Συζητείται αγωγή οικογένειας κατά νοσοκομείου για τον θάνατο 26χρονης εγκύου

Για σή­με­ρα έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί, μετά και την έκ­δο­ση προ­δι­κα­στι­κής απο­φά­σε­ως, η συ­ζή­τη­ση ενώ­πιον του 2ου Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, αγω­γής που άσκη­σαν ένας κά­τοι­κος Κα­λύ­μνου και τα τρία του παι­διά κατά του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Κέ­ντρου Υγεί­ας Κα­λύ­μνου, με την οποία ζη­τούν απο­ζη­μί­ω­ση για τον άδικο θά­να­το της συ­ζύ­γου και μη­τέ­ρας τους μετά από νο­ση­λεία.

Με την αγωγή τους ζη­τούν συ­γκε­κρι­μέ­να ο μεν σύ­ζυ­γος 500.000 ευρώ και από 400.00 ευρώ κα­θέ­να από τα παι­διά, ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση λόγω της ψυ­χι­κής οδύ­νης, που υπέ­στη­σαν, από τον θά­να­το σε ηλι­κία μόλις 26 ετών της Χρυ­σο­βα­λά­ντως Μα­γκλή, που ήταν έγκυος, τον οποίο απο­δί­δουν σε πα­ρά­νο­μες, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς τους, πρά­ξεις και πα­ρα­λεί­ψεις των ορ­γά­νων του ενα­γό­με­νου νο­σο­κο­μεί­ου, κατά τη νο­ση­λεία της σε αυτό, την 6η Ια­νουα­ρί­ου 2008.

Το ίδιο δι­κα­στή­ριο είχε με προ­δι­κα­στι­κή από­φα­σή του ανα­στεί­λει την πρό­ο­δο της δίκης προ­κει­μέ­νου να κα­τα­βλη­θεί το οφει­λό­με­νο τέλος δι­κα­στι­κού εν­σή­μου.

Όπως εξι­στο­ρεί­ται στην αγωγή, την 5η Ια­νουα­ρί­ου 2008 η σύ­ζυ­γος του πρώ­του και μη­τέ­ρα των λοι­πών, πα­ρου­σί­α­σε συμ­πτώ­μα­τα γρί­πης, και συ­γκε­κρι­μέ­να πυ­ρέ­τιο 37,5-38,00, συ­νο­δευό­με­νο από έντο­νο βήχα.

Λόγω των έντο­νων συμ­πτω­μά­των που πα­ρου­σί­α­ζε, κά­λε­σαν αυ­θη­με­ρόν κιό­λας στην οικία τους πα­θο­λό­γο ιατρό, ο οποί­ος την εξέ­τα­σε το με­ση­μέ­ρι της ιδίας ημέ­ρας και τους ενη­μέ­ρω­σε ότι επρό­κει­το μάλ­λον για κά­ποια ίωση, την οποία θα πα­ρα­κο­λου­θού­σαν.

Της χο­ρή­γη­σε δε μόνο αντι­πυ­ρε­τι­κά ια­τρι­κά σκευά­σμα­τα (Depon), συ­στή­νο­ντάς της απο­φυ­γή έκ­θε­σης και κα­τά­κλι­ση.

Τις βρα­δι­νές ώρες της ιδίας ημέ­ρας η γυ­ναί­κα πα­ρου­σί­α­σε υψη­λό­τε­ρο πυ­ρε­τό (μέχρι 39) με συ­νο­δούς εντο­νό­τα­το βήχα και εμ­φα­νή κα­χε­ξία, ενώ στην πο­ρεία όταν πα­ρα­πο­νέ­θη­κε για έντο­νο πόνο στο στή­θος και τα­χυ­καρ­δία, ο σύ­ζυ­γός της την με­τέ­φε­ρε στο νο­σο­κο­μείο, προ­κει­μέ­νου να υπο­βλη­θεί σε όλες τις απα­ραί­τη­τες εξε­τά­σεις και στην ανά­γκη να νο­ση­λευ­θεί.

