Δημήτρης Ιωσήφ: «Γιατί μπήκα ενεργά στον στίβο της μάχης!»

Κύριε Ιωσήφ, πρό­σφατα δηλώ­σατε ότι με αφορμή την απόφαση του επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης ‘Ρόδος Αξιών’ κ. Δημήτρη Κρη­τι­κού ότι δεν θα είναι υπο­ψή­φιος, σας οδήγησε στο να προ­χω­ρή­σετε στο επόμενο βήμα. Εξη­γεί­στε μας τους λόγους της από­φα­σής σας.

Κ. Ντόκου, καλη­σπέρα και ευχα­ρι­στώ για τη φιλο­ξε­νία.

Είναι κοινό μυστικό ότι ο ρόλος της αντι­πο­λί­τευ­σης είναι ο πλέον άχαρος ρόλος σε κάθε δημο­τικό συμ­βού­λιο. Δεν είναι η ιδανική θέση για να είσαι δημιουρ­γι­κός ή να πάρεις πρω­το­βου­λίες, δε μετέ­χεις με τρόπο ουσια­στικό στο σχε­δια­σμό της δια­κυ­βέρ­νη­σης και των λύσεων. Μία θέση εντε­ταλ­μέ­νου δημο­τι­κού συμ­βού­λου από την άλλη σε προ­κα­λεί να βρεις λύσεις, να μηχα­νευ­τείς “θερα­πείες” για τα προ­βλή­ματα του τόπου σου, πόσω μάλλον όταν η θέση αυτή αφορά στην Οδική Ασφά­λεια και στο Κυκλο­φο­ριακό! Αυτά ήταν τα θέματα που πάντα ήθελα να λυθούν και τώρα μπορώ να χρη­σι­μο­ποι­ήσω ενερ­γη­τική φωνή, να πώ “Να λύσω” ή “Να λύσουμε”! Δεν μπο­ρούσα να απο­δε­χθώ οποια­δή­ποτε θέση όσο η Ρόδος Αξιών ήταν στις επάλ­ξεις αλλά όταν ο κ. Κρη­τι­κός έδωσε το ΟΚ, μπήκα ενεργά στον στίβο της μάχης! Και τον ευχα­ρι­στώ για αυτή του την ενέρ­γεια γιατί θα μπο­ρούσε να κρα­τή­σει παθη­τική στάση μέχρι το τέλος της θητείας του ΔΣ.

Γιατί με τον Αντώνη Καμπου­ράκη; Τι σας ώθησε σε αυτή την επιλογή;

Στην πρώτη μας κατ’ιδίαν συνά­ντηση, πολύωρη ομολογώ, είδα έναν Αντώνη Καμπου­ράκη σκυμ­μένο πάνω από τα προ­βλή­ματα της πόλης, να γνω­ρί­ζει σε βάθος κάθε λεπτο­μέ­ρεια και να θυμάται ονόματα και αριθ­μούς για το πρό­βλημα των σκου­πι­διών, των φανα­ριών, του Εθνικού Θεάτρου και ό,τι άλλο συζη­τή­σαμε. Είδα τις αντι­δρά­σεις του στις ανα­πο­διές που προ­έ­κυ­πταν και ήταν σαν νοι­κο­κύ­ρης που του χαλάς την είσοδο, του κόβεις τον ηλε­κτρι­σμό, του κατα­πα­τάς το οικό­πεδο! Κάθε πρό­βλημα το βλέπει σαν προ­σω­πικό στοί­χημα, με πείσμα και οξυ­δέρ­κεια προ­σπα­θεί να το λύσει.

Ευφυής, μορ­φω­μέ­νος, καλ­λιερ­γη­μέ­νος, επί­μο­νος, με χιούμορ… Με αυτόν τον άνθρωπο, είπα, μπορώ να συνερ­γα­στώ και να βγει απο­τέ­λε­σμα θαυ­μα­στό!

