Ο παιδικός αυνανισμός είναι καλός λέει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας

Βρυ­ξέλ­λες,Δ.Πορ­φύ­ρης/Π.Σταφυλά

Η έκθεση του Παγκό­σμιου Οργα­νι­σμού Υγείας αφορά έναν οδηγό 83 σελίδων υπό τον τίτλο “Κανόνες σεξουα­λι­κής αγωγής στην Ευρώπη ” που επε­ξερ­γά­στηκε από κοινού με το Γραφείο της Γερ­μα­νι­κής Κυβέρ­νη­σης για την Εκπαί­δευση στην Υγεία και αφορά τους κανόνες της σεξουα­λι­κής δια­παι­δα­γώ­γη­σης των παιδιών και των νέων της Ευρώπης. Απο­δέ­κτης του είναι οι κυβερ­νή­σεις των κρατών -μελών και ειδι­κό­τερα τα Υπουρ­γεία Εκπαί­δευ­σης και Υγείας.

Με αυτόν τον Οδηγό των Κανόνων, ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός Υγείας δια­τεί­νε­ται ότι θεσπί­ζει τις αρχές και τα περιε­χό­μενα της βάσης που τα κράτη οφεί­λουν να υιο­θε­τή­σουν . Υπεύ­θυνη διε­θύ­ντρια του ευρω­παι­κού γρα­φείου του Οργα­νι­σμού είναι η Zsuzsanna Jakab. Πρό­σφατα το πόνημα μετα­φρά­στηκε στα γαλλικά και έχει ξεση­κώ­σει κύματα αντι­δρά­σεων από Ενώσεις Γονέων και άλλες Οργα­νώ­σεις. Kατηγορείται ως ένα εγχεί­ρημα δια­φθο­ράς ανη­λί­κων εμπνευ­σμένο από την “Θεωρία του Είδους”.

Αυτή η θεωρία δια­μορ­φώ­θηκε από αμε­ρι­κά­νους επι­στή­μο­νες ήδη από το 1960 οι οποίοι προ­σπα­θού­σαν να απο­δεί­ξουν ότι δεν υπάρχει απα­ραί­τητα ταύτιση ανάμεσα στο βιο­λο­γικό είδος και στο φύλο του ατόμου. Τότε δεν κατά­φερε να γίνει απο­δε­κτή από την παγκό­σμια επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα. Οι εμπνευ­στές της θεωρίας κατη­γο­ρή­θη­καν ότι λει­τουρ­γού­σαν για λογα­ρια­σμό πανί­σχυ­ρων ομο­φυ­λο­φι­λι­κών lobby των ΗΠΑ. Τη θεωρία επα­νέ­φερε με φιλο­σο­φική προ­σέγ­γιση το 1990, η ισραη­λι­νής κατα­γω­γής καθη­γή­τρια του Berkeley, Judith Butler με το βιβλίο της “Gender Troubles”. Yποστηρίζει την αρχή ότι το “φύλο δεν είναι θέμα της φύσης αλλά της κουλ­τού­ρας”. H γαλλίδα κοι­νω­νιο­λό­γος Laure Bereni προ­σθέ­τει ότι “δεν υφί­στα­ται βιο­λο­γι­κός ντε­τερ­μι­νι­σμός στο είδος”. Στην υπε­ρά­σπιση του θέσφα­του, επα­νέρ­χε­ται και η γαλλίδα κοι­νω­νιο­λό­γος Berger η οποία δια­τεί­νε­ται ότι οι “τραν­σέ­ξουαλ μπορούν να δηλώ­νουν ότι το είδος τους δεν αντι­στοι­χεί στο φύλο τους ακόμα και αν βιο­λο­γικά είναι άρτιοι”.

