Μελέτη ΞΕΕ: Ανάγκη προώθησης της φορολογικής ισότητας στον τουρισμό

Την ανάγκη φορο­λο­γι­κής ισό­τη­τας των ξενο­δο­χείων με τα κατα­λύ­ματα της οικο­νο­μίας δια­μοι­ρα­σμού και την προ­ο­πτική απο­μεί­ω­σης των φορο­λο­γι­κών βαρών των ξενο­δο­χείων, ως παρα­κα­τα­θήκη για την επαύ­ξηση των εσόδων του ελλη­νι­κού δημο­σίου, κατα­δει­κνύει μεταξύ άλλων η μελέτη  της Grant Thornton  που εκπο­νή­θηκε για λογα­ρια­σμό του Ξενο­δο­χεια­κού Επι­με­λη­τη­ρίου της Ελλάδος.

Σύμφωνα με τη μελέτη που φέρει τον τίτλο: “Η φορο­δο­τική δυνα­τό­τητα των ξενο­δο­χείων και δυνα­τό­τητα αξιο­ποί­η­σης της οικο­νο­μίας του δια­μοι­ρα­σμού για την φορο­λο­γική εξο­μά­λυνση του κλάδου ” o κοινός τρόπος φορο­λό­γη­σης των ξενο­δο­χείων και των κατα­λυ­μά­των οικο­νο­μίας δια­μοι­ρα­σμού δύναται να δημιουρ­γή­σει εισροή εσόδων για το δημόσιο κατ΄ ελά­χι­στον  341 εκατ. ευρώ ετησίως.

Κατά την μελέτη η προ­ώ­θηση της φορο­λο­γι­κής ισό­τη­τας στον του­ρι­σμό και γενικά η ορθή αξιο­ποί­ηση της οικο­νο­μίας δια­μοι­ρα­σμού στην Ελλάδα θα δημιουρ­γή­σει δυνα­τό­τη­τες ανα­δια­νο­μής των φορο­λο­γι­κών βαρών προς όφελος των ασθε­νέ­στε­ρων, θα βελ­τιώ­σει τον υγιή αντα­γω­νι­σμό, θα δημιουρ­γή­σει ώθηση στις υπο­δο­μές που δημιουρ­γούν προ­στι­θέ­μενη αξία και εν τέλει θα ενι­σχύ­σει το σύνολο της οικο­νο­μίας.

Όπως επι­ση­μαί­νε­ται ο υψηλός βαθμός υπο­κα­τά­στα­σης μεταξύ ξενο­δο­χείων και κατα­λυ­μά­των οικο­νο­μίας δια­μοι­ρα­σμού σε συν­δυα­σμό με το φαι­νό­μενο της άνισης φορο­λο­γι­κής μετα­χεί­ρι­σης, προ­κα­λεί στρε­βλώ­σεις στον μεταξύ τους αντα­γω­νι­σμό, κυρίως σε επίπεδο τιμών. Ταυ­τό­χρονα,  η αγορά δεν λει­τουρ­γεί απο­τε­λε­σμα­τικά και δημιουρ­γού­νται αντι­κί­νη­τρα παρα­γω­γι­κό­τη­τας και βελ­τί­ω­σης των προ­σφε­ρό­με­νων αγαθών.

Στο πλαίσιο της φορο­δο­τι­κής ικα­νό­τη­τας των ελλη­νι­κών ξενο­δο­χείων η μελέτη της Grant Thornton σημειώ­νει ότι στο ξενο­δο­χειακό προϊόν στην Ελλάδα παρα­τη­ρεί­ται η μεγα­λύ­τερη φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση σε σύγκριση με εκείνο των υπο­λοί­πων αντα­γω­νι­στριών χωρών στον τομέα του του­ρι­σμού. Ειδι­κό­τερα υπο­γραμ­μί­ζε­ται ότι η υπερ­φο­ρο­λό­γηση των ξενο­δο­χείων οδηγεί σε υψη­λό­τε­ρες τελικές τιμές κατά 2,20% έως 6,77% για να επι­τευ­χθεί ένα αντί­στοιχο ποσοστό κέρδους με τους αντα­γω­νι­στές τους. Στην πράξη δηλαδή υπο­χρε­ώ­νει τα ξενο­δο­χεία στην Ελλάδα σε σαφώς χαμη­λό­τερα περι­θώ­ρια κέρδους, γεγονός που αδυ­να­τί­ζει πλήρως τη δυνα­τό­τητά τους να δια­δρα­μα­τί­σουν τον ανα­πτυ­ξιακό τους ρόλο.

