Με καταγωγή από Ρόδο και Κάρπαθο ο πρώτος gay γερουσιαστής των Ρεπουμπλικάνων στις ΗΠΑ

Η γιαγιά και ο παππούς (από την πλευρά της μητέρας του) ήταν εκείνοι που εγκα­τέ­λει­ψαν την Ελλάδα με την ελπίδα μιας καλύ­τε­ρης ζωής, αυτοί που διέ­σχι­σαν τον Ατλα­ντικό και εγκα­τα­στά­θη­καν στο Maryland, της Baltimore. “Δια­πί­στω­σαν πως έχουν βρεθεί σε μια εξαι­ρε­τική χώρα, όπου όποιος δου­λεύει σκληρά, μπορεί να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει τα όνειρα του. Χρεια­ζό­μα­στε μια νέα κατεύ­θυνση, στην Washington, μια νέα ηγεσία, γιατί οι πολι­τι­κοί καριέ­ρας, οι οποίοι έχουν δημιουρ­γή­σει εμπόδια στην ευκαι­ρία, είναι φύσει αδύνατο να ανα­νε­ώ­σουν το αμε­ρι­κα­νικό όνειρο. Πρέπει να ανα­κτή­σουμε αυτό το όνειρο και αυτό το όραμα, χρεια­ζό­μα­στε νέο δρόμο και νέα καθο­δή­γηση” και εκείνος δια­βε­βαί­ωσε πως δια­θέ­τει ό,τι χρειά­ζε­ται, για να ηγηθεί αυτής της δια­δρο­μής.

Είναι ο Chrysovalantis Kefalas, ευρύ­τερα γνωστός στις ΗΠΑ ως Chrys -κίνηση στην οποία προέβη, για να τακτο­ποι­ή­σει την αδυ­να­μία των ψηφο­φό­ρων του να προ­φέ­ρουν το όνομα του. Αυτός ήταν ο μόνος συμ­βι­βα­σμός που έχει κάνει στη μέχρι τώρα πολι­τική του καριέρα.

O 35χρονος Ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νός υπο­ψή­φιος για αξίωμα του Γερου­σια­στή. Των Ρεπου­μπλι­κα­νών. Σημεί­ωση: όλα τα μέλη της οικο­γε­νείας του είναι Δημο­κρά­τες!Από­φοι­τος του ιδιω­τι­κού σχο­λείου, Calvert Hall και του Loyola University του Maryland, πήρε πτυχίο στη νομική από το University of Baltimore. Μια θεία του (αδελφή της γιαγιάς του για την ακρί­βεια) τον έπεισε να ρίξει μια ματιά, στο οικο­νο­μικό πρό­γραμμα των Ρεπου­μπλι­κα­νών, αλλά και σε αυτό για τα θέματα ατο­μι­κής ελευ­θε­ρίας και τότε ήταν που απο­φά­σισε να δου­λέ­ψει για τον Γερου­σια­στή, Robert Ehrlich. Όταν εκείνος έγινε Κυβερ­νή­της, ο Κεφαλάς ανέλαβε τη δουλειά του υπεύ­θυ­νου νομικού συμ­βού­λου, στις μεταρ­ρυθ­μί­σεις για την ποινική δικαιο­σύνη. Το 2011 κατέ­θεσε υπέρ της ισο­νο­μίας στους γάμους (μεταξύ αντι­θέ­των και ιδίων φύλων), στη Δικα­στική Επι­τροπή της Γερου­σίας, στο Maryland και αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίον ενη­μέ­ρωσε τον κόσμο για τις σεξουα­λι­κές του προ­τι­μή­σεις. Την οικο­γέ­νεια του την είχε κατα­το­πί­σει ένα χρόνο νωρί­τερα. “Για χρόνια υπέ­κυ­πτα στα “θέλω” της ελλη­νι­κής κοι­νό­τη­τας που μου κανό­νιζε ραντε­βού. Ξέρετε με πόσες ανιψιές και εγγονές έχω βγει; Μέχρι που είχα δοκι­μά­σει τη “reparative therapy” (“θερα­πεία επα­νόρ­θω­σης” από… ειδι­κούς που δια­τεί­νο­νται πως μπορούν να για­τρέ­ψουν την ομο­φυ­λο­φι­λία) και όταν ολο­κλή­ρωσα το πρό­γραμμα σκέ­φτηκα “έχεις κάνει τα πάντα και δεν έχει αλλάξει ο τρόπος που νιώθεις”. Τότε ήταν που είπα στους γονείς μου ότι είμαι gay”.