Δεν είμαι άνδρας; Τότε τι είμαι; Απο­κω­δι­κο­ποί­ηση της Θεωρίας του Είδους στα σχολικά εγχει­ρί­δια

Δεν είμαι άνδρας; Τότε τι είμαι;

Απο­κω­δι­κο­ποί­ηση της Θεωρίας του Είδους στα σχολικά εγχει­ρί­δια

Όπως καταγ­γέ­λουν τα ειδη­σε­ο­γρα­φικά 24heures actualité , το boulevard Voltaire και το Παρα­τη­ρη­τή­ριο της Θεωρίας του Είδους οι ντι­ρε­κτί­βες του Παγκό­σμιου Οργα­νι­σμού Υγείας προ­τρέ­πουν τα παιδιά στον αυνα­νι­σμό, στην ομο­φυ­λο­φι­λία και στην κατάρ­γηση κάθε φυσικού νόμου. Συγκε­κρι­μένα να κάποιοι από τους ενδε­δειγ­μέ­νους κανόνες της σεξουα­λι­κής δια­παι­δα­γώ­γη­σης στα παιδιά ηλικίας από 0 έως 16 ετών:

• Για παιδιά ηλικίας 0 έως 4 ετών η αναφορά προ­τεί­νει την εκμά­θηση της ”της από­λαυ­σης και της ευχα­ρί­στη­σης του αγγίγ­μα­τος του σώματος: παι­δι­κός αυνα­νι­σμός”. Αυτή η περί­ο­δος της παι­δι­κής ηλικίας αφιε­ρώ­νε­ται στην “ανα­κά­λυψη του σώματος και ειδι­κό­τερα των γεν­νη­τι­κών οργάνων “.

• Στα 4 χρόνια σύμφωνα με το ίδιο εγχει­ρί­διο, “τα παιδιά είναι σε θέση να εκφρά­ζουν τις ανάγκες τους , τις επι­θυ­μίες τους και τα όριά τους, δηλαδή τον παιδικό αυνα­νι­σμό, για παρά­δειγμα μέσα από το παι­χνίδι των γιατρών”

• Από 4 έως και 6 ετών, τα παιδιά τα παιδιά πρέπει να μαθαί­νουν ότι η ιστορία του πελαρ­γού είναι ένας μύθος. “Η ηλικία αυτή η ιδεατή για να μιλή­σουμε για σεξουα­λικά θέματα, να διε­ρευ­νή­σουμε τις σχέσεις ανάμεσα στο ίδιο φύλο και να τις δια­φο­ρε­τι­κές σεξουα­λι­κές ταυ­τό­τη­τες”.

• Μεταξύ 6 και 9 ετών, οι ειδικοί του υπο­στη­ρί­ζουν ότι τα παιδιά είναι έτοιμα να υπε­ρα­σπι­στούν τα σεξουα­λικά δικαιώ­ματα αγοριών και κορι­τσιών και ότι πρέπει να τους διδά­ξουμε ότι “υπάρ­χουν στε­ρε­ό­τυ­ποι ρόλοι που η κοι­νω­νία έχει απο­δώ­σει στα φύλα”.

• Από 9 έως και 12 ετών , πρέπει να τους εφι­στούμε την προσοχή ως προς το “πρό­βλημα μιας ανε­πι­θύ­μη­της εγκυ­μο­σύ­νης και να τους μαθαί­νουμε την αντι­σύλ­ληψη, την άμβλωση κτλ.” Επίσης, “οφεί­λουμε να τους δεί­ξουμε με ποιούς τρόπους η κοι­νω­νία , η θρη­σκεία , ο πολι­τι­σμός και ο νομος ασκούν πιέσεις για την ταυ­τό­τητα του φύλου”.

• Μεταξύ 9 και 15 ετών, ”οι κυβερ­νή­σεις θα πρέπει να προει­δο­ποιούν τα παιδιά για τα ενδε­χό­μενα εμπόδια που τους θέτει η χρι­στια­νική θρη­σκεία σχετικά με τον οργασμό και την σεξουα­λική ευχα­ρί­στηση”.

• Στα 15 έτη, είναι η κατάλ­ληλη στιγμή να ανοί­ξουμε τους ορί­ζο­ντες στα παιδιά και να τους μάθουμε τις διά­φο­ρες σεξουα­λι­κές πραγ­μα­τι­κό­τη­τες, δηλαδή την πρα­κτική της ομο­φυ­λο­φι­λίας, της δυφι­λίας και άλλων . Επίσης είναι η ηλικία για να γνω­ρί­σουν και την ύπαρξη των μισθω­τών σεξουα­λι­κών επαφών , όπως η πορνεία, η πορ­νο­γρα­φία, χωρίς να ξεχνάμε ότι υπάρχει και ο κίν­δυ­νος του sex addiction “.