Εφόσον βρί­σκε­στε πλέον στην παρά­ταξη του δημάρ­χου Ρόδου, ποιες θα είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τες που θα πρέπει να θέσει η δημο­τική αρχή γι’ αυτή την χρονιά, κατά την άποψή σας;

Κάθε παρά­ταξη που ανα­λαμ­βά­νει τη δια­κυ­βέρ­νηση ενός Δήμου οφείλει να έχει πλάνο. Να αξιο­λο­γεί τα προ­βλή­ματα και να τα κατα­τάσ­σει από το πιο σοβαρό στο λιγό­τερο σοβαρό και από το πιο επείγον στο λιγό­τερο επείγον. Για να γίνει αυτό πρέπει να έχουμε ευαί­σθητα αυτιά στραμ­μένα στους πολίτες, να δούμε τι τους (μας) πονάει, τις τους ενοχλεί, τι τους σκο­τώ­νει (κυριο­λε­κτικά και μετα­φο­ρικά). Να τα κατα­γρά­ψουμε, να ανα­κα­λύ­ψουμε τα αίτια και να σχε­διά­σουμε / υλο­ποι­ή­σουμε τις λύσεις.

Για να πορευ­τούμε έτσι είναι απα­ραί­τητη η συγκρό­τηση ικανής ομάδας και ο συντο­νι­σμός της.

Δεν γίνεται να προ­σπα­θεί ο καθένας να λύσει ό,τι του φανεί, με όποιο τρόπο σκεφτεί, χωρίς να υπάρχει κεντρι­κός συντο­νι­σμός. Ικανοί άνθρω­ποι, ικανός συντο­νι­στής και κρυ­στάλ­λινα κίνητρα.

Αυτός ο συν­δυα­σμός, κερ­δί­ζει!

Αν θέλετε να μιλή­σουμε πιο συγκε­κρι­μένα, κατα­θέτω προ­σω­πική άποψη τώρα, τα βασικά θέματα που πρέπει να λυθούν είναι τα θέματα της καθα­ριό­τη­τας, της στάθ­μευ­σης, των θανάτων στην άσφαλτο, των κατα­πα­τή­σεων δημο­τι­κής περιου­σίας (παρα­λίες, κοι­νό­χρη­στοι χώροι, πεζο­δρό­μια κλπ, τερά­στιο πρό­βλημα που ξεφεύ­γει από τα αυστηρά όρια του Δήμου).

Δεν υποτιμώ το πράσινο, τον καλ­λω­πι­σμό της πόλης, τα επι­μέ­ρους προ­βλή­ματα των κοι­νο­τή­των, το θέμα του υπερ­πλη­θυ­σμού των ελαφιών, την προ­στα­σία των δασών, τη συντή­ρηση των μνη­μείων και των όσων άφησαν οι Ιταλοί, τις υπο­δο­μές του του­ρι­σμού μας, την κακή εικόνα των κραχτών της παλιάς πόλης, τη συντή­ρηση των σχο­λι­κών κτηρίων και τόσα άλλα.

Σε πολλούς τομείς έχουν γίνει σημα­ντικά βήματα άλλωστε, απλά πρέπει να μπουν προ­τε­ραιό­τη­τες γιατί, ταυ­τό­χρονα να λυθούν όλα δεν γίνεται. Μου έχει ανα­τε­θεί από τον δήμαρχο Ροδίων ο τομέας της Οδικής Ασφά­λειας και της Ορθής Κυκλο­φο­ρίας των οχη­μά­των “με στόχο την ανά­πτυξη καλύ­τε­ρης ποιό­τη­τας ζωής”, όπως ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά στην απόφαση. Είναι τερά­στιο, πολύ μεγα­λύ­τερο από όσο φαντα­ζό­μα­στε!