Στο 18,63% η συμβολή του του­ρι­σμού στην ελλη­νική οικο­νο­μία

Η έρευνα της Grant Thornton ανα­φέ­ρει ότι σύμφωνα με τα στοι­χεία του 2016 τα ξενο­δο­χεία συνει­σφέ­ρουν περίπου το 10% του ΑΕΠ και το 6,5% της απα­σχό­λη­σης στη χώρα, ενώ ο του­ρι­σμός στην ελλη­νική οικο­νο­μία συμ­βάλ­λει με ποσοστό 18,63%.

Ο πρό­ε­δρος του Ξενο­δο­χεια­κού Επι­με­λη­τη­ρίου της Ελλάδας κ. Γιώργος Τσα­κί­ρης ανα­φε­ρό­με­νος στα συμπε­ρά­σματα της μελέτης της Grant Thornton τόνισε ότι : “η άμεση και έμμεση συμβολή του ελλη­νι­κού ξενο­δο­χείου στα του­ρι­στικά έσοδα θα ξεπε­ρά­σει  φέτος τα 17δις  ευρώ,  ποσό που αντι­στοι­χεί στο 52% των εθνικών του­ρι­στι­κών εσόδων. Ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός, άμεσα και έμμεσα, συνει­σφέ­ρει με 23,4% στην συνο­λική εθνική απα­σχό­ληση. Την ίδια στιγμή όμως η Ελλάδα δεν είναι σε καμία από τις πρώτες 5 θέσεις προ­τί­μη­σης των  5 κυριό­τε­ρων του­ρι­στι­κών αγορών μας.

Η δε αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού κατα­τάσ­σει την χώρα μας στην 24η θέση , με την Ισπανία στην 1η και την Γαλλία στην 2η, καίτοι  για αυτές τις χώρες ο του­ρι­σμός τους, ενώ παράγει εξα­πλά­σια των δικών μας έσοδα , συνει­σφέ­ρει στα αντί­στοιχα ΑΕΠ εως και 50%  λιγό­τερο σε σχέση με τον ελλη­νικό του­ρι­σμό”.

Όπως σημειώ­νει ο πρό­ε­δρος του Ξ.Ε.Ε. :”Οι οικο­νο­μι­κές επι­δό­σεις των ελλη­νι­κών ξενο­δο­χείων γίνο­νται εκ νέου θετικές από το 2015 και οι πλέον απο­δο­τι­κές ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις είναι αυτές των  3*και 4*. Παράλ­ληλα, δια­πι­στώ­νουμε ότι η οικο­νο­μία του δια­μοι­ρα­σμού έχει πάψει να απο­τε­λεί μια εναλ­λα­κτική δρα­στη­ριό­τητα, αλλά συνιστά μία παράλ­ληλη με τον αδειο­δο­τη­μένο τομέα μεγάλη οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα, με τερά­στιο πλέον τζίρο. Μπροστά στη νέα αυτή πραγ­μα­τι­κό­τητα οφεί­λουν να δράσουν επαγ­γελ­μα­τίες και Πολι­τεία η οποία οφείλει να δια­σφα­λί­σει την συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένη ισότητα μεταξύ των πολιτών, όσον αφορά στην ίση κατα­νομή των βαρών και κατά συνέ­πεια στην φορο­λό­γηση αυτής  της δρα­στη­ριό­τη­τας. Δεν είναι δυνατόν να εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν φορο­λο­γού­με­νοι δύο ταχυ­τή­των”.

Ο κ. Τσα­κί­ρης κατα­λή­γο­ντας προ­σθέ­τει: “Δεν μπορεί να μιλάμε για πάταξη φορο­δια­φυ­γής χωρίς διεύ­ρυνση φορο­λο­γι­κής βάσης . Δεν μπορεί να λέμε πολε­μάμε τη μαύρη εργασία αλλά να κλεί­νουμε το μάτι στην ασυ­δο­σία ορι­σμέ­νων. Δεν μπορεί η ισότητα των ευκαι­ριών και του αντα­γω­νι­σμού να είναι αλά καρτ”.

capital.gr