Ν. Σαντορινιός: Η κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο ούτε για την πανδημία, ούτε για την οικονομία, ούτε για τον Τουρισμό

Η μόνη επιλογή είναι να παραι­τη­θεί

Παρα­τί­θε­νται απο­σπά­σματα από την ομιλία του κοι­νο­βου­λευ­τι­κού εκπρο­σώ­που και Τομε­άρχη Ναυ­τι­λίας & Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Νεκτά­ριου Σαντο­ρι­νιού, κατά τη συζή­τηση στη Βουλή για το Νομο­σχέ­διο Του­ρι­σμού, το οποίο προ­βλέ­πει σύσταση νέας ανώ­νυ­μης εται­ρείας για τη δια­χεί­ριση των ιαμα­τι­κών πηγών ενώ συγκρο­τεί ένα θολό πλαίσιο για τη λει­τουρ­γία Οργα­νι­σμών Δια­χεί­ρι­σης – Προ­ώ­θη­σης Προ­ο­ρι­σμού. https://www.youtube.com/watch?v=VinDvHPVD8g

Ø Ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζητάμε δια­γραφή μέρους του παν­δη­μι­κού χρέους των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων και να μην επι­στρα­φούν οι επι­τρε­πτέες προ­κα­τα­βο­λές

«Προ­φα­νώς η παν­δη­μία λει­τούρ­γησε ως μεγε­θυ­ντι­κός φακός σε όλα τα προ­βλή­ματα και ταυ­τό­χρονα έφερε μεγάλο πλήγμα στον του­ρι­σμό. Μπορεί να γίνεται λόγος για φετινή ανά­καμψη, δεν έχουν όμως επου­λω­θεί οι πληγές, αφού από τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώ­βριο, καλύ­φθηκε περίπου το 50%-55% του 2019. Επι­πλέον, η του­ρι­στική «ανά­καμψη» δεν αφορά στους εργα­ζό­με­νους, οι οποίοι, στη μεγάλη πλειο­ψη­φία τους, δού­λε­ψαν 2,5 με 3 μήνες με εξο­ντω­τικά ωράρια και με ατο­μι­κές συμ­βά­σεις, διότι η Κυβέρ­νηση διέλυσε το ΣΕΠΕ και κατέ­στρεψε τις εργα­σια­κές σχέσεις με το νομο­σχέ­διο Χατζη­δάκη. Και ενώ είχαμε φέρει τρο­πο­λο­γία για να καλυ­φθούν όλοι οι εργα­ζό­με­νοι με το επίδομα ανερ­γίας, η Κυβέρ­νηση επέλεξε μια ατελή ρύθμιση που βγάζει το μεγα­λύ­τερο μέρος των εργα­ζο­μέ­νων εκτός επι­δό­μα­τος».

«Ούτε ανέ­καμ­ψαν οι μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις, κάποιες απλά επι­βιώ­νουν, χωρίς να έχουν καλύψει τις ζημιές. Ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζητάμε δια­γραφή μέρους του παν­δη­μι­κού χρέους και οι επι­στρε­πτέες προ­κα­τα­βο­λές να μην επι­στρα­φούν. Η 6μηνη παρά­ταση που δίνει η Κυβέρ­νηση, φυσικά δεν βοηθάει αφού τον Ιούνιο οι ΜμΕ δεν θα έχουν προ­λά­βει να τζι­ρά­ρει».

Ø Απο­τυ­χη­μέ­νες οι καθυ­στε­ρη­μέ­νες παρεμ­βά­σεις της Κυβέρ­νη­σης για την αύξηση του ενερ­γεια­κού κόστους

«Η Κυβέρ­νηση απαντά με ετε­ρο­χρο­νι­σμέ­νες και απο­τυ­χη­μέ­νες παρεμ­βά­σεις, στα προ­βλή­ματα που συσ­σω­ρεύ­ο­νται λόγω της σημα­ντι­κής αύξησης του ενερ­γεια­κού κόστους. Επί της ουσίας, δεν καλύ­πτε­ται το πρό­βλημα διότι, τον Ιανουά­ριο, το κόστος της ενέρ­γειας θα είναι τρι­πλά­σιο, βάσει και των επί­ση­μων στοι­χείων από το χρη­μα­τι­στή­ριο ενέρ­γειας. Πώς απαντά η Κυβέρ­νηση σε αυτό; Με την ιδιω­τι­κο­ποί­ηση της ΔΕΗ και αφαι­ρώ­ντας από το κράτος τα εργα­λεία για να δια­μορ­φώ­σει τις τιμές».

