Γαστρονομικοί προορισμοί: Εργαλείο «απογείωσης» των αγροτικών προϊόντων

Με αυτόν τον παρα­στα­τικό τρόπο ο δημιουρ­γός του Greek Gastronomy Guide, Γιώργος Πίττας, περιέ­γραψε το πώς θα λυθεί ο γρίφος αφενός της τόνωσης της υπε­ρα­ξίας των μονα­δι­κών ελλη­νι­κών προ­ϊ­ό­ντων κι αφε­τέ­ρου του εμπλου­τι­σμού της ταξι­διω­τι­κής εμπει­ρίας των επι­σκε­πτών της Ελλάδας.

«Αν θα μπο­ρού­σαμε να μυθο­ποι­ή­σουμε τα προ­ϊ­ό­ντα μας, δε θα χρεια­ζό­μα­σταν εξα­γω­γές» τόνισε ο κ. Πίττας.

Με αυτό οδηγό, μια νέα πρω­το­βου­λία ετοι­μά­ζει ο Σύν­δε­σμος Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων.

Ουσια­σιτκά προ­σπα­θεί να «παντρέ­ψει» τον του­ρι­σμό με την αγρο­τική παρα­γωγή δια­σφα­λί­ζο­ντας αμοι­βαία οφέλη.

Στο πλαίσιο αυτό με συνε­χείς επαφές και ενη­μέ­ρωση, ο ΣΕΤΕ και η ηγεσία του προ­σπα­θεί να ενθαρ­ρύ­νει τον εμπλου­τι­σμό του εγχώ­ριου του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος με τα στοι­χεία της τοπικής γαστρο­νο­μίας και παρα­γω­γής.

Στο πλαίσιο αυτό ο πρό­ε­δρος του ΣΕΤΕ, Γιάννης Ρέτσος, σε συνά­ντηση εργα­σίας για το θέμα ανα­κοί­νωσε αυτό το νέο έργο με τίτλο «Γαστρο­νο­μι­κοί Προ­ο­ρι­σμοί», το οποίο θα υλο­ποι­η­θεί από τον Σύν­δε­σμο, το Ινστι­τούτο ΣΕΤΕ (ΙΝΣΕΤΕ) και τη Marketing Greece. Το έργο αυτό θα εκτε­λε­στεί σε συνερ­γα­σία με το Greek Gastronomy Guide.

Σύμφωνα με τον κ. Ρέτσο, «σκοπός των Γαστρο­νο­μι­κών Προ­ο­ρι­σμών είναι να δούμε στην πράξη την ποιο­τική ανα­βάθ­μιση και τον εμπλου­τι­σμό του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος – πιλο­τι­κών προ­ο­ρι­σμών στην αρχή – μέσα από τη γαστρο­νο­μία».

Πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο σε αυτό το εγχεί­ρημα θα έχουν οι τοπικές γαστρο­νο­μι­κές κοι­νό­τη­τες, οι τοπικές κοι­νω­νίες. Οι δράσεις του έργου θα αφορούν στην εκπαί­δευση και στην προβολή.

Όπως ανέφερε ο πρό­ε­δρος του ΣΕΤΕ, η αυθε­ντι­κό­τητα και ο τοπικός χαρα­κτή­ρας της γαστρο­νο­μίας απο­τε­λούν συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα για έναν προ­ο­ρι­σμό που στο­χεύει στην ολι­στική βιώσιμη του­ρι­στική ανά­πτυξη.

Παράλ­ληλα, σημεί­ωσε ότι η εξάρ­τηση των δύο τομέων είναι σημα­ντική και αμφί­δρομη, με περι­θώ­ρια ποσο­τι­κής και ποιο­τι­κής βελ­τί­ω­σης. Αυξάνει δυνη­τικά τις ευκαι­ρίες για εγχώρια παρα­γωγή, δημιουρ­γία νέων αγορών και ανά­πτυξη ποιο­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων και προ­σφέ­ρει ευκαι­ρίες για την ανά­δειξη προ­ο­ρι­σμών.

