Ανεστάλη η ποινή κάθειρξης 5 ετών και 6 μηνών σε αλλοδαπή για κακουργηματική φοροδιαφυγή με απαγόρευση εξόδου από τη χώρα

Ένα ακόμη κεφά­λαιο σε μια υπόθεση που μετρά πάνω από 15 χρόνια δικα­στι­κών δια­δρο­μών έγραψε το Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου Β’ Βαθμού, απο­δε­χό­μενο το αίτημα ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης της ποινής που είχε επι­βλη­θεί σε αλλο­δαπή, ηλικίας 54 ετών, αλβα­νι­κής υπη­κο­ό­τη­τας, για την πράξη της φορο­δια­φυ­γής κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Η απόφαση φέρει αυξη­μένο ενδια­φέ­ρον, καθώς αφορά μια υπόθεση που είχε κατα­γρα­φεί στα δικα­στικά χρονικά της Δωδε­κα­νή­σου με ιδιαί­τερα μεγάλο οικο­νο­μικό απο­τύ­πωμα και είχε δοκι­μα­στεί επα­νει­λημ­μένα σε διά­φο­ρους βαθμούς κρίσης.

Η ποινή και το πλαίσιο της ανα­στο­λής

Η κατη­γο­ρού­μενη είχε κατα­δι­κα­στεί σε ποινή καθείρ­ξεως πέντε ετών και έξι μηνών για την πράξη της φορο­δια­φυ­γής κατ’ εξα­κο­λού­θηση, που, σύμφωνα με την αναι­ρε­σι­βαλ­λό­μενη απόφαση, φέρεται τελε­σθείσα στη Ρόδο κατά το χρονικό διά­στημα από 4 Αυγού­στου 2003 έως 4 Μαΐου 2006 και συνί­στατο στην έκδοση εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων για συναλ­λαγή ανύ­παρ­κτη στο σύνολό της.

Η υπε­ρά­σπιση, διά του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου Αθηνών κ. Κων­στα­ντί­νου Β. Ντάλτα, κατέ­θεσε αίτηση ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης της ποινής παράλ­ληλα με το ένδικο μέσο της αναί­ρε­σης που έχει ήδη ασκηθεί ενώπιον του Αρείου Πάγου. Το δικα­στή­ριο, αξιο­λο­γώ­ντας τα στοι­χεία που τέθηκαν υπόψη του, έκανε δεκτή την αίτηση και διέταξε την ανα­στολή εκτέ­λε­σης της ποινής, υπό τον όρο της απα­γό­ρευ­σης εξόδου της κατη­γο­ρου­μέ­νης από τη χώρα, μέχρι την έκδοση από­φα­σης επί της αναι­ρέ­σεως.

Οι λόγοι που επι­κα­λέ­στηκε η υπε­ρά­σπιση

Η υπε­ρά­σπιση επι­κα­λέ­στηκε σωρεία λόγων που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, καθι­στούν την προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση αναι­ρε­τέα. Μεταξύ αυτών ανα­πτύ­χθηκε ζήτημα σχε­τι­κής ακυ­ρό­τη­τας ως προς την επίδοση του κλη­τη­ρίου θεσπί­σμα­τος, με τη θέση ότι κατά την επίδοση δεν ανα­ζη­τή­θη­καν τα πρόσωπα που ρητώς προ­βλέ­πει το άρθρο 155 του Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας, ενώ στο απο­δει­κτικό επι­δό­σεως, όπως υπο­στη­ρί­χθηκε, δεν ανα­γρα­φό­ταν η διεύ­θυνση κατοι­κίας του προ­σλη­φθέ­ντος μάρτυρα.

Παράλ­ληλα, προ­βλή­θηκε ζήτημα υπέρ­βα­σης εξου­σίας, με τον ισχυ­ρι­σμό ότι το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο φέρεται να κατα­δί­κασε την κατη­γο­ρού­μενη για πράξη βαρύ­τερη από εκείνη για την οποία είχε πρω­το­δί­κως κηρυ­χθεί ένοχη, δεχό­μενο ότι τα επίμαχα τιμο­λό­για εκδό­θη­καν για συναλ­λα­γές ανύ­παρ­κτες στο σύνολό τους και όχι για μερικώς εικο­νι­κές συναλ­λα­γές, όπως είχε γίνει δεκτό σε πρώτο βαθμό. Επι­προ­σθέ­τως, η υπε­ρά­σπιση επι­κα­λέ­στηκε απόλυτη ακυ­ρό­τητα της δια­δι­κα­σίας στο ακρο­α­τή­ριο, με αναφορά στην εξέταση μάρ­τυ­ρος που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, δεν είχε γνω­στο­ποι­η­θεί προη­γου­μέ­νως και δεν είχε άμεση και προ­σω­πική γνώση επί της επί­μα­χης έκθεσης ελέγχου, η οποία είχε συντα­χθεί το 2008 από υπαλ­λή­λους που πλέον δεν υπη­ρε­τούν στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου.

