Η Σαντορίνη ξεπέρασε τα όριά της και εκπέμπει SOS

Σαντο­ρίνη ώρα μηδέν… Καθώς η φετινή του­ρι­στική σεζόν οδεύει προς τη λήξη της, δεν είναι λίγοι εκείνοι που φοβού­νται για την επόμενη ημέρα της Σαντο­ρί­νης. Και αυτό γιατί πρό­κει­ται για ένα μικρό νησί που ήδη δέχεται δύο εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες σε ετήσια βάση, με την τάση επι­σκε­ψι­μό­τη­τας να είναι ανοδική.

Η σημε­ρινή κατά­σταση της Σαντο­ρί­νης και κυρίως οι δύο «όψεις» του νησιού οδηγούν στις πρώτες φωνές που καλούν σε βοήθεια. Από τη μια υπάρ­χουν οι γιατροί, οι εκπαι­δευ­τι­κοί και οι άλλοι δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι που παίρ­νουν μετά­θεση για τη Σαντο­ρίνη και δεν βρί­σκουν στέγη να μείνουν.

«Φοβάμαι για το αύριο του νησιού, πού θα φτά­σουμε. Ο του­ρι­σμός απο­τε­λεί απειλή για την κοι­νω­νική μας συνοχή», επα­να­λαμ­βά­νει συχνά-πυκνά ο πρό­ε­δρος της τοπικής Ένωσης Ξενο­δό­χων κ. Μανώλης Καρα­μο­λέ­γκος, ενώ μαζί του συμ­φω­νεί και ο δήμαρ­χος της Σαντο­ρί­νης κ. Νίκος Ζώρζος.

Στην άλλη πλευρά βρί­σκο­νται οι Κινέζοι και οι άλλοι ξένοι επι­σκέ­πτες από όλα τα σημεία του πλανήτη που κατα­κλύ­ζουν κάθε χρόνο το νησί.

Η δημο­τι­κό­τητα της Σαντο­ρί­νης ανε­βαί­νει, αλλά οι ντόπιοι λένε ότι ο τόπος τους έφτασε σε σημείο κορε­σμού. Ηδη το νησί έχει γίνει διεθνής προ­ο­ρι­σμός, ενώ επα­νει­λημ­μένα έχει ψηφι­στεί ως ο πιο δημο­φι­λής προ­ο­ρι­σμός της Ευρώπης.

Ομως οι κάτοι­κοί του μιλούν για «μεγάλη πίεση στις υπο­δο­μές» και χωρί­ζο­νται σε δύο στρα­τό­πεδα: στους απλούς κατοί­κους που βιώνουν σε κάθε βήμα τους τις συνέ­πειες του «υπερ­πλη­θυ­σμού» και στους κατοί­κους θια­σώ­τες του «ηλιο­βα­σι­λέ­μα­τος στη Σαντο­ρίνη» που δρέπουν το οικο­νο­μικό απο­τέ­λε­σμα της συγκε­κρι­μέ­νης τάσης.

Τα επι­χει­ρή­ματα και των δύο πλευρών, ισχυρά.

Η αλήθεια είναι ότι για πρώτη φορά φέτος 141 ξενο­δο­χεία – από τα 35 το 2013 – παρέ­τει­ναν τη λει­τουρ­γία τους και τον χειμώνα, διευ­ρύ­νο­ντας την του­ρι­στική σεζόν και δια­σφα­λί­ζο­ντας ότι οι ντόπιοι επι­χει­ρη­μα­τίες θα επω­φε­λη­θούν από τη συνεχή αύξηση των του­ρι­στι­κών εσόδων.

Μια βίλα που «κρέ­με­ται» στα βράχια της ηφαι­στεια­κής Καλ­ντέ­ρας μπορεί να κοστί­σει έως 5.000 ευρώ τη βραδιά! Κανένας άλλος τόπος στην Ελλάδα – με εξαί­ρεση τη Μύκονο – δεν μπορεί να κατα­κτή­σει τέτοια επι­τυ­χία. Σχεδόν οι μισοί επι­σκέ­πτες της Σαντο­ρί­νης ταξι­δεύ­ουν στο νησί με χάρτες και ιδιω­τικά τζετ απευ­θείας από ευρω­παϊ­κές πρω­τεύ­ου­σες. Περισ­σό­τε­ροι από 850.000 επι­σκέ­πτες φτάνουν με τα γοη­τευ­τικά κρουα­ζιε­ρό­πλοια που αγκυ­ρο­βο­λούν καθη­με­ρινά στον ηφαι­στειακό κρατήρα του νησιού.

