Ο κακός εαυτός μας

Οι έξι νεκροί σε μία μόνο ημέρα, την προη­γού­μενη εβδο­μάδα και οι έξι τον προη­γού­μενο μήνα σε διά­στημα δύο εβδο­μά­δων είναι αριθμός που οφείλει να μας κινη­το­ποι­ή­σει ή μπο­ρούμε και να τον προ­σπε­ρά­σουμε αμέ­ρι­μνοι γιατί έχουμε πιο σοβαρά θέματα να ασχο­λη­θούμε; Γιατί έχουμε μπαράζ τρο­χαίων και πεθαί­νει κόσμος στην άσφαλτο στην εποχή της τεχνη­τής νοη­μο­σύ­νης; Μα γιατί έχουμε χάσει πολλά επει­σό­δια πριν και η απλή νοη­μο­σύνη μας παρα­μέ­νει διά­τρητη, προ­βλη­μα­τική. Δεν προ­σέ­ξαμε ποτέ ότι ο ελλη­νι­κός δρόμος είναι η πίστα που βγαίνει ο κακός εαυτός του ΄Ελληνα. Ο τσα­μπου­κάς στην οδήγηση , η αυθαι­ρε­σία, η ανυ­πα­κοή. Εκτός από τα όσα ανα­μα­σάμε χωρίς τέλος, ανα­ζη­τώ­ντας περισ­σό­τε­ρους ελέγ­χους, αστυ­νό­μευση, κάμερες, μεγα­λύ­τερα πρό­στιμα ώστε να τηρού­νται τα όρια ταχύ­τη­τας; Δεν υπάρ­χουν επι­πλέον λύσεις Η συμπε­ρι­φορά πρέπει να επι­βάλ­λε­ται, για να εφαρ­μο­στεί; Πρέπει για παρά­δειγμα να τιμω­ρη­θείς για να μη χρη­σι­μο­ποιείς το κινητό την ώρα που οδηγείς, ακόμη και πάνω στη μηχανή ή να φοράς κράνος και ζώνη; Να στα­μα­τάς στις δια­βά­σεις πεζών, ώστε αν κάποιος τολ­μή­σει να περάσει, να μη παίζει τη ζωή του κορώνα γράμ­ματα; Εάν χρειά­ζε­ται ο αυστη­ρό­τε­ρος νόμος και σε αυτές τις περι­πτώ­σεις, είναι ήδη αργά. Ο Ιαβέρης είχε επι­ση­μά­νει σε μια από τις συνε­ντεύ­ξεις του: «Πολλοί οδηγοί, ειδικά πιο νεαρής ηλικίας, υπε­ρε­κτι­μούν τις δυνα­τό­τη­τές τους, υπο­τι­μούν τις συν­θή­κες και δεν βάζουν προ­τε­ραιό­τητα την ασφά­λεια τη δική τους και των γύρω τους. Κυριαρ­χούν ο τσα­μπου­κάς και η επι­θε­τι­κό­τητα και όχι η ενσυ­ναί­σθηση και η αυτο­προ­στα­σία. Γι’ αυτό, δυστυ­χώς, πολλές ζωές χάνο­νται στην άσφαλτο».