Εκλογές στον Δήμο Ρόδου: Εχουμε την πολυτέλεια του διχασμού;

Δια­χρο­νικά οι εκλογές χαρα­κτη­ρί­ζο­νται από τα διλήμ­ματα που τίθε­νται. Είτε ανα­φε­ρό­μα­στε σε βου­λευ­τι­κές εκλογές, είτε σε αυτο­διοι­κη­τι­κές, κόμματα και παρα­τά­ξεις θέτουν ερω­τή­ματα διλημ­μα­τι­κού χαρα­κτήρα, στην προ­σπά­θειά τους να ξεδι­πλώ­σουν τα δικά τους προ­τε­ρή­ματα σε αντι­δια­στολή με τα μειο­νε­κτή­ματα του αντι­πά­λου. Είναι μία απόλυτα θεμιτή δια­δι­κα­σία προ­σέγ­γι­σης του εκλο­γι­κού σώματος.

Κάποιες φορές όμως, όταν στε­ρεύ­ουν τα επι­χει­ρή­ματα, ή υπάρχει διάχυτη η άποψη, πως κάποιο κόμμα ή αυτο­διοι­κη­τική παρά­ταξη δεν τραβάει, όπως λέμε στην καθη­με­ρινή γλώσσα, παρα­τη­ρεί­ται το φαι­νό­μενο του κοι­νω­νι­κού αυτο­μα­τι­σμού. Πρό­κει­ται για μία διχα­στική λογική, που καθο­δη­γεί­ται μία κοι­νω­νική ομάδα ενα­ντίον μία άλλης, με μία εμπρηστική-διχαστική ρητο­ρική. Δημιουρ­γού­νται ψευδή αφη­γή­ματα, με μονα­δικό στόχο να ικα­νο­ποι­ή­σουν ένα μέρος του εκλο­γι­κού σώματος, ανε­ξάρ­τητα από το απο­τέ­λε­σμα που θα δημιουρ­γή­σουν στην κοι­νω­νία και κατ’ επέ­κταση στο αύριο του τόπου.

Στη Ρόδο σήμερα γινό­μα­στε μάρ­τυ­ρες μίας διχα­στι­κής ρητο­ρι­κής, με ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά. Εκπο­ρεύ­ε­ται από συγκε­κρι­μένο υπο­ψή­φιο Δήμαρχο, αλλά στο δημόσιο διάλογο και στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης δεν συμ­με­τέ­χει ο ίδιος.

Προ­σπα­θεί να δια­φυ­λά­ξει το προφίλ του, το οποίο είναι βαριά πλη­γω­μένο και χρη­σι­μο­ποιεί άλλους για να δηλη­τη­ριά­σει το προ­ε­κλο­γικό κλίμα. Η προ­σπά­θειά του αυτή είναι ολο­φά­νερη. Είναι όμως επι­κίν­δυνη, όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και την κοι­νω­νία. Είναι κατα­στρο­φική για τη Ρόδο.

Μέσα σε όλα τα καλά που έχει το νησί μας, αν κάτι ξεχω­ρί­ζει περισ­σό­τερο, είναι η ενότητα και η συμπό­ρευση σε δύσκο­λες και εύκολες στιγμές που έχουμε ζήσει.

Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα απο­τε­λεί η περί­ο­δος της παν­δη­μίας.

Σε έναν του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό όπως η Ρόδος ενω­μέ­νοι όλοι μαζί κατα­φέ­ραμε να περιο­ρί­σουμε στο ελά­χι­στο τις επι­πτώ­σεις. Όλοι μαζί, αυτο­διοί­κηση, εργα­ζό­με­νοι και επι­χει­ρη­μα­τίες αντι­με­τώ­πι­σαν την κρίση και δεν βου­λιά­ξαμε, αλλά αντί­θετα ήρθαμε πρώτοι.

Στη Ρόδο έχουμε άξιο Περι­φε­ρειάρχη και άξιο Δήμαρχο. Ενώ­νο­ντας δυνά­μεις έχουν κατα­φέ­ρει πολλά, σε δύσκο­λες μάλιστα συγκυ­ρίες και στο μέλλον θα κατα­φέ­ρουν ακόμη περισ­σό­τερα, γιατί θέλουν και μπορούν.

Στη Δημο­κρα­τία όλοι έχουν το δικαί­ωμα να εκτί­θε­νται ως υπο­ψή­φιοι και αυτό είναι κατά­κτηση των προ­γό­νων μας. Εκτός όμως από αυτό το υπέρ­τατο κεκτη­μένο, όσοι πολι­τεύ­ο­νται έχουν και ένα ύψιστο χρέος, να απο­φύ­γουν το διχασμό της κοι­νω­νίας. Δεν έχουμε αυτή την πολυ­τέ­λεια, ειδικά σήμερα.