«Μέχρι και η «Καθη­με­ρινή», σε δημο­σί­ευμά της, ανα­φέ­ρει ότι με τις εξε­λί­ξεις με την ακρί­βεια και τον πλη­θω­ρι­σμό, αλλά κυρίως με το κόστος του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος, ο μέσος μισθω­τός στη χώρα μας θα

χάσει ενάμιση μισθό τον χρόνο! Πώς απα­ντούν οι κυβερ­νη­τι­κοί σε αυτό; Με το «Έλα, μωρέ, θα περάσει…», όπως μας είπε ο κ. Γεωρ­γιά­δης, και ότι «μέχρι τον Δεκέμ­βρη θα έχει τελειώ­σει η ακρί­βεια!». Τρέχουν πίσω από τις εξε­λί­ξεις δια­λύ­ο­ντας το εισό­δημα των Ελλήνων πολιτών».

«Αν δεν μπορούν να αντι­λη­φθούν τι συμ­βαί­νει στην ελλη­νική κοι­νω­νία και να απα­ντή­σουν στα προ­βλή­ματά της, επι­τέ­λους, ας φύγουν. Ας μας απα­ντή­σουν όμως: τελικά γνώ­ρι­ζαν ή όχι ότι το 88% αυτών που είναι εκτός ΜΕΘ έχουν μεγα­λύ­τε­ρες πιθα­νό­τη­τες να πεθά­νουν σε σχέση με αυτούς που είναι εντός ΜΕΘ; Γνώ­ρι­ζαν ή όχι ότι το 27% των ανθρώ­πων που πέθαναν από covid, θα μπο­ρού­σαν να είχαν σωθεί, εάν ενί­σχυαν εξ αρχής το σύστημα υγείας, αντί να το υπο­στε­λε­χώ­νουν; Γνώ­ρι­ζαν ή όχι ότι στα Περι­φε­ρειακά Νοσο­κο­μεία, η κατά­σταση είναι τέτοια που μειώνει, έτι περισ­σό­τερο, τις πιθα­νό­τη­τες επι­βί­ω­σης των ασθενών covid; Στα Δωδε­κά­νησα, για παρά­δειγμα, η υπο­βάθ­μιση των Νοσο­κο­μείων Ρόδου, Κω και Καλύ­μνου είναι τερά­στια. Μιλάμε για του­ρι­στική ανά­πτυξη, όταν αυτή τη στιγμή έχουμε ένα επίπεδο ασφά­λειας υγείας, το οποίο δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες πολιτών και επι­σκε­πτών. Μέσα στην παν­δη­μία, οι του­ρί­στες θεωρούν ως κρίσιμο παρά­γο­ντα, το επίπεδο ασφά­λειας υγείας και αυτό η Κυβέρ­νηση το έχει υπο­βαθ­μί­σει επι­λέ­γο­ντας την ιδιω­τι­κο­ποί­ησή του».

