Aγωγή “μαμούθ” σε βάρος της ΔΕΥΑ Ρόδου για εργατικό ατύχημα

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 1.529.528,64 € και μη­νιαί­ες κα­τα­βο­λές ποσού ύψους 820,24 € μέχρι το Νο­έμ­βριο του έτους 2027 διεκ­δι­κεί με αγωγή της από την ΔΕΥΑ Ρόδου η χήρα και τα δύο ανή­λι­κα τέκνα υπαλ­λή­λου που απε­βί­ω­σε σε ερ­γα­τι­κό ατύ­χη­μα.

Ο απο­βιώ­σας σύ­ζυ­γός της, γεν­νη­θείς στις 11.11.1960, υπέ­στη οξύ έμ­φραγ­μα του μυο­καρ­δί­ου στις 10 Μαρ­τί­ου 2005 και για το λόγο αυτό ει­σή­χθη αυ­θη­με­ρόν στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, όπου και πα­ρέ­μει­νε νο­ση­λευό­με­νος μέχρι τις 18 Μαρ­τί­ου 2005.

Μετά από την επι­βά­ρυν­ση αυτή της υγεί­ας του, ζή­τη­σε ο ίδιος από την ΔΕΥΑΡ να μην ερ­γά­ζε­ται ως τε­χνί­της στα εξω­τε­ρι­κά συ­νερ­γεία της, διότι αυτή η ερ­γα­σία ήταν βαριά και εξου­θε­νω­τι­κή σω­μα­τι­κά δε­δο­μέ­νου του γε­γο­νό­τος ότι τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές ερ­γα­ζό­ταν υπό συν­θή­κες υψη­λών θερ­μο­κρα­σιών μέσα σε λάκ­κους δια­στά­σε­ων μέσα στη γη σε βάθος αρ­κε­τών μέ­τρων για εγκα­τά­στα­ση ή σύν­δε­ση σω­λή­νων απο­χέ­τευ­σης και για κάθε άλλου εί­δους ερ­γα­σί­ες, όπου ανα­πτύσ­σο­νταν ανα­θυ­μιά­σεις, δυ­σά­ρε­στες οσμές και με­γά­λες θερ­μο­κρα­σί­ες και άλλες φορές μέσα σε κα­τα­κόμ­βες π.χ. στο λι­μά­νι ή εκτε­θει­μέ­νος σε βρο­χές, κρύο και ανέ­μους.

Επί­σης, για την εκτέ­λε­ση της ερ­γα­σί­ας αυτής έπρε­πε να κα­τα­βά­λει με­γά­λη σω­μα­τι­κή δύ­να­μη, αφού έπρε­πε να σκά­βει μέσα στους λάκ­κους, να τρα­βά­ει τους σω­λή­νες για να κάνει είτε τη σύν­δε­ση είτε την εγκα­τά­στα­ση με τον τρόπο ακρι­βώς που έπρε­πε να γίνει. Και όλα αυτά πολ­λές φορές υπό τον ήχο κο­μπρε­σέρ ή άλλων μη­χα­νη­μά­των, για την αντι­με­τώ­πι­ση του θο­ρύ­βου των οποί­ων η ΔΕΥΑΡ δεν εφο­δί­α­ζε τους ερ­γα­ζό­με­νους της (πλην του χρή­στη του κο­μπρε­σέρ) με ωτα­σπί­δες ή άλλα προ­στα­τευ­τι­κά μέσα.

Όπως εκτί­θε­ται στην αγωγή που συ­ζη­τή­θη­κε χθες, η ΔΕΥΑΡ, ούτε πέντε μήνες μετά από το ως άνω συμ­βάν, άρ­χι­σε να ανα­θέ­τει στον απο­βιώ­σα­ντα κα­θή­κο­ντα τε­χνί­τη και να τον υπο­χρε­ώ­νει να εκτε­λεί σε πλή­ρες ημε­ρή­σιο και εβδο­μα­διαίο ωρά­ριο ερ­γα­σί­ες τις οποί­ες εκτε­λού­σε μέχρι πριν το έμ­φραγ­μα που υπέ­στη.

Στις 29 Ιου­λί­ου 2010 είχε εντεί­λει τον απο­βιώ­σα­ντα να επι­διορ­θώ­σει βλάβη σε σω­λή­νες του δι­κτύ­ου στην πε­ριο­χή της Ψα­ρο­πού­λας στο κέ­ντρο της πόλης της Ρόδου.

Ευ­ρι­σκό­με­νος μέσα σε λάκκο βά­θους 3 πε­ρί­που μέ­τρων και δια­στά­σε­ων 1,3 Χ 1,3 μέ­τρων πε­ρί­που (όπου χω­ρού­σε μόνο ένας ερ­γα­ζό­με­νος), εκτε­λού­σε ερ­γα­σί­ες επι­διόρ­θω­σης της βλά­βης των σω­λή­νων σκά­βο­ντας τη γη με τσάπα και κασμά.

Σύμ­φω­να με τα επί­ση­μα στοι­χεία της Εθνι­κής Με­τε­ω­ρο­λο­γι­κής Υπη­ρε­σί­ας η θερ­μο­κρα­σία κατά την 29η Ιου­λί­ου 2010 ήδη από τις 11:30 π.μ. ήταν πάνω από τους 30ο C, με δε­δο­μέ­νο το πάνω από το 70% πο­σο­στό της υγρα­σί­ας που υπάρ­χει στην ατμό­σφαι­ρα της Ρόδου.

Λόγω της συ­γκε­κρι­μέ­νης βλά­βης είχαν προ­κλη­θεί σο­βα­ρό­τα­τα προ­βλή­μα­τα στην πα­ρο­χή του νερού – εκτός από κα­τοι­κί­ες – και σε με­γά­λες του­ρι­στι­κές μο­νά­δες της πε­ριο­χής οι οποί­ες – μήνα Ιού­λιο – ήταν γε­μά­τες από του­ρί­στες και δια­μαρ­τύ­ρο­νταν εντο­νό­τα­τα στην ενα­γο­μέ­νη για την άμεση απο­κα­τά­στα­ση της ομα­λής πα­ρο­χής του νερού.

Κατά την εκτέ­λε­ση, λοι­πόν, των ως άνω ερ­γα­σιών ο απο­βιώ­σας περί ώρα 11:30 π.μ. ευ­ρι­σκό­με­νος μέσα στον ως άνω λάκκο και σκά­βο­ντας με μία τσάπα, αιφ­νι­δί­ως αι­σθάν­θη­κε μία έντο­νη δυ­σφο­ρία στην πε­ριο­χή του στή­θους του και στα­μά­τη­σε να ερ­γά­ζε­ται.

Με­τα­φέρ­θη­κε αμέ­σως με ασθε­νο­φό­ρο στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, αλλά ήταν ήδη αργά, καθώς όταν έφτα­σε στο Νο­σο­κο­μείο ήταν ήδη με μυ­δρί­α­ση χωρίς σφυγ­μό, νε­κρός.

Ήταν μόλις 49 ετών με παι­διά ηλι­κί­ας 12 και 13 ετών!

Η αιτία του θα­νά­του του ήταν ανα­κο­πή καρ­διάς λόγω οξέως εμ­φράγ­μα­τος του μυο­καρ­δί­ου το οποίο υπέ­στη κατά την εκτέ­λε­ση της ερ­γα­σί­ας του και εξαι­τί­ας και εξ αφορ­μής αυτής.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Μ. Πα­παϊ­ω­άν­νου.