Σε περί­πτωση που δεν έχετε πρό­χειρη την πλη­ρο­φο­ρία, έως το 2011 και την από­πειρα του να αλλάξει τη νομο­θε­τική εξουσία επί της ισό­τη­τας του γάμου, δεν είχε προ­κύ­ψει έστω ένας εκπρό­σω­πος της Δεξιάς που έστω να υπο­στη­ρί­ζει τα δικαιώ­ματα της LGBT (Lesbian Gay Bisexual Transgender) κοι­νό­τη­τας. “Σκέ­φτηκα πως κάπου εκεί θα τελεί­ωνε η όποια πολι­τική μου καριέρα” ομο­λο­γεί “δεν υπήρχε περί­πτωση να υπη­ρε­τήσω το κόμμα των Ρεπου­μπλι­κα­νών, σε επίπεδο χώρας ή πολι­τείας”. Έκανε λάθος. Ένα χρόνο μετά (και ενώ είχαν μεσο­λα­βή­σει σχε­τι­κές αρθρο­γρα­φίες του στη Ηuffington Post και την Washington Post, μαζί με γενι­κό­τε­ρες ενέρ­γειες) οι ψηφο­φό­ροι του Maryland, αυτοί του Main και εκείνοι της Washington ενέ­κρι­ναν το νόμο. Ήταν η πρώτη φορά που τα δικαιώ­ματα του γάμου επε­κτά­θη­καν σε ζευ­γά­ρια του ίδιου φύλου, με λαϊκή ψήφο. Σήμερα οι πολι­τείες αυτές είναι 17. Σύντομα θα ανα­λάμ­βανε να γράφει τις ομιλίες του Attorney General, Eric Holder και επί της ουσίας, δούλευε για τον Barak Obama. Ζούσε στην πρω­τεύ­ουσα (το DC) με τον σύντροφο του, Tommy McFly, παρα­γωγό της δημο­φι­λούς ραδιο­φω­νι­κής εκπο­μπής “Tommy Shot” (“Είναι ο πρω­τα­θλη­τής μου, ο βράχος μου” ενη­με­ρώ­νει) και δούλευε για τον Πλα­νη­τάρχη, όταν άρχισε να ονει­ρεύ­ε­ται τη ζωή του ως υπο­ψη­φίου των Ρεπου­μπλι­κα­νών. Το δευ­τε­ρό­λε­πτο που διέρ­ρευσε, τον περα­σμένο Φεβρουά­ριο, ότι η Barbara Mikulski απο­σύ­ρε­ται από… την ενεργό δράση (ήταν Senior United States Senator από το Maryland -είναι η γυναίκα με την πιο μακρά θητεία, στην ιστορία του Κογκρέ­σου των ΗΠΑ), έλαβε ένα γραπτό μήνυμα στο κινητό του. Ήταν από τον Tommy και του έλεγε να μην το σκεφτεί και να διεκ­δι­κή­σει τη θέση.

Για να το κάνει αυτό, χρειά­στηκε να επι­στρέ­ψει στη Βαλ­τι­μόρη, όπου η οικο­γέ­νεια του εξα­κο­λου­θεί να έχει ένα εστια­τό­ριο (Costas Inn). Το κύριο σύνθημα του ήταν “δεν μπορώ να είμαι ο οποιοσ­δή­ποτε άλλος, πέραν του εαυτού μου”.

Το News247.gr επι­κοι­νώ­νησε μαζί του, με τη βοήθεια του άμεσου συνερ­γάτη του, Darron Moffatt.

