«Για γέλια και για κλάματα» οι τουρκικές αξιώσεις για το γήπεδο του Διαγόρα Ρόδου!

«Για γέλια και για κλά­μα­τα» είναι, όπως σα­φέ­στα­τα προ­κύ­πτει από νο­μί­μως δη­μο­σιευ­μέ­νες απο­φά­σεις στην Εφη­με­ρί­δα της Κυ­βερ­νή­σε­ως, επί Ιτα­λο­κρα­τί­ας και συ­γκε­κρι­μέ­να από την 29η Μαρ­τί­ου 1935, οι διεκ­δι­κή­σεις Τούρ­κων πο­λι­τών, με την ευ­λο­γία του κα­θε­στώ­τος Ερ­ντο­γάν, για απο­ζη­μιώ­σεις για την έκτα­ση του γη­πέ­δου του Δια­γό­ρα Ρόδου, η οποία κατά τους ίδιους ανήκε στον παπ­πού της οι­κο­γέ­νειας που ζει σή­με­ρα στην Τουρ­κία, όταν αυτός ήταν κά­τοι­κος του νη­σιού επί ιτα­λι­κής κα­το­χής.

Δεν πρό­κει­ται για κάτι απλό, αλλά για ένα τρο­με­ρό μη­χα­νι­σμό διεκ­δί­κη­σης «πε­ριου­σιών» Τούρ­κων που ζού­σαν σε πε­ριο­χές, όπως τα Δω­δε­κά­νη­σα, τα οποία έως το 1948 ανή­καν στην Ιτα­λία. Πρό­κει­ται για νέο κε­φά­λαιο στο σκο­τει­νό σχέ­διο Ερ­ντο­γάν για τα 18 νησιά που διεκ­δι­κεί η Τουρ­κία.

Από την έρευ­να της «δη­μο­κρα­τι­κής» προ­έ­κυ­ψε ότι το ακί­νη­το με κτη­μα­το­λο­γι­κή με­ρί­δα ΚΜ3262 Γαιών Ρόδου, δη­μιουρ­γή­θη­κε μετά από την συ­νέ­νω­ση επι­μέ­ρους κτη­μα­το­με­ρί­δων επί Ιτα­λο­κρα­τί­ας, αφού προη­γή­θη­κε η απαλ­λο­τρί­ω­σή τους από τον Ιταλό κα­τα­κτη­τή κι ακο­λού­θη­σε η με­τα­γρα­φή υπέρ του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου.

Σύμ­φω­να με δη­μο­σί­ευ­μα τουρ­κι­κής εφη­με­ρί­δας, που ανα­δη­μο­σί­ευ­σε πρώτα, το pentapostagma.gr, Τούρ­κοι πο­λί­τες που έμει­ναν εκτός της συμ­φω­νί­ας ανταλ­λα­γής πλη­θυ­σμών ανά­με­σα στην Ελ­λά­δα και την Τουρ­κία, όπως ο συ­γκε­κρι­μέ­νος πο­λί­της που με­τα­νά­στευ­σε από τη Ρόδο, όπου είχε γεν­νη­θεί, κα­τεί­χαν τί­τλους ιδιο­κτη­σί­ας για τους οποί­ους οφεί­λει η Ελ­λά­δα να απο­ζη­μιώ­σει, απο­τε­λώ­ντας ου­σια­στι­κά νέο πεδίο δόξης λα­μπρόν για εν­δε­χό­με­νες μα­ζι­κές προ­σφυ­γές απο­γό­νων των Τούρ­κων που ζού­σαν εκεί.

Τουρ­κι­κή οι­κο­γέ­νεια, ετοι­μά­ζε­ται να μη­νύ­σει το ελ­λη­νι­κό κρά­τος για την γη που θε­ω­ρεί ότι της ανή­κει στην Ρόδο σε τουρ­κι­κό δι­κα­στή­ριο στην Τουρ­κία!

Η γη που απαι­τεί η οι­κο­γέ­νεια σή­με­ρα είναι η πε­ριο­χή του στα­δί­ου του Δια­γό­ρα στο νησί. Ο δι­κη­γό­ρος της οι­κο­γε­νεί­ας Ali Elbeyoğlu είπε ότι, «όταν ο πλη­θυ­σμός ανταλ­λά­χθη­κε (το 1922), το νησί της Ρόδου ήταν τότε εκτός συμ­φω­νί­ας επει­δή το είχαν υπό την κυ­ριαρ­χία τους οι Ιτα­λοί. Οι Τούρ­κοι που με­τα­νά­στευ­σαν από τη Ρόδο και είχαν ακί­νη­τα εκεί μπο­ρούν να κα­τα­θέ­σουν μή­νυ­ση για να πά­ρουν πίσω αυτά τα αγαθά».