Επειδή, μέχρι τη λήξη της θητείας ο χρόνος είναι περιο­ρι­σμέ­νος, θα εστιάσω σε 3 στόχους που θεωρώ σημα­ντι­κούς για την ασφά­λεια και την ποιό­τητα της ζωής μας:

1. Αντι­κα­τά­σταση όλων των φωτει­νών σημα­το­δο­τών του νησιού, έργο μεγάλο το οποίο έχει ήδη βάλει στις ράγες ο Αντώνης Καμπου­ρά­κης αλλά χρειά­ζε­ται “σπρώ­ξιμο” από εμένα και τον Τηλέ­μαχο Καμπούρη, τον αντι­δή­μαρχο των Τεχνι­κών Υπη­ρε­σιών.

Αντι­λαμ­βά­νε­στε ότι θα συμ­βά­λει τα μάλα στη μείωση των τρο­χαίων ατυ­χη­μά­των ειδικά αν κατα­φέ­ρουμε να συν­δυα­στεί με σύστημα βιντε­ο­σκό­πη­σης. Θα είναι δυνατόν να ρυθ­μί­ζε­ται αυτό­ματα η λει­τουρ­γία των κόμβων και να εντο­πί­ζο­νται τυχόν παρα­βά­σεις!

2. Επι­σκευές στο αστικό οδικό μας δίκτυο, κυρίως λακ­κού­βες, πεζο­δρό­μια και πλα­κό­στρωτα.

Εκτός από την προφανή τους επι­κιν­δυ­νό­τητα, είναι και το πρώτο το οποίο προ­σέ­χει ο ροδίτης σε κάθε βόλτα του, το πρώτο που θα κάνει εντύ­πωση στον επι­σκέ­πτη. Είναι απα­ραί­τητη η συνερ­γα­σία δια­φό­ρων υπη­ρε­σιών και το άξιο προ­σω­πικό του Δήμου είναι έτοιμο και πρόθυμο να αντε­πε­ξέλ­θει. Θα συνερ­γα­στούμε με επαγ­γελ­μα­τίες οδηγούς οι οποίοι θα είναι “τα μάτια” μας στο δρόμο, επι­ση­μαί­νο­ντας τις επι­κίν­δυ­νες φθορές στο δίκτυο. Οι δυσκο­λίες ξεκί­νη­σαν ήδη με τη συγκρό­τηση των συνερ­γείων, τη συντή­ρηση των αυτο­κι­νή­των κ.λπ. αλλά και η υπερ­σκέ­λιση των δυσκο­λιών έχει ήδη ξεκι­νή­σει. Είμαι πολύ αισιό­δο­ξος για το απο­τέ­λε­σμα που θα δούμε αυτό το καλο­καίρι.

3. Στα­διακή οργά­νωση της στάθ­μευ­σης. Εκεί, το πλάνο είναι μεγάλο και μακρο­πρό­θε­σμο και θα χωρι­στεί στα άμεσα μέτρα και στα μεσο- μακρο­πρό­θε­σμα μέτρα. Ξεκι­νάμε ΑΜΕΣΑ αξιο­ποιώ­ντας το χώρο στην Ακαντιά που έχει ξεκι­νή­σει ήδη ο κ. Δράκος. Η κομβική κίνηση είναι να κατευ­θύ­νουμε όλους τους του­ρί­στες με τα ενοι­κια­ζό­μενα αυτο­κί­νητα προς εκείνον τον χώρο (έχει ήδη δρο­μο­λο­γη­θεί). Θα εκμε­ταλ­λευ­τούμε στο έπακρο τα λεω­φο­ρεία για τη μετα­κί­νηση των οδηγών από και προς το κέντρο. Η συνερ­γα­σία με τον κ. Παπα­οι­κο­νό­μου από το Λιμε­νικό Ταμείο είναι βασική εδώ, όπως και οι προ­τρο­πές του Εμπο­ρι­κού Συλ­λό­γου (πρό­ε­δρος ο κ. Κωστά­κης) που μας “κού­νη­σαν” και το Σωμα­τείο Ενοι­κια­στών Αυτο­κι­νή­των (πρό­ε­δρος ο κ. Γιαννάς) με τις υπο­δεί­ξεις του.

Είναι ομαδική δουλειά όλα αυτά!