Σημα­ντική θέση στους λόγους κατέ­λαβε και το ζήτημα της απόρ­ρι­ψης των ελα­φρυ­ντι­κών περι­στά­σεων του προ­τέ­ρου σύν­νο­μου βίου, της μη εύλογης διάρ­κειας της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σίας και της καλής συμπε­ρι­φο­ράς μετά την πράξη, με την υπε­ρά­σπιση να κάνει λόγο για εσφαλ­μένη ερμη­νεία και εφαρ­μογή ουσια­στι­κής ποι­νι­κής διά­τα­ξης, καθώς και για έλλειψη ειδικής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αιτιο­λο­γίας.

Η μακρά δια­δρομή της υπό­θε­σης

Η υπόθεση είχε οδη­γή­σει το 2011 σε κατα­δι­κα­στική απόφαση του ίδιου δικα­στη­ρίου, με την επιβολή ποινής κάθειρ­ξης 7 ετών εις βάρος της κατη­γο­ρου­μέ­νης, που εκδι­κά­στηκε ερήμην. Με απόφαση του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου τον Μάιο του 2024, ομο­φώ­νως και με σύμφωνη εισαγ­γε­λική πρόταση, ανε­στάλη η εκτέ­λεση της εν λόγω ποινής, ενώ ακο­λού­θησε η υπ’ αριθμ. 1136/2025 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία ανήρεσε προη­γού­μενη απόφαση του δευ­τε­ρο­βάθ­μιου δικα­στη­ρίου και παρέ­πεμψε εκ νέου την υπόθεση προς εκδί­καση. Η νέα κρίση που εξήχθη στις 19 Ιανουα­ρίου 2026 με προ­ε­δρική δια­δι­κα­σία, κατέ­ληξε στην επιβολή της σημε­ρι­νής ποινής, η εκτέ­λεση της οποίας τελεί πλέον υπό ανα­στολή.

Το οικο­νο­μικό απο­τύ­πωμα της υπό­θε­σης

Σύμφωνα με τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας, στο επί­κε­ντρο βρέθηκε ατομική επι­χεί­ρηση που είχε κάνει έναρξη εργα­σιών στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου, με δηλωθέν αντι­κεί­μενο την παροχή κατα­σκευα­στι­κών υπη­ρε­σιών. Από τους ελέγ­χους που είχαν διε­νερ­γη­θεί, κατα­γρά­φη­καν επε­κτά­σεις δρα­στη­ριό­τη­τας σε διά­φο­ρες Δ.Ο.Υ. της χώρας, με αντι­κεί­μενα που, σύμφωνα με τα ευρή­ματα, δεν συν­δέ­ο­νταν με την αρχική έναρξη, ενώ δεν εντο­πί­στηκε πραγ­μα­τική έδρα επι­χεί­ρη­σης. Η δικο­γρα­φία είχε απο­δώ­σει στην επίμαχη δρα­στη­ριό­τητα τη δια­κί­νηση πλαστών και εικο­νι­κών τιμο­λο­γίων επί τετρα­ε­τία, συνο­λι­κής αξίας 2.203.000 ευρώ, ενώ τα πρό­στιμα που είχαν επι­βλη­θεί φέρο­νται να ανήλθαν συνο­λικά σε 4.400.000 ευρώ.

Στο ευρύ­τερο πλαίσιο της υπό­θε­σης είχε κατα­γρα­φεί και εμπλοκή δύο μεγάλων ξενο­δο­χεια­κών μονάδων της Μυκόνου, οι οποίες, σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες, φέρο­νται να έκαναν χρήση τιμο­λο­γίων συνο­λι­κής αξίας 973.000 ευρώ, με το επι­βλη­θέν πρό­στιμο στους συγκε­κρι­μέ­νους παρα­λή­πτες να ανέρ­χε­ται σε 1.720.000 ευρώ. Σύμφωνα με εκτι­μή­σεις στε­λε­χών ελεγ­κτι­κών υπη­ρε­σιών, η επίμαχη επι­χεί­ρηση φέρεται να απο­τε­λούσε τμήμα ευρύ­τε­ρου σχή­μα­τος με πελα­το­λό­γιο ξενο­δο­χεια­κές μονάδες, στις οποίες απο­δι­δό­ταν χρήση παρά­νο­μων τιμο­λο­γίων για αιτιο­λό­γηση ανα­πτυ­ξια­κών επι­δο­τή­σεων και επι­στροφή επεν­δυ­τι­κού Φ.Π.Α.

Στο σκε­πτικό της αιτή­σεως ανα­στο­λής, η υπε­ρά­σπιση επι­κα­λέ­στηκε ζητή­ματα ανε­πα­νόρ­θω­της βλάβης τόσο για την ίδια όσο και για τα μέλη της οικο­γέ­νειάς της, με ιδιαί­τερη αναφορά στην ύπαρξη ανή­λι­κου τέκνου που, όπως υπο­στη­ρί­χθηκε, εξαρ­τά­ται ουσιω­δώς από την παρου­σία της μητέρας του. Η ορι­στική κρίση επί των λόγων αναι­ρέ­σεως ανα­μέ­νε­ται από τον Άρειο Πάγο, ενώ έως τότε η εκτέ­λεση της επι­βλη­θεί­σας ποινής τελεί υπό ανα­στολή, με τον όρο της απα­γό­ρευ­σης εξόδου της κατη­γο­ρου­μέ­νης από τη χώρα.