«Καμπανάκι» Κομισιόν για τη βιωσιμότητα του χρέους-Tι μέτρα προτείνει

Σο­βα­ρές ανη­συ­χί­ες σχε­τι­κά με τις προ­ο­πτι­κές για τη βιω­σι­μό­τη­τα του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους εκ­φρά­ζει η Κο­μι­σιόν στην έκ­θε­ση συμ­μόρ­φω­σης, στοι­χεία της οποί­ας απο­κα­λύ­πτει το Bloomberg.

Η Επι­τρο­πή βλέ­πει την ανά­γκη για «εφαρ­μο­γή επι­πρό­σθε­των μέ­τρων πε­ριο­ρι­σμού του χρέ­ους που θα χτι­στούν επί των όρων και των δε­σμεύ­σε­ων που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στις δη­λώ­σεις του Eurogroup στις 25 Μαΐου και στις 15 Ιου­νί­ου». Επί­σης ζητά οι δό­σεις μέχρι τη λήξη του προ­γράμ­μα­τος να συ­νει­σφέ­ρουν στη δη­μιουρ­γία μα­ξι­λα­ριού 9 δισ ευρώ ως «ασφά­λεια» για μετά.

Σύμ­φω­να με το έγ­γρα­φο που έχει ημε­ρο­μη­νία 16 Ιου­νί­ου, και έχει στην κα­το­χή του το πρα­κτο­ρείο, οι ετή­σιες μει­κτές χρη­μα­το­δο­τι­κές ανά­γκες της Ελ­λά­δας στο βα­σι­κό (baseline) σε­νά­ριο μειώ­νο­νται στο 9,3% του ΑΕΠ το 2020 από το 17,5% του ΑΕΠ το 2017, προ­τού αυ­ξη­θούν ξανά στο 20% το 2045 και στο 20,8% το 2060, ανα­φέ­ρει το Euro2day.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται πά­ντως ότι σύμ­φω­να με την από­φα­ση των εταί­ρων οι μει­κτές χρη­μα­το­δο­τι­κές ανά­γκες πρέ­πει να είναι κάτω του 15% του ΑΕΠ με­σο­πρό­θε­σμα και κάτω του 20% μα­κρο­πρό­θε­σμα.

Πα­ράλ­λη­λα, κατά το ίδιο σε­νά­ριο, η σχέση χρέ­ους/ΑΕΠ ανα­μέ­νε­ται να φτά­σει το 176,5% το 2017, και να μειω­θεί στο 159,9% το 2020, στο 123,1% το 2030 και στο 91,2% το 2060.

Το δυ­σμε­νές σε­νά­ριο

Στο ίδιο έγ­γρα­φο πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και το δυ­σμε­νές σε­νά­ριο, σύμ­φω­να με το οποίο η δυ­να­μι­κή του χρέ­ους γί­νε­ται εκρη­κτι­κή από τα μέσα του 2030 και μετά, με το χρέος να φτά­νει το 241% του ΑΕΠ το 2060.

Σύμ­φω­να με αυτό το κακό σε­νά­ριο, οι μει­κτές χρη­μα­το­δο­τι­κές ανά­γκες ξε­περ­νούν το 20% του ΑΕΠ το 2033 και εκτι­νάσ­σο­νται στο 56% του ΑΕΠ ως το 2060.

Να ση­μειω­θεί ότι η ανά­λυ­ση προ­βλέ­πει ότι θα υπάρ­ξει αχρη­σι­μο­ποί­η­το «μα­ξι­λά­ρι» 27,5 δισ. ευρώ στο τέλος του προ­γράμ­μα­τος, από τα 86 δισ. ευρώ του προ­γράμ­μα­τος του ESM.