Άλλες πάγιες αρχές που απορ­ρέ­ουν από το κείμενο είναι οι εξής:

• Μόνο το κράτος είναι η επίσημη και επι­στη­μο­νική πηγή δια­παι­δα­γώ­γη­σης των παιδιών, οι γονείς είναι ανε­πί­ση­μοι παρά­γο­ντες στην όλη σεξουα­λική αγωγή.

• Η σεξουα­λική και συναι­σθη­μα­τική δια­παι­δα­γώ­γηση των ευρω­παίων παιδιών πρέπει να καθο­ρί­ζε­ται με βάση και σε αντι­στοι­χία με τα δόγματα της θεωρίας του είδους.

• Η σεξουα­λική δια­πα­δα­γώ­γηση ξεκι­νάει από τη γέννηση του παιδιού και πρέπει να υιο­θε­τή­σουμε μια ολι­στική οπτική του ζητή­μα­τος

• Η θεωρία του είδους είναι επι­στη­μο­νική και ουδέ­τερη σε αντί­θεση με αυτά που διδά­σκουν οι γονείς και τα οποία θα πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζο­νται με μεγάλη προσοχή.

Αφίσα από το project των σεμι­να­ρίων των LGTB που τελικά ακυ­ρώ­θηκε

Αφίσα από το project των σεμι­να­ρίων των LGTB που τελικά ακυ­ρώ­θηκε

Ο Υπουρ­γός Παι­δείας της Γαλλίας, Vincent Peillon, με την ανάληψη των καθη­κό­ντων του το 2011, είχε προ­γραμ­μα­τί­σει να διε­ξα­χθούν σεμι­νά­ρια σεξουα­λι­κής αγωγής από μέλη των οργα­νώ­σεων LGTB (Lesbians/Gay/Transexual/Bysexual) , τα οποία και ακυ­ρώ­θη­καν μετά τις σφοδρές αντι­δρά­σεις. Το σίγουρο είναι ότι αυτές τις αντι­δρά­σεις είχαν προ­βλε­φθεί από την μελέτη η οποία προει­δο­ποιούσε ότι « αυτό το πρό­γραμμα θα προ­σκρού­σει σε μια αντί­σταση που είναι θεμε­λιω­μένη στο φόβο και στις προ­κα­τα­λή­ψεις » .

la-theorie-du-genre-fait-son-chemin-1ere-partie-8182Επίσης στη Γαλλία, μετά από πρόταση του τμή­μα­τος Πολι­τι­κών Επι­στη­μών, τα σχολικά εγχει­ρί­δια της 1ης γυμνα­σίου (βιο­λο­γία) αφιέ­ρω­ναν ένα κεφά­λαιο στη Θεωρία του Είδους. Στο Παρίσι (Saint-Ouen, en Seine-Saint-Denis)ήδη λει­τουρ­γεί ο πρώτος βρε­φο­νη­πια­κός σταθμός (crèche Bourdarias) που υπο­στη­ρί­ζει ότι εφαρ­μό­ζει ένα παι­γα­γω­γικό πρό­γραμμα μάχης ενάντια στα στε­ρε­ό­τυπα των φύλων κα στη δια­φο­ρο­ποί­ηση μεταξύ θηλυκής και αρσε­νι­κής ταυ­τό­τη­τας. Όπως εξηγεί η διευ­θύ­ντρια του σταθμού Marie-Françoise Bellamy,”όσο συνε­χί­ζουμε να δίνουμε στα κορι­τσά­κια να παίζουν με κούκλες και στα αγο­ρά­κια με στρα­τιώ­τες, θα ανα­πα­ρά­γουμε ανι­σό­τη­τες. Γι αυτό και εμείς εφαρ­μό­ζουμε στα παι­χνί­δια ακριβώς το αντί­θετο.Έτσι τα κορί­τσια δεν θα εξε­λίσ­σο­νται σε ευαί­σθη­τες πρι­γκή­πισ­σες και τα αγόρια σε γεν­ναί­ους ιππότες.