Κληθείς στη συγκε­κρι­μένη συνέ­ντευξη να μιλήσει για την παιδική του ηλικία, ως τρίτης γενιάς μετα­νά­στη είπε τα εξής:

“Ο πατέρας μου ήλθε από τη Ρόδο και οι γονείς της μητέρας μου από την Κάρπαθο και τον Πειραιά. Υποθέτω ότι έζησα την ελλη­νική κουλ­τούρα και τις παρα­δό­σεις, το ίδιο αυστηρά με κάθε έναν που ζει στην Ελλάδα. Η πρώτη μου γλώσσα ήταν τα ελλη­νικά. Η αλήθεια είναι πως στο νηπια­γω­γείο ήξερα περισ­σό­τερα ελλη­νικά, από αγγλικά. Και τότε, είχα έναν φίλο, τον Γρηγόρη, ο οποίος μου έκανε τη μετά­φραση. Η εκκλη­σία μου, ο Άγιος Νικό­λαος, ήταν το επί­κε­ντρο του σύμπα­ντος μου. Μετείχα σε ό,τι εκδή­λωση αφο­ρούσε την εκκλη­σία, πήγαινα στο Κατη­χη­τικό. Ο παππούς και η γιαγιά μου, αλλά και οι γονείς μου ενστά­λα­ξαν μέσα μου την αγάπη για την Ελλάδα και για όσα εκπρο­σω­πούσε, για όσα μαχόταν. Όταν πήγαινα στα ξαδέλ­φια μου, στην Ελλάδα, συνή­θι­ζαν να μου λένε “είσαι πιο παρα­δο­σια­κός Έλληνας, από ό,τι είμαστε εμείς”.

Απά­ντησε μεταξύ άλλων και στα εξής:

-Διαβάζοντας την ιστορία σας, θα έλεγα πως η λέξη “overachiever” έχει προ­κύ­ψει για ανθρώ­πους σαν και εσάς. Ήσασταν ο νεα­ρό­τε­ρος δικη­γό­ρος στην ιστορία του Maryland, που τέλεσε χρέη νομικού συμ­βού­λου κυβερ­νήτη, η καμπά­νια σας για US Senate ήταν η πρώτη της ιστο­ρίας, για υπο­ψή­φιο που έχει δηλώσει πως είναι gay, όπως ήσασταν ο πρώτος υπο­ψή­φιος των Ρεπου­μπλι­κα­νών που απο­κα­λύ­ψατε ότι είστε ομο­φυ­λό­φι­λος.

“Κάποιοι ενδε­χο­μέ­νως να πουν ότι έχω ένα chip στον ώμο μου. Ποτέ δεν ένιωσα το αίσθημα της ολο­κλή­ρω­σης ή ότι δεν έπρεπε να απο­δείξω ποιος είμαι και τι θέλω. Πάντα δίπλα μου έβλεπα ανθρώ­πους με περισ­σό­τερα εφόδια, που πήγαν σε σχολεία με μεγα­λύ­τερο prestige και που θεω­ρούσα πιο έξυ­πνους, πιο χαρι­σμα­τι­κούς. Η απά­ντηση μου ήταν να προ­σπαθώ πάντα να καλύψω τις ελλεί­ψεις μου, δου­λεύ­ο­ντας πιο σκληρά από τον καθένα. Δεν τα πήγαινα καλά με τους ανθρώ­πους που μου έλεγαν ότι δεν θα τα κατα­φέρω, πως δεν προ­χω­ράμε όσο γρήγορα χρειά­ζε­ται, ως άνθρω­ποι, ως πολι­τεία και ως χώρα. Πρώτα σκέ­φτηκα διε­ξο­δικά τα πάντα, είδα τα εμπει­ρικά δεδο­μένα και απο­φά­σισα να περ­πα­τήσω το δρόμο που είχα επι­λέ­ξει ως σωστό, χωρίς να δεχθώ ότι υπήρχε έλλειμμα προόδου”.

