ΣτΕ: Οι φορολογούμενοι έχουν το δικαίωμα αμφισβήτησης των αντικειμενικών αξιών

Η χθε­σι­νή από­φα­ση (υπ’ αριθμ. 86/2015) του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, συ­νι­στά μία πολύ με­γά­λη νίκη των φο­ρο­λο­γου­μέ­νων ενά­ντια στην ασυ­δο­σία του Κρά­τους και θα απο­τε­λέ­σει στο μέλ­λον μία πολύ ση­μα­ντι­κή “ασπί­δα”, η οποία μά­λι­στα θα συμ­βά­λει στην αλ­λα­γή ολό­κλη­ρης της φι­λο­σο­φί­ας στη φο­ρο­λό­γη­ση των ακι­νή­των.

Η από­φα­ση αφορά πο­λί­τη, κά­τοι­κο του Πα­λαιού Ψυ­χι­κού, στον οποί­ον επι­βλή­θη­κε Φόρος Ακί­νη­της Πε­ριου­σί­ας με βάση τις αντι­κει­με­νι­κές τιμές, οι οποί­ες όμως ήταν πα­ρά­λο­γα υψη­λές. Ο πο­λί­της θέ­λη­σε να έχει το δι­καί­ω­μα να αμ­φι­σβη­τή­σει τις τιμές αυτές και να ανα­γκά­σει το δη­μό­σιο να ανα­λύ­σει τον τρόπο που αυτό προσ­διό­ρι­σε την αξία του ακι­νή­του του, κάτι που όμως η ΔΟΥ Ψυ­χι­κού απέρ­ρι­ψε, αφού η αμ­φι­σβή­τη­ση εκ μέ­ρους του πο­λί­τη δεν προ­βλε­πό­ταν από το σχε­τι­κό νόμο του ΦΑΠ (ν. 3842/2010).

Ο πο­λί­της προ­σέ­φυ­γε στο Διοι­κη­τι­κό Δι­κα­στή­ριο και πα­ράλ­λη­λα προ­σέ­φυ­γε και στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας, με βάση τη δια­δι­κα­σία της πι­λο­τι­κής δίκης (Ν. 3900/2010), ώστε να κρι­θεί “το γε­νι­κό­τε­ρου εν­δια­φέ­ρο­ντος ζή­τη­μα” κατά πόσον ο πο­λί­της “ο υπο­κεί­με­νος σε ΦΑΠ βάσει του άρ­θρου 32 του νόμου 3842/2010 έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να αμ­φι­σβη­τή­σει με προ­σφυ­γή του στο Διοι­κη­τι­κό δι­κα­στή­ριο το ύψος της αντι­κει­με­νι­κής αξίας του βα­ρυ­νό­με­νου με τον επί­μα­χο φόρο ακι­νή­του του, σε αρ­νη­τι­κή δε πε­ρί­πτω­ση να κρι­θεί η συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τα της δια­τά­ξε­ως αυτής”.

Την υπό­θε­ση ανέ­λα­βε ο δι­κη­γό­ρος Αθη­νών κ. Χρή­στος Κλειώ­σης, ο οποί­ος είναι μέλος του Δ.Σ. του Συλ­λό­γου Έλ­λη­νες Φο­ρο­λο­γού­με­νοι, αλλά και συ­νερ­γα­ζό­με­νος δι­κη­γό­ρος του κι­νή­μα­τος πο­λι­τών “Έλ­λη­νες Φο­ρο­λο­γού­με­νοι”, ενώ στο δι­κα­στή­ριο πα­ρα­στά­θη­κε η δι­κη­γό­ρος κα Μαίρη Σκια­διώ­τη από το γρα­φείο Kyros Law Offices.

Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας ανα­φέ­ρει ότι, “οι δια­τά­ξεις του άρ­θρου 41 του ν. 1249/1982 (ο αρ­χι­κός νόμος περί αντι­κει­με­νι­κών αξιών) δεν είναι αντί­θε­τες με το Σύ­νταγ­μα, αφού με αυτές δεν θε­σπί­ζε­ται αμά­χη­το τεκ­μή­ριο προσ­διο­ρι­σμού της αξίας των εν λόγω ακι­νή­των, δε­δο­μέ­νου, ότι ο φο­ρο­λο­γού­με­νος δύ­να­ται με δική του πρω­το­βου­λία να απο­στεί από την εφαρ­μο­γή του αντι­κει­με­νι­κού τρό­που προσ­διο­ρι­σμού της αγο­ραί­ας αξίας, ζη­τώ­ντας από το δι­κα­στή­ριο, κατά την πα­ρά­γρα­φο 6 της ως άνω δια­τά­ξε­ως, τον εκ μέ­ρους του προσ­διο­ρι­σμό της”.