«Σο­βα­ρές ανη­συ­χί­ες»

Στο Compliance Report της Κο­μι­σιόν, που επι­κα­λεί­ται το πρα­κτο­ρείο, ση­μειώ­νε­ται ότι «η υψηλή σχέση ΑΕΠ/χρέος και οι μει­κτές χρη­μα­το­δο­τι­κές ανά­γκες που προ­κύ­πτουν δεί­χνουν σο­βα­ρές ανη­συ­χί­ες ανα­φο­ρι­κά με τη βιω­σι­μό­τη­τα του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους».

Η έκ­θε­ση βλέ­πει την ανά­γκη για «εφαρ­μο­γή επι­πρό­σθε­των μέ­τρων πε­ριο­ρι­σμού του χρέ­ους που θα χτι­στούν επί των όρων και των δε­σμεύ­σε­ων που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στις δη­λώ­σεις του Eurogroup στις 25 Μαΐου και τις 15 Ιου­νί­ου.

«Κα­τάλ­λη­λος συν­δυα­σμός μέ­τρων δια­χεί­ρι­σης του χρέ­ους (πε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της πλή­ρης εφαρ­μο­γής των βρα­χυ­πρό­θε­σμων μέ­τρων), επέ­κτα­σης ωρι­μάν­σε­ων και πε­ριό­δου χά­ρι­τος για το κε­φά­λαιο και τους τό­κους συν τη χρήση των κερ­δών από τα ομό­λο­γα που αγο­ρά­στη­καν μέσω SMP και ANFA θα επι­τρέ­ψει να επι­στρέ­ψει το χρέος ξανά σε βιώ­σι­μα επί­πε­δα σε όρους μει­κτών χρη­μα­το­δο­τι­κών ανα­γκών».

Συ­μπλη­ρώ­νε­ται «πως η βιω­σι­μό­τη­τα χρέ­ους και συ­νε­πώς η ανά­γκη για επι­πρό­σθε­τα μέτρα στο χρέος πρέ­πει να αξιο­λο­γη­θεί κατά τρόπο που να κα­λύ­πτει ένα αριθ­μό αρ­νη­τι­κών ρί­σκων».

Σε άλλο ση­μείο ανα­φέ­ρε­ται πως υπάρ­χει αβε­βαιό­τη­τα ανα­φο­ρι­κά με την ικα­νό­τη­τα της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης να δια­τη­ρή­σει υψηλά πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα για αρ­κε­τές δε­κα­ε­τί­ες.

Επι­προ­σθέ­τως υπάρ­χουν ση­μα­ντι­κά πτω­τι­κά ρίσκα στην ανά­πτυ­ξη τα οποία συν­δέ­ο­νται με τον γη­ρά­σκο­ντα πλη­θυ­σμό και τις τά­σεις στη συ­νο­λι­κή πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα.

Να χτι­στεί μα­ξι­λά­ρι

Οι δό­σεις προς την Ελ­λά­δα πρέ­πει να βοη­θή­σουν ώστε να χτι­στεί ένα «με­γά­λο» (sizeable) μα­ξι­λά­ρι με­τρη­τών ως το τέλος του προ­γράμ­μα­τος τον Αύ­γου­στο του 2018, σύμ­φω­να με το έγ­γρα­φο. Ένα ποσό πε­ρί­που 9 δισ. ευρώ θα μπο­ρού­σε να κα­λύ­ψει τις ανά­γκες για πε­ρί­που 10 μήνες μετά τη λήξη του προ­γράμ­μα­τος.

Η Ελ­λά­δα πρέ­πει να κα­λύ­ψει 18,9 δισ. ευρώ σε πλη­ρω­μές ως το τέλος του προ­γράμ­μα­τος ση­μειώ­νε­ται, αλλά και να εξο­φλη­θούν πε­ρί­που 5,6 δισ. ευρώ οφει­λών προς τον ιδιω­τι­κό τομέα. Όπως μά­λι­στα ση­μειώ­νει δεν θα πρέ­πει με τη λήξη του προ­γράμ­μα­τος να υπάρ­χουν κα­θό­λου οφει­λές του κρά­τους προς τον ιδιω­τι­κό τομέα.

IN.GR