Θα επανεκδικαστεί σοβαρή υπόθεση υφαρπαγής δημοσίου ακινήτου

Ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου θα εξε­τα­στεί εκ νέου, μετά από κλήση του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, μια εκ των σοβα­ρό­τε­ρων υπο­θέ­σεων υφαρ­πα­γής δημο­σίου ακι­νή­του με τη χρήση ανυ­πό­στα­της από­φα­σης για την εκποί­ησή του, με ενα­γό­με­νους τον προϊ­στά­μενο του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου, μια μεσί­τρια και δύο κατοί­κους του νησιού.

Το Ελλη­νικό Δημόσιο αξιώνει μεταξύ άλλων να υπο­χρε­ω­θεί η μεσί­τρια και οι δύο ενά­γο­με­νοι Ροδίτες να κατα­βά­λουν εις ολό­κλη­ρον έκαστος το ποσό των 155.000 ευρώ ως δια­φυ­γόν κέρδος και το ποσό των 150.000 ευρώ ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω ηθικής βλάβης.

Επι­κου­ρικά και σε περί­πτωση απόρ­ρι­ψης του αιτή­μα­τος του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου για την απόδοση του ακι­νή­του ζητεί­ται να υπο­χρε­ω­θούν οι ίδιοι να κατα­βά­λουν εις ολό­κλη­ρον έκαστος το ποσό των 253.015,80 ευρώ και όλως επι­κου­ρι­κώς να υπο­χρε­ω­θεί η μεσί­τρια να κατα­βά­λει το ποσό των 125.652,2 ευρώ ως ληφθέν αντάλ­λαγμα από την άκυρη μετα­βί­βαση του ακι­νή­του.

Η μεσί­τρια έχει κριθεί ένοχη στην ποινική υπόθεση για πλα­στο­γρα­φία με χρήση πλαστού άνω των 120.000 ευρώ κατ΄ εξα­κο­λού­θηση και απάτη με συνο­λικό όφελος και αντί­στοιχη ζημία άνω των 120.000 ευρώ.

Είχε κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κάθειρ­ξης 9 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τον περιο­ρι­στικό όρο της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 2.000 ευρώ και το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου της επέβαλε τον Οκτώ­βριο του 2014 ποινή κάθειρ­ξης 6 ετών.

Η μεσί­τρια είχε προ­σφύ­γει με αγωγές της κατά του τέταρ­του και πέμπτου των ενα­γο­μέ­νων ισχυ­ρι­ζό­μενη ότι ήταν θύμα τους. Τον Μαϊο του 2016 με απόφαση που εκδό­θηκε από το ίδιο δικα­στή­ριο είχε κριθεί ως απα­ρά­δε­κτη η συζή­τηση της αγωγής, που είχε υπο­βά­λει.

Η μεσί­τρια ενε­πλάκη σε υπόθεση υφαρ­πα­γής ακι­νή­του στην ΚΜ 328 γαιών Κοσκι­νού επι­φα­νείας 4.460 τ.µ. ιδιο­κτη­σίας Ελλη­νι­κού Δηµοσίου το οποίο φερόταν να της εκποι­ή­θηκε δυνάµει της ΔΚ 3159/84/86/9-3-89 απο­φά­σεως Νοµάρχη Δωδ/σου σύµφωνα µε τις δια­τά­ξεις άρθρου 1 Ν. 719/77.

Είχε υπο­βά­λει συγκε­κρι­μένα αίτηµα εξα­γο­ράς άλλης µερίδας στην ίδια περιοχή και φέρεται να εµπλέκεται και σε άλλες υπο­θέ­σεις ως κτηµατοµεσίτρια.

Εν πάση περι­πτώ­σει η μεσί­τρια φέρεται από κοινού με ήδη απο­βιώ­σα­ντα δικη­γόρο να κατάρ­τισε την υπ’ αριθμ. ΔΚ 3159/84/9-3-1989 απόφαση του Νομάρχη Δωδε­κα­νή­σου με την οποία εμφα­νί­στηκε ότι το Ελλη­νικό Δημόσιο της είχε εκποι­ή­σει ακίνητο 4.460 τ.μ. στην μερίδα 328 Κοσκι­νού.

Το ακίνητο αυτό πωλή­θηκε σε δύο κατοί­κους της Ρόδου οι οποίοι υπέ­βα­λαν το συμ­βό­λαιο στο Κτη­μα­το­λό­γιο αλλά δεν πέτυχαν τη μετα­γραφή του γιατί δεν εγκρί­θηκε από τον Κτη­μα­το­λο­γικό δικαστή.

Στη συνέ­χεια φέρεται να προ­σκό­μισε την ως άνω πλαστή απόφαση στο κτη­μα­το­λό­γιο και να πέτυχε την από­κτηση της κυριό­τη­τας της ως άνω έκτασης.

Η κατη­γο­ρού­μενη, αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά τα όσα της απο­δί­δο­νται, δηλώ­νο­ντας και αυτή «θύμα».

Ισχυ­ρί­στηκε συγκε­κρι­μένα ότι γνωστός επι­χει­ρη­μα­τίας, ο οποίος είχε δια­πρέ­ψει στο εξω­τε­ρικό της γνώρισε τον ήδη εκλι­πό­ντα δικη­γόρο.

Στον τελευ­ταίο, όπως είχε ισχυ­ρι­στεί, είχε εμπι­στευ­θεί τη διεκ­πε­ραί­ωση προ­σω­πι­κής της υπό­θε­σης και συγκε­κρι­μένα την εξαγορά τμή­μα­τος 8250 τ.μ. από την ΚΜ 327 μερίδα γαιών Κοσκι­νού.

Σε ό,τι αφορά την μερίδα ΚΜ 328 γαιών Κοσκι­νού αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά ότι μετείχε στην πλα­στο­γρά­φηση της από­φα­σης εκποί­η­σης τονί­ζο­ντας ότι δεν υπέ­γραψε ούτε και υπέβαλε στο Κτη­μα­το­λό­γιο τη συγκε­κρι­μένη απόφαση για μετα­γραφή ενώ ισχυ­ρί­στηκε ότι δεν έδωσε η ίδια εντολή σε συμ­βο­λαιο­γράφο να μετα­βι­βά­σει τη συγκε­κρι­μένη έκταση στην οικο­γέ­νεια του επι­χει­ρη­μα­τία, τονί­ζο­ντας ότι βεβαιώ­νε­ται ψευδώς στο συμ­βό­λαιο ότι ήταν παρούσα.

Όπως επε­σή­μανε το 1984 είχε υπο­βά­λει αίτηση για την εξαγορά ακι­νή­του και συγκε­κρι­μένα τμή­μα­τος 8250 τ.μ. στην ΚΜ 327 μερίδα γαιών Κοσκι­νού στην περιοχή Προ­φή­της Ηλίας.

Ενώ, όπως είπε, ανέμενε την έκδοση της σχε­τι­κής από­φα­σης την πλη­σί­α­σαν ένας κτη­μα­το­με­σί­της και ο επι­χει­ρη­μα­τίας, που τη γνώρισε στον απο­θα­νό­ντα ενδια­μέ­σως δικη­γόρο και της ζήτησαν να το αγο­ρά­σουν, δια­βε­βαιώ­νο­ντας την ότι είχαν τον τρόπο να τη βοη­θή­σουν στην εξαγορά.

Αυτή συμ­φώ­νησε, εισέ­πραξε σχετική προ­κα­τα­βολή και υπο­στη­ρί­ζει ότι στην πορεία δια­πί­στωσε, καθώς ανέμενε την έκδοση της από­φα­σης από την ΚΥΔ, ότι ο επι­χει­ρη­μα­τίας, ο δικη­γό­ρος και μια συμ­βο­λαιο­γρά­φος κατέ­στρω­σαν «σανα­τικό σχέδιο» για να μετα­βι­βά­σουν σε πρόσωπα που αυτοί ήθελαν τα 8250 τ.μ. του ακι­νή­του της, χωρίς ο επι­χει­ρη­μα­τίας και τα παιδιά του με τους οποίους είχε υπο­γρά­ψει προ­σύμ­φωνα να του κατα­βά­λουν τα υπό­λοιπα χρήματα της αξίας του πλην της προ­κα­τα­βο­λής.

Τα ίδια άτομα, όπως ισχυ­ρί­στηκε, την εμφά­νι­σαν ως μετα­βι­βά­ζουσα στα παιδιά του επι­χει­ρη­μα­τία με βάση πλαστή απόφαση εξα­γο­ράς τμήμα έκτασης 4.460 τ.μ. το οποίο ήταν άγνωστο στην ίδια και δεν είχε υπο­βά­λει αίτηση για την εξαγορά του.