Ξεχω­ρι­στή κατη­γο­ρία απο­τε­λούν οι Κινέζοι. Η Σαντο­ρίνη έχει γίνει πλέον ο αγα­πη­μέ­νος προ­ο­ρι­σμός των κινέζων του­ρι­στών, που προ­τι­μούν να παντρευ­τούν ή και να περά­σουν εκεί τον μήνα του μέλιτος. Απο­λαμ­βά­νουν τον ήλιο, το φως και τη θάλασσα, όπως και τον πολι­τι­σμό. Για τους Κινέ­ζους, η Ελλάδα και ειδι­κό­τερα η Σαντο­ρίνη μοιάζει με μικρό παρά­δεισο, πράγμα καθόλου παρά­ξενο εάν ανα­λο­γι­στεί κανείς τα μεγέθη που συναντά στην Κίνα.

Η ταινία «Beijing Love Story», της οποίας ένα μέρος γυρί­στηκε στη Σαντο­ρίνη και αφη­γεί­ται πέντε ερω­τι­κές ιστο­ρίες ζευ­γα­ριών (προ­βλή­θηκε το 2014), βοήθησε στον χαρα­κτη­ρι­σμό του κυκλα­δί­τι­κου νησιού ως αγα­πη­μέ­νου προ­ο­ρι­σμού των Κινέζων.

Οι επαγ­γελ­μα­τίες του κλάδου δηλώ­νουν ότι η κινε­ζική αγορά είναι για αυτούς ένα νέο πεδίο προς εξε­ρεύ­νηση, τώρα που υπάρ­χουν πολλά του­ρι­στικά γραφεία που συνερ­γά­ζο­νται άμεσα με αντί­στοιχα κινε­ζικά, ενώ και η Air China εκτελεί πλέον απευ­θείας δρο­μο­λό­για από το Πεκίνο στην Αθήνα.

Το «πάντρεμα» του του­ρι­στι­κού μπουμ με την καθη­με­ρι­νό­τητα των απλών κατοί­κων της Σαντο­ρί­νης εξε­λίσ­σε­ται σε δύσκολη εξίσωση. Σύμφωνα με στοι­χεία του Δήμου Σαντο­ρί­νης, κάθε χρόνο γεν­νιού­νται στο νησί 150 παιδιά – πρό­κει­ται για τον υψη­λό­τερο ρυθμό γεν­νή­σεων στην Ελλάδα –, χωρίς όμως να υπάρ­χουν οι απαι­τού­με­νες σχο­λι­κές υπο­δο­μές, ούτε και οι παι­δι­κές χαρές (!) για να καλύ­ψουν μια τέτοια ανά­πτυξη. Ολοι συμ­φω­νούν ότι η Σαντο­ρίνη είναι πλέον μια αστική πόλη. Μόνο η κατα­νά­λωση νερού έχει αυξηθεί κατά 46% τα τελευ­ταία 2-3 χρόνια, ενώ σύμφωνα με μελέτη του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου, το 11% του νησιού είναι πλέον τσι­μέ­ντο. Ηδη κατα­γρά­φο­νται περισ­σό­τε­ρες από 1.000 του­ρι­στι­κές κλίνες ανά τετρα­γω­νικό χιλιό­με­τρο – περισ­σό­τε­ρες από ό,τι σε νησιά όπως η Κως και η Ρόδος – ενώ σε μια έκταση 76 τετρα­γω­νι­κών χιλιο­μέ­τρων υπάρ­χουν πάνω από 700 εστια­τό­ρια, καφε­τέ­ριες, μπαρ και φούρνοι.

ΤΟ ΒΗΜΑ