Παρα­κάτω τα μεσο- μακρο­πρό­θε­σμα έργα: Ως δεύτερο βήμα θα ετοι­μά­σουμε άλλους χώρους στις δια­δρο­μές που εισέρ­χο­νται στην πόλη, νέα δρο­μο­λό­για για τους οδηγούς απο­φορ­τί­ζο­ντας βαθ­μιαία το κέντρο από το επι­πλέον καλο­και­ρινό βάρος. Ο κ. Σπυ­ρό­που­λος ετοι­μά­ζει επίσης Έξυπνη Στάθ­μευση για το κέντρο της πόλης που θα μας ειδο­ποιεί για άδειες θέσεις κλπ. Όλοι αυτοί οι χώροι θέλω να ενο­ποι­η­θούν λει­τουρ­γικά δημιουρ­γώ­ντας τη Δημο­τική Υπη­ρε­σία Στάθ­μευ­σης η οποία θα δώσει άλλον αέρα στο κέντρο της πόλης μας. Πριν με απο­κα­λέ­σετε ονει­ρο­πόλο να σας πω ότι το όνειρο έχει στο τέλος την κατα­σκευή πολυώ­ρο­φου πάρ­κινγκ το οποίο θα εξυ­πη­ρε­τεί ντό­πιους και ξένους. Τίποτα μεγάλο δεν γίνεται αν δεν το ονει­ρευ­τείς πρώτα, το πιστέ­ψεις έπειτα και το κυνη­γή­σεις μέχρι το τέλος! Θέλω να πιστέψω ότι θα τα κατα­φέ­ρουμε. Δεν είναι έργο ενός, είναι ομαδική δουλειά, αλλά, δίχως το όνειρο δεν πάμε πουθενά!

Το έτερο μεγάλο όνειρο είναι “Μηδέν θάνατοι από τροχαία”! Ως μέλος της ΕΥΘΥΤΑ εδώ και χρόνια, έχω μελε­τή­σει, έχω μιλήσει, έχω μοχθή­σει για αυτό, μαζί με τα υπό­λοιπα μέλη της.

Ήρθε η ώρα, από άλλο μετε­ρίζι, να μας τραβήξω πιο κοντά του! Την επόμενη εβδο­μάδα με τη διεύ­θυνση του τμή­μα­τος τρο­χαίας θα αξιο­λο­γή­σουμε την τοπο­θέ­τηση καμερών που θα εντο­πί­ζουν χρήση κράνους / ζώνης, χρήση κινητού κατά την οδήγηση, υπερ­βο­λική ταχύ­τητα, παρα­βί­αση κόκ­κι­νου κ.α.! Με τους βου­λευ­τές μας θα πιέ­σουμε για αύξηση του προ­σω­πι­κού της Τρο­χαίας που είναι απα­ραί­τητη για την οδική μας ασφά­λεια. Θα μελε­τή­σουμε τα επι­κίν­δυνα σημεία του δικτύου και θα ψάξουμε τρόπους να τα βελ­τιώ­σουμε. Ήδη έχει δρο­μο­λο­γη­θεί η κατα­σκευή 8 κυκλι­κών κόμβων (από τον κ. Καμπούρη Τηλ.) και έπονται άλλα!

Δεν προ­φταί­νουμε να μιλή­σουμε για την Βιώσιμη Κινη­τι­κό­τητα που βρί­σκε­ται στα μελ­λο­ντικά πλάνα, πιστεύω πως θα τα ξανα­πούμε κάποια στιγμή και πιθα­νό­τατα θα έχουμε να κάνουμε έναν μικρό απο­λο­γι­σμό των όσων είπα πριν.

Θα ονο­μά­σουμε λοιπόν τα όνειρά μας “Όραμα”, θα τα βάλουμε μπροστά, θα τα υλο­ποι­ή­σουμε και θα τα κάνουμε δώρο στους εαυτούς μας και σε όλους του συμπο­λί­τες μας.

Και, κυρίως, στα παιδιά μας!

Σας ευχα­ρι­στώ και πάλι για την ευκαι­ρία που μου δώσατε να μιλή­σουμε.