«Κάποτε ήταν αδια­νό­ητο για τον έλληνα να τρώει φάβα με κρέας. Δου­λέ­ψαμε στα συνέ­δρια, να φύγει από το απρό­σωπο της εστί­α­σης των συνε­δρίων, να αφή­σουμε το σαντου­ϊ­τσάκι και να πάμε στον ντο­μα­το­κε­φτέ τον φρε­σκο­τη­γα­νι­σμένο» τόνισε ο  ιδιο­κτή­της του Εστια­το­ρίου ΣΕΛΗΝΗ, κ. Γιώργος Χατζη­γιαν­νά­κης.

Από την πλευρά του, ο λει­τουρ­γι­κός διευ­θυ­ντής της Grecotel Hotels and Resorts, Δημή­τρης Καλαϊ­τζι­δά­κης τόνισε ότι χρειά­ζε­ται ανα­λυ­τική περι­γραφή και το χτίσιμο μιας ιστο­ρίας για να ανα­δεί­ξουμε τη σημασία της κρη­τι­κής δια­τρο­φής.

«Το ελλη­νικό πρωινό είναι η εμπράγ­ματη σύνδεση γαστρο­νο­μίας με τον του­ρι­σμό. Με την πρό­σκληση συλ­λό­γων, κτλ κατα­φέ­ραμε να μαζέ­ψουμε χιλιά­δες ιδέες για την γαστρο­νο­μική κλη­ρο­νο­μιά. Οι κεντρι­κοί θεσμοί πήγαν στις τοπικές κοι­νω­νίες. Λερώ­σαμε χέρια. Ο επώ­νυ­μος ξενο­δό­χος θέλει κι επώ­νυ­μους παρα­γω­γούς» τόνισε ο δημιουρ­γός του Greek Gastronomy Guide, κ.  Γιώργος Πίττας.

Ο Αντώνης Ψάλτης από την Τήνο, εμπνευ­στής του Tinos Food Paths, τόνισε ότι «το Tinos Food Paths είναι τα βήματα μιας ομα­δι­κής πορείας που αργά και συνει­δητά φέρει την γαστρο­νο­μία του τόπου στο επί­κε­ντρο και εμάς όλους βοηθούς σε αυτό. Τρο­φο­δο­τεί­ται από την κουλ­τούρα και την παρά­δοση. Τρο­φο­δο­τεί το παρόν με τη θέρμη της συνερ­γα­σίας. Έχει προ­ϊ­ό­ντα στο νησί, γη ακαλ­λιέρ­γητη κτλ. Καλέ­σαμε ανθρώ­πους και ζητή­σαμε να μας εξη­γή­σουν πώς θα φέρουμε τον πρω­το­γενή στη μαζική εστίαση. Κάνουμε την εβδο­μάδα γαστρο­νο­μίας κάθε χρόνο» σημεί­ωσε.

Στην όλη προ­σπά­θεια πάντως υπάρ­χουν και προ­βλή­ματα, ιδιαί­τερα στο παρελ­θόν. Όπως είπε ο κ. Πίττας, «κατα­γρά­φε­ται έλλειψη εμπι­στο­σύ­νης στα προ­ϊ­ό­ντα μας. Ντρε­πό­μα­σταν. Θεω­ρή­σαμε εκσυγ­χρο­νι­σμό την κατα­νά­λωση των ξένων προ­ϊ­ό­ντων. Να πάρουμε τις δομές απ’ έξω και να φτιά­ξουμε προ­ϊ­ό­ντα, π.χ. να πάρεις το σκοτύρι κι άλλα τυριά και να τα κάνεις ποιο­τικά και ως μυθο­λο­γία να είναι εφά­μιλλα των ευρω­παϊ­κών. Κάποτε αυτά τα προ­ϊ­ό­ντα ήταν αγαθά πρώτης ανάγκης» τόνισε και προ­σέ­θεσε:

«Το δεύτερο πράγμα ήταν η μάχη του κόστους. Αν θέλουμε να προ­κό­ψουμε δεν πρέπει να πάμε στη μάχη του κόστους. Να επεν­δύ­σουμε σε προ­ϊ­ό­ντα σε προ­ϊ­ό­ντα μεγα­λύ­τε­ρου κόστους αλλά με καλύ­τερη δια­χεί­ριση να δώσουμε μεγα­λύ­τερη υπε­ρα­ξία.»

Γιώργος Αλε­ξά­κης