Κατ’ ανα­λο­γία, υπο­γραμ­μί­ζε­ται στην από­φα­ση του ΣτΕ, “και οι δια­τά­ξεις των άρ­θρων 32 και 34 του ν. 3842/2010, ερ­μη­νευό­με­νες σε συν­δυα­σμό με εκεί­νες της εκ­δο­θεί­σης ΠΟΛ.1225/24.12.2012 από­φα­σης του υφυ­πουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών, με τις οποί­ες επί­σης πα­ρέ­χε­ται στον φο­ρο­λο­γού­με­νο η δυ­να­τό­τη­τα να αμ­φι­σβη­τή­σει την φο­ρο­λο­γη­τέα αξία ακι­νή­των, όπως έχει προσ­διο­ρι­στεί στο εκ­κα­θα­ρι­στι­κό ση­μεί­ω­μα-δή­λω­ση ΦΑΠ βάσει του αντι­κει­με­νι­κού τρό­που προσ­διο­ρι­σμού αγο­ραί­ας αξίας και, στη συ­νέ­χεια, να ζη­τή­σει από το δι­κα­στή­ριο, με προ­σφυ­γή του κατά της σχε­τι­κής απορ­ρι­πτι­κής πρά­ξης του προϊ­στα­μέ­νου της αρ­μό­διας ΔΟΥ, τον εκ μέ­ρους του προσ­διο­ρι­σμό της, δεν είναι κατά το μέρος αυτό, αντί­θε­τες με το Σύ­νταγ­μα”.

Και κα­τα­λή­γει η από­φα­ση του ΣτΕ: “Εφό­σον, ο φο­ρο­λο­γού­με­νος ο υπο­κεί­με­νος σε φόρο ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας έχει τη δυ­να­τό­τη­τα, κατά τις δια­τά­ξεις των άρ­θρων 32 και 34 του ν. 3842/2010, ερ­μη­νευό­με­νες σε συν­δυα­σμό με εκεί­νες του άρ­θρου 4 της κατ’ εξου­σιο­δό­τη­ση του άρ­θρου 34 πα­ρά­γρα­φος 6 του νόμου τού­του (ν. 3842/2010) εκ­δο­θεί­σης ΠΟΛ.1225/24.12.2012 από­φα­σης του υφυ­πουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών να αμ­φι­σβη­τή­σει με προ­σφυ­γή του στο Διοι­κη­τι­κό Δι­κα­στή­ριο το ύψος της αντι­κει­με­νι­κής αξίας του βα­ρυ­νό­με­νου με τον ως άνω φόρο ακι­νή­του του, η ως άνω ρύθ­μι­ση δεν αντί­κει­ται στο Σύ­νταγ­μα”.

Με απλά λόγια, με την 86/2015 από­φα­ση του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας ανα­γνω­ρί­στη­κε το δι­καί­ω­μα του φο­ρο­λο­γού­με­νου να φο­ρο­λο­γεί­ται επί της πραγ­μα­τι­κής αγο­ραί­ας αξίας του ακι­νή­του και όχι επί της αξίας που ορί­ζει το κρά­τος (αντι­κει­με­νι­κή αξία ή αξία του Ν. 3842/2010). Αν και η από­φα­ση αφο­ρού­σε τον ΦΑΠ είναι σί­γου­ρο ότι επηρ­ρε­ά­ζει και τον ΕΝΦΙΑ γιατί η αξία του ακι­νή­του υπο­λο­γί­ζε­ται βάσει των ίδιων δια­τά­ξε­ων (αρ. 32 Ν. 3842/2010).

