Η αμφιλεγόμενη γιορτή

Η φετεινή γιορτή του ποδο­σφαί­ρου, το Μου­ντιάλ, στο Κατάρ, είναι ένα από τα αμφι­λε­γό­μενα στην ιστορία του ποδο­σφαί­ρου με κρι­τι­κές και καταγ­γε­λίες, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων για δια­φθορά και παρα­βιά­σεις ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των καθώς χρειά­στη­καν… θυσίες τα τελευ­ταία χρόνια εργατών που έγιναν ανα­λώ­σιμο είδος, αφού εκτός από την εντα­τι­κο­ποί­ηση της δου­λειάς, έπρεπε να αντι­με­τω­πί­σουν πρω­το­φα­νείς συν­θή­κες δια­βί­ω­σης. Σκέτη κόλαση, καθώς υπο­χρε­ώ­νο­νταν να εργά­ζο­νται 10 και 12 ώρες ημε­ρη­σίως, σε θερ­μο­κρα­σίες άνω των 45 βαθμών. Ο Guardian απο­κά­λυψε ότι από το 2010 και μετά βρήκαν το θάνατο 6.500 εργα­ζό­με­νοι, η πλειο­ψη­φία των οποίων προ­έρ­χο­νταν από τις πιο φτωχές χώρες της Ασίας: Ινδία, Πακι­στάν, Νεπάλ, Σρι Λάνκα και Μπα­γκλα­ντές. Η Διεθνής Αμνη­στία, διε­θνείς οργα­νι­σμοί αλλά και οι ποδο­σφαι­ρι­κές ομο­σπον­δίες 10 ευρω­παϊ­κών χωρών, άρχισαν να ζητάνε άμεσες παρεμ­βά­σεις από τη FIFA προς το Κατάρ,  αλλά δεν ιδρωσε το αυτί κανενός.  Για ζητή­ματα Δημο­κρα­τίας, ούτε λόγος. Το Κατάρ σφυ­ρί­ζει αδιά­φορα για τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα, με τον πρε­σβευτή του Μου­ντιάλ, Καλίντ Σαλμάν, να θυμίζει ότι «όσοι επι­σκε­φθούν τη χώρα, πρέπει να ασπα­στούν τους κανόνες μας εδώ»- τα ξενο­δο­χεία του δεν δέχο­νται -για παρά­δειγμα ομο­φυ­λό­φι­λους. καθώς  η ομο­φυ­λο­φι­λία είναι «βλάβη στο μυαλό» όπως είπε, αλλά και για τις γυναί­κες, σε βάρος των οποίων, οι νόμοι του Κατάρ εισά­γουν δια­κρί­σεις. Οι σύγ­χρο­νοι ήρωες του ποδο­σφαί­ρου θα έχουν σηκώσει ψηλά στον ουρανό της Ντόχα το βαρύ­τιμο τρόπαιο του Παγκο­σμίου Κυπέλ­λου και θα έχουν γράψει τη δική τους χρυσή σελίδα, στην ιστορία αυτού του αγα­πη­μέ­νου σπορ. Οι φίλα­θλοι από όλο τον πλανήτη θα έχουν απο­θε­ώ­σει τις μαγικές ντρί­μπλες, τα σουτ, τις απο­κρού­σεις, τα γκολ. Άραγε, πόσοι θα θυμη­θούν τις χιλιά­δες των θυμάτων, που η ανάγκη τους ανά­γκασε να φύγουν από τις χώρες τους και τις οικο­γέ­νειές τους, με απο­τέ­λε­σμα να χάσουν τη ζωή τους;