-Πόσο σημα­ντικό ήταν για αυτήν την πορεία, να δεχθείτε τη σεξουα­λι­κό­τητα σας και να την απο­κα­λύ­ψετε στους οικεί­ους σας;

“Δεν αγκά­λιασα αυτό που είμαι, αβίαστα. Το έκανα μετά από πολύ προ­σε­χτική σκέψη, με τερά­στια δόση πόνου και εσω­τε­ρι­κής πάλης και έτσι έφτασα εκεί που ήθελα. Με ενδιέ­φερε να ξέρω, να απο­δείξω πως δεν μπο­ρούσα να αλλάξω αυτά που αισθα­νό­μουν. Αυτό δεν συνέβη σε μια νύχτα. Υπό κάποιες έννοιες, πιστεύω ότι ακόμα συντε­λού­νται αλλαγές μέσα μου. Το παρά­δειγμα είναι δια­φο­ρε­τικό από ό,τι περί­μενα, αλλά οι φιλο­δο­ξίες, οι αξίες και η ζωή μπορεί να μείνει η ίδια. Ήταν πολύ σημα­ντικό να είμαι ειλι­κρι­νής με τον εαυτό μου και να μη νιώθω πως δεν μπορώ να είμαι αυτός που είμαι. Με απε­λευ­θέ­ρωσε και δεν υπάρ­χουν πραγ­μα­τικά λέξεις, ικανές να περι­γράψω τι ακριβώς σημαί­νει αυτό. Το καλύ­τερο μέρος της ιστο­ρίας ήταν το χαμό­γελο στο πρόσωπο της γιαγιάς μου και η χαρά της που με βλέπει να ζω τη ζωή που όφειλα να ζω”.

– Είστε ενεργό μέλος της εκκλη­σίας του Αγίου Νικόλα, στη Baltimore. Παρε­μπι­πτό­ντως, η ορθο­δο­ξία δεν απο­δέ­χε­ται ακριβώς τους ομο­φυ­λό­φι­λους. “Κοι­τάξτε, η εκκλη­σία έχει χιλιά­δες χρόνια ιστο­ρίας. Και για χιλιά­δες χρόνια, το να είσαι gay ήταν σαν να έχεις κάποια φυσική ανα­πη­ρία. Η επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα άλλαξε τη θεώρηση των πραγ­μά­των, τη δεκα­ε­τία του ’80. Η κατα­νό­ηση και ο δια­φω­τι­σμός έρχεται σε περισ­σό­τε­ρους ανθρώ­πους πια και στην καρδιά μου, πιστεύω πως μια μέρα θα έλθει και στην εκκλη­σία Του. Πιστεύω ότι η εκκλη­σία αφορά την αγάπη. Η αγάπη είναι η βάση του οικο­δο­μή­μα­τος. Είμαι υπε­ρή­φα­νος που είμαι Έλληνας ορθό­δο­ξος και η απί­στευτη αξία που είναι βυθι­σμένη στη ζωή της εκκλη­σίας του Αγίου Νικο­λάου, είναι εκπλη­κτική. Δεν θα μπο­ρούσα να ευχηθώ για κάποια καλύ­τερη κοι­νό­τητα”.

-Πώς κατα­φέ­ρατε να μην απο­τε­λέ­σει πρό­βλημα για την ηγεσία του κόμ­μα­τος σας, η σεξουα­λι­κό­τητα σας;  “Το επίθετο μου είναι Κεφαλάς και νομίζω ξέρετε τι σημαί­νει. Άπαξ και πήρα την απόφαση μου, ήξερα πως δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να αλλάξω τις καρδιές και τα μυαλά των ανθρώ­πων και μέχρι τώρα κάτι έχουμε κατα­φέ­ρει. Σιγά σιγά, υπάρχει πρόοδος, η οποία συνε­χί­ζε­ται”.

– Ποια ήταν η ανάγκη που σας ώθησε να κατα­θέ­σετε στην Δικα­στική Επι­τροπή της Γερου­σίας, στο Maryland, για τα ίσα δικαιώ­ματα στο γάμο;“Έχοντας παλέψει τόσο σκληρά, για να απο­δε­χθώ τον εαυτό μου, δεν ήθελα ποτέ κανείς να περάσει ό,τι εγώ. Σας είπα και πριν ότι το να απο­κα­λύψω ποιος είμαι, ήταν σαν… να παρί­στα­μαι στην κηδεία μου. Ήταν πολύ σκληρό. Κανείς δεν πρέπει να το περνά αυτό. Μα κανείς”.