Ο ίδιος δι­κη­γό­ρος Elbeyoğlu μί­λη­σε για τη δια­δι­κα­σία αυτή για την Ρόδο και τι πρέ­πει να γίνει:

«Την εποχή της ανταλ­λα­γής, η Ρόδος δεν ανήκε στην ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση και κυ­ριαρ­χού­νταν από τους Ιτα­λούς. Το 1948, οι Ιτα­λοί πα­ρέ­δω­σαν τη Ρόδο ως απο­ζη­μί­ω­ση στην Ελ­λά­δα για την ιτα­λι­κή ει­σβο­λή του 1940. Καθώς η Ρόδος εν­σω­μα­τώ­θη­κε στην Ελ­λά­δα, δεν ανήκε στο πλαί­σιο των συμ­φω­νιών ανταλ­λα­γής πλη­θυ­σμών. Πε­ρί­που 2.000 μου­σουλ­μά­νοι Τούρ­κοι ζουν σή­με­ρα στο νησί. Όσοι Τούρ­κοι με­τα­νά­στευ­σαν από τη Ρόδο και είχαν ακί­νη­τη πε­ριου­σία τους εκεί μπο­ρούν να προ­σφύ­γουν στην τουρ­κι­κή δι­καιο­σύ­νη. Αυτή η πε­ριου­σία αντι­στοι­χεί πε­ρί­που στο ένα τρίτο του νη­σιού».

Οι με­τα­νά­στες δεν έφε­ραν μαζί τους τα έγ­γρα­φα που τους ανή­καν. Ωστό­σο, το τουρ­κι­κό Κτη­μα­το­λό­γιο και το Τμήμα Αρ­χεί­ου του Κτη­μα­το­λο­γί­ου του συ­νό­λου της γης κα­τα­γρά­φη­κε σε υπο­λο­γι­στή, ως «πε­ριο­χή έξω από τα σύ­νο­ρα της Τουρ­κί­ας».

Έτσι μπο­ρεί­τε να δείτε πε­ριο­χές που ανή­κουν σε Τούρ­κους στην Ελ­λά­δα, τη Βουλ­γα­ρία και τη Σερ­βία, ανε­ξάρ­τη­τα από το πού βρί­σκο­νται οι πο­λί­τες. Για τη Ρόδο, έχου­με τα πάντα στα αρ­χεία μας», κα­τα­λή­γει ο ίδιος.

Ο ίδιος δι­κη­γό­ρος, έμ­μι­σθος υπάλ­λη­λος του κα­θε­στώ­τος Ερ­ντο­γάν, δή­λω­σε επί­σης «ότι οι Έλ­λη­νες που ζουν στην Κων­στα­ντι­νού­πο­λη έχουν ανά­λο­γα δι­καιώ­μα­τα βάσει της συμ­φω­νί­ας ανταλ­λα­γής. Οι Τούρ­κοι στη Ρόδο έχουν και αυτοί αυτό το ίδιο δι­καί­ω­μα. Για πα­ρά­δειγ­μα, εκεί που βρί­σκε­ται σή­με­ρα το στά­διο Δια­γό­ρα στη Ρόδο, ανή­κει σε μια τουρ­κι­κή οι­κο­γέ­νεια. Σύμ­φω­να με τη συμ­φω­νία εν­σω­μά­τω­σης των Δω­δε­κα­νή­σων με­τα­ξύ Ιτα­λί­ας και Ελ­λά­δας, η οι­κο­γέ­νεια από την Τουρ­κία απαι­τεί τα δι­καιώ­μα­τα επί της γης της στην Ελ­λά­δα. Αυτή η πε­ρί­πτω­ση είναι επί­σης η πρώτη».

Για την ιστο­ρία, οι μου­σουλ­μά­νοι Έλ­λη­νες πο­λί­τες θε­ω­ρούν οι ίδιοι ότι είναι «Τούρ­κοι» στην κα­τα­γω­γή, διότι δεν τους ανα­φέ­ρει η συν­θή­κη της Λω­ζά­νης, αφού τα Δω­δε­κά­νη­σα εν­σω­μα­τώ­θη­καν στην Ελ­λά­δα το 1948 με τα δε­δο­μέ­να που ανέ­φε­ρε η ιταλο-τουρ­κι­κή συν­θή­κη του 1912, όταν τα νησιά είχαν πε­ριέλ­θει στην κα­το­χή της Ρώμης.

Το θέμα της πώ­λη­σης γης, το οποίο οι Τούρ­κοι της Κω ισχυ­ρί­ζο­νται ότι είναι ισλα­μι­κή ιερή γη, (Βα­κού­φια) έγινε θέμα στον τουρ­κι­κό τύπο και βρέ­θη­κε μά­λι­στα στα πρω­το­σέ­λι­δα.

Συ­γκε­κρι­μέ­να ανα­φέ­ρε­ται ότι γη που ανή­κει σε «τουρ­κι­κό» μου­σουλ­μα­νι­κό ίδρυ­μα στο ελ­λη­νι­κό νησί της Κω (İstanköy τον ανα­φέ­ρουν οι Τούρ­κοι) έχει τεθεί προς πώ­λη­ση υπό την πίεση της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης, για την ανέ­γερ­ση νο­σο­κο­μεί­ου.

Στην ουσία οι μου­σουλ­μά­νοι που ζουν σε αυτά τα νησιά, είναι Έλ­λη­νες πο­λί­τες, αλλά με την συν­δρο­μή της τουρ­κι­κής κυ­βέρ­νη­σης, απαι­τούν να εφαρ­μό­ζε­ται ο τουρ­κι­κός νόμος επί ελ­λη­νι­κού εδά­φους, σε μια χώρα μέλος της ΕΕ, ενώ θέ­λουν να μην συμ­με­τέ­χουν στην εφαρ­μο­γή των φο­ρο­λο­γι­κών νόμων που ισχύ­ουν για όλους τους Έλ­λη­νες πο­λί­τες.