Η από­φα­ση δεν κρί­νει αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό τον ΦΑΠ. Όμως, με βάση τη στρα­τη­γι­κή που ακο­λού­θη­σε ο κ. Κλειώ­σης, δεν ήταν αυτό το ζη­τού­με­νο. Κρί­θη­κε το δι­καί­ω­μα των φο­ρο­λο­γου­μέ­νων να αμ­φι­σβη­τή­σουν τις “φου­σκω­μέ­νες” και εντε­λώς ατεκ­μη­ρί­ω­τες αξίες που υπο­λο­γί­ζει το Υπουρ­γείο των Οι­κο­νο­μι­κών.

Στο εξής, αν ο πο­λί­της κρί­νει ότι η αξία είναι φου­σκω­μέ­νη, μπο­ρεί να την αμ­φι­σβη­τή­σει. Και βε­βαί­ως, δε θα χρεια­στεί ο κάθε πο­λί­της να προ­σφεύ­γει κάθε φορά στα δι­κα­στή­ρια για να βρει το δίκιο του. Το Κρά­τος θα ανα­γκα­στεί σύ­ντο­μα (*) να βρει νέους, πιο δί­καιους τρό­πους υπο­λο­γι­σμού της αξίας των ακι­νή­των και να φο­ρο­λο­γεί επί αυτών και όχι επί των πα­ρά­λο­γων αξιών που υπο­λό­γι­ζε με πρω­το­φα­νείς -και συχνά αστή­ρι­κτες- με­θό­δους. Σε πε­ρί­πτω­ση δε προ­σφυ­γής του πο­λί­τη, το Κρά­τος θα είναι ανα­γκα­σμέ­νο να απο­δει­κνύ­ει το πώς υπο­λό­γι­σε αυτό την αξία του ακι­νή­του. Και βε­βαί­ως, εάν η υπό­θε­ση κρί­νε­ται υπέρ του πο­λί­τη, ανα­τρέ­πο­νται όλοι οι υπο­λο­γι­σμοί του Κρά­τους για ολό­κλη­ρη την πε­ριο­χή, ή και για ομοει­δείς πε­ριο­χές. Και συ­νε­πώς, το Κρά­τος θα πρέ­πει να οδη­γη­θεί σε τρό­πους απο­τί­μη­σης πραγ­μα­τι­κά αντι­κει­με­νι­κών!

Αυτή η από­φα­ση του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας είναι ορι­στι­κή. Και δε θα μπο­ρεί να αλ­λά­ξει ποτέ στο μέλ­λον, ανε­ξάρ­τη­τα του εάν αλ­λά­ξουν οι νόμοι για τη φο­ρο­λο­γία ακι­νή­των. Ο πο­λί­της θα μπο­ρεί πάντα να αμύ­νε­ται απέ­να­ντι στην αυ­θαι­ρε­σία του Κρά­τους και στον πα­ρά­λο­γο υπο­λο­γι­σμό των αξιών των ακι­νή­των.

Η από­φα­ση αυτή πα­ρου­σιά­στη­κε σή­με­ρα στα ΜΜΕ, αλλά με λαν­θα­σμέ­νο τρόπο, αφού το “βάρος” της εί­δη­σης δό­θη­κε στο ότι ο ΦΑΠ κρί­θη­κε συ­νταγ­μα­τι­κός και όχι στην τε­ρά­στια ανα­τρο­πή που γί­νε­ται υπέρ των φο­ρο­λο­γού­με­νων. Δείτε με­ρι­κούς τί­τλους από ΜΜΕ: ΣτΕ: Συ­νταγ­μα­τι­κός ο Φ.Α.Π., ΣτΕ: Συ­νταγ­μα­τι­κός ο νόμος για την επι­βο­λή ΦΑΠ, «Πρά­σι­νο φως» για τον ΦΑΠ .

(*) Ήδη, με άλλη πρό­σφα­τη από­φα­ση του ΣτΕ, το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών υπο­χρε­ώ­νε­ται να ανα­προ­σαρ­μό­σει τις υπάρ­χου­σες αντι­κει­με­νι­κές τιμές των ακι­νή­των μέχρι την άνοι­ξη. Η χθε­σι­νή από­φα­ση, έρ­χε­ται να πε­ριο­ρί­σει μία πι­θα­νή συ­νέ­χι­ση των αυ­θαι­ρε­σιών του Κρά­τους ακόμη και στις νέες τιμές που θα ορί­σει.

forologoumenoi.gr