Ακυρώθηκε λόγω πλαστότητας η διαθήκη ημεδαπού

Με απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ακυ­ρώ­θηκε λόγω πλα­στό­τη­τας διαθήκη ενός ημε­δα­πού μετά από προ­σφυγή της αλλο­δα­πής κόρης του.

Πιο συγκε­κρι­μένα, την 28η Απρι­λίου 2020 απε­βί­ωσε στην Ρόδο ένας ημε­δα­πός, σύζυγος της μητέρας της αλλο­δα­πής ενά­γου­σας, η οποία είχε προ­α­πο­βιώ­σει στις 29 Νοεμ­βρίου 2012.

Ο ανωτέρω απο­βιώ­σας φέρεται να έχει συντά­ξει την από 9 Μαρτίου 2020 ιδιό­γραφη διαθήκη, που δημο­σιεύ­τηκε με πρα­κτικό του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου, με την οποία κατέ­λιπε ως μονα­δικό του κλη­ρο­νόμο τον ενα­γό­μενο.

Περαι­τέρω, όμως, απο­δεί­χθηκε ότι με το με πρα­κτικό του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου δημο­σιεύ­τηκε και η από 23 Οκτω­βρίου 2011 ιδιό­γραφη διαθήκη του ίδιου ως άνω διαθέτη, με την οποία κατέ­λιπε ως κλη­ρο­νό­μους του την σύζυγό του και την κόρη της και νυν ενά­γουσα, σε περί­πτωση δε προ­α­πο­βιώ­σεως της συζύγου του όριζε ως μονα­δική του κλη­ρο­νόμο την ενά­γουσα.

Σύμφωνα με την προ­σκο­μι­ζό­μενη από την ενά­γουσα έκθεση γρα­φο­λο­γι­κής γνω­μο­δό­τη­σης σχετικά με τη γνη­σιό­τητα της από 9 Μαρτίου 2020 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης, ο συντά­ξας αυτήν συμπε­ραί­νει ότι: «.βάσει των παρα­πάνω στοι­χείων και με το υπάρχον υλικό, η υπό έλεγχο ιδιό­γραφη διαθήκη, δεν έχει γραφεί και δεν έχει υπο­γρα­φεί από το χέρι του (…) αλλά από άλλο άτομο». Το γεγονός αυτό, η μη σύνταξη δηλαδή της από 9 Μαρτίου 2020 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης από το χέρι του διαθέτη, συνο­μο­λο­γεί­ται και από τον ενα­γό­μενο.

Συνεπώς η αγωγή έγινε δεκτή ως ουσια­στικά βάσιμη και να ανα­γνω­ρί­στηκε ακυ­ρό­τητα της από 9 Μαρτίου 2020 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης, που δημο­σιεύ­τηκε με το με πρα­κτικό του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου.