Ανεστάλη η εκτέλεση της ποινής κάθειρξης του γυναικολόγου στην Ρόδο

Ανα­τροπή στην υπόθεση του κατα­δι­κα­σμέ­νου γυναι­κο­λό­γου στη Ρόδο -Έγινε δεκτή η αίτηση ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης της ποινής κάθειρ­ξης 73 ετών και 3 μηνών

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου απο­φυ­λα­κί­ζει τον 73χρονο ιατρό υπό τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα και της υπο­χρε­ω­τι­κής εμφά­νι­σης μία φορά τον μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας του

Σημα­ντική δικα­στική εξέλιξη κατα­γρά­φηκε στην υπόθεση του 73χρονου γυναι­κο­λό­γου μαιευ­τήρα, ο οποίος είχε κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε κάθειρξη 73 ετών και 3 μηνών για σεξουα­λικά εγκλή­ματα εις βάρος 20 γυναι­κών. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έκανε δεκτή την αίτηση ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης της ποινής που είχε υπο­βά­λει η υπε­ρά­σπιση, με απο­τέ­λε­σμα ο ιατρός να απο­φυ­λα­κί­ζε­ται μέχρι την εκδί­καση της έφεσης στον δεύτερο βαθμό.

Οι περιο­ρι­στι­κοί όροι που επι­βλή­θη­καν

Η απόφαση του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου συνο­δεύ­τηκε από την επιβολή δύο συγκε­κρι­μέ­νων περιο­ρι­στι­κών όρων, οι οποίοι στο­χεύ­ουν στη δια­σφά­λιση της παρου­σίας του 73χρονου κατά την εκδί­καση της υπό­θε­σης σε δεύτερο βαθμό. Ο πρώτος όρος αφορά την απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα, ενώ ο δεύ­τε­ρος προ­βλέ­πει την υπο­χρε­ω­τική εμφά­νιση του ιατρού μία φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας του.

Η επιβολή των συγκε­κρι­μέ­νων μέτρων αντί της συνέ­χι­σης της κρά­τη­σης απο­τε­λεί την τυπική δικα­στική πρα­κτική σε περι­πτώ­σεις όπου κρί­νε­ται ότι δεν συντρέ­χουν λόγοι άμεσης έκτισης της ποινής πριν την τελε­σί­δικη κρίση της υπό­θε­σης. Το δικα­στή­ριο, σταθ­μί­ζο­ντας τα στοι­χεία που τέθηκαν υπόψη του, έκρινε ότι η συμ­μόρ­φωση με τους όρους αυτούς επαρκεί για να δια­σφα­λί­σει την παρου­σία του 68χρονου στην εκδί­καση της έφεσης.

Η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της υπε­ρά­σπι­σης

Κεντρικό άξονα της αίτησης απο­τέ­λε­σαν τα σοβαρά προ­βλή­ματα υγείας που, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς του κατα­δι­κα­σθέ­ντος, επι­δει­νώ­νο­νται εντός των σωφρο­νι­στι­κών κατα­στη­μά­των και απαι­τούν συνεχή ιατρική παρα­κο­λού­θηση. Η υπε­ρά­σπιση υπο­στή­ριξε ότι η κατά­σταση της υγείας του 73χρονου σε συν­δυα­σμό με την ηλικία του, δεν συμ­βα­δί­ζει με τις συν­θή­κες κρά­τη­σης και προ­σκό­μισε στο δικα­στή­ριο, κατά πλη­ρο­φο­ρίες, σχε­τι­κές ιατρι­κές γνω­μα­τεύ­σεις προς τεκ­μη­ρί­ωση των ισχυ­ρι­σμών της.

Παράλ­ληλα, η πλευρά του ιατρού επι­κα­λέ­στηκε το γεγονός ότι δεν υφί­στα­ται κίν­δυ­νος φυγής, ούτε ενδεί­ξεις για επα­νά­ληψη αξιό­ποι­νων πράξεων, δεδο­μέ­νου ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος έχει ήδη απο­μα­κρυν­θεί από την άσκηση του ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος. Τα στοι­χεία αυτά φαί­νε­ται ότι βάρυναν στη στάθ­μιση του δικα­στη­ρίου, το οποίο τελικά προ­έ­κρινε τη λύση των περιο­ρι­στι­κών όρων έναντι της συνέ­χι­σης της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης.

Η πορεία της υπό­θε­σης μέχρι σήμερα

Η υπόθεση εκδι­κά­στηκε σε πρώτο βαθμό από το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο Ρόδου, το οποίο στις αρχές Μαΐου έκρινε ένοχο τον 73χρονο για όλες τις κατη­γο­ρίες σε 20 από τις 21 περι­πτώ­σεις που του απο­δί­δο­νταν. Ο ιατρός κατα­δι­κά­στηκε για βιασμό, κατά­χρηση σε γενε­τή­σια πράξη και προ­σβολή γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας. Στην 21η περί­πτωση αθω­ώ­θηκε, καθώς η καταγ­γέλ­λουσα δεν προ­σήλθε ούτε εκπρο­σω­πή­θηκε από δικη­γόρο.

Η πρω­τό­δικη απόφαση ελήφθη κατά πλειο­ψη­φία, με μία ένορκο να τάσ­σε­ται υπέρ της αθώωσης. Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε το αίτημα ανα­γνώ­ρι­σης του ελα­φρυ­ντι­κού του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου, παρά την αντί­θετη άποψη δύο ενόρκων. Η Εισαγ­γε­λέας της έδρας είχε ειση­γη­θεί ποινή 7 ετών κάθειρ­ξης για κάθε πράξη βιασμού και κατά­χρη­σης, 6 μήνες φυλά­κι­σης για κάθε προ­σβολή γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας, καθώς και την πρό­σθετη ποινή της απα­γό­ρευ­σης άσκησης του ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος. Η τελική ποινή που επι­βλή­θηκε ανήλθε σε 73 χρόνια και 3 μήνες κάθειρ­ξης, με εκτιτέα τα 20 έτη μετά από συγ­χώ­νευση.

Το υπό­βα­θρο των καταγ­γε­λιών

Η υπόθεση απέ­κτησε δημόσια διά­σταση έπειτα από σειρά δημο­σιευ­μά­των, τα οποία απο­κά­λυ­ψαν το πλήρες εύρος των καταγ­γε­λιών. Οι ασθε­νείς, ηλικίας 20 έως 50 ετών, περιέ­γρα­ψαν με λεπτο­μέ­ρειες παρε­νο­χλη­τι­κές και κακο­ποι­η­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές που φέρεται να εκδη­λώ­θη­καν εντός του ιατρείου. Μεταξύ των πράξεων που καταγ­γέλ­θη­καν περι­λαμ­βά­νο­νταν ψηλα­φί­σεις με σεξουα­λικό χαρα­κτήρα χωρίς ιατρική αιτιο­λό­γηση, σχο­λια­σμοί σεξουα­λι­κής φύσεως, θώπευση γεν­νη­τι­κών οργάνων και χρήση τζελ χωρίς ιατρικό λόγο, φιλί σε ασθενή στον λαιμό μετά την εξέταση, καθώς και πράξεις που προ­σο­μοί­α­ζαν σεξουα­λική διείσ­δυση, παρου­σία μόνο του ιατρού. Έγιναν επίσης ανα­φο­ρές για ιδιω­τικά ραντε­βού εκτός νοσο­κο­μεια­κού πλαι­σίου, χωρίς κατα­γραφή στα επίσημα αρχεία.

Τα περι­στα­τικά φέρεται να δια­δρα­μα­τί­στη­καν στη Γυναι­κο­λο­γική Μαιευ­τική Κλινική του Νοσο­κο­μείου Ρόδου, όπου ο ιατρός υπη­ρε­τούσε επί σειρά ετών. Η κατά­χρηση εξου­σίας, σύμφωνα με την Εισαγ­γε­λία, απο­τέ­λεσε το δομικό στοι­χείο της όλης υπό­θε­σης.

Η γραμμή άμυνας του κατη­γο­ρου­μέ­νου

Ο κατη­γο­ρού­με­νος υπο­στή­ριξε ότι αρκετές από τις καταγ­γέλ­λου­σες ανήκαν σε κλειστή δια­δι­κτυακή ομάδα, όπου, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, σχε­διά­ζο­νταν συντο­νι­σμέ­νες κινή­σεις ενα­ντίον του. Δια­τεί­νε­ται ακόμη ότι οι πρα­κτι­κές που ακο­λου­θούσε ήταν συμ­βα­τές με την ιατρική δεο­ντο­λο­γία και ότι οι ασθε­νείς παρερ­μή­νευ­σαν φυσιο­λο­γι­κές εξε­τά­σεις. Η υπε­ρά­σπιση προ­έ­βαλε τη θέση ότι οι περι­γρα­φό­με­νες πράξεις ενδέ­χε­ται να δημιούρ­γη­σαν υπο­κει­με­νικά αισθή­ματα αμη­χα­νίας, χωρίς όμως να συνι­στούν ποινικά κολά­σι­μες συμπε­ρι­φο­ρές.

Με την αποδοχή της αίτησης ανα­στο­λής, ο 73χρονος ιατρός θα ανα­μέ­νει εκτός φυλακής την εκδί­καση της έφεσής του, υπό την αυστηρή όμως επο­πτεία που επι­βάλ­λουν οι δύο περιο­ρι­στι­κοί όροι. Η κύρια δικα­στική μάχη θα δοθεί στον δεύτερο βαθμό, όπου θα επα­νε­ξε­τα­στεί το σύνολο της πρω­τό­δι­κης κρίσης, τόσο ως προς την ενοχή όσο και ως προς το ύψος της ποινής.

Η εξέλιξη προ­κα­λεί έντονο ενδια­φέ­ρον στην τοπική κοι­νω­νία της Ρόδου, στις καταγ­γέλ­λου­σες και στον ευρύ­τερο ιατρικό κόσμο, καθώς η υπόθεση έχει ήδη απο­κτή­σει χαρα­κτη­ρι­στικά νομικού σταθμού για τα ζητή­ματα σεξουα­λι­κής βίας που απο­δί­δο­νται σε επαγ­γελ­μα­τίες υγείας. Η έκβαση της έφεσης ανα­μέ­νε­ται να κρίνει ορι­στικά την τύχη του 68χρονου και να σφρα­γί­σει το τελικό απο­τέ­λε­σμα μιας υπό­θε­σης που έχει σημα­δέ­ψει τη δικα­στική επι­και­ρό­τητα των Δωδε­κα­νή­σων.​​​​​​​​​​​​​​​​

Ως συνή­γο­ροι του παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι Αθηνών κ.κ. Κυριακή Πακι­τρ­ζί­δου και Ηλίας Αρχι­μαν­δρί­της.