Ø Το μόνο που προ­σφέ­ρει το νέο Νομο­σχέ­διο για τον Του­ρι­σμό είναι «εξυ­πη­ρε­τή­σεις» σε ιδιω­τικά συμ­φέ­ρο­ντα

«Όλοι γνω­ρί­ζουμε, και ιδιαί­τερα μέσα σε συν­θή­κες παν­δη­μίας, ότι το του­ρι­στικό μοντέλο της χώρας μας έχει ανάγκη σοβαρής ανα­θε­ώ­ρη­σης. Χρεια­ζό­μα­στε ένα νέο μοντέλο βιώ­σι­μης του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης και η επόμενη μέρα του του­ρι­σμού είναι ήδη εδώ. Το μοντέλο «ήλιος-θάλασσα» έχει ξεπε­ρα­στεί και οι ανάγκες του επι­σκέ­πτη έχουν αλλάξει ανα­ζη­τώ­ντας ταξι­διω­τι­κές εμπει­ρίες και περι­βαλ­λο­ντική ευαι­σθη­σία. Χρειά­ζε­ται -ως προ­ο­ρι­σμοί και ως επιχειρήσεις-, να σχε­διά­σουμε και να υλο­ποι­ή­σουμε πολι­τι­κές για να απα­ντή­σουμε στις σύγ­χρο­νες προ­κλή­σεις. Το Νομο­σχέ­διο του Υπουρ­γείου Του­ρι­σμού δεν δίνει απα­ντή­σεις και το μόνο που κάνει είναι εξυ­πη­ρε­τή­σεις και προ­χει­ρό­τητα. Προ­φα­νώς αντι­λαμ­βά­νε­ται η Κυβέρ­νηση ότι ολο­κλη­ρώ­νε­ται η θητεία της και τακτο­ποιεί «εκκρε­μό­τη­τες».

Ø Ασαφή και θολά τα κρι­τή­ρια χαρα­κτη­ρι­σμού των «Πρω­τό­τυ­πων Του­ρι­στι­κών Προ­ο­ρι­σμών Ολο­κλη­ρω­μέ­νης Δια­χεί­ρι­σης»

,«Οι Οργα­νι­σμοί Δια­χεί­ρι­σης Προ­ο­ρι­σμού (DMO) είναι ιδιαί­τερα σημα­ντι­κοί στην παγκό­σμια του­ρι­στική αγορά εφόσον έχουν ένα επι­στη­μο­νικό υπό­βα­θρο, που δίνει εχέγγυα σοβαρών προ­τά­σεων, σχε­δια­σμού και καλύ­τε­ρης λει­τουρ­γίας στη δια­μόρ­φωση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Η Κυβέρ­νηση όμως, επι­λέ­γει την οδό των «ανα­πτυ­ξια­κών εται­ρειών» και, παράλ­ληλα, δεν βάζει κρι­τή­ρια χαρα­κτη­ρι­σμού, ενώ αυτά υπάρ­χουν από τον Παγκό­σμιο Οργα­νι­σμό Του­ρι­σμού. Ιδιαί­τερα για τους «Πρω­τό­τυ­πους Του­ρι­στι­κούς Προ­ο­ρι­σμούς Ολο­κλη­ρω­μέ­νης Δια­χεί­ρι­σης», ακόμα και η επι­στη­μο­νική υπη­ρε­σία της Βουλής θεωρεί τα κρι­τή­ρια ασαφή, ότι δεν έχουν σχέση με χωρο­τα­ξικό και πολε­ο­δο­μικό σχε­δια­σμό, ότι δεν μπορούν να καλύ­ψουν τις ανάγκες ενός επι­στη­μο­νι­κού σχε­δια­σμού».

«Θα πρέπει να γίνει διά­κριση των προ­ο­ρι­σμών με κρι­τή­ρια, σε τρεις κατη­γο­ρίες: Πρώτον, στους κορε­σμέ­νους προ­ο­ρι­σμούς, όπου εκεί θα πρέπει να υπάρξει ένα σχέδιο ανα­προ­σαρ­μο­γής του μοντέ­λου ανά­πτυ­ξης. Δεύ­τε­ρον, στους δυνα­μικά ανα­πτυσ­σό­με­νους προ­ο­ρι­σμούς, ώστε να βοη­θη­θούν προς ένα μοντέλο βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης και να μην πέσουν στα λάθη των κορε­σμέ­νων προ­ο­ρι­σμών. Τρίτον, στους υπο­σχό­με­νους προ­ο­ρι­σμούς».