Η εί­σο­δός τους στο νο­σο­κο­μείο έγινε επα­κρι­βώς περί ώραν 08:30′ πρω­ι­νή και όπως υπο­στη­ρί­ζουν, ο εφη­με­ρεύ­ων ια­τρός εμ­φα­νί­στη­κε στα επεί­γο­ντα εξω­τε­ρι­κά ια­τρεία μετά από πα­ρέ­λευ­ση 1 ώρας και 20 λε­πτών.

Εξέ­τα­σε την γυ­ναί­κα η οποία, βάσει του ιστο­ρι­κού ασθε­νούς που συ­νέ­τα­ξε εν συ­νε­χεία, πα­ρου­σί­α­ζε όψη βα­ρέ­ος πά­σχο­ντος ατό­μου, δέρμα κά­θυ­δρο, τα­χύ­πνοια, και φλε­βο­κομ­βι­κή τα­χυ­καρ­δία έως 144 σφί­ξεις το λεπτό, ενώ από την ακρό­α­ση των πνευ­μό­νων δια­πι­στώ­θη­κε μεί­ω­ση ανα­πνευ­στι­κού ψι­θυ­ρί­σμα­τος άμφω ενώ στη συ­νέ­χεια εξε­τά­στη­κε κατά σειρά από καρ­διο­λό­γο, ο οποί­ος διέ­γνω­σε φλε­βο­κομ­βι­κή τα­χυ­καρ­δία, χωρίς όμως άλλα καρ­διο­λο­γι­κά ευ­ρή­μα­τα και από γυ­ναι­κο­λό­γο ο οποί­ος δεν δια­πί­στω­σε πρό­βλη­μα στο κύημα της ασθε­νούς.

Οι ενά­γο­ντες δια­τεί­νο­νται ότι οι ια­τροί όφει­λαν να είχαν δια­τά­ξει την άμεση δια­κο­μι­δή της στην Αθήνα, δο­θέ­ντος ότι η κα­τά­στα­σή της δεν ήταν δυ­να­τόν να αντι­με­τω­πι­στεί στην Κά­λυ­μνο, το Νο­σο­κο­μείο της οποί­ας στε­ρεί­ται Μο­νά­δας Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας.

Από τις ερ­γα­στη­ρια­κές εξε­τά­σεις δια­πι­στώ­θη­κε ότι πα­ρου­σί­α­ζε «λευ­κο­πε­νία», δη­λα­δή πτώση των λευ­κών αι­μο­σφαι­ρί­ων, υπο­να­τριαι­μία και ιδιαί­τε­ρα αυ­ξη­μέ­νο σάκ­χα­ρο. Επί­σης, οι «ανα­πνο­ές» της ήταν σαφώς ανώ­τε­ρες των φυ­σιο­λο­γι­κών ορίων, που σή­μαι­νε ότι ο ορ­γα­νι­σμός δεν ελάμ­βα­νε το προσ­δό­κι­μο οξυ­γό­νο.

Το­νί­ζουν ακόμη ότι υπο­βλή­θη­κε με κα­θυ­στέ­ρη­ση σε ακτι­νο­λο­γι­κό έλεγ­χο ενώ πε­ραι­τέ­ρω το αντι­βιο­τι­κό σχήμα που της δό­θη­κε δεν κά­λυ­πτε δρα­στι­κά πα­θή­σεις πνευ­μο­νιό­κοκ­κου.

Με κα­θυ­στέ­ρη­ση, όπως υπο­στη­ρί­ζουν δια­κο­μί­στη­κε στο Νο­σο­κο­μείο «Η ΣΩ­ΤΗ­ΡΙΑ» των Αθη­νών αργά το βράδυ της 6.1.2008, της έγινε θε­ρα­πευ­τι­κή δια­κο­πή της κύ­η­σης της και τε­λι­κά κα­τέ­λη­ξε.