Θριαμβολογίες

Ενας δύσκο­λος χει­μώ­νας περι­μέ­νει την Ευρώπη. Ολοι το βλέπουν να έρχεται. Ενερ­γειακά και οικο­νο­μικά.  Αλλά εδώ υπουρ­γοί, κάνουν  ανα­κοι­νώ­σεις πως «Το 2022 θα είναι μια εξαι­ρε­τικά καλή οικο­νο­μική χρονιά και ίσως η καλύ­τερη που έχουμε ζήσει.»  Ο πρω­θυ­πουρ­γός το επα­νέ­λαβε ρητά προχθές: «Εχουμε πόλεμο» και στον πόλεμο τίποτε δεν είναι «εξαι­ρε­τικό». Ωστόσο, το μήνυμα δεν έχει περάσει ακόμη. Η κυβέρ­νηση από τη μια προ­σπα­θεί να χτυ­πή­σει το καμπα­νάκι του κιν­δύ­νου και από την άλλη να δια­χει­ρι­στεί την κατά­σταση, να μην προ­κα­λέ­σει πανικό και καθη­συ­χά­ζει την κοινή γνώμη εκπέ­μπο­ντας τελικά ένα θολό μήνυμα. Από την εποχή των μνη­μο­νίων υπάρχει μια εμμονή στην θριαμ­βο­λο­γία, ακόμα και όταν τα δυσμενή οικο­νο­μικά απο­τε­λέ­σματα ήταν εμφανή. Έχουν περάσει περισ­σό­τερα από δώδεκα χρόνια και συνε­χί­ζε­ται αδιά­κοπα η άρνηση της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Μια πραγ­μα­τι­κό­τητα  ζοφερή και όσο περισ­σό­τερο εθε­λο­τυ­φλούμε τόσο πιο δύσκολη θα γίνεται η επίλυση και η αντι­με­τώ­πιση των οικο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των. Η παρα­τε­τα­μένη άρνηση της και ο εξω­ραϊ­σμός των οικο­νο­μι­κών μεγεθών δεν βοηθούν κανέναν και καμία πολι­τική. Όταν εγκλω­βί­ζε­ται ο πολι­τι­κός λόγος σε ένα σενάριο αλλε­πάλ­λη­λων επι­τυ­χιών και θριαμ­βο­λο­γίας και αμέσως μετά η πραγ­μα­τι­κό­τητα της επό­με­νης μέρας δια­ψεύ­δει, τότε γίνεται ανυ­πό­λη­πτος. Σήμερα περισ­σό­τερο από ποτέ οι ξεκά­θα­ρες κου­βέ­ντες απο­τε­λούν το καλύ­τερο εχέγγυο για την αντι­με­τώ­πιση της κρίσης. Πώς μπορείς άλλωστε να επι­λύ­σεις ένα πρό­βλημα, όταν δεν ανα­γνω­ρί­ζεις ότι υπάρχει πρό­βλημα;