φαρ­μα­κεία της πε­ριο­χής εδώ στο Νότο, στο Γεν­νά­δι και στη Λάρδο. Βα­δί­ζο­ντας στα στενά της Λίν­δου, σκό­ντα­φτα μπρο­στά σε στρώ­μα­τα ιλου­στρα­σιόν δι­πλής όψεως φυλ­λά­δια υπο­ψη­φί­ου. Συ­γκε­κρι­μέ­νου υπο­ψη­φί­ου. Δεν υπήρ­χαν άλλα. ‘Ηταν πα­ντού. Μπρο­στά σε ει­σό­δους, εξεί­χαν από γραμ­μα­το­κι­βώ­τια σπι­τιών, είχαν κάνει σω­ρούς μπρο­στά στις πόρ­τες κλει­στών κα­τα­στη­μά­των πε­ρι­φε­ρό­με­να από τον αέρα. Παλιά προ­ε­κλο­γι­κή πρα­κτι­κή θα μου πείτε. Ναι… αλλά ο συ­γκε­κρι­μέ­νος ευαγ­γε­λί­ζε­ται το «νέο». Θα δούμε άραγε το «νέο», την Δευ­τέ­ρα, να στέλ­νει τα συ­νερ­γεία που έστει­λε για να γε­μί­σουν τα σο­κά­κια της Λίν­δου , να τα μα­ζέ­ψουν;