-Πώς νιώσατε το 2012, οπότε το Maryland έγινε η 9η πολι­τεία που νομι­μο­ποί­ησε το γάμο μεταξύ ομο­φυ­λό­φι­λων;“Είχα δου­λέ­ψει στις δημο­σκο­πή­σεις εκείνη την ημέρα. Είχα στο μυαλό μου, ένα γράμμα που μου είχε γράψει ο πατέρας μου, όταν του είπα πως είμαι gay. Μεταξύ άλλων, έγραφε ότι δεν θα κατα­φέρω να αλλάξω τα στε­ρε­ό­τυπα και το στίγμα. Κάτι που συνέβη, μέσα σε λίγα χρόνια.  Ήμουν σε κατά­σταση δυσπι­στίας. Συγκλο­νι­σμέ­νος. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τι μου είχε πει ο νονός μου: όλοι στην οικο­γέ­νεια είχαν κατα­θέ­σει ψήφο. Ήταν μια πολύ συναι­σθη­μα­τική βραδιά”.

– Πώς δια­χει­ρί­ζε­στε την κριτική του δικού σας κόμ­μα­τος, επί των θεμάτων της LGBT κοι­νό­τη­τας; Εσχάτως, ο Donald Trump είπε πως αντι­τάσ­σε­ται στους γάμους των ομο­φυ­λό­φι­λων, ενώ όλοι οι υπο­ψή­φιοι για την προ­ε­δρεία των Ρεπου­μπλι­κα­νών, κατα­δί­κα­σαν την απόφαση του Ανω­τά­του Δικα­στη­ρίου, με την οποία επι­τρά­πη­καν οι γάμοι των gays. “Ούτε οι Ρεπου­μπλι­κα­νοί, αλλά ούτε και οι Δημο­κρά­τες έχουν… καθαρά τα χέρια τους, σε ό,τι αφορά την ισο­νο­μία στους γάμους. Πιστεύω ότι χρειά­ζε­ται να προ­χω­ρή­σουμε, στις επι­χει­ρή­σεις, στο να παρέ­χουμε περισ­σό­τε­ρες ευκαι­ρίες σε όλους στο Maryland και τις ΗΠΑ, όπως και να ενι­σχύ­σουμε τη μεσαία τάξη”.

-Πιστεύετε ότι ήλθε η ώρα να αλλά­ξουν οι Ρεπου­μπλι­κα­νοί τη φήμη που έχουν ως πολέ­μιοι των gays; Στο τέλος της ημέρας, τι σχέση έχει η σεξουα­λι­κό­τητα του καθένα με το δικαί­ωμα στη ψήφο ή την πολι­τική;“Αυτό που πιστεύω είναι ότι το κόμμα των Ρεπου­μπλι­κα­νών χρειά­ζε­ται να ανα­νε­ώ­σει εκείνες τις πετρω­μέ­νες ιδε­ο­λο­γίες που έχει και πιο συγκε­κρι­μένα αφορούν την προ­σω­πική ελευ­θε­ρία, τη δυνατή εθνική άμυνα και τις ίσες ευκαι­ρίες. Είναι ανάγκη να επι­κε­ντρω­θούμε στη δουλειά που έχει να κάνει η Αμερική. Δουλειά για να απο­κα­τα­στή­σει πράγ­ματα, όπως τις κατα­σκευές στο Maryland και να δώσει σε όλους την ευκαι­ρία να δια­πρέ­ψουν”.

-Ποιος είναι ο υπέρ­τα­τος στόχος σας;“Να μη γίνω απλά ο μόνος Ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νός US Senator της κοι­νό­τη­τας, αλλά να γίνω ο καλύ­τε­ρος, υπε­ρα­σπι­ζό­με­νος τις πολι­τι­κές στην Washington, προς όφελος του Maryland, με τρόπο που θα κάνει το αύριο όλων καλύ­τερο”.